توانایی تولید علوفه و میزان تولید دام

متغییر های آب و هوایی میزان رطوبت خاک میتوانند تولید علوفه را در فصل رویش تحت تاثیر قرار دهند همچنین سطوح خاک تاثیر میگذارد بر ساختار خاک و میزان تولید مکان باتوجه به مدت خشکسالی باد همیشه ملاحظاتی صورت بگیرد بااستفاده از روش های ذیل در پوشش گیاهی باید مراقب خشکسالی های بلند مدت باشیم اگر خشکسالی کاهش دهد میزان علوفه مرتع را بااستفاده از این روش ها میتوان تا حدودی مقابله کرد

پوشش ماسه ای خاک (سبک)

روش تولید علوفه در مرتعی با خاک ماسه ای دیده شده در وضع خوبی بوده (1963) در شمال شرقی کلرادو با مطالعه خاک و پوشش گیاهی در مطالعه ای همانند آن در نبراسکا و داکوتا جنوبی هم همین رادیدیم عمق رطوبت خاک در 15 آپریل باتوجه به میزان علوفه تولیدی در 1 می تا 7 آگوست فصل رویش همبسته بوده معمولا بین خاک مرطوب و خشک کمی تغییر رنگ دیده میشود درشکل 7 احتمال مرطوب بودن خاک را و میزان چرای دام و عمق رطوبت آمده است دیده شده فصل رویش که با تاخیر شروع شده در شمال کلرادو عمق خاک مرطوب در 30آپریل با کاهش در میزان رستنی ها روبرو شده که ممکن است به خاطر بخاطر موارد ذیل باشد که بدون توجه به رطوبت پوشش کافی برای محافظت از رطوبت خاک موجود نباشد درشکل 7 متوسط نمناکی خاک در چراگاه باتوجه به وجود دام دیده شده ه=عد پوشش کافی باعث این امر است که توسط دام خورده شده است اگر رشد گیاه کم شود و بواسطه خشکسالی کمتر هم شود و فرسایش بادی هم داشته باشیم لازم است که مرتع استراحت داشته باشد از لحاظ چرا در فصل مستان بعد

خاکهایی با بافت لومی

تولید علوفه در خاکهای لومی بامجموع بارش های ماهای می و مارس بستگی داشته است بارش بهاره باعث 94 درصد تنوع تولید علوفه سالینه میباشد گندم آبی در محل این مطالعه کشت میشده در خاکهای سیلت دار میزان کشت دیم بواسطه آهکی بودن هم در بنراسکا دیده شده رابطه دام و میزان بارش و از مارس تا می در جدول 8 ذکر شده است

خاکهای رس مناطق مرتفع

قابل اعتماد ترین مدل برای پیش بینی کردن محصول در مناطق مرتفع رسی کانزاس روی بارش مجموع می تا ژوئن است دراین روش زمان انجام کار خیلی مهم است و با دقت برای حاکهای شنی و لومی بیشتراست اغلب در فصل گرم سال و به بارش های ژوئیه و اوت جواب میدهند بارش کم در طی ماه آوریل و می نشانه های کمبود علوفه در این فصل ها خواهد بود

لومی شنی مناطق مرتفع

مقدار باران های باریده شده در طی اکتبر تا سپتامبر رامیتوان حساب کرد در 2سال بارش های صورت گرفته در این مناطق بخوبی نفوذ کرده و در تولید علوفه سال بعد و بازسازی دامنه کمک میکند همکنون بزرگترین تاکید در ذخیره بارش سال قبل است برای اینکه بیشترین تاثیر را درپوشش گیاهی سال آینده دارد این روش باید تعداد دام راکاهش داد تا اینکه در زمستان سال بعد باهزینه های زمستان گذرانی مواجه نشویم مثال درموراد زیر نسبت وجود دام در یک پرورشگاه دام برابر با مینگین aum در 2700 در برای پایه مراتع است. همکنون بارش در سال گذشته 75 درصد تا زمانیکه بارش در 2 سال قبل در حدود 25 بوده است

