درک لذت در عبادت

يکي از مسائل مهمي که سبب انس با نماز مي شود، لذت بردن از عباد ت است.کسي که از نماز لذت نمي برد، نمي تواند با نماز انس بگيرد. مکتب لذت گرايي يکي از مکتب هاي توصيفي اخلاقي است(1)که لذت گروي را غايت مطلوب هر کاري مي داند.(2) تمامي انسان ها در اين نکته يکسانند که لذت جو هستند، ولي مصاديق لذت در نزد انسان ها متفاوت است. برخي از انسان ها از غذا خوردن لذت مي برند و برخي از انسان ها از غذا نخوردن.(3) از اين جهت، لذت در تعيين مصداق آن نقشي اساسي به عهده دارد.
 
برخي معتقدند بيشترين مقدار شادي را مي توان از طريق برخي تجربه هاي ديني به دست آورد(4) و گروهي شخصيت را مهم ترين عامل مؤثر بر شادي فرد مي دانند.(5) البته تأثير طبيعت، تربيت و ژن شادي نيز مورد توجه برخي است.(6)
 

ادامه مطلب


یک شنبه 12 بهمن 1393  | றojdeh
نظرات(0)

ثابت بودن وقت نماز

فاقيموا الصّلوة انّ الصّلوة كانت علي المؤمنين كتاباً موقوتاً. 
نماز را برپا داريد كه راستي نماز وظيفه ثابت و معيني است براي مؤمنان. «نساء ، 103» 
 
سرّ اين همه سفارش و دقت را درباره نماز چنين بيان مي‌دارد. زيرا نماز وظيفه ثابت و لا‌يتغيري براي مؤمنان است. 
 
كلمه (موقوت) از ماده وقت است بنابراين معني آيه چنين است كه اگر ملاحظه مي‌كنيد حتي در ميدان جنگ مسلمانان بايد اين وظيفه اسلامي را انجام دهند به خاطر آن است كه نماز اوقات معيني دارد كه نمي‌توان از آن تخلف كرد. 
 
ولي در روايات متعددي كه در ذيل آيه وارد شده است موقوتاً به معني ثابتاً و واجباً تفسير شده است كه البته آن هم با مفهوم آيه سازگار است و نتيجه آن با معني اول تقريباً يكي است. 
 
 

ادامه مطلب


یک شنبه 12 بهمن 1393  | றojdeh
نظرات(0)

آداب نماز و اسرار آن

اجتماع و زندگي اجتماعي انسان اقتضاي خلقت و طبع مدني و اجتماعي اوست، به گونه اي که نه نوع انسان قادر به زندگي غيراجتماعي و بريده از ديگران است و نه شرع دستورات الهي به او اجازه چنين عملي مي دهد. ساده ترين شکل اجتماع همنشيني، است که در تعاليم اسلامي به آن توجه شده است. پيامبر اکرم (ص) مي فرمايد:
« الوحده خير من جليس السوء و الجليس الصالح خير من الوحده؛ (1) تنهايي بهتر از همنشين بد است و همنشين نيکوکار بهتر از تنهايي است » 
 
مسئله مهم در زندگي اجتماعي و ارتباط با ديگران مسئله رعايت آداب و رسول است، يعني رعايت مسائلي که انجام دادن يا عدم آن ضروري و نشان عقل و شخصيت انسان به شمار مي رود. به حکم عقل، رعايت آداب در ارتباط با ديگران به تناسب ميزان اعتبار و جايگاه طرف مقابل، بسيار ضروري است و اين مسئله در زندگي روزمره قابل درک است، مثلا در ديدار يک پادشاه و يا يک مسئول بلند پايه از لحاظ ظاهري و رفتاري، ادب لازم را رعايت مي کنيم. در شرع مقدس و احاديث، دو گونه ادب به نمازگزاران توصيه شده است که رعايت رشد و کمال انساني و تأثيرگذاري نماز خواهد شد و عدم رعايت آن محروميت از لطف الهي را به همراه خواهد داشت. 
 

ادامه مطلب


پنج شنبه 9 بهمن 1393  | றojdeh
نظرات(0)

عشق وشوق در عبادت

 

 

 

امام صادق (سلام الله عليه) فرمود:«هل الدّين إلا الحب؟»(1)؛ آيا دين جز دوستي و عشق چيز ديگري است؟ .
 
به راستي ائمه ي معصومين (عليهم السلام) خدا را که عبادت مي کردند چون او را دوست داشته و اهل براي عبادت يافته بودند.خدا آرزوي افراد با اشتياق است؛ «بمحبتک يا أمل المشتاقين»(2).شوق آن است که انسان را به سوي خدا بکشاند، نه اينکه هدف بهشت باشد.«امل» آرزويي است که انسان را بي تاب کرده، به تب و تاب وادار کند.انسان گاهي اميدوار است و گاهي آرزومند، شوقي که متعلقش باطل باشد، شوقي کاذب است.شوق صادق آن است که تنها متوجه خداي سبحان باشد. به طوري که ابتدا خدا مورد اشتياق و سپس مورد عشق قرار گيرد.
 

ادامه مطلب


چهارشنبه 24 دی 1393  | றojdeh
نظرات(0)

قرآن وآزادي انديشه، عبوديت وآزادي

 

 

 

قرآن كريم گشودن بند و زنجيرها را ازدست وپاي مردم وآزاد كردن آنان را يكي ازبهترين نعمت ها وره آورد رسالت پيامبر اسلام(صلي الله عليه وآله وسلم) مي داند: ﴿ ويضع عنهم أصرهم والأغلال الّتي كانت عليهم ﴾ 1. بدترين زنجيرها ،زنجير جهل وناداني يا زنجير بردگي وبندگي است كه انسانِ گرفتارآنها ، نمي تواند حقايق را بشناسد ويا پس ازشناختن ، به سبب اسارت، نمي تواند نظر خود را بيان كند وبرفرض اظهار نظر، توان اجراي مصوّبات الهي را ندارد.
 
آزادي انديشه، درقالب امر به تفكّر، تعقّل ، تدبّر، ومانند آن، دربيش از سيصد آيه ازآيات قرآن كريم مطرح شده است ومهم تر آنكه ذات اقدس اله، نزول قرآن را، براي هدف تعقّل وتدبّر معرفي مي نمايد:﴿ إنا أنزلناه قراناً عربياً لعلكم تعقلون ﴾2 ؛ ما كتاب خود را به صورت قرآن عربي نازل كرديم تا شايد شما تعقّل كنيد؛ ﴿ كتاب أنزلناه إليك مبارك ليدبّروا اياته وليتذكّر اُولوالألباب ﴾ 3 ؛ قرآن كتاب مباركي است كه به سوي تو نازل نموديم تا درآياتش تدبّر كنند وتا صاحبان عقل ها متذكّر شوند. درآيه ي ديگر، بي تدبّران را چنين توبيخ مي فرمايد: ﴿ أفلا يتدبّرون القرءان أم علي قلوب أقفالها ﴾4 ؛ چرا برخي درقرآن تدبّر نمي كنند؛ مگر برآن دل ها قفل زده شده است؟
 

ادامه مطلب


جمعه 19 دی 1393  | றojdeh
نظرات(0)