نامگذاری امسال به عنوان سال تولید ملی می تواند بسیار راهگشا بوده و برخی از کمبودهای 3 دهه گذشته اقتصاد را جبران کند...





مقام معظم رهبری با دیدی روشن و نگاهی آگاهانه، از دهه چهارم انقلاب یعنی از 4 سال گذشته، عناوین اقتصادی را برای نامگذاری هر سال برمی گزینند، علت چنین اقدامی از سوی ایشان نیز این است که کشور در بخش های مختلف پیشرفت های خوبی داشته، اما در بخش اقتصاد آنچه که در حد و اندازه و شایستگی نظام باشد، هنوز محقق نشده است.

نگاهی به سال های گذشته نشان می دهد که سلسله نامگذاری ها، ارتباط خوب و معناداری با یکدیگر دارند و امسال نیز به عنوان سال تولید ملی، در ادامه سال جهاد اقتصادی است. به اعتقاد من، نامگذاری امسال به عنوان سال تولید ملی می تواند بسیار راهگشا بوده و برخی از کمبودهای 3 دهه گذشته اقتصاد را جبران کند.

نامگذاری هر سال، یک موضوع عمومی بوده و همه بخش های کشور در آن نقش و سهم دارند. نخستین وظیفه دولت به عنوان یکی از بازیگران صحنه اقتصاد کشور، اعتماد به بخش خصوصی است. چنانچه دولت باور کند که بخش خصوصی توان تولید و اداره اقتصاد کشور را دارد و سپس برای تقویت این بخش، زیرساخت ها را فراهم کرده و در مسائل اقتصادی دخالت نکند، تولید و اقتصاد در مسیر درست خود حرکت خواهد کرد.

نباید شرایطی را ایجاد کرد که سرمایه های خرد مردم به سمت ذخیره سازی کالاها که نتیجه حاکم بودن بی اعتمادی بر فضای اقتصاد کشور است، برود

البته امسال به علت نامگذاری رهبری، یک نوع اجبار نیز در جهت دستیابی به این وضعیت آرمانی وجود دارد. دولت نیز خوب می داند که تحریم ها سبب جلوگیری از فعالیت های اقتصادی دولتی می شود، بنابراین باید بخشی از وظایف خود را به بخش خصوصی واگذار کند.

ابلاغیه اصل 44 قانون اساسی- که به تعبیر رهبری ریل گذاری جدید در اقتصاد کشور بود- نیز راه را در این زمینه باز کرده است، اما ما آن را جدی نگرفتیم و بهتر بود که این اتفاق مبارک در اقتصاد می افتاد، زیرا اگر چنین اتفاقی صورت می گرفت، این نقدینگی که هر روز سر از بازار یک کالای جدید در می آورد و اقتصاد کشور را تخریب می کند، صرف سرمایه گذاری های تولیدی می شد و در جهت منافع ملی کشور به کار می رفت. چنانچه در طول سال های گذشته اصل 44 اجرایی و نقدینگی مدیریت شده بود، به جای تخریب اقتصاد کشور به شکوفایی آن کمک می کرد.

اکنون ما در شرایط جنگ اقتصادی هستیم، پس باید اولویت اول ما شکوفایی اقتصاد کشور باشد و به طور قطع از این طریق منافع شخصی نیز تأمین می شود

مسئله مهمتر این است که چند برابراین نقدینگی ها، اموال دولتی وجود دارد که براساس اصل 44قانون اساسی باید خصوصی می شد. حتی اگر کمتر از 25 درصد آن چیزی که باید به بخش خصوصی واگذار می شد، واگذار شده بود، اکنون این نقدینگی به سمت تولید می رفت و به این ترتیب هم بار دولت سبک تر و هم نقدینگی جمع می شد. بنابراین دولت باید امسال خصوصی شدن را جدی بگیرد تا این نقدینگی به سمت تولید برود.


نباید شرایطی را ایجاد کرد که سرمایه های خرد مردم به سمت ذخیره سازی کالاها که نتیجه حاکم بودن بی اعتمادی بر فضای اقتصاد کشور است، برود. دولت باید در سال 1391 به دنبال بهبود فضای کسب و کار و فراهم کردن امکان انتقال کالا و ارز باشد.