بازدهی بعد از کمبود طولانی رطوبت

خاک و دمای هوا تاثیر میگذارند بر میزان تولید علوفه زمانیکه رطوبت کافی باشد عموما حرارت های بهینه برای رشد گیاه در 2 تا4 هفته رخ میدهید اگر هنگام توسعه گیاه تنش رطوبتی نباشد گیاه به سرعت میتواند رشد کنند مخصوصا که دما هم در اینصورت در گیاه کم میشود در این موقع گیاه بسرعت به میانه فصل رشد میرسد و رطوبت کافی خاک هم موجود است یک کمبود ممتد در رطوبت خاک رشد گیاه محدود میکند اگر رطوبت مناسب بود رشد را داریم مگر اینکه حرارت های غیر عادی رخ بدهد البته فصل رویش برای گونه های مختلف متفاوت است در منطقه همچنین میزان بارش در مناطق نبراسکا و داکوتا

کاربرد علوفه سالانه

گیاهان مناسب و علوفه سالانه استفاده میشود برای چریدن و دوره هایی که نمیتوان در روی مرتع چراانجام داد همچنین برای تولید علوفه خشک استفاده میشود که در خشکسالی ها تامین علوفه دام را میکنند اگر علوفه مازاد برای خشک کردن یا چرااستفاده نشودبیشتر آن درو میشود اما بدون مدیریت و برنامه ریزی فایده ندارد اگر شما در کاشت بذر سال بعد تاخیر داشته باشید میزان محصول کاهش خواهد یافت میزان محصول علوفه و کیفیت آن به تاریخ کاشت روش کاشت و میزان انتخاب نوع علوفه موثرکاربرد آن روی زمین بستگی دارد.

درجدول 4 در مورد سه نمونه از گندمیان و علت رشد آنها بحث شده که داریم :

· 1. غلات زمستانه

· 2. بهاره

· 3. کندمیان علوفه ای یک ساله تابستانه

غلات زمستانه عبارتند از تریتیکاله و کندم بلند پای استاندارد که میتوان از محصولات آنها در تمام طول تاخیر بهار استفاده نمود دامنه های آبگیر مراتع . تریتیکاله زمستانه را میتوان در کمبود گندم پاییزی استفاده نمود در بهار همچنین میتوان از جو دو سر هم به عنوان علوفه استفاده کرد آبیاری بموقع همچنین میتواند در طول فصل رشد موثر و باعث افزایش ماده خشک گیاه بشود واریته های قابل توجه در این میان باید بلند قد ساقه قطور ودر مدت طول رویش گونه توان تولید علوفه و قابلیت تجدیدرویش مناسب و میزان ماده مصرفی مناسب داشته باشد گه ما دراینجا 5 گونه از گندمیان تابستانه یکساله را داریم شامل : ذرت خوشه ای/ ارزن مرواریدی /سودان گراس/ چلیپا/ذرت خوشه/ ارزن گیاهان جوان این واریته دارای داشتن اسید پرو سیسک منتشر شده در انها هستند که این اسید در واریته های علف سودان کمتر از بقیه است مسمومیت این اسید در سورگوم کمتر هنگامیکه علف سودان و سورگوم و علف سودان کروس مورد چرا قرار نگرقته باشند قبل از رسیدن به 18 تا 24 سانتی همچنین غلظت این ماده در موارد تنش مثل یخبندان و.. در گیاه افزایش میابد این اسید به سرعت در بافت های گیاهی مرده میشکند و اگر برداشت از گیاه در 18-24 اینچی رخ دهد پنجه زنی بعدی برای چرا 5 روز بعد میتواند باشد در ارزن ها اسید پروسیک تولید نمیشود در گیاه بالغ پتانسیل تجدید رویش کم است و مناسب برای استفاده از علوفه خشک یا دوره های فشرده چرا است برای استفاده در اسب ها اما هیچ توصیه ای نسبت به آن نیست آنرا میتوان هنگامیه به 15-20 اینچی رسید مورد چرای دام قرارداد

