ابزار هدایت به بالای صفحه

1. معرفت

2. محبت

3. اطاعت

4. فعالیت

برداشت نادرست از انتظار:

در مورد انتظار دو دیدگاه وجود دارد: یکی انتظار سازنده: به این معنا که انتظار به معنای نا خشنودی از وضعیت موجود و تلاش برای رسیدن به وضعیتی مطلوب است. در مقابل دیدگاه سلیم، که برداشت انحرافی وجود دارد؛ که انتظار به معنای دست روی دست گذاشتن و قانع بودن به وضع موجود و عدم کوشش برای تحقق وضعی برتر است تا خود حضرت ظهور نموده و کارها اصلاح نماید. باید اذعان داشت که حرکت امام زمان(عج) مانند دیگر امور جهان روال طبیعی دارد و بنا نیست همه ی امور به صورت معجزه باشد. بنابراین قیام آن حضرت نیز نیازمند زمینه سازی و آمادگی است. بایستی تلاش کنیم و زمینه را برای ظهور فراهم کنیم.

آسیب شناسی جوانان در عصر غیبت:

با توجه به ضرورت مباحث مهدویت، بکار بستن نیروهای جوانی در این راه از انتظارات امام زمان(عج) است. البته اگر در این فرصت لغزشی هم صورت پذیرد از چشم امام زمان (عج) مخفی نمی ماند. اگرچه سیمای برخی جوانان در تابلوی آخر الزمان منفی بیان شده است. اما روزنه های امید زیادی به سوی جوانان باز است و می توانند، تصویر مثبت و زیبایی را از خود به جهانیان ازائه دهند. در مصاف تاریخی حق و باطل دو مدل جامعه وجود دارد:

یکی جامعه موجود آخرالزمان، با منفی ترین نمره ای که میگیرد و دوم آرمان شهر زیبای ظهور، با بالاترین نمره ای که می توان فکر کرد.

عصر آخر الزمان و آرمان شهر ظهور، جامعه ی آرمانی آرزوهای فرد است. در روایاتی که چهره ی آخر الزمان و سیمای انسان های آن عصر را ترسیم می کند، برای برخی از افراد و نسل جوان آفاتی را یاد آور شده اند. در روایتی از حضرت علی در این رابطه منتقل شده است: جوانان، غنا(موسیقی و طرب) و مشروبات را حلال می شمارد. (بحارالانوار، ج 52، ص 181) همچنین از پیامبر (ص) نقل شده است:

چگونه می شود حال شما، هنگامی که جوانان شما به فسق و فجور بگرانید و بدتر از آن.( بحارالانوار، ج 52، ص 181) با تمام مشکلات عصر غیبت، باید توجه داشت امام مهدی(عج) انسانهای عالم را سرپرستی می کند و هرکس استعداد هدایت داشته باشد، تحت توجهات او هدایت می شود؛ حتی در برابر جبهه ی باطل. با این وجود یکی از زیبایی های و جلوه های مهم و محبت حضرت –که دعای او باشد- بدرقه ی راه همه ی عالم، خصوصا جوان ها است. از آنجا که جوان بطور فطری شیفته ی نیکی و فضیلت می باشد؛ منحرفان اخلاقی و طرفداران ولنگاری نمی توانند با این ام فطری به مقابله برخیزند. به همین دلیل با دسیسه های فراوان دست به گسترش امور ضد ارزش زده و منکرات را معروف و معروفات را منکر قلمداد می کنند تا با تغییر ظاهر مسائل، جوانان را فریفته و از ارزش های اصیل انسانی دور کنند.

از دیگر سو، جوانی دوران طغیان، ‌شورش، بی قراری و تند رویی است اگرچه انسان ها در سنین مختلف طعمه ی احساسات و تمایلات نفسانی قرار میگیرند ولی خطر طغیان احساسات برای نسل جوان از سایر طبقات بیشتر احساس می شود. البته اگر جوانی آلوده به گناه می شود یکی از زیباترین و بهترین فرصت های دینی را پیش روی خود دارد که با ورود به آن جبران آلودگی می کند.

پس همانا دقت در رفتار و کردار و ترک معصیت و حرمت گذاشتن به حریم جوانی است و این خواسته ی امام زمان(عج) است. جوانی که با ترک شهوات و امیال نفسانی طریق اطاعت را پیش می گیرد پرواز خویش را آغاز کرده و از ملائک نیز پیشی می گیرد.

بقیّة اللّه: باقیمانده خدا در زمین.

خلیفة اللّه: جانشین خدا در میان خلایق.

وجه اللّه: مظهر جمال وجلال خدا، سمت و سوى الهى که اولیاى حق رو به او دارند.

باب اللّه: دروازه همه معارف الهى، درى که خدا جویان براى ورود به ساحت قدس الهى، قصدش مى کنند.

داعى اللّه: دعوت کننده الهى، فرا خواننده مردم به سوى خدا، منادى راستین هدایت الى اللّه.

سبیل اللّه: راه خدا، که هرکس سلوکش را جز در راستاى آن قرار دهد سر انجامى جز هلاکت نخواهد داشت.

ولى اللّه: سر سپرده به ولایت خدا و حامل ولایت الهى، دوست خدا.