به طور کلی می توان وظایف دولت در سال تولید ملی را در باور بخش خصوصی، ایجاد فضای مناسب کسب و کار، جدی عمل کردن در خصوصی سازی، جمع کردن نقدینگی از سطح جامعه و سوق دادن آن به سمت تولید و در نهایت حل مشکلات بخش خصوصی خلاصه کرد.

بخش خصوصی نیز امسال وظایف سنگین تری بر عهده دارد؛ زیرا دولت و البته مقام معظم رهبری با آگاهی کامل، روی بخش خصوصی حساب کرده اند و باید بخش خصوصی با بهره گیری از تمام توان خود در جهت توسعه تولید ملی، گام بردارد و از توجه صرف به منافع شخصی اجتناب کرده و در راستای منافع ملی حرکت کند.

امروز تعریف کارآفرین کسی است که منافع ملی را به منافع شخصی خود، ترجیح می دهد. اکنون ما در شرایط جنگ اقتصادی هستیم، پس باید اولویت اول ما شکوفایی اقتصاد کشور باشد و به طور قطع از این طریق منافع شخصی نیز تأمین می شود. بخش خصوصی باید ایجاد اشتغال و تولید صادرات محور را در جهت تحقق فرمایشات رهبری سرلوحه فعالیت های خود قرار دهد.
بخش اقتصاد تبیان


منبع : خبرآنلاین 

بهار که می رسد همه چیز تازه می شود. حرفها، سخن ها ، تصمیم ها، اراده ها و برنامه ها.تصمیم ها که تازه شد، ناخودآگاه می روی به سراغ برنامه ها ، تا از عطر و بوی خلاقیت و تازگی شان، نوید بهار و سالی پر طراوت را حس کنی.در آغازین روز بهار ، هنگامی که همه برای اتخاذ تصمیم های نو آماده می شوند، به سراغ حجت الاسلام سید محمدرضا آقامیری ، عضو هیئت مدیره و قائم مقام موسسه فرهنگی اطلاع رسانی تبیان رفتیم تا در گفتگویی کوتاه،از برنامه های تبیان در سال «تولید ملی، حمایت از کار و سرمایه ایرانی» مطلع شویم.

حجت الاسلام سید محمد رضا آقا میری، تولید محتوای دیجیتالی ملی و زیرساخت های استفاده ملی از آن را مهمترین ماموریت موسسه فرهنگی اطلاع رسانی تبیان در سال جدید می داند و می گوید: «باید راه تولید اطلاعات را ادامه بدهیم و اطلاعات مفید و موثری تولید كنیم و تلاش كنیم كه این اطلاعات بومی شده و بتواند نیاز كاربر ایرانی را مرتفع كند.»مشروح این گفتگو به این شرح است:


ارزیابی حضرتعالی از نامگذاری سال نود و یك یه نام سال «‌تولید ملی و حمایت از سرمایه ایرانی» چیست؟

باید در نظر داشت كه مطابق با فرمایش مقام معظم رهبری در خصوص تولید ملی،تولید اطلاعات نیز یكی از مصادیق تولید ملی است. در حال حاضر در كشور هم مصرف كننده اطلاعات هستیم و در بسیاری مواقع تولید كننده اطلاعات. اما موتورهای جستجوگر عمده و قابل توجه در خارج از كشور تامین می شود. یعنی ما با اینكه خودمان تولید كننده اطلاعات هستیم، برای استفاده از اطلاعات خودمان به موتورهای جستجوگر و دیتا سنترهای خارجی نیازمندیم، و برای استفاده از هر كدام از این امكانات باید هزینه كرده و دستمان را به سوی خارج از كشور دراز كنیم.


