موضوعات اصلي
تا ماشين را روشن كني منم اومدم... از آقاي... راجع به مرخصي هفته بعد سوال كردي؟... ناهار خوردي؟ چقدر زود!... چند دقيقه صبر كني منم كارم تموم مي شه و ميام... فردا صبح سر راه يادم بنداز بريم مدرسه بچه ها و... شما هم اين تجربه را داريد؟ اين كه از صبح تا شب همراه و در كنار همسرتان باشيد؟ از صبح تا بعد از ظهر در نقش همكار او و از بعد از ظهر تا شب هم همسر او خواهيد بود؛ هميشه در كنار هم. شايد اگر اين تجربه را نداشته باشيد، فكر كنيد كه حتماً شانس بزرگي را در زندگي از دست داده ايد. اما اگر مدتي در اين موقعيت قرار بگيريد، سختي هاي آن را بيشتر حس مي كنيد. اما به واقع اين نوع زندگي خوب است يا بد؟ اين كه همراه همسرتان و در كنار او در يك سازمان يا حتي در يك اتاق كار كنيد؟ البته اتفاق عجيب و بعيدي نيست اگر كسي همراه همسرش در سازماني كار كند. خيلي از افراد در محيط كار با يكديگر آشنا شده و بعد هم ازدواج مي كنند. آن روال كار هم ممكن است سال ها ادامه داشته باشد، يعني يك عمر كار همراه يكديگر. فكر كنم هيچ خوب و بد مطلقي در اين زمينه وجود نداشته باشد. اما تجربيات افرادي كه در اين شرايط هستند شايد گوشه اي از سختي ها يا خوبي ها و فايده هاي اين موقعيت را نشان دهد. مثل همه موارد ديگر، از نظر برخي اين شيوه زندگي تحمل ناپذير و وحشتناك است و گروهي نيز آن را موقعيتي عالي قلمداد مي كنند. از اين رو به هر دوي اين نظرات نگاهي مي كنيم تا شايد بتوان تصميمي در مورد خوب يا بد قضيه گرفت. البته بايد گفت كه قضاوت در اين مورد بيشتر به شرايط زندگي، كار، روحيه، مسئوليت پذيري، توقعات و سليقه خود افراد مربوط مي شود. اين كه ما چه چيزي مي خواهيم و چگونه در خانه و محل كار برخورد مي كنيم، همسر ما چگونه آدمي است و توقعاتش را چگونه بيان مي كند و... وقتي كه همسر، همكار خوبي نيست اغلب افرادي كه چنين شرايطي دارند، معتقدند اين نوع زندگي هم از نظر كاري و هم از نظر خانوادگي مخرب و آزاردهنده است. ولي سوال اين است كه آيا لذت بخش نخواهد بود كه همراه و در كنار كسي كه به او علاقه داريد كار كنيد؟ پاسخ بسياري از افراد اين است كه دقيقا به همين دليل نمي توان اين شيوه را ادامه داد. شما كسي را انتخاب كرده ايد تا با هم زندگي كنيد و حالا به معناي واقعي و در تمام لحظه ها با هم هستيد. اين موضوع، تداخلي جدي در كار و زندگي شخصي افراد پديد مي آورد كه باعث صدمه به زندگي خانوادگي خواهد شد. هميشه رابطه زناشويي نياز به كمي خلوت و زندگي شخصي دارد كه بايد توسط تمام همسران رعايت شود. خوب است توجه كنيم كه هميشه رابطه زناشويي نياز به كمي خلوت و زندگي شخصي دارد كه بايد توسط تمام همسران رعايت شود. در اين شرايط وجود هميشگي شخصي ديگر در كنارتان(هر چند كه همسرتان باشد) چندان هم خوشايند نخواهد بود. شايد هم فكر كنيد كه از نظر مالي اين حالت كمي به نفع شماست، به عنوان مثال زماني كه شركت سودي يا پاداشي به كارمندانش مي دهد، شما هر دو سود برده ايد. اما اگر شركت در معرض ضرر و زيان و ورشكستگي قرار گيرد چه؟ آن گاه نيز هر دوي شما ممكن است كار خود را از دست بدهيد. در ضمن وقتي مانند هر زن و شوهر ديگري بحث و مشاجره داريد، شرايط سخت تر مي شود. شايد حتي در محيط كار جملات يا رفتاري عليه همسر خود داشته باشيد و سپس پشيمان شويد. هم چنين با توجه به شرايط كاري ممكن است هر دوي شما در زماني خاص تحت استرس و فشار باشيد؛ بنابراين از آن جا كه تحريك پذيري و كج خلقي از علائم و پيامدهاي استرس است، اين حالات در محيط كار مي تواند بر زندگي شخصي و خانوادگي شما نيز تاثير جدي بگذارد.