حجة اللّه: حجّت خدا، برهان پروردگار، آن کس که براى هدایتِ در دنیا، و حسابِ در آخرت به او احتجاج مى کنند.

نور اللّه: نور خاموشى ناپذیر خدا، ظاهر کننده همه معارف و حقایق توحیدى، مایه هدایت رهجویان.

عین اللّه: دیده بیدار خدا در میان خلق، دیدبان هستى، چشم خدا در مراقبت کردار بندگان.

سلالة النّبوّة: فرزند نبوّت، باقیمانده نسل پیامبران.

خاتم الاوصیاء: پایان بخش سلسله امامت، آخرین جانشین پیامبر (صلى الله علیه وآله وسلم).

علم الهدى: پرچم هدایت، رایت همیشه افراشته در راه اللّه، نشان مسیر حقیقت.

سفینة النّجاة: کشتى نجات، وسیله رهایى از غرقاب ضلالت، سفینه رستگارى.

عین الحیوة: چشمه زندگى، منبع حیات حقیقى.

القائم المنتظر: قیام کننده مورد انتظار، انقلابى بى نظیرى که همه صالحان چشم انتظار قیام جهانى اویند.

العدل المشتهر: عدالت مشهور، تحقق بخش عدالت موعود.

السیف الشاهر: شمشیر کشیده حق، شمشیر از نیام بر آمده در اقامه عدل و داد.

القمر الزّاهر: ماه درخشان، ماهتاب دلفروز شبهاى سیاه فتنه و جور.

شمس الظلاّم: خورشید آسمان هستى ظلمت گرفتگان، مهر تابنده در ظلمات زمین.

ربیع الأنام: بهار مردمان، سر فصل شکوفایى انسان، فصل اعتدال خلایق.

نضرة الأیّام: طراوت روزگار، شادابى زمان، سرّ سرسبزى دوباره تاریخ.

الدین المأثور: تجسّم دین، تجسید آیین بر جاى مانده از آثار پیامبران، خودِ دین، کیان آیین، روح مذهب.

الکتاب المسطور: قرآن مجسّم، کتاب نوشته شده با قلم تکوین، معجزه پیامبر در هیئت بشرى.

صاحب الأمر: دارنده ولایت امر الهى، صاحب فرمان و اختیاردار شریعت.

صاحب الزمان: اختیار دارِ زمانه، فرمانده کل هستى به اذن حق.

مطهّر الأرض: تطهیر کننده زمین که مسجد خداست، از بین برنده پلیدى و ناپاکى از بسیط خاک.

ناشر العدل: برپا دارنده عدالت، بر افرازنده پرچم عدل و داد در سراسر گیتى.

مهدى الامم: هدایتگر همه امّت ها، راه یافته راهنماى همه طوایف بشریت.

جامع الکَلِم: گردآورنده همه کلمه ها بر اساس کلمه توحید، وحدت بخش همه صفها.

ناصر حق اللّه: یاریگر حقِ خدا، یاورِ حقیقت.

دلیل ارادة اللّه: راهنماى مردم به سوى مقاصد الهى، راه بلد و راهبر انسانها در راستاى اراده خداوند.

الثائر بأمر اللّه: قیام کننده به دستور الهى، بر انگیخته به فرمان پروردگار، شورنده بر غیر خدا به امر خدا.

محیى المؤمنین: احیاگر مؤمنان، حیاتبخش دلهاى اهل ایمان.

مبیر الکافرین: نابود کننده کافران، درهم شکننده کاخ کفر، هلاک کننده کفار.

معزّ المؤمنین: عزّت بخش مؤمنان، ارزش دهنده اهل ایمان.

مذلّ الکافرین: خوار کننده کافران، درهم شکننده جبروتِ کفر پیشگان.

منجى المستضعفین: نجات دهنده مستضعفان، رهایى بخش استضعاف کشیدگان.

سیف اللّه الّذى لاینبو: شمشیر قهر خدا که کندى نپذیرد.

میثاق اللّه الّذى أخذه: پیمان بندگى خدا که از بندگان گرفته شده.

مدار الدهر: مدار روزگار، محور گردونه وجود، مرکز پیدایش زمان.

ناموس العصر: نگهدارنده زمان، کیان هستى دوران.

کلمة اللّه التامه: کلمه تامّه خداوند، حجّت بالغه الهى

تالى کتاب اللّه: تلاوت کننده کتاب خدا، قارى آیات کریمه قرآن.

وعداللّه الّذى ضمنه: وعده ضمانت شده خدا، پیمان تخلّف ناپذیر الهى.

رحمة اللّه الواسعة: رحمت بى پایان خدا، لطف و رحمت بى کرانه پروردگار رحمت گسترده حق.

حافظ اسرار رب العالمین: نگهبان اسرار پروردگار، حافظ رازهاى ربوبى.

معدن العلوم النبویّه: گنجینه دانش هاى پیامبرى ـ خزانه معارف نبوى.

نظام الدین: نظام بخش دین.

یعسوب المتقین: پیشواى متقین.

معزّ الاولیاء: عزت بخش یاران.

مذلّ الأعداء: خوار کننده دشمنان.

وارث الانبیاء: میراث بر پیامبران.

نور ابصار الورى: نور دیدگان خلایق.

الوتر الموتور: خونخواه شهیدان.