حالا چه باید بكنیم؟

برای جامه عمل پوشاندن بهرهنمودهای رهبری، باید در وهله اول به تولید اطلاعات بپردازیم كه پیش از این هم این كار را می كردیم اما به این دلیل كه اطلاعات از كشور خارج می شد و روی سرورها و دیتا سنترهای خارجی قرار می گرفت، دیگر حكم اطلاعات ملی را نداشت و اطلاعات خارجی محسوب می شد و باید برای استفاده از آن هزینه پرداخت می كردیم. حالا بایددر درجه اول، اطلاعات را به صورت گسترده و از طریق استفاده از تكنولوژی روز نظیر اسكن كتابها، خلاصه برداری ها، جمع آوری و فراوری اطلاعاتو.. تولید كنیم. باید راه تولید اطلاعات را ادامه بدهیم و اطلاعات مفید و موثری تولید كنیم و تلاش كنیم كه این اطلاعات بومی شده و بتواند نیاز كاربر ایرانی را مرتفع كند. و در درجه دوم با تقویت زیرساخت ها و راه اندازی شبكه ملی داخلی، اطلاعات را از طریق سرور و موتور جستجوگر ایرانی، در اختیار مخاطب قرار دهیم. این امر یكی از مصادیق بارز و موضوع فرمایش حضرت‌ آقا در تولید ملی است كه اطلاعات ملی، از طریق شبكه ملی در اختیار كاربر ایرانی قرار گیرد.


استراتژی موسسه فرهنگی اطلاع رسانی تبیان برای تحقق حمایت از تولید ملی چیست؟

تبیان به عنوان بزرگترین شبکه فناوری اطلاعات کشور می کوشد علاوه بر تولید محتوای دیجیتالی، جستجوگر بزرگ تبیان را در شبکه مجازی ملی راه اندازی نموده و برای استفاده کاربر ایرانی آماده نماید. به این ترتیب اطلاعات و محتوای ملی بر روی جستجوگر ایرانی قابل استفاده و دسترسی خواهد بود.


دستاورد موسسه تبیان در سال جهاد اقتصادی چه بود؟

به لطف الهی در سال جهاد اقتصادی موفق شدیم دیتاسنتر بزرگ ملی را ایجاد کنیم. و مرکز خدمات داده جدید را تحقق ببخشیم. و الان به صورت فعالاز مجموعصد در صد دیتاسنتر، 90% آن قابل استفاده و بهره برداری است. این خدمات را در امسال و سالهای آتی گسترش و توسعه دهیم که با توجه به افزایش نیاز و رغبت و تمایل کاربران، دچار کمبود فضای هاستینگ نشویم. خدمات داده ای که توسط تبیان ارائه شد قابلیت های بسیاری دارد و با تکیه بر همین قابلیت ها توانسته مشتریان و متقاضیان زیادی را به خود جلب کند. یکی دیگر از دستاوردهای تبیان در سال جهاد اقتصادی،ت هیه پردازشگر تصاویر مستهجن بود که در فیلترینگ محیط مجازی کاربرد دارد و در سال90 به شکوفایی رسید. بنده به عنوان نماینده سازمان تبلیغات اسلامی در «کارگروه تعیین مصادیق محتوای مجرمانه اینترنتی» توانایی این پردازشگر را در غربالگری سایت های مختلف شاهد بودم که چگونه محتواهای غیر اخلاقی را در سایت ها شناسایی می کرد. که شایسته است در همین فرصت از زحمات و تلاش های ریاست محترم سازمان تبلیغات جناب آقای دکتر خاموشی، برای این اقدام ارزشمند، تقدیر و تشکر کنم.


سخن پایانی؟

شایسته است که به همه کاربران اینترنتی، دوستان و علاقه مندان فناوری اطلاعاتو اعضای خانواده بزرگ تبیانایام فرخنده نوروز را تبریک و شادباش عرض کنم و همگی را به توجه و دقت فراوان به رهنمودهای مقام معظم رهبری و موضوع فرمایش آقا در خصوص تولید ملی دعوت کنم.از همه دوستان می خواهم که در همه حال به محتوای دعای روحانی «یا مقلب القلوب و الابصار، یا مدبر اللیل و النهار ، یا محول الحول و الاحوال ، حول حالنا الی احسن الحال» توجه نموده و امسال که سال تولید ملی و حمایت از کار و سرمایه ایرانی نامگذاری شده را ، مجدانه کار کنند که انقلابی در موقعیت های مختلف فرهنگی اجتماعی ایجاد شود. تولید را به طور جدی پیگیری کنند، خصوصا تولیدات فرهنگیکه باید به مقوله اقتصاد فرهنگ و جهاد فرهنگی نیز بسیار توجه شود.

در پایان برای همه ایرانیان آرزوی موفقیت و سربلندی دارم .»





