وقف در سيرهي ائمهي معصومين
»ابتغاء وجه الله ليولجني الله به الجنة و يصرفني عن النار و يصرف النار عن وجهي يوم تبيض وجوه و تسود وجوه: به منظور جلب رضايت الهي تا به سبب آن مرا داخل بهشت برين فرمايد و از آتش دورم دارد و آتش را از صورتم دور فرمايد در روزي که صورتهايي سفيدند و صورتهايي سياه«6) در ميان ائمهي (ع)، حضرت علي (ع) بيشترين وقف را داشته است. علي (ع) در مدت 25 سال امامت خود به کارهاي کشاورزي و باغداري مشغول بودند و از اين طريق املاک و مزارع فراواني را به دست آوردند. آن حضرت غلات باغها را در راه رضاي خدا به صورت زکات و صدقهي واجب يا مستحب انفاق ميکردند و در آخر عمرشان همهي باغها و مزارع را وقف کردند. اين باغها براي حجاج خانهي خدا و براي فقرا خانه شد. از آن حضرت نقل شده است: »خود را با رسول خدا (ص) ديدم که از گرسنگي سنگ بر شکم ميبستم، در حالي که اکنون صدقهي مال من ساليانه به چهل هزار دينار ميرسد«7)
از جمله موقوفات علي (ع) صد چشمهي آب بود که براي حاجيان خانهي خدا وقف کرد از آن حضرت روايت شده است که فرمودند: »صدقه و حبس دو ذخيره هستند، پس آنها را براي روزگار خودش حفظ کنيد«8) حضرت فاطمه (س) نيز بسياري از باغهاي خود را در مدينه وقف کرد 9) حضرت امام حسن (ع) و امام حسين (ع) هم باغهاي خود را که هم اکنون در محلهي »نخاوله« مدينه به نام باغ صبا و باغ مرجان معروف است وقف کردهاند10) ساير ائمه (ع) املاک و اموال خود را در راه خدا و براي رفع نياز فقرا وقف کردهاند. امام محمد باقر (ع) و امام صادق (ع) موقوفاتي در مدينه داشتهاند.
چنين به نظر ميرسد که فکر ايجاد زمينهاي وقفي در اصل از اين جا پيدا شده باشد که پس از غلبهي تازيان، زمين به مسلمانان فاتح تعلق گرفت... آنان زمينهاي خود را يا به دلخواه و يا در برابر
گرفتن پاداش تسليم کردند. با اين همه از آن پس به صورت موقوفه درآمد و سپس روستاييان در برابر پرداخت مالالاجاره در املاک مزبور داراي حق انتفاع و به اصطلاح »منفعت« شدند، زيرا در اين مورد زمين وقفي به نفع جامعهي اسلامي »حبس« شده بود. اما وضع املاک موقوفه پيچيدهتر از اين بود. در ازمنهي متأخر کلمهي وقف بيشتر در مورد زمينهايي به کار برده شد که مالکيت آنها به نفع جامعه يا يکي از امور خيريه »حبس« شده باشد 11)
مرحلهي اول توسعهي وقف در ايران با تصرف زمينهاي »مفتوح العنوة« (اراضي که مسلمانان از کفار از طريق جنگ به تصرف در آوردند) آغاز ميشود. زيرا اين گونه اراضي در حکم وقف است. در دورهي خلفاي عباسي که به عصر طلايي تمدن اسلامي شهرت دارد، رقبات موقوفه و درآمد آنها در تمام ممالک اسلامي رو به فزوني نهاد و مردم خيرانديش و امرا و وزرا و بزرگان و تجار موقوفات زيادي را براي امور عام المنفعه از خود به يادگار گذاشتند. چنانکه از مصارف موقوفات همه گونه وسايل زندگي طبقات بيبضاعت به خوبي فراهم بود. در همين عصر در شهرهاي بزرگ ايران مثل شيراز، اصفهان و ري املاک بسياري براي امور فرهنگي، بهداشتي و ديني بوسيلهي حکام و وزراي آنان وقف گرديد 12)
ادامه دارد ...
منبع :
در اينجا به برخي آيات قرآن که دلالت بر وقف دارند اشاره ميکنيم:
2. (و يزيد الله الذين اهتدوا هدي و الباقيات الصالحات خير عند ربک ثوابا و خير مردا) (مريم: 76)
و خدا بر هدايت يافتگان ميافزايد و اعمال صالحي که اجرش نعمت ابدي است نزد پروردگار تو بهتر از مال و جان فاني دنيا) است هم از جهت ثواب الهي و هم از جهت حسن عاقبت اخروي.