کاشف البلوى: بر طرف کننده بلاها.

المعد لقطع دابر الظلمه: مهیّا شده براى ریشه کن کردن ظالمان.

المنتظر لاقامة الأمت و العوج: مورد انتظار براى از بین بردن کژیها و نادرستى ها.

المترجى لازالة الجور و العدوان: مورد آرزو براى بر طرف کردن ستم و تجاوز.

المدّخّر لتجدید الفرائض و السنن: ذخیره شده براى تجدید واجبات و سنن الهى.

المؤمّل لاِحیاء الکتاب وحدوده: مورد امید براى زنده ساختن دوباره قرآن و حدود آن.

جامع الکلمة على التقوى: گرد آورنده مردم بر اساس تقوى.

السبب المتصل بین الأرض و السماء: واسطه بین آسمان و زمین، کانال رحمت حق بر خلق.

صاحب یوم الفتح و ناشررایة الهدى: صاحب روز پیروزى و بر افرازنده پرچم هدایت.

مؤلف شمل الصلاح و الرضا: الفت دهنده دلها بر اساس رضایت و درستکارى.

الطالب بدم المقتول بکربلا: خونخواه شهید کربلا.

المنصور على من اعتدى علیه وافترى: یارى شده علیه دشمنان وافترا زنندگان.

المضطرّ الّذى یجاب اذا دعى: پریشان و درمانده اى که چون دعا کند دعایش مستجاب شود.

بسم الله الرحمن الرحیم

السلام علیک ایها الرحمته الواسعه.

سلام بر تو ای رحمت فراگیر

(عجل الله تعالی فرجه الشریف)

زیبایی های ظهور امام زمان

1.تکامل عقول:هنگامیکه امام زمان (عج) ظهور می فرماید اولین لطفی که به مردم می کنند این است که عقلها را کامل می کنند . امام باقر (ع) فرمودند:هنگامیکه قائم ما قیام کند دستش را بر سر بندگان می گذارد و عقل و خرد های انان را جمع می آورد اخلاقشان را کامل می گرداند و به وسیله ی او مردم به رشد و کمال می رسند.

2.فراوانی نعمت:پیامبر خدا(ص)فرمودند:امت من در زمان مهدی (عج)آنچنان از نعمت های الهی بهرمند میشوند که هرگز نظیر آن دیده نشده است,آسمان باران رحمتش را به صورت سیل آسا برآنها فرو می ریزد, زمین چیزی از گیاهانش را در خود باقی نمی گذارد و همه را می رویاند در آن روز ثروت به روی هم انباشته می شود به طوریکه هرکس بگوید:ای مهدی به من عطا کن می فرماید (آنچه خواستی) بگیر.

3.بی نیازی مردم:پیامبر خدا (ص) فرمودند:در آن هنگام زمین گنجینه های خود را برای او آشکار می سازد و برکت هایش را بیرون می ریزد انسان برای صدقه دادن و بخشش کردن جائی را نمی یابد زیرا بی نیازی همه ی مومنین را دربر می گیرد.باز پیامبر اکرم (ص)فرمودند:ایشن ثروت را به فراوانی در بین مردم می بخشد
کسی که درصدد صدقه دادن باشد اموالی را برداشته و بر مردم عرضه می کند اما به هرکس عرضه می کند می گوید من نیازی ندارم.

4.ادای دین:امیر مومنان(ع)فرمودند:اولین چیزی که از عدالت مهدی ظاهر می گردد این است که در سرتاسر جهان اعلام می شود هر کس از شیعیان ما بستنکار است یاد آوری کند اگر کسی به اندازه ی یک دانه سیر و یا خردل بستنکار باشد به او عطا می کند تا چه رسد به کسانیکه هزاران هزار درهم و دینار طلبکار باشند هرکس
هرچقدر طلبکار باشد به او عطا می فرماید.

5.امنیت:امیر مومنان (ع)فرمودند:راه ها امن می شود به طوریکه یک زن از عراق به شام می رود و پای خود را جز بر روی گیاه نمی گذارد جواهرش را بر سرش گذاشته از هیچ درنده و درزنده خوئی نمی ترسد امنیت و آسایش از هر نظر تمام دنیا را فرا می گیرد و جائی در کره ی زمین باقی نمی ماند مگر اینکه تمام آن از گل و گیاه سبز و خرم می شود.

6.شفای مریضان:در آن زمان هیچ نوع گرفتاری و بیماری نخواهد بود امام باقر (ع)فرمودند:هرکس قائم اهل بیت ما را درک کند اگر بیمار باشد بهبودی می یابد و اگر ناتوان باشد نیرومند می شود.