گزارش: سمیرا حسن 

پیام رهبر معظم انقلاب و نامگذاری سال 1391 به عنوان سال "تولید ملی، حمایت از کار و سرمایه ایرانی" در واقع پیام تداوم جهاد اقتصادی را در خود دارد..



پیام رهبر معظم انقلاب و نامگذاری سال 1391 به عنوان سال "تولید ملی، حمایت از کار و سرمایه ایرانی" در واقع پیام تداوم جهاد اقتصادی را در خود دارد. یعنی آن‌چه که رهبر معظم انقلاب در سال گذشته بیان فرمودند، امسال با عنوان گسترش و حمایت از تولید ملی مورد تأکید مجدد قرار داده‌اند. اگر بخواهیم با این پیام برخوردی جدی و عملی و فراتر از تعارف و تکرار شعار داشته باشیم، باید هم تعریف دقیقی از این عبارت داشته باشیم و هم لوازم توفیق در آن را بشناسیم و شاخص‌های این توفیق را تبیین کنیم تا در پایان سال بتوانیم کارنامه‌ی خود را با این شاخص‌ها بسنجیم و ارزیابی کنیم.

شاید اصلی‌ترین مفهوم پیام فوق‌الذکر این است که "تولیدمحوری" باید شاخص همه‌ی سیاست‌های اقتصادی ما باشد، منتها این نکته‌ نیز مهم است که جهت این حمایت چه باید باشد؟ آیا حمایت از تولید ملی به این معنی است که تولید ملی ما به حدی برسد که بتواند با بهترین تولیدات جهانی رقابت کند؟ پس در این صورت منظور ما حمایت از تولیدات ملی برای رقابتی شدن است و به عبارت دیگر، حمایت از تولید ملی است در مقابل موانع رقابت عادلانه و برابر. یعنی تولیدات کشور باید بتواند به بازار دسترسی داشته باشد و عادلانه و برابر با تولیدات مشابه رقابت کند.

آیا مفهوم این نامگذاری حمایت در مقابل عوارض خارج از اختیار است؟ به این معنی که تولید داخلی می‌تواند روی پای خود بایستد، اما اگر عواملی برای آن مزاحمت و عوارض ایجاد کنند -مثل خشک‌سالی یا محدودیت‌های خارجی- باید از تولید ملی حمایت نمود. گاهی در رقابت رقبا، دیگرانی وارد می‌شوند و حمایت‌های بازارشکنانه‌ای صورت می‌دهند که طبعاً حمایت از تولید ملی در برابر آنها ضروری خواهد بود.

تقارن نامگذاری سال جدید به عنوان سال "تولید ملی، حمایت از کار و سرمایه ایرانی" با ابلاغ قانون جدید بهبود مستمر فضای کسب‌و‌کار را باید به فال نیک گرفت

اما جنبه‌ی دیگر این حمایت، در برابر فرسایش‌های بروکراتیک غیر ضروری است. یعنی باید اصلاح روش‌های اداری را در دستور کار قرار داد. اگر بخواهیم از تولید حمایت کنیم، باید از خود تولید بپرسیم که در کجا و کی نیاز به حمایت دارد. بنده به 10 گام لازم برای تقویت بخش تولید اشاره می‌کنم که نیاز به حمایت از تولید ملی در آنها احساس می‌شود:

1. در فرهنگ عمومی جامعه‌‌ باید تولیدکنندگان را به عنوان پیشتازان عزت و استقلال جامعه معرفی کنیم و تکریم از کسانی را که در این صحنه تلاش می‌کنند، در ارزش‌های جامعه قرار دهیم.

2. تولیدمحوری باید شاقول سیاست‌گذاری‌های اقتصادی کشور باشد. یعنی باید در سیاست‌های ارزی، در سیاست‌های پولی و مالی، در سیاست‌های تجاری و در سیاست‌های بانکی و مالیاتی برای تولید اولویت قائل باشیم. تجلی ملموس این مطلب این‌گونه خواهد بود که اگر جایی ناچار بودیم بین تولیدگرایی و مصرف‌گرایی انتخاب کنیم، باید تولید را مقدم بداریم. این مطلب مثلاً در اجرای سیاست هدفمندی یارانه‌ها می‌تواند تجلی بسیار ملموسی داشته باشد. در مجموع سیاست‌گذاری‌ها باید به سمتی برویم که توان برنامه‌ریزی مدیران ما افزایش یابد. به این معنی که از تغییرات ناگهانی در سیاست‌ها اجتناب کنیم تا مدیران ما بتوانند برای آینده برنامه‌ریزی کنند.