مدیریت گیاهان در خشکی

باید ما سعی کنیم خسارت خشکی را به حداقل برسانیم و عملیات ترمیم پوشش گیاهی را به سرعت بعد از آن شروع کنیم خشکسالی به خوبی ابتدا کنش شناخت نبود علوفه را در مواقع کمبود نشان میدهد میزان گیاهان موجود برای انتخاب دام در طرح های مختلف باتوجه به تاریخ آنها وفصل متفاوت و الزامات ارزشیابی تعادل بین علوفه قابل جذب و علوفه موجود را مهم میکند:

15-30 آپریل : عمق متوسط خاک و رطوبت موجود درآن مسئله تعادا دام که باید تخمینی حساب شوند کیفیت تراکم بوته و واحد سطح ارزیابی تولید علوفه در غلات بهاره و پاییزه مهم است

1-30 می : مسئله میزان دام روی خاک های سیلت و آهکی مرتفع مراتع برروی باران پایه ای ماههای مارس تاثیر دارد البته نوع گونه در قدرت تولید هم مهم است که کنترل میکند واریته های فصلی را در مراتع تناوب در علوفه میزان تولید دام و احتیاج به چرا و ایجاد تاخیر برای رشد گیاه مهم است

1-30 جون : کاشت گیاه بین زراعی برای نگه داری رطوبت خاک و تخمین افزایش کیفیت

1-30 جولای : اگر منطقه دارای گرمای شدید است گونه ای کاشت شود که محصول متوسط بدهد تا در تخمین کیفیت گیاهان علفه ای یکساله تابستانه که رطوبت خاک کفایت بکند

1-30 آگوست : درو محصول برای استفاده دام وانبار سازی

1-30 سپتامبر : خرید علوفه مورد نیاز دام و ذخیره و ارزیابی منابع و ارزایبی نهایی مرتع از لحاظ رشد سال بعد و تخمین مقدار علوفه مورد نیاز در طی زمستان

1-30 اکتبر: استفاده مناسب از بارش های اکتبر باتوجه به شنی و لومی بودن خاک برای تابستان

زمانی که در منطقه یک خشکسالی بزرگ داریم مدیریت مولفه های آن خیلی مهم است در هزینه های تولید تنظیم علوفه مورد نیاز دام برای سال بعد و تنظیم و اصلاح برانامه ها برای خشکسالی برای برقراری تعادل بین منابع خوراک و علوفه دام و تاثیرات مصرف علوفه سیلویی و اثرات مصرف آن توسط دام همگی باعث این است که در مدیریت خشکسالی باید محتاط بود و برنامه ریزی نمود حتی یک تاخیر موجب ضرر است حتی یک فراوانی در علوفه موجود روی مرتع میتواند تنها یک روی در زمان خشکسالی باشد و اینکه بعد از خشکسالی حتی ممکن است بذر های موجود در زمین قدرتی نداشته باشند در طرح های مدیریتی ارائه شده در زیر در حدود 1تا30 درصد بهبود داشتیم که مهمترین های آن در زیر فهرست شده است :

· 1. میزان مقاومت دام در سال به خشکی و در سال بعدی توجه به ذخیره علوفه تولیدات گیاهی و حتی لاشبرگ ها

· 2. تاخیر در شروع چرا برای بازسازی سطح مرتع در حدود 1تا2 هفته که درنتیجه به افزایش 10 تا 20 در طی فصل رویش این تاخیر کمک میکند که افزایش داشته باشیم

· 3. استفاده بهتر از منابع مرتع و ارزیابی مداوم و مستمر و حساس چرای دام برای چریدن در همه قسمت ها و استفادده از آخرین متد و روش در چراندن دام برای کمتر کردن ضرر چرای و کاهش خسارت زیاد به مرتع بواسطه شاید کم کردن فصل چرا و یا استفاده از نمک

