چند وقت پیش که مقاله " دشمنی با امام زمان چگونه بوجود می‌آید ق2" رو تو وب گذاشتم یکی از برادران گرانقدر سوالی پرسیدن با این مضمون:

"سلام آیا این به دور از عدل پروردگارنیست که کسی وجودش از ابتدا شر ورذل معرفی شود بدون اینکه اختیاری در تغییر آن داشته باشد؟؟ پس باید چ کند؟ توبه؟ بخاطر عملی که موجب آن نبوده؟ لطفا ج بدین یاحق"

این گونه سوال محض اطلاع بیشترشان توسط سروش (فردی که مرتد شده)  ایجاد شده که جواب بیشترشان نیازمند مطالعه فلسفه اسلامی و تو بیشترشان بحث حسن و قبح ذاتی مطرح میشود که افرادی که کم مطالعه کردن از جواب دادن به این سوالات عاجز میمونن متاسفانه؛ به همین دلیل تصمیم گرفتم تا تو یه پست جدا گانه جواب این سوال رو بدم تا اگه فرد دیگه ای هم این سوال تو ذهنشه یا جوابش رو نمیدونه، یکم آگاهی پیدا کنه.

به هر حال در پاسخ به این سوال موارد زیر بیان میگردد:

چرا باید توبه کنه؟؟؟ اونکه گناهی نکرده فقط حاصل عمل ناشايست دو فرد دیگه ست. 

در مطلب زیر بصورت خیلی خلاصه پاسخ این سوال داده شده اما اگه بازهم مشکلی وجود داشت بگین تا مفصل تر و چه بسا مفید تر تو همین وب این مسئله رو ادامه بدیم.

1- حرامزاده بودن یک نفر معلول سوء اختیار دو فرد مختار در عالم آفرینش است که تحت قانون علی و معلولی حاکم بر جهان رخ می دهد به به قول شاعر" گندم از گندم بروید جو زجو" و " از کوزه همان برون طراود که در اوست"

2- خدا کسی را حرامزاده یا حلال زاده نمی کند بلکه به هر موجودی با هر ظرفیت وجودی وجود عنیت می فرماید این موجود در شرایطی که به وجود آمده ویژگی هایی خواهد داشت که مختص خودش خواهد بود.
وقتی فردی از راه زنا متولد می شود قوانین حاکم بر عالم اقتضا می کند که این فرد ویژگی هایی داشته باشد مثلا از فرد حلال زاده گرایش به گناه بیشتر باشد یا از نظر وجودی ضعیف تر باشد و نتواند آنچنان که باید و شاید در راه خدا قرار گیرد و حتی ظرفیت او برای ورود به بهشت مومنین کافی نیست این چیزی نیست که خدا او را محروم کرده باشد بلکه درجه و ویژگی وجودی او در عالم این است و این قوانین حاکمه قرار دادی نیست که بگوییم خدا آن را برای این گروه بردارد بلکه شالوده عالم با این قوانین سرشته شده است و مثلا اگر بگوییم خدا به این دسته موجود زنا زاده حیات نمی داد لازمه اش این است که باید هیچ کدام از موجودات مادون انسان موجود نشوند.

3-در قضیه ثواب و عقاب اخروی تمامی مناسب و روابط این دنیا گسسته شده و هر کس با حقیقت خود ظهور می کند 
عنوايني چون پدر ، مادر ، فرزند ، احكام خاصّ همين دنيا مي باشند و عناويني چون حرامزاده و حلال زاده ، نه تنها احكام اين دنيا بلكه احكام خاصّ انسان مكلّف هستند و در خارج از نظام تشريع معنا ندارند. لذا در آخرت نيز ، كه دار تشريع و تكليف نيست ، اين عناوين برداشته مي شوند و بر اساس اين عناوين كسي مورد مؤاخذه قرار نمي گيرد. « فَإِذا نُفِخَ فِي الصُّورِ فَلا أَنْسابَ بَيْنَهُمْ يَوْمَئِذٍ وَ لا يَتَساءَلُونَ ـ فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوازينُهُ فَأُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ـ وَ مَنْ خَفَّتْ مَوازينُهُ فَأُولئِكَ الَّذينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ في‏ جَهَنَّمَ خالِدُونَ. ــــــ پس آن‏گاه كه در صور دميده شود، ديگر آن روز ميانشان نسبت خويشاوندى وجود ندارد و از حال يكديگر نمى‏پرسند. پس هر كه ميزان اعمالش سنگين باشد، آنها حقّاً رستگاران‏اند و هر كه ميزان اعمالش سبك باشد، آنان كسانى‏اند كه به خويشتن زيان زده‏اند و هميشه در جهنم مى‏مانند.» ( مومنون : 101 ـ 103) 
بنا بر اين حرامزاده يا حلال زاده بودن و امثال آن براي خدا و قضاوت او معني ندارند ؛ خدا در قضاوت اخروي خود ، تنها چيزي را كه ملاك قرار مي دهد حاصل دست خود افراد است نسبت به توان و رتبه ي وجودي آنها.

4-طبق براهين قاطع عقلي شكي در اين نيست كه خداوند متعال عادل است و ظلم كه امر عدمي و صفت نقص است به ساحت كمال مطلق او راه ندارد ؛ پس محال است كسي را به خاطر كاري كه نكرده است مجازات كند ؛ لذا عذاب فقط در مقابل گناه اختياري است و بس ؛ و در اين حسابرسي خدا ذرّه اي در حقّ كسي اجحاف نمي كند. حساب خداوند عليم و خبير در روز قيامت چنان دقيق است كه تمام عوامل را در انجام عمل خوب و بد يك فرد در نظر مي گيرد و هيچ عاملي را فروگذار نمي كند ؛ و تأثير كارهاي گذشتگان را تا هزاران نسل نيز محاسبه مي كند ؛ و زمينه هاي بروز يك رفتار را از خود شخص تا حضرت آدم (ع) لحاظ مي نمايد و آنگاه قضاوت عادلانه مي كند.

5-بنا بر اين ، اوّلاً خدا كسي را به خاطر زنازاده بودن مجازات نمي كند و ثانياً اگر زنازاده بودن شخص ، در ارتكاب معاصي حقيقتاً نقش داشته باشد يقيناً خداوند عادل اين تأثير را در مجازات خود لحاظ مي نمايد ، « وَ لا يُظْلَمُونَ فَتيلاً ــــ و به قدر رشته ي شكاف هسته ي خرمايى به آنان ستم نمى‏شود.» (الإسراء:71)