7.صفا و صمیمیت:بر خلاف آنچه دشمنان بر ما تلقین کرده انداو همچون پدری مهربان می باشد که همه به او پناه می برندو به او عشق و مهر می ورزند.رسول خدا(ص) فرمودند:امت اسلام به مهدی مهر می ورزند و به سویش پناه می برند چنانکه زنبوران عسل به ملکه ی خود پناه می جویند او عدالت را در پهنه ی گیتی می گستراند صفا و صمیمیت صدر اسلام را به آنها باز میگرداند خفته ای را بیدار نمی کند خونی را نمی ریزدمردم در زمان ظهور حضرت همچون قبل از ظهور نخواهند بود که خون یکدیگر را به راحتی و مثل زمان جاهلیت بریزند . درآن هنگام
پرندگان در آشیانه های خود شادمانندو ماهیان در قعر دریا ها به سرور می پردازند چشمه سار ها سرازیر شده و زمین چندین برابر محصول خود را می رو یاند ساکنان زمین و آسمان به او عشق می ورزند آسمان بارانش را فرو می ریزد و زمین گیاهانش را می رویاند.او هفت یا هشت یا نه سال در میان مردم زندگی می کند زندگان آرزو می کنند که ایکاش نیاکانشان زنده بودند و آن عدالت و آرامش را مشاهده می کردندو می دیدند که چگونه خداوند برکات خود را بر اهل زمین نازل فرموده است .

8.رام شدن درندگان:امیر مومنان (ع) فرمودند:مهدی شرق و غرب عالم را تحت سیطره خود در می آورد در آن زمان گرگ و گوسفند در یک مکان زندی می کنند کودکان خردسال با ما ها و عقرب ها بازی می کنند و آسیبی به آنها نمی رسد شر ازط جهان رخت بر می بندد و تنها خیر و نیکی باقی می ماند.

9.تکامل علم و صنعت : امام صادق (ع) فرمودند:علم 27 حرف است و تا زمان مهدی بیش از 2 حرف کشف نمی شود ولکن حضرتش هر 27 حرف از علوم را پرده بر میدارد.

10.حاکمیت اسلام:امام صادق (ع) فرمودند:همه ی ادیان و مذاهب از روی زمین برداشته می شوند و جز دین خالص(اسلام) باقی نمی ماند.به خدا سوگند که همه ناهماهنگی ادیان و مذاهب از بین می رود و فقط یک دین در سرتاسر جهان حکومت می کند چنان که خداوند(در قرآن) می فرماید:

ان الدین عند الله الاسلام

فقط دین در نزد خدا اسلام است و بس .(آل عمران/19)

(بحارالانوار ج52 ص 336 - بشارهالاسلام ص 265 - منتخب الاثر ص 486 - مسند احمد حنبل ج 2 ص 52 برگرفته از کتاب اسرار آفرینش-عباس استاد آقایی)

 صلوات و دعای امام زمان ارواحنافداه

ازهمه دعاها بهتر و جامع تر و کاملتر صلوات و دعای خود امام زمان ارواحنافداه است.

یعنی دعائی که ازشخص حضرت صاحب الزّمان ارواحنافداه صادرشده و به وسیله ابوالحسن ضرّاب اصفهانی رضوان الله علیه به ما رسیده و علماء بزرگ مانند شیخ طوسی و سیّدابن طاووس و علاّمه مجلسی و علاّمه نوری و حاج شیخ عباس قمی رضوان الله تعالی علیهم اجمعین آن رانقل نموده اند و بیش ازهزارسال سابقه دارد و درهرشب و درهرروز و هرزمان و هرمکان خواندن آن جایز و مفید و موثراست.

و نام مبارک تمام معصومین علیهم السّلام دراین دعاآمده و برآنها درود و صلوات فرستاده شده و بعضی ازمقامات معنوی ایشان بیان شده و تقریباً یک سوم آن دعای مخصوص برای امام زمان ارواحنافداه است و این دعاهم فوائد صلوات برمحمّد وآل محمّد علیهم السَّلام را دارد و هم فوائد دعا برای امام زمان ارواحنافداه را

وکلیدی است که به برکت آن صدها قفل بسته گشوده شده و صدهاحاجت برآورده می شود و صدها بلا و گرفتاری دردنیا و آخرت به برکت این صلوات و دعای شریف برطرف می گردد

و اگرکسی ازاین صلوات و دعاء بهتربرای امام زمان ارواحنافداه پیدا کرد، جایزه دارد.

وامام زمان اروحنافداه درباره این صلوات و دعافرموده اند:

((إِذاصَلَّیتَ عَلَی النَّبیّ ((صَلَّی اللهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ وَسَلَّم))فَصَلِّ عَلَیهِ وَعَلی أَوصِیائهِ هذِهِ النُّسخَة))

هرگاه خواستی برپیغمبر((صَلَّی اللهُ عَلَیهِ وَ آلِهِ وَسَلَّم)) صلوات بفرستی پس براو و براوصیاء او طبق این نسخه صلوات بفرست.

یعنی امام زمان ارواحنافده خواندن این صلوات و دعارامحدود به هیچ زمان و مکانی نفرمودند. هرکس درهرزمان و هرمکان که بخواهد می تواند این صلوات و دعاء راب خواند و ازفوائد آن بهره مندشود

وصاحب مکیال المکارم درجلد دوم عربی صفحه 73بعد ازنقل این صلوات و دعای شریف فرموده اند، ((این دعای شریف ازدعاهای جلیله ای است که سزاواراست درهروقتی ازاوقات برآن مداومت و مواظبت شود.))

