سپاس كه دردي افزونم ميدهي

ودر كوره آدميت ، گداخته ام مي‌نماييم

تا پر صلابت و فولادین گردم

***
سپاس كه ديده گانم به اشک شستی

سپاس كه روحم را با طللع نور عشق روشنايي بخشيدي

ونشانم دادي چیزی جز عشق، مهربانی ومحبت ماندگارنيست

چگونه ستايش كنم همچون تويي كه هرگز قضاوتم نكردي

تحقيرم نكردي ، سرزنشم نكردي ، مرا به دروغگويي متهم نكردي

كه بندگانت هر لحظه چنين كردند

ستايش از آن توست كه عشق و ملاطفت را با رحمانيت و مهربانيت در وجودم نهادي

مرا در پناه پر مهرت حفظ كن و با روح جهان در آميز تا در مسير سبز حركت كائناتت حركت كنم و آدميت را بياموزم