رضا گفت یا حسین

‌کاش یک شب باز مهمان دو چشمت می‌شدم	ریزه خوار مشرق خوان دو چشمت می‌شدم
کاش یک شب می‌گذشتم از فراز چشم تو	گرم گلگشت خراسان دو چشمت می‌شدم
کاش یک شب می‌سرودم گنبد زرد تو را	فارغ از دنیا، غزلخوان دو چشمت می‌شدم
کاش یک شب می‌نشستم بر ضریح چشم تو	باز هم پابند پیمان دو چشمت می‌شدم
صحن و ایوان تو را اى کاش جارو می‌زدم	چون کبوترها نگهبان دو چشمت می‌شدم
ضامن آهوست چشمان دو شهد روشنت	کاش آهوى بیابان دو چشمت می‌شدم
کاش یک شب معرفت می‌چیدم از چشمان تو	غرق در دریاى عرفان دو چشمت می‌شدم
کاش یک شب می‌شدم خیس نگاه سبز تو	شاهد اعجاز باران دو چشمت می‌شدم
کاش یک شب نور می‌نوشیدم از چشمان تو	می‌درخشیدم، چراغان دو چشمت می‌شدم
سخت شیرین است طعم روشن چشمان تو	کاش یک شب باز مهمان دو چشمت می‌شدم

نوشته شده در تاريخ سه شنبه 13 مهر 1389 ساعت 1:26 AM | نظرات (0)

ای هشتمین نور خدا، در عزای تو	سوزد دل بیگانه و آشنای تو
ای پاره قلب پیغمبر	ای زاده موسی بن جعفر
ای گشته مسموم از جفا در شهر غربت	از اهل بیت خود جدا، بعد شهادت
ای پاره قلب پیغمبر	ای زاده موسی بن جعفر
سوزد دل از داغ تو ای، رهبر معصوم	مهمان شدی بر مادر و اولین مظلوم
ای پاره قلب پیغمبر	ای زاده موسی بن جعفر
آمد به دیدارت جواد، وقت جان دادن	تا در دم آخر سرت گیرد به دامن
ای پاره قلب پیغمبر	ای زاده موسی بن جعفر
آه از دل جواد تو، ‌بر فلک خیزد	معصومه در فراق تو اشک غم ریزد
ای پاره قلب پیغمبر	ای زاده‌ موسی بن جعفر
از آتش زهر ستم، از پا فتادی	وقت شهادت روی خاک، صورت نهادی
ای پاره قلب پیغمبر	ای زاده موسی بن جعفر

نوشته شده در تاريخ دوشنبه 12 مهر 1389 ساعت 5:10 AM | نظرات (0)

ای قبله عشق قصر بلندت	آهوی دلها صید کمندت
پرمیکشد مرغ دلم سوی خراسان	مولارضا، مولارضا، مولارضا جان
ای رستگاری، ظل لوایت	از شرط توحید مهر ولایت
ای روضه‌ات چشم و چراغ اهل ایمان	مولا رضا، مولا رضا، مولارضاجان
مأمون به جانت کینه فزون کرد	زهر ستم داد قلب تو خون کرد
مولا رضا، مولا رضا، مولارضاجان	شد چشم عالم در عزایت گریه باران
مولا رضا، مولا رضا، مولارضاجان	در شهر غربت از پا فتادی
به خاک حجره صورت نهادی	لب تشنه جان دادی تو چون شاه شهیدان

نوشته شده در تاريخ دوشنبه 12 مهر 1389 ساعت 4:49 AM | نظرات (0)

نوشته شده در تاريخ دوشنبه 12 مهر 1389 ساعت 4:42 AM | نظرات (0)

بر در دوست به امید پناه آمده ایم	همره خیل غم و حسرت و آه آمده ایم
چون ندیدیم پناهى به همه مُلک جهان	لاجرم سوى رضا بهر پناه آمده ایم
از بیابان خطرخیز دیار ظلمات	تا به سرچشمه نور این همه راه آمده ایم
بهر دیدار چو بودیم تهى از حسنات	بر درش توبه کنان غرق گناه آمده ایم
چون نبودیم در این لشکر زوّار «امیر»	لاجرم جزء سیاهىّ سپاه آمده ایم
ما نداریم به جز «کوى رضا» بارگهى	به سر کوى تو با عشق و رضا آمده ایم
دست ما گیر و به مقصد برسان اى مولا	لنگ لنگان به تعب نیمه راه آمده ایم
تو در این مصر عزیزى و گدایانى چند	به تمنا به در خانه شاه آمده ایم
هر طرف کوس «فنا» مى زند آهنگ رحیل	ما به درگاه رضا بهر «بقا» آمده ایم
«ناصرم» خادم درگاه توأم اى محبوب	بینوائیم پى برگ و نوا آمده ایم

نوشته شده در تاريخ دوشنبه 12 مهر 1389 ساعت 4:19 AM | نظرات (0)