سرزنش کافران سرکش در مورد ترک نماز

 
 
 
در آيه 48 مرسلات، در مورد سرزنش کافران سرکش مي خوانيم:
و اذا قيل لهم ارکعوا لا يرکعون.
«چون به آنها گويند: رکوع کنيد، رکوع نکنند».
شرح کوتاه:
 
سال نهم هجرت، گروه گروه از کافران وارد مدينه شده و به حضور پيامبر اسلام (صلي الله عليه و آله) مي آمدند و مسلمانان مي شدند، از جمله گروه طايفه ثقيف، از طائف، به مدينه وارد شدند و به محضر رسول اکرم (صلي الله عليه و آله) آمده و به گفتگو پرداختند.
 
پيامبر (صلي الله عليه و آله) به آنها فرمود: «يکي از دستورهاي اسلام، نماز است، نماز بخوانيد».
آنها گفتند: «ما خم نمي شويم، و اين کار براي ما عار و ننگ است»، و بدين ترتيب پيشنهاد کردند که دستور نماز برداشته شود.
پيامبر (صلي الله عليه و آله) به آنها فرمود: لاخير في دين ليس فيه رکوع و لا سجود: «ديني که در آن، رکوع و سجده نباشد، خيري در آن نيست.»
به نقل بعضي از مفسران در اين هنگام آيه فوق (مرسلات-48) در ردّ آنها نازل گرديد.(1)
 
 

ادامه مطلب


جمعه 24 بهمن 1393  | றojdeh
نظرات(0)

خشوع و مراقبت در نماز از منظر قرآن کريم

 
 
 
در سوره ي مؤمنون آيه 1و2 مي خوانيم:
قد افلح المؤمنون- الذين هم في صلاتهم خاشعون.
«مؤمنان رستگار شدند- آنها که در نماز، خشوع دارند».
 
و در آيه 9 همين سوره مي خوانيم:
و الذين هم علي صلواتهم يحافظون
«و آنها که از نمازهاي خود، مراقبت مي کنند».
شرح کوتاه:
 
در دو آيه فوق، به ذکر دو ويژگي مؤمنان رستگار پرداخته، مي فرمايد: «آنها در نماز خاشع و مراقب هستند».
واژه ي «خاشع» در اصل از خشوع، به معني فروتني و حالت تواضع و ادب روحي و جسمي در برابر شخص بزرگ است.
 

ادامه مطلب


جمعه 24 بهمن 1393  | றojdeh
نظرات(0)

اخلاص در نماز از منظر قرآن

 
 
 
در آيه 6 سوره ي ماعون آمده:
الذين هم يرائون، يعني: «واي بر آن افرادي که در نماز خود، از مرز اخلاص خارج شده و رياکاري مي کنند».
 
و در آيه 162و163 انعام مي خوانيم: خداوند خطاب به پيامبر اسلام (صلي الله عليه و آله) مي فرمايد:
قل ان صلاتي و نسکي و محياي ومماتي لله رب العالمين- لا شريک له و بذلک امرت و انا اول المسلمين.
«بگو همانا نماز و تمام عبادات و زندگي و مرگ من، همه براي خداوند پروردگار جهانيان است- شريکي براي او نيست، و به همين دستور يافته ام، و من نخستين مسلمان هستم».
 

ادامه مطلب


جمعه 24 بهمن 1393  | றojdeh
نظرات(0)

تباه کنندگان نماز، چه کساني هستند؟

 
 
 
در آيه 59 سوره ي مريم مي خوانيم:
فخلف من بعدهم خلف اضاعوا الصلوة و اتبعوا الشهوات فسوف يلقون غياً.
«اما بعد از آن پيامبران، فرزندان ناشايسته اي روي کار آمدند که نماز را ضايع کردند و از شهوات پيروي نمودند، و به زودي با مجازات گمراهي خود، ملاقات مي کنند».
 
 
شرح کوتاه:
 
در قرآن، قبل از اين آيه، سخن از پيامبراني مانند ابراهيم، موسي، اسماعيل و ادريس عليه السلام به ميان آمده که همه در راه خدا گام هاي استوار برداشتند، و الگوي هدايت و تکامل انسانها بودند.
ولي بعد از آنها، افرادي (مانند بني اسرائيل) روي کار آمدند که نماز را تباه ساختند، و از هوس هاي نفساني پيروي نمودند، و به زودي به مجازات گمراهي خود رسيدند.
 

ادامه مطلب


جمعه 24 بهمن 1393  | றojdeh
نظرات(0)

راه تحصيل روح نماز

 
 
 
(پاسخ به دو سؤال مهم):
 
«خشوع» در نماز، روح و حقيقت نماز است، و بقيه ي امور نماز- خواه واجب يا مستحب- کالبد نماز مي باشند، مؤمنان حقيقي به نماز به عنوان يک کالبد بي روح نمي نگرند، بلکه تمامي توجه آنها به باطن و حقيقت نماز است (مؤمنون- 2؛ بقره-45).
 
و در قرآن آيه 2، سوره انفال و 35 حج در وصف مؤمنان آمده:
الذين اذا ذکرالله وجلت قلوبهم.
«آنان به گونه اي هستند که هرگاه ياد خدا شود، دلهايشان در پيشگاه خدا ترسان مي گردد.»
 
اينکه در اينجا به دو سؤال مهم مطرح مي شود:
1- کسي از خدا ترسان است که گنهکار باشد و در انجام وظائف کوتاهي نموده باشد ولي آنان که از اولياي خدا هستند چرا در پيشگاه خداي مهربان، ترس و لرز داشته باشند؟
 
2- خشوع يعني «حضور قلب، آميخته با تواضع و احترام و ادب»، اينک اين سؤال مطرح مي شود که بسيارند افرادي که مشتاقند تا نمازشان همراه حضور قلب (که همان روح نماز است) باشد، ولي هرچه مي کوشند به چنين توفيقي دست نمي يابند، بنابراين براي مقام حضور قلب، چه بايد کنند؟!
 
 

ادامه مطلب


پنج شنبه 23 بهمن 1393  | றojdeh
نظرات(1)