3. (لن تنالوا البر حتي تنفقوا مما تحبون) (آل عمران: 92)
هرگز به مقام نيکوکاران و خاصان خدا نخواهيد رسيد مگر آنکه از آنچه دوست ميداريد در راه خدا انفاق کنيد.
به طور کلي، قرآن کريم در توسعهي فرهنگ وقف در جامعهي اسلامي تأثير محتوايي و موضوعي داشته است. به اين ترتيب که ميتوان وقف را داراي شکل و محتوا دانست که شکل آن مربوط به تحولات اجتماعي و مقتضيات زماني و مکاني است و در معرض تغيير و دگرگوني قرار دارد، در حالي که محتواي آن احتياج به راهنمايي صحيح و اصولي دارد و نقش قرآن در اين زمينه بسيار حايز اهميت است. به عبارتي ديگر، تأثير محتوايي قرآن در رواج وقف مهمتر از تأثيري است که قرآن ميتوانست در شکل وقف داشته باشد. چنانچه قرآن صراحتا شکل وقف را بيان ميکرد در اين صورت شايد ماهيت اخلاقي وقف تحتالشعاع شکل ظاهري آن قرار ميگرفت؛ در حالي که اشارهي قرآن به روح و محتواي وقف هشداري است به وجدان پاک انسانها که اعمال خير را به دور از هدفهاي نفساني و دنيوي انجام دهند و بدين ترتيب مدارج متعالي اخلاقي را طي کرده به کمال انساني خود نايل شوند.
از نظر تاريخي نيز نقش قرآن در تحريک مسلمانان در عمل به وقف قابل توجه است. زيرا مسلمانان پس از شنيدن آيات مربوط به خيرخواهي، نيکوکاري،احسان و ايثار و... به حضور پيامبر (ص) ميرسيدند و چگونگي انجام اين اعمال را جويا ميشدند و آن حضرت شيوهي وقف را پيشنهاد ميفرمود.
رفتار و شيوه پيامبر اکرم (ص)، به صورت قول يا فعل، در رواج و گسترش وقف در جامعهي اسلامي داراي اهميت فراواني است. به موجب تأکيدي که آن حضرت بر مسأله وقف و نتايج مثبت آن در جامعه داشتند، بسياري از مؤمنين سعي ميکردند بخشي از امکانات مالي خود را وقف امور خيريه کنند.
پيامبر اکرم (ص) ميفرمايند: »ان مما يلحق المؤمن من عمله و حسناته بعد موته علما نشره و ولدا صالحا ترکه و مصحفا ورثه او مسجدا بناه او بيتا لابن السبيل بناه او نهرا أجراه و صدقة اخرجها من ماله في صحة و حياته و تلحقه من بعد موته 1)
چند چيز است که بعد از مرگ مؤمن پاداش آنها به او ميرسد: علمي که از خود به يادگار گذاشته است، فرزند صالحي که جانشين خوبي براي او باشد و قرآني که به ارث گذاشته باشد، يا مسجدي که ساخته است، يا منزلي که براي مسافرين در راه مانده ساخته است يا نهري که آن را جاري ساخته است، يا صدقهاي که در حال حيات خود انجام داه است«.
از اين حديث ميتوان سه مسأله را بيان کرد: 1. وقف اموال و ارزش علم و فرزند صالح در يک رديف ذکر شده است. 2. در طول تاريخ اسلام ارتباطي جداييناپذير بين وقف اموال، دانش و فرزند صالح وجود داشته است. 3. وقف اموال باعث دستابي انسان به دانش و فرزند صالح ميشود.
براساس روايات اسلامي رسول اکرم (ص) زميني داشت که آن را در راه خدا وقف کرد و اصحاب و ياران او نيز در اين زمينه از ايشان پيروي کردند. به عنوان مثال، زمينهاي »مخيريق« که با وصيت در اختيار پيامبر (ص) قرار گرفته بود پيامبر (ص) آنها را وقف کرد و اين زمينهانخستين صدقهي موقوفه در اسلام ميباشد.2) همچنين بنا به بعضي روايات، باغهايي به نام »حيطان سبعه« از جملهي موقوفات پيامبر (ص) ميباشد.3) نيز نقل شده است که آن حضرت موقوفاتي داشتهاند و از عوايد آنها به مهمانان خود انفاق ميکرده است4)
پيامبر (ص) با چنين نگاهي به وقف، عمل به وقف را در ميان مسلمانان به صورت يک سنت نبوي حسنه رايج کرد. عمل به وقف در رفتار پيامبر (ص) بر صحابهي او تأثير گذاشت به طوري که، زبير از ياران پيامبر (ص) خانهي خود در مکه و مصر را وقف کرد. عبدالله بن عمر سهم خود را از خانهي پدري وقف نيازمندان نمود. سعد بن عباده باغ معروف خود »مخراف« را از طرف مادرش صدقه کرد. عثمان و طلحه خانههاي خود را وقف کردند و عبدالله بن عباس املاک خود را در صهوه وقف نمود و... 5)
ادامه دارد ...
منبع :
مقدمه
اخلاقي که در قرآن ذکر شده است چنين نتيجه ميگيرند که وقف مورد تأييد قرآن است. قرآن در توسعهي فرهنگ وقف در جامعهي اسلامي تأثير محتوايي و موضوعي داشته است. ذکر آيهي (فمن بدله بعد ما سمعه فانما اثمه علي الذين يبدلونه ان الله سميع عليم) در وقفنامهها نشانهي تأثير قرآن در گسترش فرهنگ در جامعهي اسلامي است.
همچنين رفتار و شيوهي پيامبر (ص) و ائمه معصومين (ع) به صورت قول يا فعل در رواج و گسترش وقف از اهميت ويژهاي برخوردار است. به موجب تأکيدي که آن بزرگواران به مسألهي وقف داشتند مسلمانان بخشي از امکانات مالي خود را وقف کردند. عمل آنها به وقف نيز بر رفتار مسلمانان تأثير گذاشت.
در کشور ما ايران نيز از گذشتههاي دور وقف مرسوم بوده است. مرحلهي اول توسعهي وقف در ايران با تصرف زمينهاي مفتوح العنوة آغاز ميشود. در دورهي سامانيان براي ادارهي موقوفات تشکيلاتي به نام ديوان اوقاف به وجود آمد. با حملهي مغولان به ايران وضع موقوفات آشفته شد اما با روي کار آمدن صفويان وضع موقوفات دوباره سر و سامان گرفت و در دورهي قاجاريه رو به فزوني گذاشت. در سال 1289 قانون وزارت معارف و اوقاف تصويب شد ولي چون اين قانون داراي اشکالات شرعي و اجرايي بود پس از پيروزي انقلاب اسلامي و با فتواي امام خميني (ره) قانون جامع اوقاف مطابق احکام و شريعت اسلام و در نظر گرفتن راهکارهاي اجرايي تهيه و به تصويب رسيد.
سنت وقف ويژهي کشورهاي اسلامي و شرقي نيست بلکه در ميان کشورهاي آلمان، فرانسه، و نظامهاي آنگلوساکسون تشکيلات عام المنفعهاي وجود دارد که کارکرد آنها شبيه نهاد وقف است. وقف در جامعه داراي سه دسته کارکرد فرهنگي، اجتماعي و اقتصادي است. اولين و مهمترين کارکرد وقف از گذشتههاي دور تاکنون کارکرد فرهنگي است و در بعد اجتماعي همچون چتري بزرگ سايهي خود را بر سر نيازمندان ميگستراند. به لحاظ اقتصادي ماهيت اوقاف جنبهي اقتصادي دارد و به عنوان پشتوانهي قوي مالي براي دولت مطرح است. به لحاظ آثار مثبت اقتصادي وقف در جامعهي اسلامي، اسلام عمل به وقف را در رديف ايمان به خدا، رسول خدا و روز قيامت قرار داده است.
نظر به اهميت و جايگاه وقف در اسلام و نقش آن در حل معضلات جامعهي اسلامي در نوشتار حاضر تلاش داريم تا پس از بيان مسألهي وقف در اسلام و کارکردهاي مختلف آن، راههاي گسترش فرهنگ وقف و ايجاد موقوفات جديد در جامعه را تبيين و بررسي نماييم.
آياتي که در قرآن ناظر به وقف ميباشند عبارتند از: آيات 195، 270، 215، 261، 272، 271، 263، 262، 254، 148 سورهي بقره، آيات 24 و 25 سورهي معارج، آيهي 31 سورهي ابراهيم، آيهي 54 سورهي قصص، آيهي 35 سورهي حج، آيهي 10 سورهي منافقون، آيهي 38 سورهي شوري، آيات 10، 7 و 18 سورهي حديد، آيهي 38 سورهي محمد (ص)، آيهي 16 سورهي تغابن، آيات 21 و 34 سورهي توبه، آيات 1 و 2 سورهي تکاثر، آيات 4 - 1 سورهي همزه، آيات 34 و 46 سورهي فصلت، آيهي 97 سورهي نحل، آيهي 24 سورهي انفال، آيهي 38 سورهي نساء، آيهي 39 سورهي سبأ، و آيات 115، 92، 17 و 134 سورهي آل عمران.
ادامه دارد ...
منبع :
نکته حايز اهمييت ديگري که بايد آن را درنظرداشت اين است که تامين هزينه ي تحصيل و زندگاني طلاب علوم ديني و روحانيون معظم از طريق به کارگيري راهکار شريف وقف، زمينه اي را فراهم مي آورد که طي آن، پايداري، استقلال عمل وعدم وابستگي مالي حوزه هاي علوم ديني به اعتبارات دولتي محفوظ مي ماند.
به گواه تاريخ، استقلال مذبور همواره استواري، نشاط و طراوت شجره ي طيبه اسلام را فراهم آورده وراه تسلط حکومت هاي جايز به مدارس علوم ديني را که سدي نفوذناپذير در برابر آنان وبيگانگان بوده اند بسته است.
نشر معارف نوراني دين مبين اسلام
درجامعه اي که شميم دل انگيز فرهنگ انسان ساز اسلامي از آن استشمام مي شود، هر قدر نشر معارف نوراني شرع مقدس محمدي (ص) گسترده تر باشد، بهبود وضع فرهنگي دست يافتني تر خواهد بود جهت تحقق اين مهم، پسنديده است از راهکار حسنه وقف دراين موارد نيز استفاده شود:
ايجاد خانه عالم دراقصي نقاط کشور؛
تهسيل شرايط حضوردايمي عالمان ديني درجاي جاي کشور؛
اعزام مبلغ به خارج از کشور؛
اعطاي جايزه ي بين المللي به خادمين برجسته وبرگزيده ي فرهنگ اسلامي (درهرسال)؛
ايجاد مؤسسات بين المللي اسلام شناسي حمايت از مراکز موجود؛
ايجاد شهرک دانشگاهي جهت اساتيد برجسته ي حوزه ودانشگاه (تا فازغ از مشکلات به انجام مطالعات وتحقيقات درگستره ي معارف اسلامي و پاسخگويي به سؤالات و شبهات طرح شده بپردازند).
قرآن کريم، مشوق جهانگردي هدفمند است؛ آنچنان که پيامبر گرامي اسلام، سفر را موجب صحت وسلامت دانسته وبدان امر فرموده است. (20) عنايت بدين مطالب و توجه به مراسم الهي حج که با سفر مي توان بدان دست يافت ونيز توجه به رسايل، جزوات و کتاب هايي که نويسندگان وانديشمندان مسلمان درباب احکام وآداب سفر ومانند آن نوشته اند، مؤيد اين مطلب است که جهانگردي دراسلام ازجايگاهي فرازمند برخوردار است.
همين امر باعث شده که ملت مسلمان ايران از ديرباز به سفر اهتمام ورزند و معتقد باشند که بسيار سفر بايد تا پخته شود خامي. گواه اين مطلب، سفرنامه هاي بسياري است که نگاشته شده و
کاروانسراهاي شکوهمند متعددي که درجاي جاي اين مرز و بوم کهن سربرافراشته اند.
امروزه ازآنجا که توسعه صنعت گردشگري، خاصه جهانگردي مذهبي، مي تواند درزمينه ي اعتلاي فرهنگي جامعه نقش آفرين باشد،ضروري است که فرآيند بهره گيري از راهکار حسنه ي وقف که از ديرباز درخدمت سفر و مسافران بوده است، ديگر بار احيا شود و با ايجاد مجتمع هاي فرهنگي - اقامتي بر سر راه کاروان هاي مسافرتي، از يک سو رفاه زايران و مسافران تأمين شود وازديگر سو، زمينه آشنايي ايشان با پيشينه، فرهنگ، آداب و رسوم، زبان، دين و ديگر خصايص مردم شهر و سرزمين مقصد فراهم آيد.
بدون شک، آمد و شد جهانگردان، به ويژه گردشگران مسلمان، به ارتقاي سطح آگاهي وتفاهم ملل، رفع سوء تفاهم ها و گفتگوي سازنده ي اديان، مذاهب، فرهنگ ها وتمدن ها، و نيز به رشد داد وستد هاي فرهنگي و افزايش درآمد ملي کشورها از جمله ممالک اسلامي خواهد انجاميد.
