حضرت امير المومنين علي (ع) در پاسخ به پرسش كه :« كدام خواري بدتر است؟» فرمود: آزمندي دنيا.
توجه به روانشناسي انسان از اهميت فراواني برخوردار است. زيرا مي تواند در شناختن حقيقت و خواسته هاي آدمي، راهنماي خوبي باشد.
ادامه مطلب
يكي از ويژگيهاي رواني انسان علاقه او به زياده طلبي و حركت به سوي ترقي بيشتر است. او در جايي آرام نمي گيرد و همين كه به نقطه اي رسيد دوباره حركت مي كند و به چيزي قانع نمي شود. به تعبيري مي توان گفت كه انسان به زندگي حرص مي ورزد، گويي انسان حريص آفريده شده است. براستي حرص كه در فارسي آن را آز مي نامند چيست؟حرص و آز صفتي پسنديده است يا نكوهيده؟ آيا هر انسان آزمند بايد مورد سرزنش قرار گيرد؟
اگر چنين است چرا
خداوند خود انسان را
حريص و
آزمند آفريده است آن جا كه مي فرمايد: « همانا انسان
حريص آفريده شده است ( معارج:
19).»
بنابراين انسان به همان ميزان كه عاقل آفريده شده حريص نيز آفريده شده است.
معناي آز
راغب اصفهاني ، حرص
را علاقه و خواست
شديد
معنا مي كند.
وقتي به آيات قرآن
مراجعه كنيم همين
معنا را
درمي يابيم:
اگر چه بر هدايت
آنان حرص ورزي...
بر او دشوار است شما
در رنج بيفتيد او
بر
هدايت شما حريص است...
و به يقين آنان را آزمندترين مردم زندگي خواهي يافت.
بنابراين حرص از نوع ميل و علاقه شديد است كه خداوند حكيم و مهربان در وجود آدمي قرار داده است. اصل اين صفت يك موهبت و بخشايش الهي است و نمي تواند ناپسند و بد باشد. حرص و آز مانند موتور روشني در نهاد انسان است كه او را از توقف باز مي دارد و نمي گذارد انسان آرام بگيرد. اين موهبت الهي سبب مي شود يك عطش سوزان و هميشگي در نهاد انسان روشن بماند.
علامه طباطبايي
حرص و آز را فضيلت الهي مي
داند و در اينباره مي نويسد:
« اين خود انسان است كه آن را (حرص را) از فضيلت خارج مي كند و بصورت رذيله درمي آورد. از نعمت بودن خارج ساخته و بصورت نقمت درمي آورد. در قرآن كريم مذمتي هم اگر شده از حرص منحرف شده است نه حرصي كه خدا در بشر قرار داده است.
منبع: http://www2.irib.ir/