بنابراین

اگرمریض دارید

اگرقرض دارید

اگرمنزل ندارید

و اگرداماد و عروس خوب می خواهید

و اگرجوانهای مومن زن خوب می خواهند

و اگرخواهران مومنه شوهرخوب می خواهند

و اگراولاد صالح می خواهید

و اگروسعت رزق و روزی حلال می خواهید

و اگربرطرف شدن همه غمها و غصه ها و گرفتاریها را می خواهید

و اگرازصفات بد و حیوانی رنج می برید

و اگرطالب صفات خوب هستید

و اگرتوفیق سحرخیزی و نمازشب می خواهید

و اگرنجات ازدست نفس امّاره و شیطان و وسوسه های شیطانی رامی خواهید

و اگر سلامتی، عافیت، عزت، کرامت و خیردنیا و آخرت می خواهید

و اگرنجات ازسکرات مرگ و گرفتاریهای برزخ و قیامت و جهنم و ورود به بهشت را بدون حساب می خواهید

و اگرمکه، مدینه، کربلا، نجف، کاظمین، سامراء و سوریه رامی خواهید

و اگرعلم اولین و آخرین و اسم اعظم و حفظ قرآن کریم و عمل به آن و نشرآنرا می خواهید

و اگرایمان و عقل کامل و علم نافع و حافظه قوی و معرفت حقیقی و نیت صادقه و پاک می خواهید

و اگرزهد دردنیا به معنای واقعی آن و روح پاک و دل نورانی و باطن باصفا و توفیق توبه حقیقی و گریه و زاری به درگاه خداوند متعال رامی خواهید

و اگرتوفیق انجام واجبات و مستحبات و ترک محرمات و مکروهات رامی خواهید

و اگردوست دارید که درردیف یاوران درجه یک امام زمان ارواحنافداه باشید

واگردوست داری دکه با خداوند متعال و حضرت صاحب الزمان ارواحنافداه رفیق و همنشین باشید

و به مقام قرب پروردگارمتعال و مصاحبت و موانست دائم با آن ذات پاک برسید

و دائماٌ دردنیا و آخرت باحضرت محمّد و آل محمّد صلی الله علیهم اجمعین باشید

و دراعلاعلییّن با آن بزرگواران ازمحضرحضرت احدیّت جلّ جلاله فیض ببرید

و کمترازلحظه ای دردنیا و آخرت بین شما و وخداوند متعال واولیاءعزیزش جدائی نیفتد

و گرفتارحجاب ظلمانی و نورانی نشوید

و انشاءالله تعالی آخرالامربه فیض شهادت فی سبیل الله و لقاءالله واقعی و حقیقی نائل شوید

ودرهرشب و هرروز و هرزمان و هرمکان ودرهرفرصت مناسب این صلوات و دعای شریف راکه درهمین وبلاگ بااخلاص کامل بخوانید

تاببینیدآنچه راکه دیگران نمی بینند

و بشنویدآنچه راکه دیگران نمی شوند

و بیابیدآنچه راکه دیگران نمی یابند.

مَاشاءَاللهُ وَلاحَولَ وَلاقُوَّةَ إُلاَّ بِاللهِ العَلَّی العَظیم وَصَلَّی اللهُ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ الطّیّبینَ الطَاهرین المَعصوُمینَ وَ لَعنَةُ عَلی أَعدائِهِم أَجمَعینَ و الحَمدُلِلهِ رَبِّ العالَمین کثیراًعَلی کلِّ حالٍ و الحَمدُلِلهِ کَماهُوَاَهلُهُ.

ز روایات رسیده از جانب معصومین(ع) چنین استفاده می شود که اوّلین کسی با حضرت مهدی(عج) بیعت کرد و به دست مبارک آن جناب بوسه می زند، حضرت جبرییل امین فرشته مقرّب الهی است.

مفضّل بن عمر از امام صادق(ع) روایت کرده است که فرمود: آنگاه که خداوند به حضرت قائم(عج) اجازه خروج دهد، آن حضرت به منبر رود، پس مردم را به سوی خویش دعوت کند و به خداوند سوگندشان دهد و به حق خویش آنها را بخواند و به این که بین ایشان و روش رسول خدا(ص) رفتار کند و به کردار آن حضرت عمل کند.

آنگاه خداوند جبرییل را می فرستد که نزد او بیاید، جبرییل در حجر اسماعیل نزد آن حضرت می آید و می گوید: به چه چیز مردم را می خوانی؟ حضرت قائم(عج) دعوت خود را به او خبر دهد. جبرییل می گوید: من نخستین کسی هستم که با تو بیعت می نمایم، دست خویش را برای بیعت باز کن، پس دست به دست آن حضرت گذارد و متجاوز از سیصد و ده مرد نزد او بیایند و با او بیعت نمایند و در مکه می ماند تا یارانش به ۱۰ هزار نفر برسد، سپس از آنجا به مدینه رهسپار شود.(۱)

همچنین نقل شده است که حضرت قائم(عج) پشت به حرم (خانه کعبه) می دهد و دست خود را دراز می کند مثل دست موسی ... آنگاه می فرمایند: این دست خداست و از جانب خداست و به امر خدا کشیده شد و این آیه را تلاوت می کند :ان الذین یبایعونک انما یبایعون الله یدالله فوق ایدیهم، فمن نکث فانما ینکث علی نفسه ... . پس اول کسی که دست آن حضرت را می بوسد جبرییل است و با آن جناب بیعت می نماید و پشت سر او فرشتگان و نجبای جنّ و نقیبان آن حضرت بیعت می کنند. (۲)

