مختار: تو چرا از قافله عشق جا ماندي؟

کيان: راه گم کردم ابو اسحاق . . .

مختار: راه بلدي چون تو که راه را گم کند؛ نا بلدان را چه گناه ؟!

کيان: راه را بسته بودند از بيراهه رفتم، هر چه تاختم مقصد را نيافتم !
وقتي به نينوا رسيدم خورشيد بر نيزه بود

مختار: شرط عشق، جنون است، ما که مانديم، مجنون نبوديم .

حسین علیه السلام همچون خورشیدی،

قرنهاست که هر روز می درخشد و تازگی دارد ...

افسوس از چشمهایی که تنها ده روز از سال، از نورش بهره می برند ... 

شباهت های زیادی میان شهادت مسلم بن عقیل و امام حسین علیه السلام است؛ از جمله آنکه، هر دوی ایشان:

1. صبح تا ظهر با لب تشنه جنگیدند و تشنه به شهادت رسیدند؛

2. سر مبارک هر دو بزرگوار را به شام فرستادند؛

3. استخوانهای بدنشان خرد شد.

اما تفاوتی که هست، همسر و فرزندان حضرت مسلم (ع) در وقوع این فجایع حضور نداشتند.

دیگه بقیه اش رو خودتون میدونید...

خوف، فرزند شک است...

و شک، زائیده ی شرک

و این سه، خوف و شک و شرک، راهزنان طریق حقند...

که اگر با مرگ انس نگیری، خوف، راه تو را خواهد زد و امام را در صحرای بلا، رها خواهی کرد.
 

شهید سید مرتضی آوینی