3. باید با کاهش مقررات و منطقی کردن مجوزها از سرمایه‌گذاران بخش تولید حمایت کنیم.

4. دستگاه‌های دولتی باید بدهی‌های خود به تولیدکنندگان و پیمانکاران را بپردازند تا توان مالی آنها افزایش پیدا کند.

5. بانک‌ها در برخورد با واحدهای تولیدی مهربانانه‌تر عمل کنند. باید فهم درستی از ماهیت مشکلات واحدهای تولیدی داشته باشیم و مناسبات بین بانک‌ها و واحدهای تولیدی را واقع‌بینانه و هدفمند کنیم.

6. تولیدکننده برای بهبود تولید به فناوری و ماشین‌آلات مناسب نیاز دارد. در شرایطی که برخی محدودیت‌ها از سوی بدخواهان در مناسبات بین‌المللی بر تولیدکننده‌های ما تحمیل شده است، باید از ابتکارات مدیران اقتصادی در رفع و دفع این محدودیت‌ها حمایت کنیم.

7. در مناسبات و سیاست‌ها و محیط کسب‌و‌کار، باید در مسیر روان‌سازی و چابک‌سازی تولید حرکت کنیم. تقارن نامگذاری سال جدید به عنوان سال "تولید ملی، حمایت از کار و سرمایه ایرانی" با ابلاغ قانون جدید بهبود مستمر فضای کسب‌و‌کار را باید به فال نیک گرفت. اجرای کامل و دقیق این قانون باعث ایجاد فضایی پرنشاط و تعاملی بین دولت و بخش خصوصی خواهد شد. اجرای این قانون می‌تواند طلیعه‌ی بسیار خوبی برای موفقیت در اجرای حمایت از تولید ملی نیز باشد.

8. حمایت از تولید می‌تواند زمانی اتفاق بیفتد که تولیدکننده تولید خود را انجام داده و نیاز به بازاریابی دارد. کمک به تولیدکنندگان برای بازاریابی داخلی می‌تواند از راه نظام تعرفه‌ای یا زمینه‌های مربوط به قیمت‌گذاری صورت بگیرد. به این معنی که ابتکار عمل در اختیار بازار رقابتی باشد تا واحدهای تولیدی بتوانند در شرایط رقابتی امورات مدیریت بازار خود را انجام دهند.

در شرایط فعلی و در همه‌ی مراحل تولید،ظرفیت‌های خالی بسیاری وجود دارد.یعنی ما برای جهش در تولید ملی هم نیروی‌جوان آماده به‌‌کار داریم و هم سرمایه‌گذاری‌های گسترده داریم

9. تولیدکننده باید به بازارهای خارجی دسترسی داشته باشد که در این صورت حمایت از تولید با بازاریابی خارجی ممکن می‌شود. لذا جهت‌گیری جهش صادراتی باید تداوم پیدا کند.

10. در شرایط فعلی و در همه‌ی مراحل تولید، ظرفیت‌های خالی بسیاری وجود دارد. یعنی ما برای جهش در تولید ملی هم نیروی جوان آماده به کار داریم و هم سرمایه‌گذاری‌های گسترده داریم. تنها باید اولویت را به رفع موانع پیش روی واحدهای تولیدی موجود بدهیم تا این واحدها بتوانند با حداکثر ظرفیت به تولید بپردازند.
بخش اقتصاد تبیان 