قوانين خاص همسران كار كردن همراه با همسر و در يك مكان، چندان ساده هم نيست. شما بايد شرايط و قوانيني براي كار كردن كنار يكديگر تعيين كنيد تا زندگي موفق و به دور از دردسري داشته باشيد. حتي موفق ترين و خوشبخت ترين زوج ها نيز هميشه و در هر موردي توافق نظر ندارند و اين مساله بخصوص زماني كه مربوط به مسائل مالي و كاري باشد بيشتر به چشم مي آيد. يكي از دلايل اصلي اين حالت نيز تفاوت تصميمات كاري ميان زن و مرد است. تفاوتي كه از ذات و طبيعت آن ها نشات مي گيرد. زناني كه همكار همسران شان هستند، يك بعد جديد به زندگي خود وارد مي كنند. زماني كه شما اين قدر به يكديگر نزديك هستيد، ممكن است در زندگي شخصي و كاري شما اختلالاتي به وجود آيد و گاهي سخت باشد كه ميان زندگي فردي و اجتماعي تفاوت قائل شويد. يكي از نكات منفي اين حالت زماني رخ مي دهد كه وقتي دو نفر تا اين حد باهم درگير مي شوند، روابط شخصي، امور كاري و حتي بچه ها را نيز در گير كرده و حتي گاهي موجب آسيب رساندن به آن ها مي شوند. همسري هوشمند ممكن است بتواند جلوي بروز اين مشكلات را همان ابتدا بگيرد. پس اگر شما هم از همان ابتدا با مشكلاتي مواجه شده ايد بيشتر دقت كنيد تا در آينده افسوس نخوريد. كار يا خانه شايد يكي از راه ها اين باشد كه خانه را از محل كار جدا كنيد. البته براي كسي كه بيرون از خانه كار مي كند، جدا كردن زندگي شخصي از زندگي كاري امري مهم و حياتي است. با اين حال براي همسراني كه همراه هم كار و زندگي مي كنند، اين تفاوت اهميتي ويژه مي يابد. پس قانوني بگذاريد كه مسائل كاري در محيط كار و مسائل خانوادگي در خانه باقي بمانند. هيچ وقت و تحت هيچ شرايطي مسائل كار و خانه و خانواده را با هم درگير نكنيد. همكار و همسر در كنار هم اما همه كه مثل هم نيستند. برخي نيز بر اين باورند كه كار در كنار همسر فرصتي فوق العاده است. البته همه چيز بستگي به سازگاري همسران و رفتار آنان دارد. گاهي افراد ميتوانند در شرايط استرس زا و موقعيت هاي دشوار كاري، به كمك همسرشان از استرس و افسردگي خود بكاهند. همسراني كه اين فرصت را ايده آل مي دانستند، بر اين عقيده بودند كه كار در كنار همسرشان، استرس هاي آن ها را كمتر كرده است. استرس كمتر در محيط كار نيز خود موهبتي است كه بايد قدر آن دانسته شود. زوجي نيز خودشان را مانند گرما و بستني مي دانستند. هر وقت كه از كار و شرايط محيط ناتوان و عصباني مي شدند، يكي نقش بستني در روزهاي گرم تابستان را بازي مي كرد و همسرش را آرام مي ساخت. آرامش يكي و عصبانيت ديگري با خنثي كردن آثار مخرب كاري، باعث بهبود روابط و كار آن ها شده بود. اگر شما هم چنين روحيه اي داريد، كار با همسرتان را از دست ندهيد. همين طور از ديگر فوايد كار كردن همراه همسر، شرايط مالي بهتر است. در آن صورت هر دو نفر به فكر درآمد و مخارج بوده و مي توانند از مخارجي مانند هزينه رفت و آمد خود بكاهند. خوب يا ناخوشايند بودن اين همکاري با همسر امري نسبي است و به ويژگي ها و خصوصيات كار و روحيه زن و شوهر بستگي دارد. هم چنين در اين شرايط مي توان روابط ميان زن و شوهر را بهبود بخشيد، البته به شرطي كه همسر و روابط با او در اولويت قرار گيرد. در ضمن كار سخت و زياد چيزي است كه هر رابطه اي را با آسيب هاي جدي مواجه خواهد كرد. مگر زماني كه علاقه، وفاداري و تعهد در آن رابطه پررنگ تر باشد. در چنين شرايطي مي توان به قدرت رابطه ايمان آورد. يكي از نكات اساسي اين است كه هنگام كار كردن با همسرتان بايد به عقايد، نظرات، تصميمات، اولويت ها و آزادي او احترام بگذاريد كه همين نكته بظاهر ناچيز در پيوند بيشتر شما بسيار مؤثر خواهد بود. سرانجام ممكن است در محيط كار نيز اوقاتي خوب و شاد كنار هم داشته باشيد. لحظاتي كه خاطراتي خوب به بار خواهند آورد. در هر صورت بايد بدانيم كه خوب يا ناخوشايند بودن اين همکاري با همسر امري نسبي است و به ويژگي ها و خصوصيات كار و روحيه زن و شوهر بستگي دارد. اما در هر صورت هميشه خوب است كه مسائل و مشكلات كار را در محيط كار گذاشته و زندگي شخصي را براي خانه. 
