شرايط کمال نماز(2)

 
 
 
4- مکان مقدس:
 
نماز در مکانهاي مقدس مانند: مسجد الحرام، مسجد النبي و مسجدهاي ديگر و در حرم حضرت علي (عليه السلام) و امام حسين (عليه السلام) و مکانهاي مقدس ديگر بر کمال و ارزش نماز مي افزايد.
 
مثلاً در روايات آمده: نماز در حرم اميرمؤمنان علي (عليه السلام) مطابق دويست هزار رکعت نماز، ثواب دارد، و نماز در مسجد الحرام معادل يک ميليون برابر ثواب دارد و نماز در مسجد النبي معادل ده هزار برابر، ثواب دارد، و رسول خدا (صلي الله عليه و آله و سلم) فرمود:
لا صلاه لجار المسجد الا في مسجده.
«براي همسايه ي مسجد، جز در مسجد، نماز روا نيست».(1)
 
 
 

ادامه مطلب


پنج شنبه 23 بهمن 1393  | றojdeh
نظرات(0)

شرائط کمال نماز (قسمت اول)

 
 
 
همان گونه که نماز، شرائط صحت دارد، مانند:
طهارت، قبله، پاکي لباس و بدن، مباح بودن لباس و زمين و...
که هر کدام نقش سازنده اي در پاک سازي و به سازي دارند، «شرائط کمال» نيز دارد، مانند: ولايت، خشوع، حضور قلب، خوردن غذاي حلال، تفکر و توجه، و انجام مستحبات نماز و... که از آن به «قبولي نماز» تعبير مي شود، و اصولاً بيشترين نقش نماز براي پاک سازي و به سازي، مربوط به شرائط کمال نماز است، که با کمال تأسف، نوع مردم، آن را رعايت نمي کنند، از اين رو از کلاس نماز، کمتر بهره مند مي شوند.
 
امام صادق (عليه السلام) فرمود: الصلوه ميزان، من وفي استوفي:
«نماز ميزان و ترازو است، هر کس آن را کامل انجام دهد (و در کفه ي آن ،کم نگذارد )، پاداش کامل دريافت مي دارد ».(1)
 

ادامه مطلب


پنج شنبه 23 بهمن 1393  | றojdeh
نظرات(0)

نماز يک عامل نيرومند ارتباط با خدا

 
 
 
انسان فطرتاً نياز به «ارتباط با آفريدگارش» دارد، و بايد اين نياز دروني را با شيوه ي مفيد و سازنده، اشباع کرد و به آن پاسخ مثبت داد.
اگر اين نياز دروني، رها شود و به آن توجه نگردد، هرگز نابود نمي شود، بلکه در ميان سردرگمي، يا سر از الحاد (انکار خدا) در مي آورد، و يا خدايان باطل (بت پرستي) را جايگزين خداي حقيقي مي کند.
 
نماز، در اسلام يک برنامه ي بسيار حساب شده و جامع و زنده ي توحيدي است که انسان را از سردرگمي بيرون آورده و نياز ارتباط با آفريدگار را براي انسان به صورت صحيح، هدايت مي نمايد.
 
تکرار نماز در هر شبانه روز، اين ارتباط را همواره تر و تازه نگه داشته و کامل مي نمايد، چرا که غفلت، همچون ابر تيره اي است که بر سر راه نور ارتباط سايه افکنده، و اثر ارتباط را خنثي مي سازد، نماز و تکرار آن، اين ابر تيره را از سر راه، بيرون رانده، و برنامه ي ارتباط و پيوند با خدا را شکوفا مي سازد.
 
از اين رو در آيات متعدد از قرآن، و در روايات بي شمار، از نماز به عنوان «ذکر» تعبير شده است، چرا که ياد الهي را زنده مي کند و حجاب غفلت را نابود مي نمايد.
 

ادامه مطلب


پنج شنبه 23 بهمن 1393  | றojdeh
نظرات(0)

وحدت، و شکوه اسلامي در نماز جماعت و جمعه

 
 
 
چنانچه در آيات و روايات، فهميده مي شود، مسأله ي نماز بر اساس جماعت و اجتماع مقرر شده است، به طوري که خواندن نماز به طور فرادا، گوئي در موارد استثنايي است.
در نمازهايي مانند نماز جمعه، خواندن نماز بدون جماعت محقق نمي شود.
و به طور کلي شکوه و عظمت نمازهاي واجب به اين است که با جماعت خوانده مي شود، و مي توان ادعا کرد، که رسول خدا (صلي الله عليه و آله) هرگز نمازهاي واجب را بدون جماعت نخوانده است.
 
عجيب اينکه: در صدر اسلام هنگامي که سپاه اسلام در جبهه ي جنگ بودند، دستور نماز خوف آمد، که آن هم به جماعت خوانده مي شود، به اين ترتيب که سپاه اسلام به دو گروه تقسيم مي گردند يک گروه مي جنگند و گروه ديگر نماز مي خوانند، با برنامه ي مخصوصي که در فقه اسلامي آمده است.
 
در ماجراهاي درگيري امام حسين (عليه السلام) و يارانش با دشمن در روز عاشورا، امام حسين (عليه السلام) نمازهاي صبح و ظهر را به جماعت خواندند، با اينکه مي توانستند دستور دهند که هر کدام از اصحاب، نماز خود را در خيمه ها به طور فرادا بخوانند که خطر کمتري داشت.(1)
 

ادامه مطلب


پنج شنبه 23 بهمن 1393  | றojdeh
نظرات(0)

اثرپذيري از قرآن و دعا و اذکار، در پرتو نماز

 
 
 
يکي از اسرار نماز، که اثر به سزايي در تربيت معنوي انسان نمازگزار دارد، در صورتي که نمازگزار به آن توجه عميق نمايد، اثرپذيري از آيات قرآن و اذکار و دعاهايي است که در نماز هست.
 
نمازگزاري که به محتواي حمد و سوره، و اذکار و دعاهاي نماز، آگاه بوده و با توجه به آن محتوا، نماز را بجا آورد، همواره پيوند خود را با قرآن و دعا و ياد خدا برقرار کرده، و از اين سه منبع فيض بهره مند مي گردد.
 
مرحوم شهيد ثاني (متوفي 966ه.ق) در کتاب اسرار الصلوة خود پس از سفارش به توجه نمودن به محتواي آيات قرآن که در نماز خوانده مي شود، مي نويسد:
يک بار به امام صادق (عليه السلام) در نماز، حالي دست داد که به صورت آدم غش کرده، به روي زمين افتاد، چون به حالت عادي بازگشت، علت آن را جويا شدند، فرمود:
مازلت اردد هذه الآية علي قلبي حتي سمعتها من المتکلم بها فلم يثبت جسمي لمعاينة قدرته.
«اين آيه را (اشاره به يکي از آياتي که در نماز مي خواند) در دلم آنقدر خطور دادم و تکرار کردم که آن را از خالقش شنيدم، و ديگر نتوانستم در برابر مشاهده ي قدرت و عظمت خالق، روي پاي خود بايستم.»(1)
 

ادامه مطلب


پنج شنبه 23 بهمن 1393  | றojdeh
نظرات(0)