یحیی آل اسحاق رئیس اتاق بازرگانی و صنایع و معادن تهران نیز درباره نامگذاری سال 1391 به نام "تولید ملی و حمایت از کار و سرمایه ایرانی» می گوید: بدخواهان ایران با حضور در حوزه اقتصاد قصد دارند جنگی تمام عیار علیه ایران به راه اندازند و به همین دلیل باید پاتک آن را در حوزه اقتصاد با حمایت از تولید داخلی و کار و سرمایه ایرانی زد و در مقابل آن ایستاد.
حمید صافدل معاون وزیر صنعت، معدن و تجارت هم با اشاره به برنامه کارگروه توسعه صادرات غیرنفتی به منظور تدوین اسناد راهبردی صادرات در بخشهای مختلف کالایی و خدمات برای سال 91، می گوید: تولید صادرات گرا به طور قطع، زمینه ساز تحقق منویات مقام معظم رهبری در نامگذاری سال 91 است.
محمد مهدی راسخ دبیرکل اتاق بازرگانی و صنایع و معادن تهران نیز نامگذاری سال 91 را زمینه ساز حمایت هوشمندانه از تولیدات ملی می دانند می گوید: با تلاش اتاق بازرگانی و صنایع و معادن تهران، قوانین و مقررات زاید بر سر راه فعالان اقتصادی و توسعه فعالیت بخش خصوصی احصا شده و پس از جمع بندی، باید حذف شوند.
محمدعلی ضیغمی معاون وزیر صنعت، معدن و تجارت هم تولیدکنندگان را نقش آفرینان اصلی سال تولید ملی، حمایت از کار و سرمایه ایرانی می داند و می گوید: تولیدات صادرات گرا باید روی خط تولید تمام کارخانجات قرار گیرد.
ابوالفتح نیکنام عضو کمیسیون صنایع و معادن مجلس شورای اسلامی هم با اشاره به تکالیف تولیدکنندگان در قبال پیام رهبر معظم انقلاب در سال 91، اظهار می دارد دولت در گام نخست برای پیاده سازی منویات مقام معظم رهبری، خرید کالاهای خارجی را که مشابه تولید داخلی دارند از سوی دستگاه های زیرمجموعه خود ممنوع اعلام کند.
سید شمس الدین حسینی وزیر امور اقتصادی و دارایی نیز با اشاره به نامگذاری سال 91 به عنوان تولید ملی، حمایت از کار و سرمایه ایرانی می گوید: رونق تولید و شکوفایی اقتصاد ملی با استقبال از کالاهای ایرانی فراهم می شود و انتظار می رود شهروندان کالاهای داخلی را در سبد مصرف خود ترجیح دهند.
علی صالح آبادی رئیس سازمان بورس و اوراق بهادار هم با تأکید بر پررنگ تر شدن نقش بازار سرمایه در تامین مالی، گسترش آموزش، فرهنگ سازی و اطلاع رسانی را 3 اولویتهای اصلی سال جاری بازار سرمایه کشور برشمرد.
رستم قاسمی وزیر نفت از ثبت رکورد جهانی ساخت پالایشگاه گازی توسط متخصصان داخلی خبر می دهد و می افزاید: برنامه ریزی اصولی در صنعت نفت برای سال تولید ملی انجام خواهد شد.
علی نیکزاد وزیر راه و شهرسازی نیز با تاکید بر حمایت ویژه از سازندگان مسکن، گفت: تجربه کافی، کار و سرمایه ایرانی مورد پشتیبانی این وزارتخانه است. 

نقش این دسته از افراد بیشتر غیرمستقیم است اما به هیچ عنوان کم اهمیت نیست. این افراد در درجه اول باید از داشتن رویکرد «اوضاع خراب است، کاری نمی‌شود کرد» پرهیز کنند و سعی کنند با حفظ روحیه مثبت به ترویج فرهنگ نخبه‌گرایی، کار درست و دقیق، نگاه بلندنظرانه و عمیق به مسايل و پرهیز از سطحی‌نگری و راه‌حل‌های کوتاه مدت در جامعه بپردازند. 