مردها معروفند به اين که همه چيز را توي خودشان مي ريزند، به اندازه زن ها صحبت نمي کنند و احساسات خود را به زبان نمي آورند. زماني که با يک مرد ساکت ازدواج مي کنيد، مشکل بتوانيد کاري کنيد با شما درد دل کرده يا سفره دلش را پيش شما باز کند. اين مساله مي تواند رابطه را پيچيده و بغرنج کند زيرا بدون برقراري ارتباط، بين شما فاصله مي افتد و مشاجره پيش مي آيد. هيچ کدام از شما نمي تواند ذهن ديگري را بخواند، به همين دليل است که شما دوست داريد او با شما درد دل کند. شايد فقط مي خواهيد او را بهتر بشناسيد، از گذشته يا خانواده او بيشتر بدانيد. چگونه مي توانيد بدون آسيب زدن به اين رابطه، کاري کنيد که او سفره دلش را پيش شما باز کند؟ - صبور باشيد: شما از او مي خواهيد يا تقاضا مي کنيد تغيير کند. هيچ کس دوست ندارد عوض شود. روابط بر پايه سازش بنا شده اند، پس اگر مي خواهيد او به خاطر شما کاري انجام دهد، خود شما هم بايد به خاطر او همان کار مشابه را انجام دهيد. از او انتظار نداشته باشيد يک شبه تمام داستان زندگي خود را براي شما تعريف کند. اگر او عادت ندارد درباره خودش صحبت کند، اين کار شما ناراحتش مي کند. بگذاريد او خودش سرعت، زمان و مقدار اطلاعاتي را که مي خواهد به شما بگويد، تنظيم کند. بگذاريد او خودش سرعت، زمان و مقدار اطلاعاتي را که مي خواهد به شما بگويد، تنظيم کند. - محيط خوبي را براي صحبت کردن فراهم کنيد: هر چه او بيشتر احساس راحتي کند، بيشتر مي تواند درددل کند يعني مکان هاي پر سر و صدا را کنار بگذاريد. بهترين زمان براي گفتگو مي تواند پياده روي در يک بعد از ظهر آرام باشد. پياده روي، آرام بخش است و به او اين فرصت را مي دهد که هر زمان خودش مي خواهد صحبت کند و از فشار گفتگوي رو در رو کاسته مي شود. - او را مجبور نکنيد: اگر به او غر بزنيد يا سعي کنيد او را به زور وادار به حرف زدن کنيد، ممکن است او پشيمان شود و در نهايت مخالفت کند. اگر به او اجازه ندهيد فکر کند، اين مي تواند آسيب فراواني به رابطه شما وارد کند و از دست او دلخور شويد. او درددل نمي کند، ساکت مي شود. اين ديگر به خود او بستگي دارد و اين که چگونه مي خواهد اين کار را انجام دهد. شايد او براي حرف نزدن دليلي دارد. شايد در گذشته از اعتماد کردن به ديگران لطمه خورده است. بايد در اين باره با او صحبت کنيد و بگذاريد او بداند چرا مي خواهيد با شما درددل کند. اگر به او غر بزنيد يا سعي کنيد او را به زور وادار به حرف زدن کنيد، ممکن است او پشيمان شود و در نهايت مخالفت کند. - به صحبت هاي او گوش کنيد: حتي اگر او حرفي مي زند که شما را به ياد خودتان مي اندازد، باز هم تمرکز بايد بر او باشد. اگر او تمايلي به بيان احساسات خود ندارد، زماني که بالاخره سفره دلش را باز مي کند، حرف او را قطع نکنيد. به او نشان دهيد که مي تواند به شما اعتماد کند و به آن چه مي گويد توجه داشته باشيد. شما مي خواهيد او حرف بزند. مزاياي اين کار و سودمندي آن در رابطه تان را به او نشان دهيد و اين که درد دل کردن چطور مي تواند شما دو نفر را به هم نزديک کند. به حرف آوردن مردها کار سختي نيست، اما نيازمند صرف وقت، صبر و تحمل و درک اوست و در نهايت هر دو شاد خواهيد بود.
نتایج یک پژوهش نشان می دهد از نظر دانشجویان پسر، دخترانی که پوشش مناسبتری دارند برای ازدواج و زندگی قابل اعتمادترند. هادی بهرامی ادامه داد: نتایج این پژوهش که بر روی دانشجویان دانشگاه تهران انجام شده مشخص کرد پسران دانشجو معتقدند که در دانشگاههای ایران نیز باید همانند دانشگاههای معتیر دنیا برای پوشش دانشجویان ضوابطی وجود داشته باشد. دانشجویان معتقد به محدودیت بیشتر حجاب در دانشگاه نسبت به محیط بیرونند وی با اشاره به پژوهش دیگری که بر روی دانشجویان دانشگاه تهران انجام شده افزود: نتایج این مطالعه نشان می دهد اکثریت دانشجویان دختر از وضعیت فعلی اوضاع پوشش در دانشگاه تهران راضی نیستند و خواستار این هستند که حدود مشخصی در زمینه پوشش وجود داشته باشد. بهرامی تصریح کرد: اغلب دانشجویان معتقد بودند که باید محدودیت بیشتری برای پوشش در دانشگاه نسبت به خارج از این محیط قایل شوند. اساتید به دختران دارای پوشش نامناسب توجه بیشتری ندارند وی ادامه داد: به نظر اغلب این دانشجویان فردی که در دانشگاه چادر می پوشد مورد تمسخر قرار نمی گیرد و به نظر اغلب