· 4. قابلیت و استفاده از علوفه سیلویی که موجب کاهش تراکم چرا در مرتع است

· 5. ذخیره میزان 10 تا20 درصد کل منابع علوفه برا چرای هر بار

· 6. دام استفاده از واحد حیوانی برای تناسب جیره دام نسبت به وزنش و نگهداری اطلاعات مهم هر چراگاه و ثبت آن

· 7. اجتناب از تصمصیات فوری و بهران ساز و فشرده کردن مسئله اقتصادی و خسارت در بلند مدت که باعث کاهش منابع علوفه است .

امااین سوال مطرح است که چه جایگزین هایی در این شرایط مناسب هستند مخاطرات احتمالی چرای فشرده میتواند بواسطه توسعه منابع آبی استفاده از مهرا بند چرا نوسازی چراگاه ها و تلقیح مصنوعی در چراگاه ها عدم اشتباهات مدیریتی در چرای های تناوبی افزایش دام ها و تولید مثل آهنا تحت کنترل مدیریت مناسب چراگاه ها و افزایش چراگاه برای دورهای چرا احتمال خطا را کاهش میدهد

افزایش در تولید علوفه که در چراگاه های با تراکم بالا و متوسط رخ می دهد فراهم می آورد بهترین فرصت برای تعویق و ترمیم آینده بواسطه استفاده بد در دراز مدت از چراگاه ها. یک سطح کافی پوشش محافظ باید همواره نگه داری شده هنگام چرای چراگاه با تراکم کم.

استفاده چرایی ثبت می شود برای برآورد سرعت ذخیره برای هر چراگاه در طی سالهای قبل. تصمیم گیری می شود اگر سرعت ذخیره یا مدت زمان چرا بر تراکم چراه تاثیر گذارد. اگر ثبت چرای خوب در دسترس نیست اکنون زمان شروع است. ثبت کلاس و تعداد دام و تمام تاریخها از ورود و برداشت برای همه دام برای هر چراگاه. ثبت دراز مدت چراگاه برای هوشمند ساختن تصمیمات مدیریت چرا ضروریست.

مدیریت چرا

در مدیریت خشکسالی بایستی تمام منابع علوفه سرمایه گذاری شود و چرای مفرط به حداقل برسد. ملاحظات شدت و دفعات چرا برای به حداقل رساندن چرای مفرط صرفه نظر از استراتژی چرا لازم است. توزیع دام و زمان چرا تعیین می نماید که چه مقدار منابع علوفه خوب به کار برده شده اند. فنون و اختیارات مدیریت در ایجاد توزیع چرای مناسب دام (G80-504) در Nebraska در خلال توسعه تعاونی مطرح شد.

چرای چرخشی می تواند زمان چرا را کنترل کند. دام بسوی یکی یا یک شماره محدود چراگاه ها متمرکز شده اند. زمانی که چراگاه ها به کار برده شدند یا به تعویق افتاده تحت چرای چرخشی باید مبنی بر یک موجودی منبع و اهداف میدیریت برای هر چراگاه باشد. سیستم آبرسانی دام باید قبل از اجرای چرای چرخشی به دقت تخمین زده شود. مصرف روزانه و تبخیر ممکن است جمعا ً 20 تا 25 گالن برای هر جفت گوساله ماده در خلال جولای و آگوست باشد.