به نوعی می‌توان گفت نقش جمعی این گروه بی‌واسطه‌تر و احتمالا تاثیرگذارتر از سایر گروه‌هاست. تصویب یک قانون جدید می‌تواند به نقطه عطفی در رشد یا رکود یک صنعت تبدیل شود. ساده است همه مشکلات ایران امروز را به گردن حاکمیت سیاسی انداختن و من نمی‌خواهم توی این چاله بیفتم. اما نمی‌توانیم چشم‌هایمان را به روی این واقعیت ببندیم که نظام سیاسی حاکم بر ایران با وجود همه دستاوردهایی که داشته، دارای مشکلات جدی‌ای مانند (1) نخبه‌گریزی و جذب افراد بی‌کفایت و بی‌توجهی و حتی عناد با شایسته‌سالاری (2) ضعف مدیریتی و فساد اداری در سطوح مختلف که برخورد جدی با این ضعف‌ها و فسادها را اگر نه غیرممکن که بسیار دشوار می‌کند، (3) نداشتن نگاه بلندمدت و کلان به مفاهیمی مانند توسعه زیرساخت‌های ارتباط و تولید در کشور و اشتغال‌زایی پایا و تخصیص غیرمتناسب منابع در اموراتی که اولویت ملی پایینی دارند، (4) نگاه تنگ‌نظرانه و بخش‌نامه‌ای به مقوله علم و دانش و تحقیقات که به علوم انسانی و اجتماعی نیز بهای اندکی می‌دهد و رشد علمی را منحصر به بخش‌های سخت مانند علوم تجربی یا فنی می‌کند، (5) نگاه بیش از حد امنیتی و محدودکننده به شاه‌راه‌های تولید و دسترسی اطلاعات مانند انواع رسانه‌های سنتی، رسانه‌های الکترونیک و اینترنت و (6) محدودیت‌های اجتماعی غیرقابل توجیه و دخالت نهادهای مختلف رسمی و غیررسمی در حریم شخصی افراد که هم موجب نارضایتی داخلی می‌شود و هم جذب توریست را مشکل‌تر می‌کند و (7) بی‌توجهی به شکاف‌های اجتماعی (قومی-نسلی-فرهنگی-اقتصادی) روزافزون موجود در کشور که بیم آن می‌رود جامعه ایرانی را چند پاره کند.

طبعا هر حرکت جدی در راستای حمایت از تولید داخلی باید فکری هم به حال مشکلاتی که ذکر کردم بکند که کاری هم نیست که بشود توی یک‌سال انجام داد. یک ایده شاید این باشد که در سال 1391 اولا تلاش شود زمینه‌های اولیه برای شکل‌گیری یک نگاه دورنگر و عمیق‌تر فراهم شود. کارهایی که می‌توان انجام داد فرضا شامل: الف) ابقا یا استقرار مدیران عالی‌رتبه شایسته و قوی با اختیار عمل بالا و حمایت ویژه از سوی عالی‌ترین مقامات نظام در پست‌های کلیدی کشور و در عوض برکناری (و نه جا به جایی از پستی به مقامی دیگر!) مجموعه‌ای از مدیران ارشد فاسد و بی‌کفایت در سطوح مختلف مدیریت کلان کشور ب) آشتی با نخبگان دانشگاهی و فرهنگی در زمینه‌های مختلف علوم انسانی و مدیریت و بهره‌گیری روزافزون از نظرات این افراد در سیاست‌گذاری کلان کشور ج) تمرکز بر کمینه کردن فساد اداری و سازمانی (منظور خرده فساد نیست!) و برخورد قاطع و بی‌تبعیض با ریخت و پاش کنندگان، رانت‌خواران و قانون‌شکنان بزرگ د) بازگشایی سازمان برنامه و بودجه یا سازمانی مشابه آن با هدف سیاست‌گذاری کلان در عرصه تخصیص منابع و تدوین‌ چشم‌انداز بلند مدت و همین‌طور برنامه‌های 5 ساله میان‌مدت در عرصه‌های مختلف اقتصادی کشور که با حمایت جدی و عزم ویژه نیز پی‌گیری و اجرا شود ه) تلاش برای کاستن شکاف‌های عمیق اجتماعی موجود که می‌تواند طیف‌های از هم فاصله گرفته اجتماعی را بیشتر به هم نزدیک کرده و انگیزه و اراده جمعی را برای تولید تقویت کند و … و … و … 

اگر بخواهیم از پند و اندرزهای حکیمانه‌ای مانند «سرمایه‌گذار باید غرور ملی داشته باشد و پولش را در داخل کشور سرمایه‌گذاری کند» پرهیز کنیم، متوجه می‌شویم که سرمایه‌گذار و کارآفرین هم لزوما امکان مانور زیادی ندارند. شکوفا شدن کسب و کار در بخش‌های مختلف صنعتی در درجه اول به همان چشم‌اندازهای سوشیوتکنیکال (socio-technical landscapes) مربوط می‌شود و تا وقتی آن چشم‌اندازها مناسب نباشند، بازارهای جاویژه (niche markets) و فرصت‌هایی که در زمینه‌های مختلف به وجود می‌آیند نمی‌توانند شکوفا شوند. از طرف دیگر، با توجه به دو نکته زیر، سرمایه‌گذاران و کارآفرین‌های داخلی به یک فرصت تاریخی برای راه‌اندازی یا توسعه کسب و کار در ایران مواجه هستند:

۱) ایران یک کشور در حال توسعه با جمعیتی بیش از ۷۰ میلیون نفر است که در زمینه‌های مختلف نیازمند خدمات و کالاهای صنعتی است.