آنها اساتید به دانشجویان با پوشش نامناسب توجه بیشتری ندارند و با آنان صمیمی تر نیستند. به نظر اغلب دانشجویان رعایت پوشش منجر به افزایش منزلت اجتماعی و احترام به آنان می شود. دبیر دفتر هم اندیشی اساتید نهاد مقام ممعظم رهبری در دانشگاه تهران گفت: اغلب دانشجویان معتقد بودند که اگر قرار باشد پوشش را رعایت کنند نگران طرد شدن از گروه دوستانشان نیستند. به نظر اغلب پاسخگویان جو دانشگاه به گونه ای نیست که دانشجو مجبور شود از پوشش چشم پوشی کند. همچنین آنها اعتقاد داشتند اعمال قانون از سوی دانشگاه بر رعایت پوشش متوسط است. همچنین دانشجویان پسر معتقدند آزادی پوشش حق دختران نیست بهرانی با بیان اینکه اغلب دانشجویان پسر وضعیت پوشش اسلامی دانشگاه تهران را به عنوان یک مشکل تلقی نمی کنند افزود: آنها معتقدند بودند که دختران نباید با هر پوششی که دوست دارند ظاهر شوند چون آزادی پوشش از حقوق آنها نیست. احتمال ختم دوستیهای دانشجویی به ازدواج متوسط است دبیر دفتر هم اندیشی اساتید نهاد رهبری در دانشگاه تهران تصریح کرد: به نظر اکثر دانشجویان پسر احتمال اینکه دوستی بین دختر و پسر به ازدواج منجر می شود در حد متوسطی است. اساتید دانشگاه متعقد به تدوین ضوابط برای پوشش دانشجویانند وی با بیان اینکه نتایج پژوهش انجام شده نشان می دهد اکثریت اساتید دانشگاهها معتقدند باید ضوابطی برای پوشش دانشجویان در دانشگاه وجود داشته باشد و محدودیت پوشش در دانشگاه بیشتر از محیط بیرون باشد گفت: اجرای قوانین پوشش اسلامی از سوی دانشگاه موثر است و رعایت پوشش اسلامی می تواند بر رشد فرهنگی و آموزشی در سطح دانشگاه موثر باشد. وی با بیان اینکه اساتید در این تحقیق اعلام کردند احتمال کمی وجود دارد که پیوند دوستی دختر و پسر در دانشگاه منجر به ازدواج شود ادامه داد: همچنین اساتید دانشگاه نحوه تربیت خانواده، تمایل به خودآرایی و جلب توجه، سست شدن عقاید مذهبی و احساس استقلال را از مهمترین عوامل تاثیرگذار بر عدم رعایت پوشش اسلامی در دانشگاهها عنوان کردند.
منبع: خبرگزارى مهر
محققان امریکایی در پژوهش های خود دریافتند که میان مصرف گوشت قرمز و احتمال ابتلا به سرطان معده و مری ارتباط وجود دارد. محققان مؤسسه ملی سرطان امریکا در مطالعات خود ترکیب DiMelQx را یافتند که نوعی اسید آمینه هتروسایکلیک به شمار می رود که در گوشت قرمز و پس از پخت در دمای زیاد ظاهر می شود. مصرف این ماده می تواند باعث بروز خطر سرطان معده و مری شود. پژوهشگران ۴۹۴۹۷۹ امریکایی ۵۰ تا ۷۱ ساله را طی ۱۰ سال مورد بررسی قرار دادند و طی سؤالاتی عادات غذایی و نوع آماده کردن آن ها، مصرف سیگار، ورزش و اضافه وزن را مورد مطالعه قرار دادند. نتایج به دست آمده نشان داد که از میان این تعداد تنها ۲۱۵ نفر دچار سرطان معده و مری شدند. با توجه به پایین بودن این آمار، محققان در مطالعات خود دریافتند که احتمال بروز سرطان در افرادی که مصرف گوشت قرمز آن ها بالاست تا حد قابل توجهی افزایش می یابد و ترکیب DiMelOX با پخت گوشت تولید می شود. در این افراد مورد مطالعه، افرادی که بیشترین مصرف گوشت قرمز را داشتند ۷۹ درصد بیشتر از افرادی که کم ترین مصرف را داشتند، در معرض بروز سرطان مهده و مری قرار گرفتند.
گوشت قرمز و فرآورده های آن با وجود داشتن مکانیسم های مختلف خطر بروز سرطان های مختلف را فراهم می آورد.
زن و مرد قبل از ازدواج، در کانون گرم خانواده و در ناز و نعمت، بدون اين که مسئوليتي داشته باشند، مشغول زندگي بودهاند. آن چه باعث شده که آن ها دست از آن کانون مهر بکشند و به زندگي جديد راضي شوند، گرايش آن ها به يافتن شريک دائمي براي زندگي بوده است. لذا طبيعي است که هر کدام از همسران انتظارهايي از يکديگر داشته باشند. مرد و زن جوان در پي ازدواج، توقع هاي خود را از والدين خود قطع و به همسر خود متوجه کردهاند. محور ازدواج را همين توقع ها تشکيل مي دهد. نکته مهم در اين است که اين توقع ها، به جا باشند. توقعي به جا است که سه شرط زير را داشته باشد: - توقعات هماهنگ با حفظ مصلحت زندگي خانوادگي باشد: توقع همسران از يکديگر نبايد اساس زندگي مشترک را متزلزل کند. مثلاً آيا اين که زن و مرد از هم انتظار داشته باشند که هر کدام همه پيوندهاي خود را با پدر و مادر و ديگران قطع کنند، به صلاح زندگي مشترک آن ها است؟ يکي از مشکلات رايج همسران جوان، قطع رابطه با وابستگان است. ازدواج فقط پيوند با يک نفر نيست، بلکه در پي يک ازدواج دو خانواده به هم مربوط مي شوند. همسران جوان نسبت به همه اين افراد وظايفي دارند و قطع رابطه با آن ها به مصلحت شان نيست. همسران بايد نياز روحي يکديگر را جهت حفظ رابطه با خويشاوندان درک کنند. - زن بايد خسيس باشد! در زمينه اقتصاد خانواده هم چون معمولا مرد مديريت اقتصادي خانواده(تامين درآمد زندگي) و زن خط سازي اقتصادي(تعريف و تعيين هزينه هاي زندگي) را به عهده دارند، هر توقع مالي آن ها بايد در راستاي مصلحت خانواده باشد. روايتي هست که مي گويد خسيس بودن براي مرد عيب بزرگ و براي زن، خوبي بزرگي است. چون مرد در آمد را صرف خانواده مي کند و اگر خسيس باشد، خانواده به سختي مي افتد، اما زن هزينه سازي را به عهده دارد و اگر بخواهد گشاده دستي کند، همسر به سختي مي افتد. هر گونه توقع نابجايي فشار بر سر همسر را در پي دارد، فشاري که خود را در حوزه هاي مختلف زندگي مثل تربيت فرزند، نشان خواهد داد. مقايسه زندگي خود با ديگران بدون در نظر گرفتن سطح امکانات همسر تنها اين نگرش را براي همسر به وجود مي اورد که شما شرايط او را درک نمي کنيد و ممکن است در او نوعي مقاومت به وجود آورد. - روش کنار آمدن با نصيحت هاي مادرشوهر: برخي مادران همسر ندانسته يا نا خواسته در زندگي فرزندشان دخالت مي کنند و زندگي آن ها را با مشکلات جدي مواجه مي کنند. اگر چه اين مادران نيت خيري دارند اما دردسرهايي هم ايجاد مي کنند که در زير يک روش عملي براي مقابله با اين دردسرها براي تان شرح داده شده است. "مادر شوهر من مدام در حال نصيحت کردن من است و به خاطر هر مشکلي که پيش بيايد آماده است تا فوري مرا سرزنش کند. چطور مي توانم مودبانه به مادر شوهرم بگويم که نظراتش را براي خودش نگه دارد؟" همان طور که احتمالاً خودتان کشف کردهايد، براي گفتن اين موضوع هيچ راه مودبانهاي وجود ندارد. هر چه بگوييد به صورت انتقاد تلقي خواهد شد و در تحکيم روابط خانوادگي اثري نخواهد داشت. خانمي که شوهر شما را بزرگ کرده است حالا اوقات سختي را مي گذراند چرا که ديگر محور زندگي پسرش محسوب نمي شود. شما مايليد که او احترام بيشتري براي تان قائل شود و اين قدر با انتقادات بي جايش شما را نرنجاند. به خاطر احساس رنجشي که از او در دل داريد سرزنش تان نمي کنيم. اما شما نه مي توانيد در اين رويارويي برنده شويد و نه مي توانيد رفتار او را عوض کنيد، پس به شما پيشنهاد مي کنيم که نصايح او را بشنويد و لبخند بزنيد. هر گونه اختلافي شوهر شما را به طرز زجر آوري مابين شما و مادرشوهرتان قرار مي دهد و بعيد است که شما بخواهيد او رابطه اش را با مادرش قطع کند يا رابطه فرزندان تان با مادربزرگ شان تيره و تار شود. گفتن چنين گله و شکاياتي صرفا ديد شوهر شما را نسبت به شما تغيير مي دهد و راه را براي انتقادهاي متقابل او از مادر شما باز مي کند. شما بايد خوش رفتاري نشان بدهيد، به خاطر نصيحتي که به شما مي کند از او تشکر کنيد و موضوع صحبت را عوض کنيد.
- هر کدام از همسران در محدوده حق خود، توقع داشته باشند: زن حق دارد که زندگي او توسط مرد تامين شود و مرد حق دارد که زن، آرامش گاه او باشد. توقع هاي زن و مرد از يکديگر نبايد فراتر از اين حق باشد. مرد نمي تواند توقعي که پسر از مادر دارد، از همسر خود داشته باشد و همين طور، توقع زن از همسرش نمي تواند مانند انتظارات دختر از پدرش باشد. مقايسه زندگي خود با ديگران بدون در نظر گرفتن سطح امکانات همسر تنها اين نگرش را براي همسر به وجود مي اورد که شما شرايط او را درک نمي کنيد و ممکن است در او نوعي مقاومت به وجود آورد تا در قبال خواسته هاي معقول تان نيز کنار نيايند. هر گونه اختلافي شوهر شما را به طرز زجرآوري مابين شما و مادرشوهرتان قرار مي دهد و بعيد است که شما بخواهيد او رابطهاش را با مادرش قطع کند گفتن چنين گله و شکاياتي صرفا ديد شوهر شما را نسبت به شما تغيير مي دهد توقع ها بر اساس وجود امکانات باشد: هر کدام از همسران امکاناتي محدود دارند. خانمي که همسرش درآمدي محدود دارد، نبايد از او انتظار داشته باشد که مثلا حتما از فلان رستوران مخصوص، فلان غذاي گرانقيمت را تهيه کند. همين طور توان خانم جواني که مشغول درس است محدود است و هر توقعي که از او هست، بايد در محدوده امکانات و ظرفيت او باشد.
نتایج تحقیقات پژوهشگران استرالیایی نشان می دهد که غم ناشی از مرگ عزیزان به شدت بر روی ضربان قلب فرد داغدار تاثیر می گذارد و می تواند مشکلات زیادی را برای وی ایجاد کند. داغداری ناشی از مرگ یک فرد بسیار عزیز مثل شریک زندگی و یا فرزند نه تنها می تواند مشکلات روحی و غم و اندوه ایجاد کند بلکه می تواند یک خطر جدی برای قلب باشد. محققان دانشگاه سیدنی با هدف بررسی آسیبهای فیزیکی یک داغداری، تحقیقاتی را بر روی ۷۸ فردی که حداقل از دو هفته قبل زیر فشار غم از دست دادن یک عزیز بوده اند انجام دادند. در این آزمایشات، سطح ضربان قلب در تمام مدت شبانه روز کنترل شد و سپس این داده ها با اطلاعات مربوط به قلب افرادی که از غم از دست دادن عزیزان رنج نمی بردند مقایسه شد. به گفته این محققان، قلب افرادی که در یک موقعیت نرمال زندگی می کنند به طور متوسط ۷/۷۰ ضربه در دقیقه می زند. این درحالی است که تعداد ضربان قلب افرادی که در غم از دست دادن عزیزانی چون فرزند و یا همسر هستند ۱/۷۵ است که این ضربان قلب سریع یک پاسخ طبیعی به اضطراب یا غم است. اما این دانشمندان زمانی نسبت به این تغییر ضربان قلب حساس شدند که یک بی نظمی قلبی را در افرادی مشاهده کردند که به صورت داغدار به زندگی خود ادامه می دهند به طوریکه در بین افرادی که عزیزان خود را از دست داده بودند و به خاطر این از دست دادن به شدت داغدار بودند یک متوسط ۲۳/۲ مورد تپش قلب در اولین هفته های بعد از داغداری ثبت شد. درحالیکه در افرادی که در یک شرایط راحت زندگی می کردند به طور طبیعی ۲۳/۱ مورد تپش قلب به ثبت رسید. نتایج این تحقیقات همچنین نشان داد که پس از یک دوره حدود شش ماه، قلب افراد آسیب دیده از یک داغداری به حالت طبیعی بازگشت اما غم حاصل از این داغ برای مدت زمان بسیار طولانی تر حتی برای همیشه می تواند باقی بماند. این تیم استرالیایی در این بررسیها دریافتند که در میان افراد آسیب دیده از داغداری، سطح افسردگی برابر با ۳/۲۶ است درحالیکه در بین داوطلبان غیرداغدار رقم افسردگی برابر با ۱/۶ است همچنین افسردگی در میان بیوه ها و والدینی که فرزند خود را از دست داده بودند ۳ برابر بیشتر از کسانی بود که با این نوع دردها آشنا نیستند.
عشق واقعي را بايد شناخت، آن را محترم شمرد و به آن اعتماد کرد. عشق، احساسي بسيار قوي، قدرتمند و سرشار از انرژي فراوان است که هم چون آتشي وجود انسان را دربر گرفته و تمام ابعاد زندگي او را تحت تأثير خود قرار مي دهد. آيا بسياري از مردم قادرند بين عشق واقعي، عشق کاذب، مجازي و شيفتگي، تفاوت بگذارند و آن ها را از هم تميز دهند؟ عشق راستين، صبور و بردبار است و به دنبال شناخت بوده و با مرور زمان به وجود مي آيد بيشتر مردم، عشق را نمي شناسند و جاذبه جنسي يا عشق کاذب و کور را با عشق و شور واقعي زندگي اشتباه مي گيرند؛ عشق هيجاني و احساسي، در قلب جاي دارد در حالي که جاذبه هاي ظاهري مقطعي و کوتاه مدت مي باشد. آيا مشکلات و مسائل زندگي مشترک بدون دانش همسرداري و کسب آگاهي و مهارت هاي لازم و رفع ديگر نيازها، فقط با عشق، قابل حل هستند؟ به عبارت ديگر، اگر پايه و اساس زندگي مشترک شما، بدون آگاهي هاي لازم و رفع ديگر نيازها، فقط عشق باشد ولي شناخت کافي به نيازهاي آشکار و پنهان خود و همسرتان نداشته باشيد و نتوانيد آن نيازها را به صورت درست، ارزيابي کرده و برطرف سازيد، در طولاني مدت، آيا مي توانيد پاسخ هاي مثبتي از همسر خود دريافت کنيد و به پايداري و دوام عشق، اميد ببنديد؟ باورهاي عمومي بسياري از مردم جوامع مختلف اين است که: با عشق است که زن و شوهر ها در کنار هم مي مانند. با عشق است که زوجين همديگر را خوشبخت مي کنند. با وجود اين همه مشکل، با عشق مي توان شادمانه زندگي کرد. با عشق است که زن و شوهر يکي مي شوند. در زندگي زناشويي ايدهآل، هيچ مشکلي وجود ندارد. در حالي که همين باورها و افسانه هاي ازدواج اگر مبناي درستي نداشته باشند، انتظارات غير واقع بينانه ايجاد کرده و خود باعث مشکلات فراوان مي شوند. فلسفه اصلي ازدواج هاي امروزي، علاوه بر تداوم نسل، رفع نيازهاي احساسي و عاطفي، جنسي، مالي، حمايتي، استقلالي و... مي باشد. به عبارت ساده، ازدواج و انتخاب همسر به منظور تشکيل زندگي مشترک، براي رفع نيازهاي فوق الذکر زن و مرد صورت مي پذيرد. براي رفع اين نيازهاست که زن و مرد، به آگاهي و کسب مهارت هاي لازم همسرداري احتياج دارند. چون مهر، محبت و عشق، گل سرسبد احساس و عاطفه انسان است، بنابراين وقتي زوج ها زندگي مشترک را شروع مي کنند، هر کدام از ديگري مهر، صميميت، وفاداري و عشق بي قيد و شرط مي خواهد و هريک به صورت مستقيم يا غيرمستقيم انتظار دارد ديگر نيازهاي آشکار و نهانش نيز توسط همسرش برآورده شود. پرسش اين است: «آيا فقط عشق و علاقه مي تواند جايگزين آگاهي شده و پاسخگوي همه نيازها باشد؟» چون مهر، محبت و عشق، گل سرسبد احساس و عاطفه انسان است، بنابراين وقتي زوجها زندگي مشترک را شروع مي کنند، هر يک به صورت مستقيم يا غيرمستقيم انتظار دارد ديگر نيازهاي آشکار و نهانش نيز توسط همسرش برآورده شود. ازدواج زماني موفق به حساب مي آيد که اصول همسرداري را بدانيم و آگاه باشيم که با هم کاري دوطرف، نيازهاي زن توسط شوهر و نيازهاي شوهر توسط همسرش برطرف مي شود و اين امر فقط با کسب آگاهي و مهارت هاي لازم و برطرف کردن نيازهاي يکديگر(نيازهاي احساسي، عاطفي جنسي، مالي، حمايتي و استقلالي و...) امکان پذير است. به دختران و پسران به اين علت توصيه مي شود که آگاهي هاي خود را براي همسرداري و زندگي مشترک، هر چه بيش تر بالا ببرند تا بتوانند در زندگي زناشويي، به رفع نيازهاي خود و همسر شان بهصورت درست بپردازند و بتوانند همسر و خود را در مسير آرامش، شادابي، پيشرفت، ترقي و خوشبختي واقعي قراردهند. هماهنگي«عشق» و«آگاهي» و رفع نيازهاست که به زندگي مشترک شادابي، جذابيت و بالندگي مي بخشد. مهر، محبت و دلدادگي بدون آگاهي، به طور معمول در کوتاه مدت، زيبايي و جذابيت هاي خاص خود را دارد ولي براي داشتن زندگي مشترک پرطراوات و غني در طولاني مدت، علاوه بر عشق، به دانش و آگاهي همسرداري نيز نياز مبرم است چرا که عشق، بخشي از نيازهاي يک زندگي مشترک موفق را تشکيل مي دهد و به تنهايي نمي تواند ديگر نيازهاي زناشويي را که بسيار گسترده هم هستند، جواب گو باشد.
- نحوه تصميم گيري: ازدواج به نوعي، رسيدن به يک تفاهم مشترک است که طي گفتگو و صحبت هاي في مابين حاصل مي شود، در اين تبادلات کلامي در عمل نيز بايد متعادل باشيد، بنابراين قبل از ازدواج، با مطرح کردن افکار و تصميم هاي خود، دريابيد که طرف مقابل نيز در اين موارد با شما هم عقيده است يا خير؟ البته با صحبت، گفتگو و از همه مهم تر دقّت در شنيدن صحبت هاي طرفين، بسياري از اين اختلافات نمايان و شايد هم قابل حل باشد. - وظايف در زندگي: در مورد نگاه خود به وظايف و زندگي مشترک، آشکارا صحبت کنيد، بنا به وضعيت اجتماعي و اقتصادي متفاوت با دهه هاي گذشته، به نوعي شايد نتوان خيلي مرز مشخصي براي اين وظايف و مسئوليت ها تعيين کرد و ناخودآگاه باعث بروز مشکل در آينده مي شود، بنابراين ديدگاه خود را قبل از ازدواج مشخص کنيد. - فرزند در زندگي: در مورد علاقه به بچه دار شدن و تعداد آن به توافق برسيد؟ فرزند، بخشي از زندگي مشترک است، از آن جايي که هر فردي در اين مورد و نحوه ي تربيت فرزندان خود، نظري متفاوت دارد و اين مسأله خود به نوعي يکي از دلايل ايجاد تنش در کانون خانواده است، بنابراين قبل از ازدواج ديدگاه ها و افکار خود را در اين زمينه با يکديگر مطرح کنيد و به توافق برسيد. - عقايد و باورها: شايد با کمي آشنايي فکر کنيد که گمشده ي خود را در زندگي پيدا کرديد، امّا حقيقت اين است که عدم شناخت عقايد ديني، باور ها و ارزش هاي طرفين، يکي از مهم ترين عوامل بروز چالش ها در زندگي زناشويي مي باشد. صادقانه، قبل از ازدواج، عقايد، باورهاي خود را بازگو و در عمل نشان دهيد، چرا که با گذشت چندي از زندگي مشترک و به خصوص در تربيت فرزندان، عدم تفاهم در اين مورد موجب بروز مشکلاتي مي شود و شايد هم ديگر نتوانيد يکديگر را تحمّل کنيد، البته همواره به ياد داشته باشيد در زندگي مشترک انعطاف پذيري و گذشت امري ضروريست. - حس مسئوليت و بودن در کنار خانواده: با خود کنار بياييد، يکي از پايه هاي لازم براي دوام زندگي زناشويي، وقت