منافع سیستم چرای چرخشی هنگامی که آن قبل از سالهای خشکسالی اجرا شود افزایش می یابد. بهره برداری مناسب در تلفیق با سیستم چرای گردشی سبب بهبودی قدرت گیاهان و شرایط مرتع خواهد شد. این بهبودی ها اثر خشکسالی را متعادل می کنند. دامداران باید توازن برای اپتیمم بهبود چراگاه بعد از خشکسالی با الزامات گردش پول کوتاه مدت را تمرین کنند. درحالی که هزینه های تولید باید کاهش یابد، ترمیم سریع منابع علوفه بعد از خشکسالی اجازه خواهد داد که عملکردها به بازگشت سطوح سودآور بهره برداری به سرعت برگردد. بهره برداری می تواند توسط تولید بهینه و محصول منابع علوفه دردسترس به حداقل رسانده شود. بازدهی بهتر علوفه می تواند توسط به تاخیر انداختن چرای تابستانی از چراگاه های بسیار انبوه تا علفهای ابتدایی علوفه بوجود آید ( قسمت موجودی منبع مرتع را ببینید ). چراگاه های انبوه نیز متمایل به داشتن پتانسیل بزرگ برای ترمیم هنگامی که شرایط در حال بهبودیست می باشند. گونه های کلیدی در این چراگاه ها نباید بیشتر از 50 درصد بهره برداری چرا شود.

بازده گیاه به چرا به شرایط محیطی مناسب برای رشد گیاه وابسته است. گیاهان بدون رطوبت کافی خاک صرفه نظر از استراتژی چرا رشد نمی کنند. اگر رطوبت خاک در انتهای یک دوره چرا قابل جذب باشد، تولید علوفه اضافی افزایش یافته بطوریکه مقدار سطح برگ سبز باقیمانده افزایش می یابد. تحت شرایط خشکسالی، ماگزیمم تولید علوفه در چراگاه هایی که چرا تا هنگامی که رطوبت خاک کم است انجام نمیشود رخ خواهد داد.

جمع آوری سرمایه با منبع علوفه علف هرز

بارش بموقع در طی و خلال خشکسالی می تواند به تولید قابل توجه از گونه گیاهان یکساله یا دو ساله منجر شود. استفاده از این منابع ادواری علوفه می تواند تراکم چرا در مراتع و چراگاه را کاهش دهد. مقدار زیادی از علوفه می تواند توسط علف پشمکی های چند ساله، آفتابگردان چند ساله، نته خار روسی، جاروی زینتی و شبدر شیرین تولید شود. تعدیل از بین رفتن سریع گونه یک ساله یا دو ساله می تواند تولید علوفه چند ساله را بوسیله کاهش رقابت گیاه و به حداقل رساندن کاهش رطوبت خاک افزایش بدهد.

استفاده موثر از علف های هرز یکساله اغلب نیاز به کنترل بر روی زمان چرا و تراکم بهره برداری دارد. ممکن است لازم باشد به استفاده یک واحد پرچین سیم الکتریکی به تمرکز دام یا نگه داشتن گله نسبت به مناطق مورد هجوم.

گیاهان یکساله به سرعت رشد و دانه تولید می کنند. یکبار گل دادن یا خوشه رفتن سبب افت خوش خوراکی می شود. نتیجتا ً ، دام باید به سختی متمرکز شده به استفاده کامل این منابع علوفه قبل از بلوغ.

Brom های یکساله نظیر cheatgrass یا Brom ژاپنی می تواند یک منبع علوفه ای ارزشمند تحت شرایط خشکسالی فراهم اورد. آنها نیز عرضه می کنند یک رقابت لوژیستیکی زیرا این گونه ها 2 تا 4 هفته قبل از اینکه مرتع بومی معمولا ً آماده چرای تابستانه است ظاهر می شود. دام brome های یکساله را چرا خواهد کرد برای یک مدت طولانی اگر یک درصد بزرگی از توسعه غلاف خوشه برداشت شده در مرحله عمل آوری. هنگامی که دام چرای brome های یکساله را متوقف می کند و نخستین تولید گونه های علوفه چند ساله در چراگاه برای چرا آماده نیستند، چندین انتخاب می تواند صورت گیرد:

1- علوفه خشک در خوراک را در دریلوت.

2- چرای غلات زمستانه.

3- چرای چراگاه های wheatgrass یا . bromegrass

4- چرای اولیه فصل خنک در چمنزار نیمه آبیاری شده.

