با سوز و گداز و شور و اخلاص بخوان

با حنجره ی زخمیِ احساس بخوان

صحنِ دلِ من، عینِ حسینیه شده

ای عشق بیا، روضه ی عباس بخوان

اولين امامى كه بر تربت امام حسين عليه السلام نماز گزارد، امام زين العابدين عليه السلام بود؛ بعد از آنكه از دفن پدر و اهل بيت و پدر گراميش ‍ فارغ شد، يك مشت از خاك زير جسد شريف پدر كه شمشيرها آن را مانند گوشت روى تخته قصابان پاره پاره كردند برداشت و آن را در كيسه اى بست آنگاه از آن مهر و تسبيحى درست كرد و اين تسبيح همان تسبيحى است كه هنگام ورود به شام در دست داشت و مى گرداند.

يزيد از او سوال مى كند كه اين چيست كه در دستانت مى چرخانى؟

زيد بن ارقم گويد:

من در غرفه خود نشسته بودم كه سر مطهر امام عليه السلام را - كه بر نى بود - از آنجا عبور دادند. چون رو به روى غرفه من رسيد، شنيدم تلاوت مى كند: 

در بیش‌تر منابع حدیثی و تاریخی و رجالیِ کهن از شباهت حسین ‌بن علی به پیامبر اکرم سخن گفته شده و در یک روایت، امام حسین شبیه‌ترین فرد به پیامبر وصف شده است. بنابر روایتی دیگر از امام علی (ع)، آن حضرت فرزندش حسین را شبیه‌ترین فرد به خود از نظر خُلق و خو و رفتار، دانسته است. 

امام حسین (علیه‌السلام) سپید چهره بود. گاه عمامه‌ای از خز و گاه عمامه‌ای سیاه بر سر می‌گذاشت. موی سر و محاسن خود را خضاب می‌نمود. نقش دو انگشتری او یکی «لااله‌الّااللّه، عُدَّةٌ للِقاءاللّه» و دیگری «ان‌اللّه بالغٌ اَمْرَه» بود.

http://www.wikifeqh.ir/

انس بن حارث بن نبيه بن كاهل بن عمرو بن صعب بن اسد بن خزيمه
از صحابه بزرگى به شمار مى آمد كه رسول اكرم (صلى الله عليه و آله و سلم) را ديده و سخنان حضرت را شنيده بود. جمع زيادى از علماى شيعه و سنى، حديثى را كه وى از پيامبر شنيده و روايت كرده، به نقل از او آورده اند كه مى گويد: