روی الامام أبوالحسن الهادی علیه‏السلام بسنده عن آبائه عن جده الامام موسی بن جعفر علیه‏السلام انه قال: «ان الله خلق الخلق، فعلم ما هم الیه صائرون، فأمرهم و نهاهم، فما أمرهم به من شی‏ء فقد جعل لهم السبیل الی الأخذ به، و ما نهاهم عنه من شی‏ء فقد جعل لهم السبیل الی ترکه، و ما جبرالله أحدا من خلقه علی معصیة، بل اختبرهم بالبلوی کما قال الله تعالی: لیبلوکم أیکم أحسن عملا...» 
امام ابوالحسن الهادی علیه‏السلام به سند خود از پدرانش از قول جدش موسی بن جعفر علیه‏السلام نقل کرده می‏فرماید: «خدای متعال، مخلوقات را آفرید، و می‏دانست که سرانجام کار آنها چیست، این بود که ایشان را امر و نهی فرمود، به چیزی امر نکرد مگر این که برای ایشان راهی به انجام آن قرار داد و از چیزی نهی نکرد مگر راه ترک آن نیز برای ایشان وجود داشت و خداوند کسی را مجبور به معصیت نکرده بلکه مطابق این آیه «لیبلوکم ایکم احسن عملا» [1] با گرفتاری آنها را آزموده است». امام علیه‏السلام، به صورت غیرقابل بحثی، جبر را مطرح کرده و بر نادرستی آن استدلال فرموده است که ما این مسأله را در ضمن بحثهای آینده روشن خواهیم ساخت. 

پی نوشت ها: 
[1] سوره ملک / بخشی از آیه 2، یعنی تا شما را بیازماید که کدام یک نیکوکارترید.