۲) ایران هدف تحریم‌های فلج‌کننده مختلف قرار گرفته که واردات خدمات و کالا را دشوارتر کرده است.

با توجه به دو نکته بالا، می‌توان حدس زد که خلاء ایجاد شده (کاهش عرضه خارجی، افزایش تقاضای داخلی) در بازارهای مختلف، منجر به ایجاد تعداد زیادی بازارهای جاویژه داخلی خواهد شد. این بازارهای جاویژه دقیقا همان منطقه‌هایی هستند که یک کارآفرین یا سرمایه‌گذار فرضی می‌تواند روی آن‌ها مانور دهد و کسب و کار خود را بر اساس نفوذ در آن‌ها شکل دهد. در نتیجه علی‌رغم وجود چشم‌اندازهای خطرناک و بحرانی موجود، نمی‌توان از این مساله غافل ماند که شرایط امروز ایران برای کارآفرین‌ها و سرمایه‌گذاران زیرک عاری از فرصت‌های طلایی نیست. 

مصرف کننده‌ها اگر چه از نظر کمی بخش قابل توجهی از جامعه را تشکیل می‌دهند، اما نقش کلیدی در شکل دادن الگوهای تولید یا مصرف (production or consumption patterns) جامعه ندارند. سیستم‌های اقتصادی-اجتماعی-سیاسی-صنعتی آن‌چنان ریشه‌دار و در هم تنیده هستند که فرد اغلب چاره‌ای ندارد جز آن‌که تابع شرایط حاکم بر آن‌ها باشد. این سیستم‌ها که بعضا به آن‌ها سیستم‌های سوشیوتکنیکال (socio-technical systems) می‌گویند، مجموعه درهم تنیده‌ای شامل فن‌آوری (technology)، بازار و رفتارهای کاربران (markets and users practices)، سیاست‌گذاری‌های عمومی و قوانین (public policies and regulations) و زیرساخت‌ها (infrastructures) است. هزینه‌ای که یک فرد باید برای ایجاد تغییری بسیار ناچیز در این سیستم‌ها بپردازد چنان گزاف است (گاه به قیمت طرد شدن او از سیستم و مختل شدن حیات اجتماعی وی) که معمولا افراد، حتی نخبه‌ترین و آگاه‌ترین آن‌ها ترجیح می‌دهند از قوانین کلی حاکم بر سیستم‌های موجود تبعیت کنند و به جز در مواردی محدود که بیشتر جنبه سمبولیک دارد تا تاثیرگذار خواست و اراده خود را در راستای تغییر سیستم نشان ندهند. با این‌حال نمی‌توان اهمیت خواست و اراده توده‌های مصرف کننده جامعه را نادیده گرفت. مهم‌ترین کاری که از دست یک فرد مصرف‌کننده بر می‌آید این است که با درک شرایط حاکم بر کشور و حفظ روحیه مثبت وظایفی را که در خانه یا محل کار به او محول شده با دقت و کیفیت انجام دهد و نسبت به محصولات تولید شده در ایران با ارفاق برخورد کند. 

حجت‌الاسلام و المسلمين کاظم صديقي با اشاره به نام گذاري سال نو از سوي رهبر معظم انقلاب اظهار کرد: حمايت از توليد ملي يک فريضه ديني و اخلاقي است.

به گزارش خبرگزاري قرآني ايران (ايکنا)، حجت‌الاسلام و المسلمين کاظم صديقي، ، 11 اسفندماه در خطبه دوم نماز جمعه تهران به نام‌گذاري امسال از سوي رهبر معظم انقلاب اشاره کرد و گفت: اين شعارها تشريفات و صحبت‌هاي آييني نيست؛ بلکه معظم له با تشخيص دردهاي جامعه و با فراست الهي خطرها را رصد مي‌کنند و هشدارهاي لازم را مي‌دهند.