به نام خداوند ی که خالق امام زمان(عج) هست

یه نگاه به خودت بکن

یه جا که میری فرم پر کنی دینت رو مینویسی اسلام

مذهبت رو مینویسی شیعه

حالا نگاه کن ببین چقدر به اون چیزی که مینویسی شبیه هستی

من وتو بچه شیعه شدیم مطمئن باش که الکی بچه شیعه نشدیم

همونطور که خیلی ها شیعه نیستن

پس مطمئن باش وقتی قرار شد که تو و من شیعه باشیم

پس قرار هم شد که کاری بکنیم

یعنی تو اومدی برای اینکه تربیت بشی برای یه کار بزرگتر

تو اومد ی تربیت بشی برای سرباز شدن

که وقتی صاحب اصلی اومد دیگه دنبال تربیت سرباز نباشه

پس بیا خودمون رو بسازیم

نگو من کجا سربازیه آقا کجا همین حرف دل آقا رو میشکنه

اگه قرار بود تو کاری نکنی ونقشی نداشته باشی هیچوقت

تو جایگاه یه بچه شیعه قرار نمی گرفتی

پس بچه شیعه بیا خودمون رو بسازیم

تا میتونی ببیا یاد بگیریم

فردا هم مثل همین امروز که رهبر انقلاب به سرباز دکتر ،سرباز مهندس،سرباز کارگردان،

سرباز تدوین گر،سرباز .... نیاز داره امام زمان(عج)هم نیاز به

همین سربازها داره

قرار نیست که امام بیاد و ما بیکار بشینیم

ما قراره تا هر زمانی که هستیم ووجود داریم چه روحی چه

جسمی برای انقلاب کار کنیم

واین انقلاب انشاالله سریع تر تبدیل به انقلاب امام زمان (عج) بشه

بیاین کار کنیم ،کار کنیم،کار کنیم،

که انشاالله بشیم امید امام زمانمون

بیاید نشیم مثل مردم عصر پیامبر و11 امام

بیاید کاری کنیم که امام آخرمون بتونه با خوشحالی از یاران خودش

صحبت کنه

از دست ما ناله نکنه

قسم که اگه بخوای میشه

باور کن

یا علی

سند ذکر «وَ عَجِّلْ فَرَجَهُمْ»

برخی می‌پرسند عبارت «وَ عَجِّلْ فَرَجَهُمْ» که پس از صلوات بر محمد و آل محمد (صلی الله علیه و آله) فرستاده می‌شود، آیا در احادیث معصومان(علیهم السلام) وارد شده و مَنصوص است و یا از چیزهایی است که علاقه‌مندان و ارادتمندان به آقا امام زمان علیه السلام، خودشان، پس از صلوات، آن را اضافه کرده‌اند؟

در پاسخ به این پرسش، به حدیث زیر توجه کنید که امام صادق علیه السلام می‌فرمایند:

«مَنْ قالَ بَعدَ صَلوةِ الْفَجْرِ و بَعدَ صَلوةِ الظُّهرِ اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّد و اَلِ مُحَمَّد و عَجِّل فَرَجَهُمْ لَمْ یَمُتْ حَتّی یُدْرِکَ الْقَائِمَ مِن اَلِ مُحَمَّد صلی الله علیه و آله و سلم

هر کس پس از نماز صبح و نماز ظهر بگوید: «اللّهم صلّ علی محمّد و آل محمّد و عجّل فرجهم»، از دنیا نمی‌رود مگر آن که قائم آل محمد (صلی الله علیه و آله) را درک می‌کند.

منبع : سفینة البحار، حاج شیخ عباس قمّی، ج 2، ص49.