5- چرای سطحی یا زود گذر در چراگاه های مرتفع برای توسعه اولیه فصل رکود علفها یا جگن ها.

علف های هرز پهن برگ چند ساله و شبدر شیرین می تواند فشرده یا مفرط در خلال فصل چرای تابستانه وابسته به فراوانی نسبی چرا شود.

چرای مختصر یا زود گذر مشتق از چرای کوتاه یک چراگاه با یک نمرکز بالای دام قبل از اینکه دوره چرای طبیعی شروع شود. در یک راهبرد مدیریت خشکسالی، چرای مختصر می تواند بکار رود برای تبدیل کردن گونه های علوفه به سرمایه که اغلب آنها چرا نشده اند بعلت اینکه قبل از ورود دام بالغ می شوند .

معمولا ً گونه های چرا نشده شامل جگنها، علفهای هرز چند ساله ، junegrass ، bluegrass و آروای سفید اند. تمام این گون ها خوش خوراک هستند اگر به قدر کافی چرا شوند. چرای مختصر نیز ممکن است بکار برود برای تبدیل علفهای سوزنی به سرمایه در چراگاه ها در فصل گرم رشد علفزار.

شکل 10 نشان میدهد چرای مختصر در چراگاه های نرمال استفاده شده تحت چرای گردشی به تعویق افتاده. در این راهبرد خشکسالی ، 3 چراگاه ها تحت چرای مختصر هستند قبل از استفاده نرمال زمانبندی شده. مدت هر دوره چرای مختصر وابسته به مقدار علوفه فصل اولیه. دام باید حرکت می کرد به چراگاه بعدی هنگامی که توسعه اولیه فصل آرام گونه علوفه بهره برداری شده در 40 تا 60 درصد. بهره برداری از تولید گونه های اولیه علوفه نباید از 20 تا 30 درصد متجاوز شود. تمام دام باید حرکت می کرد به یک چراگاه چرا نشده برای یک دوره چرای کامل هنگامی که اولویت به گونه علوفه نخستین منتقل شود.

بهینه کردن تولید علوفه

اگر خشکسالی و یا چرای مفرط قدرت گیاه را کاهش دهد، آن ممکن است بهره وری را در تمام فصل چرا کاهش یا به تاخیر اندازد. کربوهیدراتهای تولید شده توسط بافت های برگ برای گسترش ریشه و اندام های هوایی لازم اند که در سالهای پیش مورد تائیید قرار گرفته است. 1 تا 2 هفته تاخیر در مدت تولید می تواند سبب 10 تا 20 درصدی کاهش در تولید علوفه شود. گاهش استفاده زود هنگام فصل رشد می تواند در چندین راه انجام شود:

1- تاخیر تولید توسط توسعه مدت تغذیه یا توسط چرای معتدل فصل آرام علف چراگاه ها، غلات زمستانی، غلات بهاره یا چمنزار نیمه آبیاری شده. بعضی تپه ماسه ای چمنزار ها حاوی مقدار فراوانی از گیاه جگن است که در فصل بهار زود جوانه می زند. بخاطر شرایط رطوبت خاک، پوشش گیاهی در چمنزارها یک پتانسیل بالایی برای ترمیم بعد از چرا دارند. دام باید در اواسط ماه مه از چمنزارها برداشت کند.

2- بیرون راندن دام ها بطور در تمام چراگاه برای 1 تا 2 هفته نخست فصل چرا برای کاهش فشار چرا. این ممکن است امکان پذیر نباشد با بعضی از برنامه های پرورشی.

3- متمرکز کردن دام در یک تعداد محدودی از چراگاه ها و فراهم نمودن فرصت اولیه تاخیر به بالانس چراگاه ها. انتخاب چراگاه ها با تراکم متوسط با لاترین ترکیب از فصل آرام گونه های علوفه برای این تمرین و اداره برای 50 درصد یا بهره برداری کمتر. این تمرین افزایش خواهد داد تولید علوفه در چراگاه های با تراکم زیاد. تعویق به موقع چرای چراگاه تا بعد از یخبندان یا بذر گذاری در گونه های علف کلیدی.