چنانکه ديديم، نقش وقف دربهبود اوضاع اجتماعي، اقتصادي و فرهنگي جامعه چشم افسا و حايز اهميت است؛ اگر چه لازمه ي ايفاي بايسته وشايشسته ي آن، بازشناسي سنت حسنه اي است که سابقه اي درخشان ودرعين حال ديرينه درجاي جاي جهان خاصه دارالسلام دارد.
وقف، راهکاري مؤثر درعين حال مردمي است که بر پادارندگانش به قصد تحصيل رضاي الهي دست فراسوي آن برده وبا قيات الصالحاتي شکوهمند را بيان نهاده اند که عمران و آباداني دارالعباده (دنيا) را موجب شده است. دراين ميان نيکوکاراني که علاوه بر اختصاص مال و ملک، عمر خويش را نيز وقف اعتلاي همه جانبه اسلام، دارالاسلام ومسلمين بلکه بشريت و ارزش هاي عاليه انساني کرده اند، مقامي بس شامخ ورفيع دارند؛ همانان که دراين راه از بذل جان و سرکشيدن باده ي خوشگوار شهادت نيز فروگذار نکرده اند.
اميد آنکه درسايه سار حاکميت نظام ارجمند جمهوري اسلامي، شاهد رويکردي فراگيربه سنت حسنه ي وقف وبهره مند شدن اجتماع ازبرکات عديده ي آن باشيم، امري که اهتمال جدي انديشمندان وخداوند گاران خرد وتدبير را مي طلبد.
2- الا اسلام يقود الحياه، محمد باقر صدر، ص 134. .
3- نهج البلاغه، نامه ي 53. .
4- قرآن کريم، سوره ي نحل، آيه ي 90. .
5- تعاونو ا علي البر و التقوي قرآن کريم، سوره ي مائده، آيه ي 2.
6- رسالة آيت الله بروجردي، ص 559.
7- امروزه در خارج از دارالاسلام نيز کنش هايي نظير وقف به چشم مي خورد؛ مانند اقدامي که آلفرد نوبل در اختصاص عايدي دارايي هاي خويش براي اعطاي جايزه ي سالانه به سرآمدن عرصه ي علم، فرهنگ و صلح انجام داد؛ يا مراکزي که از سوي افراد نيکو کار براي نگهداري سالمندان و مانند آن اختصاص مي يابد.
8- شرح مظهر الاسرار، عطار نيشابوري، ص271. .
9- الّذين ان مکَناهم في الارض اقاموا الصلوه قرآن کريم، سوره ي حج، آيه ي 41.
10- قرآن کريم، سوره ي بقره، آيه ي 178.
11- گويند فردي ساده انديش بر امام محمد باقر (ع) خرده گرفت که چرا بر خلافت شيوه ي نياکان و اجداد طاهرينش جا مه اي نيکو پوشيده اند! امام در پاسخ فرمودند که امروزه وضع اقتصادي مسلمانان و جامعه ي اسلامي به گونه اي است که مي توان جامه اي اين گونه پوشيد (بر خلاف گذشته که فقر اقتصادي جامعه اجازه ي اين امر را نمي داد).
12- امام خميني (ره). .
13- الفقر موت الاکبر، نهج البلاغه، حکمت 163.
14- در حاشيه ي دوازدهمين کنفرانس بين المللي وحدت اسلامي، از شيخ نفيع الله عشيراف - مفتي عام مسلمانان بخش آسيايي روسيه - شنيدم که گروه هاي تبشيري کاتوليک با پرداخت مقرري ماهانه و ارايه ي خدمات پزشکي به مسلمانان نيازمند جمهوري هاي مسلمان نشين آسياي مرکزي و قفقاز کوشيده اند آنان را به تغيير دين ترغيب کنند و متأسفانه در بعضي موارد موفق هم شده اند. .
15- رقابت مي تواند فردي واجتماعي نيز باشد.
16- انگيزش، حالت رواني انسان است که او را درجهت خاصي تجهيز، و وادار به انجام رفتارهايي قابل تعريف ومشخص مي کند.
17- مسجد سنگر است. سنگرها را حفظ کنيد. .
18- لولا القلم لم يستقم الملک و الدين ولم يکن عيش صالح، مستدرک الوصائل، ج 13، ص 258. .
19- قرآن کريم، سوره نحل آيه 36. .
20- سيروا تصحوا.
نويسنده: بيژن شهرامي
_ همت مضاعف و كار مضاعف در امور خيريه و عام المنفعه (وقف، وظيفه واقفان و ...) _
منبع :
