تمــام هستي من خـاک پايتان بانــو! 
و جــان عالــم هستي فدايتـان بانـــو! 
جهـان خلاصه سبـزي ز راز خلقت توست و صبــر گوشـه اي از جلـوه هايتان بانــو! 
کويــر جســم زمين پر شکــوفه مي گردد که مي وزد نفـس دل گشـايتان بانـــو... 
فدک طـلوع دل انگيز ظهــر عاشـوراست و شــرح ساده اي از کربـلايتان بانـــو! 
شکست خواب خدايان سنگيِ تاريخ به دست خطبه سـبز و رسـايتان بانـــو! 
به زهد مثل علي، در کمال همچو رسول(ص) شميم فاطـمه دارد وفايتـان بانـــو؛
 هــزار مرتبـه گفتم و باز مي گويم تمــام هستي من خـاک پايتـان بانـــو....

پنجم جمادي الاولي ميلاد شخصيت بزرگي است که وجودش در تاريخ، به زن بودن «معنا» بخشيد! تجسمي از شجاعت و صبر بود و معلمي براي پاکدامني؛ نيز الگويي براي پيروان ولايت و رهبري. زاد روز فرخنده او را «روز پرستار» نام نهاده اند و چه مناسبت پرشکوهي! ولادت حضرت زينب سلام الله عليها را به پرستاران کشور عزيزمان ايران اسلامي تبريک مي گوييم.

برگ هـايي از زنــدگي عقيـله بنـي هاشـــــــم
اين بانوي بزرگ از اقيانوس علمي مربيان نمونه بشريت بهره برده و در متن رنج‎ها و مرارت‎ها، شخصيتي مستحکم و استوار و شکست‎ناپذير يافت‎
او از مکتب مادرش درس صبر و استقامت، مبارزه و ظلم ستيزي، حرکت و قيام، دفاع از حريم اسلام، دفاع از اصل اصيل امامت و ولايت، حمايت از مکتب شجاعت و شهامت، ايثار و فداکاري و فصاحت و بلاغت آموخت و دانست که آنجا که حيات اسلام و مسلماني در خطر است، بايد همه هستي را فدا کرد. با ازداوج با عبدالله بن جعفر صفحه‎اي ديگر از زندگي اين بزرگوار ورق مي‌خورد. او در ايفاي نقش مادري و تربيت فرزند، نمونه اعلاي روزگار خويش بود. زينب کبري (سلام الله عليها) توانسته بود خانواده خويش را بر اساس معيارهاي الهي چنان ساماني دهد که از هر لحاظ در سطحي متعالي قرار داشته باشد.
حضرت زينب (سلام الله عليها) يک دهه پر محنت را با رنج از دست دادن پدر و پايمال شدن ايده‌هاي آن حضرت در کنار برادرش امام حسن عليه السلام بود. اما ديري نپاييد که شهادت برادر کوله‎بار غم را بر دوش او سنگين‌تر کرد و از او کوه صبر و استقامت ساخت. پس از سپري شدن دوراني از ظلم و جنايت و تحمل تنگناها و فشارهايي که به اهل بيت روا مي‌شد؛ حضرت زينب (سلام الله عليها) به همراه برادرش امام حسين (عليه السلام) راه کربلا را پيش گرفت، و آنچه که تاکنون او را همچون فولاد آب‎ديده نموده بود، دست‎مايه‌اي شد تا مسئوليت بزرگ خود را به انجام رساند و بدين وسيله اسلام را احيا کند. سرانجام در پانزدهم رجب سال 62 هجرت با کوله‎باري از اندوه محنت و رنج و با يادگار گذاشتن درس‌هاي زيادي از صبوري و فداکاري و پاکي دارفاني را وداع گفت.* *عقيله به زني گفته مي شود که در بين خاندان و هم کيشان خود عزيز و گران قدر است.

زينـب، زينـت پـــدر