"محراب جمكران"
دلم قرار ندارد از فغان ، بي تو
سپندوار ز کف داده ام عنان ، بي تو
ز تلخ کامي دوران نشد دلم فارغ
ز جام عيش لبي تر نکرد جان ، بي تو
چون آسمان مه آلوده ام ز تنگدلي
پر است سينه ام از اندوه گران ، بي تو
نسيم صبح نمي آورد تران? شوق
سر بهار ندارند بلبلان ، بي تو
لب از حكايت شبهاي تار مي بندم
اگر امان دهدم چشم خونفشان ، بي تو
چو شمع كشته ندارم شراره اي به زبان
نمي زند سخنم آتشي به جان ، بي تو
از آن زمان كه فروزان شدم ز پرتو عشق
چو ذرّه ام به تكاپوي جاودان ، بي تو
عقيق صبر به زير زبان تشنه نهم
چو يادم آيد از آن شكّرين دهان ، بي تو
گزار? غم دل را مگر كنم چو «امين»
جدا ز خلق به محراب جمكران ، بي تو
ادامه مطلب+
[ یک شنبه 8 مرداد 1391 ] [ 5:48 PM ] [ غلامرضا زارع ]
