صفحه نخست         پست الكترونيك    |       نشاني rss وبلاگ
ان الله لایهدی من هو مسرف کذاب ... خدا مردم مسرف دروغگو را هرگز هدایت نخواهد کرد

آيه 198 و 199 سوره اعراف بر لزوم اعتدال و ميانه روي در تبليغ دين و ارتباط با مردم تاكيد مي كند و آن را بر پيامبر و ديگر مبلغان ديني توصيه و لازم مي شمارد. قرآن در بيان اين معنا به مسئله عرف و معروف از نظر جامعه اشاره مي كند و از پيامبر و مبلغان ديني مي خواهد كه در دعوت مردم از شيوه پسنديده و مردم پسند استفاده و از ابزارهاي مورد پذيرش استفاده كند. براي اين كه مردم به مطالب و مفاهيم توجه كنند و به درستي آن را گوش كنند و نظر و نگاه درستي به مسئله داشته باشند مي بايست دو اصل گذشت و معروف بودن را مورد توجه قرار داد. عفو و گذشت براي آن است كه در صورت برخوردهاي خشن و تند مخاطبان و اهانت هاي ايشان، خود تندخو و درشت گو نشود و رفتار خويش را با همه اهانت ها از حالت اعتدال و رفتارهاي پسنديده اجتماعي بيرون نبرد. اين بدان معنا خواهد بود كه همواره جاذبه عفو و گذشت و رفتارهاي پسنديده بيش از كلام و سخنان درشت است. تاكيد بر عمل و رفتار به معناي شيوه تاثيرگذار در حوزه تبليغات است. بسياري از مردم پيش از آن كه به كلام و سخنان شخص توجه كنند و آن را معيار ارزيابي قرار دهند به عمل و رفتارهاي او توجه مي كنند. از اين رو لازم است كه شخص با رفتارهاي درست و پسنديده و گذشت و عفو و اغماض از رفتارهاي تند ديگران، آنان را به سوي دين دعوت كند. از اين رو در آيه 19 سوره لقمان به مسئله اعتدال و ميانه روي در رفتارها و گفتار توجه مي دهد و آنرا ضروري مي شمارد؛ زيرا اعتدال و ميانه روي در اين حوزه ها به معناي رفتارهاي هنجاري و پسنديده اجتماعي است كه بي آن نمي توان سخن از شخصيت سالم مطرح كرد تا چه رسد به اينكه شخصيتي باشد كه بتواند در ديگري نفوذ كند.



منبع :http://mahmoodzadeh.blogfa.com


ادامه مطلب

دوشنبه 26 بهمن 1388     ساعت   6:42 PM    نظرات 0

پس از اتمام مباحث مقدماتي اسراف و   بررسي تعاريف، ابعاد و ريشه‌هاي آن، با اشاره‌اي كوتاه به جايگاه اعتدال   در ابعاد مختلف اعتقادي، فقهي و اخلاقي دين اسلام، به نحو مبسوط وارد مبحث   مصاديق اعتدال در زندگي مي‌شويم. از طرفي به‌واسطه امتزاج و درهم‌تنيدگي   مباحث اعتدال و اسراف، لاجرم در ضمن بحث اعتدال، به مصاديق اسراف در زندگي   نيز خواهيم پرداخت . هر انساني به‌طور فطري به اعتدال و ميانه‌روي گرايش دارد، مگر آنكه عوامل بيروني موجب دگرگوني در گرايش‌هاي دروني وي شده و او را از اعتدال بيرون برد. اعتدال كه اصلي عقلايي و مبتني بر فطريات انسان است، مورد تائيد تمامي شرايع الهي نيز مي‌باشد، چراكه آموزه‌هاي كتب آسماني همگي مطابق فطرت سالم انساني بنا نهاده شده‌اند. از اساسي‌ترين احكام عقلي و مفاهيم ديني در اسلام، كه مورد تاكيد فراوان ائمه اطهار(ع) و هاديان ديني نيز قرار گرفته، حفظ و رعايت ميانه‌روي در تمامي امور و اجتناب شديد از افراط و تفريط مي‌باشد. 

 

 



ادامه مطلب

دوشنبه 26 بهمن 1388     ساعت   5:30 PM    نظرات 0

اگر اسلام و قرآن، اعتدال و اقتصادگرايي را راه مستقيم برمي شمارد، مي   توان دريافت كه از نظر اسلام دست يابي به هر كمالي تنها از راه اعتدال   گرايي است؛ زيرا از نظر قرآن، راه مستقيم، راهي است كه انسان را به كمالات   مطلق مي رساند و با ايجاد زمينه هاي تقرب جويي به خداوند، خلافت الهي به   شكل كامل و مطلق را براي انسان پديد مي آورد. بنابراين، مي توان گفت كه   اعتدال، عنصر اساسي در دست يابي انسان به كمال است . بر همين اساس مي توان گفت كه رابطه اي بسيار محكم و استوار ميان اعتدال   گرايي و صراط مستقيم وجود دارد. به اين معنا كه در مفهوم صراط مستقيم   اعتدال تضمين شده است. از اين رو خداوند در آيات 143 سوره بقره و نيز 161   سوره انعام و 105 سوره يونس و 135 سوره طه و 30 سوره روم، دين اسلام را كه   همان صراط مستقيم است به دين معتدل و ميانه توصيف مي كند و در آيه 115   سوره انعام و 1 و 2 سوره كهف نيز قرآن را كه راهنماي دين اسلام مي باشد   كتابي معتدل و به دور از هرگونه كژي و انحراف معرفي مي كند، زيرا چنان كه   گفته شد، قيم بودن دين به اعتدال گرايي و ميانه روي آن مي باشد. خداوند در توصيف مومناني كه به كمال رسيده اند آنان را به اعتدال گرايي و   ميانه روي مي ستايد و در آيه 22 سوره ملك استقامت و اعتدال مؤمنان در   ايمانشان را به حركت انسان معتدل در راه مستقيم تشبيه مي كند. اين بدان   معناست كه كمال ايماني را تنها مي توان از راه اعتدال و ميانه روي كسب كرد


