يكي از
بزرگترين آفتهاي زندگي انسان، دنياگرايي و تجمل طلبي است. اين رذيله
اخلاقي باعث انحراف انسان از صراط مستقيم ايمان و عمل صالح مي شود و ابواب
گمراهي و بدبختي را بر او مي گشايد.
انسان موجودي مركب از دو بعد ماده و معني است و هر يك از دو بعد وجودي او، نيازهاي خاص خود را دارد كه بايد مورد ملاحظه قرار گرفته و برآورده گردد. دين مبين اسلام نيز نيازهاي گوناگون انسان را مدنظر قرار داده و به عنوان مكتب اعتدال، افراط و تفريط در هيچ يك از حوزه هاي زندگي را اجازه نداده است.
انسان موجودي مركب از دو بعد ماده و معني است و هر يك از دو بعد وجودي او، نيازهاي خاص خود را دارد كه بايد مورد ملاحظه قرار گرفته و برآورده گردد. دين مبين اسلام نيز نيازهاي گوناگون انسان را مدنظر قرار داده و به عنوان مكتب اعتدال، افراط و تفريط در هيچ يك از حوزه هاي زندگي را اجازه نداده است.
خداي سبحان نيز در كنار اعطاي عقل و شعور، و ارسال رسل همراه با كتاب و قانون، مواهب و نعمت هاي فراواني را در دل طبيعت به وديعه نهاده است تا انسان از نعمت هاي الهي، براي رفع نيازهاي مادي خود استفاده و بهره برداري نموده و در سايه تدبير و تعقل و هدايت و راهنمايي انبياي الهي، راه سعادت و كمال را تشخيص داده و سير صعودي خويش را به سوي قرب حق، تا بي نهايت ادامه دهد.
ادامه مطلب
یک شنبه 18 بهمن 1388 ساعت 12:06 PM نظرات 0