يكى از اصحاب و شاگردان امام صادق عليه السلام ضمن پرسش هاى متعدّدى از آن حضرت سؤال كرد:
وقتى امام زمان عليه السلام در شهر كوفه برنامه خود را اجراء نمايد، به كدام شهر رهسپار خواهد شد؟
فرمود: به مدينه جدّم رسول اللّه صلى الله عليه و آله مراجعت مى نمايد؛ و چون حضرت - ولىّ عصر عجّل اللّه تعالى فرجه الشّريف - وارد مدينه منوّره گردد حوادثى عجيب رخ مى دهد؛ مؤمنين در شادكامى و سرور قرار خواهند گرفت و كافران در ذلّت و بدبختى خواهند بود.
سپس حضرت وارد مسجدالنّبى مى شود و كنار قبر جدّش رسول اللّه صلى الله عليه و آله مى آيد و با صداى بلند مى گويد: اى جمع خلايق ! آيا اين قبر جدّم رسول اللّه است ؟
خواهند گفت : آرى ، اى مهدى آل محمّد!
پس از آن اظهار مى فرمايد: چه كسانى كنار قبر او قرار گرفته اند؟ گويند: دو هم نشين او، ابوبكر و عمر كنار آن حضرت دفن شده اند.
امام زمان (عجّ) با اين كه از واقعيّت اءمر آگاه است ، مطرح مى نمايد: چرا از بين تمام امّت فقط اين دو نفر اينجا دفن شده اند؟
آيا احتمال نمى دهيد كه كسانى ديگر دفن شده باشند؟
در جواب گويند: غير از آن دو نفر كسى ديگر كنار حضرت رسول دفن نشده است ، چون كه آن دو خليفه آن حضرت بوده اند.
بعد از آن مى فرمايد: آيا كسى از شماها در اين موضوع - و دفن آن دو نفر - شكّ و شبهه اى ندارد؟
همه خواهند گفت : خير.
و چون مدّت سه روز از اين جريان بگذرد، دستور دهد تا نبش قبر كنند و جسد آن دو نفر را از قبر درآورند، بدون آن كه تغييرى در شكل و قيافه آن ها پديد آمده باشد؛ و سپس دستور مى دهد: جسد هر دو نفرشان را بر درختى خشك آويزان كنند؛ و آن درخت سبز و داراى ميوه گردد و كسانى كه ولايت و حكومت آن ها را قبول داشته اند، گويند: اين دو نفر، چه افراد شريفى بوده اند؛ اكنون حقّ بر همگان آشكار شد و ما پيروز گشتيم .
بعد از آن ندائى از طرف حضرت مهدى (عجّ) به گوش همگان مى رسد: دوستداران اين دو نفر هر كه هست ، سر جاى خود بايستد و آن هائى كه مخالف اين دو مى باشند، در سمتى ديگر قرار گيرند.
چون جمعيّت از يكديگر جدا شوند، به دستور آن حضرت ، باد سياه و وحشتناكى مى وزد و آن دو جسد را با تمام علاقه مندانشان به همراه درخت مى سوزاند.
سپس حضرت دستور مى دهد تا آن دو جسد سوخته شده را فرود آورند و به اذن و اراده خداوند زنده مى شوند و اجتماعى عظيم از اقشار مختلف گرد هم آيند.
بعد از آن ، حضرت ضمن خطبه اى مفصّل تمام جنايت ها و ظلم هائى كه از حضرت آدم به بعد شده ، براى جمعيّت بازگو مى فرمايد تا آن موقعى كه به خانه حضرت فاطمه زهراء سلام اللّه عليها و اميرالمؤمنين امام علىّ عليه السلام حمله كردند و در خانه را آتش زدند و محسن آن حضرت را بين در و ديوار سقط كردند.
و جريان كربلاء و شهادت امام حسين عليه السلام و يارانش و نيز اسارت اهل بيت ش را، همچنين به شهادت رسيدن تمامى ائمّه و ذرارى آن ها و تمام ظلم و جناياتى كه بر عليه مؤمنين انجام گرفته است و نيز عمل هاى زنا كه در جامعه واقع شده - تا زمان ظهور امام زمان عليه السلام - به تمامى آن ها اشاره مى نمايد.
و چون همه ظلم ها و جنايت ها را برشمارد، با دليل و برهان بر عليه آن دو نفر اثبات مى نمايد و آنها نيز مى پذيرند و اعتراف مى كنند.
پس از آن كه اعتراف كردند، هر دو نفرشان را مؤاخذه و قصاص مى كند و دستور مى دهد: آن ها را دار بزنند و در آن هنگام آتشى از درون زمين خارج مى گردد و آن ها را مى سوزاند، سپس باد شديدى مى وزد و خاكستر آن ها را متلاشى و پراكنده مى كند.⁽²⁷⁾

منبع : مختصر بصائر: ص 186 - 188، هداية الكبرى حضينى : ص 401، س 1،

بحارالا نوار: ج 53، ص 12، س 15.

ماه رجب و ماه‌هاى شعبان و رمضان، از ماه‌هاى بسیار پرفضیلت هستند و از تعبیرات بعضى از روایات اين‌گونه برمى‌آید که ماه رجب در میان این سه ماه، امتیاز خاصى دارد؛ تا آنجا که ماه رجب «ماه خدا» نامیده شده و ماه شعبان «ماه پیامبر» و ماه مبارک رمضان «ماه امت».

یکی از اعمالی که در ماه رجب بسیار بر آن تأکید شده است؛ روزه است. چنانکه رسول خدا (صلی الله علیه وآله) فرمود: هر کس یک روز از این ماه را روزه بگیرد، خشنودى عظیم خدا را به دست آورده است، خشم الهى از او دور مى‌شود و درهاى جهنم به روى او بسته خواهد شد. و نیز در روایات آمده است که هر کس سه روز از این ماه را که پنجشنبه و جمعه و شنبه باشد روزه بگیرد، فضیلت بسیار دارد و همچنین در سایر ماه‌هاى حرام.

در روایتى از رسول خدا (صلی الله علیه وآله) آمده است: هر گاه کسى نتواند در این ماه روزه بگیرد، هر روز صد مرتبه این تسبیحات را بخواند، تا ثواب روزه آن را دریابد: «سُبْحانَ اللهِ الْجَلیلِ، سُبْحانَ مَنْ لا یَنْبَغِى التَّسْبیحُ اِلاَّ لَهُ، سُبْحانَ الاَْعَزِّ الاَْکْرَمِ، سُبْحانَ مَنْ لَبِسَ الْعِزَّةَ وَهُوَ لَهُ اَهْلٌ .