۱- ازدواج به دليل دوري از خانواده و پدر و مادر: وقتي وضعيت در خانه ي پدري، شوم و اندوه بار باشد، ازدواج يک راه گريز محسوب مي شود. تعجبي ندارد که خيلي ها اين راه گريز را انتخاب مي کنند؛ اما به طور معمول، اين مسيري است که شما را از چاله درآورده و به چاه مي اندازد. يکي دو سال ديگر در خانه ي پدر و مادر ماندن، بهتر از آن است که با نخستين پيشنهاد ازدواج، تن به تاهل دهيد، چون آن وقت ممکن است شريک زندگي تان تا آخر عمر سبب رنجش و آزار شما گردد. ۲- ازدواج به دليل نگرش يک جانبه ي پدر و مادر شما به شخص مورد نظر: البته جاي تعجب دارد که پدر و مادر شما به طور واقعي، همسر آينده ي شما را دوست بدارند؛ اما دوست داشتن اين فرد از سوي آنان، دليل کافي براي مدنظر قرار دادن ازدواج با آن فرد نيست. سال هاي آينده، زماني که(بعد از ۱۲۰ سال) از ميان شما رفتند، شما کماکان بايد اسير فرد روياهاي آنان باشيد؛ فردي که شايد مرد يا زن روياهاي شما نباشد. ۳- ازدواج فقط به دليل پول و ثروت: اگر شما شيفته ي فردي هستيد که ثروتمند است و فقط به همين دليل حاضريد با او ازدواج کنيد و به ديگر ابعاد توجه نمي کنيد، اين ملاک مناسبي نمي باشد. ايده ي ازدواج کردن با يک فرد، بدون توجه به احساس و عاطفه ي قلبي و فقط از روي نگاه مادي گرايانه، به طور يقين، عقلاني نيست و اشتباه مي باشد. ۴- ازدواج به دليل ترحم و دل سوزي به يک فرد: گاهي انگيزه ي فرد براي ازدواج، نجات دادن شخص مقابل از تنهايي، فشارهاي زندگي، مشکل هاي اقتصادي و اجتماعي و دليل هاي ديگر است. براي نمونه، دختري که به پسري وابستگي شديد دارد، مسئوليت زندگي او از جمله کار، مسکن و مسائل مادي را مي پذيرد. چنين انگيزه هايي بعد از مدتي کوتاه، رو به خاموشي مي رود و در نهايت، زندگي مشترک را با بحران مواجه مي سازد. ۵- ازدواج به دليل خو گرفتن به ارتباط در طي زمان طولاني: هنگامي که دو نفر پس از آشنايي ، تصميم به ازدواج با يکديگر مي گيرند، اشکالي ندارد؛ اما موقعي اجبار به دليل«عادت محض» خطرناک مي شود که دو نفر که با هم ازدواج کرده اند و بعد، از يکديگر طلاق گرفته و به هم عادت کرده اند، تصميم بگيرند دوباره شانس خود را امتحان کنند؛ مطمئن باشيد هرگاه بار نخست، کارساز نبوده باشد، بار دوم نيز، کارساز نخواهد بود. ۶- فردي که براي رسيدن به شما از همسرش جدا مي شود: به طور معمول، اين گونه ازدواج ها، زياد دوام نخواهد آورد و پايه اي براي يک رابطه ي دراز مدت نخواهد بود. فردي که به خاطر شخصي حاضر است به همسر يا نامزد خود خيانت کند، به طور مسلم رابطه ي آنان، استحکامي نخواهد داشت؛ زيرا کسي که توسط شما به فرد ديگري خيانت کرده، روزي نيز به خود شما خيانت خواهد کرد.
استرس يعني چه؟ استرس حالتي است كه در آن فرد مجبور به كاري مي شود، يعني هنگامي كه فرد نتواند فشار رواني را كه بر او واقع گرديده است تحمل نمايد، دچار استرس يا تنش مي شود. به عبارتي علمي تر، استرس، يعني دوباره سازگار شدن فرد با شرايط و موقعيت هاي جديد. هر جا كه تغييري در زندگي روي دهد، ما با يك استرس رو به رو مي شويم. ترس از عدم توانايي در تحمل شرايط پيش آمده، اضطراب و نگراني را در وجود انسان شعله ور مي سازد. به طور كلي مي توان گفت كه اضطراب و نگراني يك حس و حالت روحي ناخوشايند از نگراني و ترديد است كه براي مدتي تعادل و ثبات رواني فرد را برهم مي زند. استرس يا هيجان و دلهره، در تمامي حالات زندگي و البته باتوجه به ظرفيت و توان تحمل افراد ممكن است به وجود آيد. افراد مبتلا به استرس چگونه اند؟ افراد مبتلا به استرس، به نظم بيش از حد، سخت كوشي و جدي بودن، بسيار پايبندند. اگر قراري داشته باشند، زودتر از طرف مقابل، در محل مورد نظر حاضر خواهند شد. اگر قرار باشد كاري انجام دهند، با بي قراري به استقبال آن كار مي روند. غذا را سريع تناول مي كنند. در رانندگي، صحبت كردن، راه رفتن و در مجموع انجام كارهاي روزانه، بسيار عجله دارند. به زباني، افراد مبتلا به استرس، بسيار عجول و بي طاقت و نگران عمل مي كنند. نقش خانواده در توليد و ريشه استرس تظاهر استرس، يا هيجانات بالا مي تواند مربوط به زماني باشد كه فرد، دوران كودكي اش را طي مي كرده است، چرا كه شكل گيري و قوام شخصيت كودك به طور معمول، در چهار سال اوليه زندگي صورت مي پذيرد. چنان چه در ميان اين چهار سال، كودك را به لحاظ شيطنت هاي كودكانه اي كه دارد، سركوب نماييم و ترس را به او بشناسانيم و يا تنبيه مداومي را درباره اش به كار ببنديم، كودك را در ضمير ناخود آگاهش، دچار استرس ذخيره شده و پايداري كرده ايم. هم چنين، مشاجره هاي خانوادگي و اوضاع نابسامان و نامطلوب اقتصادي و تزلزل موجود در خانواده نيز از ديگر عواملي هستند كه كودك را دچار استرس پايدار خواهند نمود. البته هجوم ناراحتي ها، مسئوليت ها و معضلات گوناگون در سنين بالاتر را نيز به عنوان عوامل ديگر استرس زا، نبايد از ياد برد. 
