طرز قرار گرفتن گل ها را بر روي ساقه گل آذين مي گويند كه در گونه هاي مختلف ممكن است متفاوت باشد. در گل آذين منفرد(لاله ، بنفشه) فقط يك گل در انتهاي محور گياه به وجود مي آيد. در سنبله ي ساده(بارهنگ و گندم) گل هاي بي دمگل روي يك محور قرار مي گيرند. در صورتي كه در خوشه ي ساده(نعناع ، ميمون ، شب بو) گل ها داراي دمگل اند.گل آذين ديهيم(گلابي ، بومادران) شبيه خوشه ي ساده است با اين تفاوت كه دمگل ها از پايين به بالا كوچكتر مي شوند ، طوري كه همه ي گل ها تقريباً در يك سطح افقي يا كوژ قرار مي گيرند. چنان كه محور در گل آذين خوشه ي ساده آنقدر كوتاه شود كه به يك نقطه ميل كند ، گل آذين چتر(آلبالو ، گيلاس ، شمعداني) پديد مي آيد. در گل آذين گرزن(گاو زبان ، فراموشم مكن) نمو محور اصلي با پيدايش يك گل در انتهاي آن متوقف مي شود و محور گل دوم از محور گل اول و به همين ترتيب جدا مي شود. در گل آذين كلاپرك(آفتابگردان ، مينا ، داوودي) گل هاي بي دمگل روي نهنج واقع شده اند.
موضوعات اصلي