همچنين رسول خدا (صلی الله علیه وآله) فرموده‌اند: هر کس در ماه رجب صد مرتبه بگوید «أَسْتَغْفِرُ اللّهَ الَّذِی لا إلهَ إِلاّ هُوَ، وَحْدَهُ لا شَرِیکَ لَهُ وَ أَتُوبُ إِلَیْهِ» و در پایان صدقه‌اى بدهد، خداوند کارش را به رحمت و مغفرت پایان دهد و هر کس 400 مرتبه آن را بگوید فضیلت شهیدان را دارد. همچنین ايشان فرمودند: کسى که در ماه رجب هزار مرتبه «لا اِلهَ اِلاَّ اللّه» بگوید، خداوند براى او حسنات فراوانى مى‌نویسد.

در روایتى آمده است: «هر کس در ماه رجب، در وقت صبح، 70 مرتبه و شبانگاه نیز 70 مرتبه بگوید اَسْتَغْفِرُ اللّهَ وَ أَتُوبُ اِلَیْهِ و پس از آن، دستها را بلند کند و بگوید أَللّهُمَّ اغْفِرْ لی وَ تُبْ عَلَىَّ اگر در همان ماه رجب بمیرد، خداوند از او راضى خواهد بود...».در طول این ماه هزار مرتبه بگوید «اَسْتَغْفِرُ اللّهَ ذَاالْجَلالِ وَ الاْکْرامِ مِنْ جَمیعِ الذُّنُوبِ وَالاْثامِ» تا خداوند رحمان وى را بیامرزد.

«سیّد بن طاووس» در «اقبال» فضیلت فراوانى براى خواندن سوره «قل هو الله احد» در ماه رجب نقل کرده است. از جمله از رسول خدا (صلی الله علیه وآله) روایت کرده است كه هر کس با نیت پاک در ماه رجب، 10 هزار مرتبه سوره «قل هو الله احد» را بخواند، وارد عرصه قیامت شود در حالى که از گناه پاک باشد مانند روزى که از مادر متولد شده است و 70 فرشته به استقبال او مى‌آیند و به وى بشارت بهشت را مى‌دهند.

مستحبّ است در هريك از ماه رجب وشعبان و رمضان آنكه در شب سيزدهم دو ركعت نماز بگذارند درهر ركعت حمد يك مرتبه و يس و تَبارَكَ المُلْكُ و توحيد بخوانند.در شب چهاردهم چهار ركعت به دو سلام به همين كيفيّت . درشب پانزدهم شش ركعت به سه سلام به همين كيفيّت است.

از حضرت صادق(علیه السلام) مرويست كه هر كه چنين كند جميع فضيلت اين سه ماه را دريابد و جميع گناهانش غير از شرك آمرزيده شود.امام صادق (علیه السلام) فرمود: «خداوند به این امت سه ماه ارزشمند عطا کرد که به امت هاى قبل نداده بود و آن ماهها، رجب، شعبان و ماه رمضان است و سه شب نیز به این امت عنایت کرد که به امت هاى پیشین نداده بود و آن شب هاى سیزدهم و چهاردهم و پانزدهم ماه است و همچنین سه سوره (بافضیلت و پرمحتوا) به این امت عطا کرد که به امّت هاى سابق نداده بود و آن سوره هاى «یس»، «مُلک» و «توحید» است، از این رو هر کس که میان این سه فضیلت جمع کند، میان بهترین عطاهاى این امّت جمع کرده است».

از امام (علیه السلام) سوال شد: «چگونه مى توان میان آنها جمع کرد؟» فرمود: «در لیالى بیض (سه شب مزبور) در این سه ماه نماز بخواند. به این نحو که «در شب سیزدهم، دو رکعت نماز بگذارد و در هر رکعتى پس از سوره «حمد» این سه سوره (یس، ملک و توحید) را بخواند، و در شب چهاردهم، چهار رکعت نماز بگزارد (هر دو رکعت به یک سلام) و در هر رکعتى «حمد» و «یس» و «ملک» و «توحید» را بخواند و در شب پانزدهم، شش رکعت نماز بگذارد (هر دو رکعت به یک سلام) و همان سوره ها را در هر رکعت بخواند». امام (علیه السلام) در فضیلت این نمازها فرمود: «هر کس چنین کند فضیلت این سه ماه را به دست آورده و خداوند همه گناهانش را ـ جز شرک ـ مى آمرزد».

روز سیزدهم ماه رجب مصادف با ولادت امیرالمؤمنین على (علیه السلام) است و اولین روز از ایام البیض است. در اين روز بنا بر مشهور بعد از سى سال از عام الفيل ولادت با سعادت حضرت امير المؤمنين(علیه السلام) در ميان كعبه مُعَظَّمه واقع شده است. روزه گرفتن در این روز، و دو روز بعد، ثواب فراوانى دارد و هر کس که بخواهد عمل «امّ داوود» را بجا آورد باید این سه روز را روزه بگیرد.

پايان

ای مقتدا برگرد تا دل ها حسینی است

مولای ما برگرد تا دل ها حسینی است

رفتی زسرداب و برون آیی ز کعبه

تا کربلا برگرد تا دل ها حسینی است

ای که شعارت یا لثارات الحسین است

نور خدا برگرد تا دل ها حسینی است

گفتی فرج را با دعا از ما بخواهید

روح دعا برگرد تا دل ها حسینی است

سرها هنوز از نیزه می خواند شما را

با نیزه ها بر گرد تا دل ها حسینی است