گیاه بعد از خشکسالی ترمیم می شود

موقعی که خشکسالی به اتمام می رسد، ترمیم پوشش گیاهی باید اولین هدف مدیریت باشد. چراگاه ها یی که محتملترین به فراهم نمودن بیشترین افزایش در تولید علوفه هستند باید در اولوین اول مدیریت باشند. مدیریت خاصی که هستند سودمند ترین برای ترمیم گیاه در فهرست زیر از بیشترین به کمترین سود طبقه بندی شده اند:

1- استراحت چراگاه برای یک سال تمام.

2- استفاده چراگاه (های) تعیین شده فقط برای چرای زمستانه برای یک یا تعداد سالهای بیشتر موقعی که موقعیت و تولید مناسب است.

3- استفاده چراگاه های متمرکز هنگامی که گونه ها کمترین خوش خوراکی ، مانند Brom های یکساله ، سبز و خوش خوراک هستند. دور کردن دام به محض اینکه زمستان برسد یا دام شروع به چرای گونه های کلیدی بنماید.

4- به تعویق انداختن چرا تا بذر گونه های کلیدی علف به اندازه کافی برسند. کنترل سطح بهره وری در 50 درصد یا کمتر.

5- چراندن در اواخر بهار بعد از رشد فراوان ، هنگامی که علفزارها در مرحله 4 تا 5 برگی هستند. راندن دام هنگامی که گونه های کلیدی علف به مرحله boot می رسد. کنترل سطح بهره بری در 50 درصد یا کمتر.

6- چراندن هنگامی که گونه های کلیدی علف کمترین خوش خوراکی را برای دام دارند. این اغلب بعد از به خوشه رفتن می باشد. آن ممکن است رخ دهد هنگامی که دیگر گونه های علف شروع به رشد کنند در صورتیکه گونه های کلیدی در انتهای مرحله boot به ابتدای مرحله خوشه رفتن باشند. تغییرات در اولویت دام از needleandthread به prairie sandreed و از prairie sandreed به blue grama اغلب ادامه میدهد این الگو را ( شکل 3 ). کنترل سطح بهره بری در 50 درصد یا کمتر.

خلاصه

خشکسالی یک قسمت نرمال و دائمی از محیط مرتع است. آن یک مفهوم از اینکه خواه خشکسالی رخ خواهد داد نیست اما کی و چگونه سخت رخ خواهد داد. همیشه در دشتهای بزرگ شمال، دامداران در مقداری فاز مدیریت خشکسالی هستند. دامداران که آگاه اند احتیاج به آماده کردن برای تحمل و ترمیم سریع در نتیجه خشکسالی سپری شدن این دور با موفقیت گارانتی خواهد شد. اما سیکل خشکسالی غیر قابل پیش بینی است.

آنجا نسخه خاصی برای مدیریت خشکسالی نیست. مدیریت خوب مرتع، مدیریت خب خشکسالیست. آنجا هیچ فوت و فنی برای جبران چرای مفرط نیست.

یک درک اصلی از قابلیتهای بالقوه محدودیت های تمام منابع پرورش دام برای مدیریت درست بنیادیست. ترازهای بالای قدرت گیاه و شرایط مرتع حساس برای تحمل و بازسازی سریع بواسطه خشکسالی اند. شناخت به یک اندازه مهم است که عملکرد دام را بهینه و ریسک مخاطرات احتمالی را به حداقل می رساند. ملاحظات خشکسالی باید متحد شوند به سوی مدیریت گیاه هر سال.

ترجمه بهار٨٧ توسط : سید مهدی شمس مهرداد شهبازی

کلمات کلیدی: مرتعداری ،کلمات کلیدی: تنش محیطی ،کلمات کلیدی: مقالات انگلیسی ،کلمات کلیدی: جنگل داری
منبع:ir-agri.com