یک اربعين گذشته و زينب رسيده است
بالاي تربتي که خودش آرميده است
يا ايها الغريب سلام اي برادرم
اي يوسفي که گرگ تنت را دريده است

براي آنان که مسير عشق را پياده طي مي کنند

عده زيادي از دوستداران اهل بيت اين روزها در حال پياده روي نجف تا کربلا هستند و خودشان را براي زيارت کربلا در روز اربعين آماده مي کنند، کساني که بايد يک مسير هشتاد کيلومتري بين نجف تا کربلا را بروند، مسيري که پياده رفتنش سه روز و دو شب زمان مي‌برد، در تمام طول مسير پياده‌روي نجف تا کربلا، تيرهاي چراغ برقي به فاصله 50 متري هم وجود دارد که از 1 تا 1460 شماره‌گذاري شده‌اند و به نوعي نشان دهنده اين است که چقدر از مسير طي شده و چه قدر باقي است. مي خواهيم با عاشقان اين پياده روي عظيم و صف آرايي بزرگ شيعيان همراه باشيم.

چفيه را روى سرت مى اندازى و هدفون در گوشَت، زير لب "بسم الله..." مى گويى و مسير را آغاز ميکنى؛ در طى مسير هم تنها يک نوا در گوشَت زمزمه ميکند، آن هم حرف هاى حضرت شاه(ع) است: «تزورونى اعاهدکم...»
و تمام مسير را به همين اميد و با شوق حرف هاى خون خدا(ع) طى ميکنى ، عشق بازى با عهدى که حضرت شاه(ع) با توى گدا مى بندد ؛ و تضمين مى کند شفاعتت را... 
تضمينى به شرط شناخت؛ «تعرفونى شفيع عنکم...»
و چنان سرمست ميشوى از اين که کربلا بزم محبت است؛ چرا که گدايى به شاهى مقابل نشيند ، و تو آن گدايى که حضرت شاه(ع) ، خود ، اسمت را ثبت ميکند، ثبتى شاهانه؛ «اساميکم اسجلها اساميکم...»
و خوشامدت ميگويد؛ «هلا بيکم يا زوارى هلا بيکم...»
و تمام مسير را حضرت ماه(ع) مراقبت است ؛ که "خارى" در پايت نرود...
و بانوى صبر دلشاد و غمگين است؛ دلشاد از اين که به ديدارش ميروى و تسکينى هستى بر آلام و دردهايش، و غمگين که در کربلاى ٦١ هجرى نبودى تا على اکبر(ع) ارباً اربا نشود، که رضيع ، نحر نشود ، که حسين بالاى نعش عباس(ع) کمرش نشکند، که نگويد: سوى چشمان من رفته يا عباس کوچک شده؟ که حضرت شاه(ع) زير سم اسبان گم نشود . . . که بانوى صبر، فاطمه ى ٣ ساله و بانوى آرامش و وقار و متانت را به اسيرى نبرند... 

کارواني پياده از سال 61 هجري تا سال قرن 21 ميلادي