کاربرد عملی قانون جذب در زندگی : تا می‌توانی آرزو کن !
می‌دانید که قانون جذب جزو قوانین معنوی عالم هستی است و مثل قوانین ریاضی و فیزیکی واقعاً وجود دارد و روی زندگی ما و اطرافیان‌مان چه آگاهی داشته باشیم و چه خیر تأثیر دارد . از سوی دیگر قوانین فیزیک مدرن به طور عجیبی قانون معنوی جذب را اثبات می‌کند اکنون می‌خواهیم از دنیایی نظری بیرون بیاییم و ببینیم اگر یک انسان بخواهد قانون جذب را در زندگی واقعی به کار بگیرد چگونه فکر می‌کند و به چه شکلی دنیا را می‌بیند و از همه مهمتر در برخورد با مشکلات زندگی به چه شیوه‌ای رفتار می‌کند و چگونه بر مسایل دشوار زندگی در حوزه‌های مختلف غلبه کرده و راه حل مناسب را پیدا می کند .
مسلماً این شیوه بررسی قانون جذب بسیار جذاب خواهد بود چرا که از فضای شعارگونه و دانستگی بیرون می‌آییم و به فضای خیلی عملی و واقعی و کاربردی وارد می‌شویم و می‌توانیم با درک عملی و عمیق قانون جذب آن را به صورت جدی در زندگی خود به کار گیریم و از منافع غیر قابل انکار آن بهره مند شویم روش کار نیز به این شکل است که ابتدا برداشت خود از قانون جذب را عنوان می‌کنیم و سپس به شرح و تفصیل رفتارها و نگرش‌های ناشی از ان برداشت می‌پردازیم .
برداشت اول از قانون جذب : قانون می‌گوید تو آروز کن و شعله ارزویت را در دل خود پایدار نگاه دار . بقیه کاریعنی برآورده شدن آرزو و تبدیل آن به صورت یک واقعیت عینی و قابل لمس را به کاینات بسپار . ( همان پافشاری بر خواسته‌ها )
آرزو کردن اتفاقی است که خیلی از ما آدم‌های دنیای مدرن ارتباطات و اطلاعات از یاد برده‌ایم ما آدم‌های قرن بیست و یک بیش از حد لازم منطقی شده‌ایم استدلال‌های منطقی تمام بخش‌های زندگی ما را تحت نفوذ خود قرار داده‌اند برخی از این استدلال‌ها ریشه ریاضی دارند و بعضی دیگر استدلال‌هایی هستند که برای اثبات‌شان دلیلی نداریم ولی چون در محیط جا افتاده‌اند ما گمان می‌کنیم درست‌اند . بر طبق این استدلال‌ها خیلی از آدم‌ها حق آروز کردن خیلی چیزها را ندارند . مثلاً اگر در خیابان انسانی شبیه خودمان را دیدیم که سوار بر ماشینی مدل بالا مشغول جولان است باید به او اجازه دهیم بتازد و در عین حال اصلاً خیال داشتن چنین ماشینی را در سر نپرورانیم چرا که اساساً این جور آرزوها برای ما جایز نیست و باید به آروزهای کوچک و دست یافتنی‌تری فکر کنیم . استدلال‌هایی مثل این که تو باید اول شکم خودت را سیر کنی بعد به فکر ماشین بیفتی و یا این که هزینه تعمیر و نگهداری ماهیانه ماشین ها از درآمد فصلی من و تو بالاتر است و یا با لباس مندرس و قیافه کارگری و درهم ریخته سوار این قبیل ماشین‌ها شدن موجب خنده و مضحکه خواهد بود و هزاران استدلال بازدارنده دیگر باعث می‌شوند که من و شما با وجود این که ته دل مان سوار شدن بر چنین ماشین‌های مدل بالایی را طلب می‌کنیم و می‌توانیم لااقل در خیال خود چنین آرزویی را داشته باشیم از پایه قید این آروز را می‌زنیم و اصلا به آن فکر نمی‌کنیم .