منبع :http://mahmoodzadeh.blogfa.com/


  


ادامه مطلب

دوشنبه 26 بهمن 1388     ساعت   5:30 PM    نظرات 0

اسلام، دين اعتدال

از نظر اسلام، هستي بر بنياد عدالت و اعتدال نهاده شده است و انسان كامل،   معتدل ترين شخصيت در همه حوزه هاست. از اين رو خداوند از مردم مي خواهد   براي دست يابي به كمال مطلق و تقرب الي الله و زندگي سعادتمند در دنيا و   آخرت، اعتدال گرايي را در زندگي خويش در پيش گيرند و هرگز گرايش به افراط   و تفريط نداشته باشند. دين اسلام، به عنوان كامل ترين و ساده ترين برنامه   و راهنماي زيستن، ديني معتدل و ميانه است و بر همين اساس آن را دين حنيف   ناميده اند . بر اين پايه مي توان گفت كه هر كس كه اسلام را راهنماي زندگي خويش قرار   دهد، زندگي معتدلي خواهد داشت و از نظر شخصيتي نيز به تعادل دست خواهد   يافت. از اين رو، شخص هم در حوزه روان شناسي شخصيت و هم در حوزه روان   شناسي اجتماعي و تعامل با ديگران و هم در حوزه هاي ديگر، انساني معتدل مي   باشد      


ادامه مطلب

دوشنبه 26 بهمن 1388     ساعت   5:29 PM    نظرات 0

پرسش اين است كه چرا اعتدل گرايي در حوزه هاي مختلف به ويژه اقتصاد و مصرف   اين اندازه مهم است؟ اعتدال گرايي چه آثار و پيامدهايي را مي تواند به   دنبال داشته باشد؟ اعتدال گرايي به حالتي گفته مي شود كه در آن دو طرف از   لحاظ كميت و يا كيفيت در سازگاري و تناسب باشد. (لسان العرب، ابن منظور،   ذيل واژه عدل) بنابراين مي توان گفت كه اعتدال به معناي تناسب است. همين   حالت تناسب است كه مقتضاي استقامت، قوام پيدا كردن و موزون شدن ميان چيزها   مي شود. بنابراين هنگامي كه از اعتدال سخن به ميان مي آيد مقصود آن است كه   تناسب در آن رعايت شود كه لازمه مراعات چنين تناسبي استقامت و قوام يافتن   چيزها مي شود . انساني را متعادل مي گويند كه در عقيده، انحراف و گرايش به باطل نداشته و   در پي حق و حقيقت باشد و در رفتار هرگز مناسبات ميان اشيا و چيزها را   ناديده نگيرد. از اين رو انسان موحد و يكتاپرست را انسان معتدل مي نامند؛   زيرا چنين شخصي مراعات تناسب ميان هستي را كرده و حق هر چيزي را به درستي   ادا نموده است.     


ادامه مطلب

دوشنبه 26 بهمن 1388     ساعت   5:22 PM    نظرات 0

يكي از دستورات اكيد دين مبين اسلام به پيروان راستين خود، رعايت اعتدال در خوف از خدا و اميدواري به رحمت اوست. چرا كه اگر تشويق و اميد از حد بگذرد، باعث غفلت و جرات است و اگر بيم و انذار بيش از اندازه باشد، نتيجه‌اش ياس و نااميدي است. اميد بيش از حد مايه سهل‌انگاري مي‌گردد، همان‌گونه كه فرزندان بني‌اسرائيل به خاطر اميد فزون از حد، راه طغيان و تجاوز را در پيش گرفتند و خود را ملت برگزيده انگاشتند و از هر نوع فساد، به اميد مغفرت خودداري نكردند و شعار آنان اين بود كه: “ما جز ايام اندكي به آتش دوزخ مبتلا نخواهيم بود”(بقره/80.) همچنان كه بيم تنها كارساز نيست و چه بسا مايه ياس و نوميدي گردد. اسلام خواهان آن‌است كه انسانها از امدادهاي الهي در ابتلائات و گرفتاريهاي دنيا نااميد نبوده، خداوند را همواره يار و مددكار خويش در مصائب و مشكلات دنيوي بدانند. انسان‌هايي كه اولا معرفت و درك دقيقي از رحمت واسعه الهي ندارند و ثانيا ممارست لازم روحي و جسمي را بر خود روا نداشته و نفس خويش را در كوره مصائب و آزمون‌ها پرورش نداده‌اند، بلافاصله بعد از مواجه‌شدن با مشكلات به شدت از سرانجام كار خويش خوفناك شده و به كلي نااميد از گشايش در كار و موفقيت در آن مي‌گردند.


ادامه مطلب

دوشنبه 26 بهمن 1388     ساعت   1:02 PM    نظرات 0

زمانی که جامعه از حالت تعادل خارج می‌شود، فضای سیاسی و اجتماعی آن دچار افراط و تفریط‌ می‌شود. در ادامه‌ی این گونه برخوردهای افراطی، یک اعتراض مدنی آرام به صحنه درگیری منجر شده و سبب صف‌آرایی دو گروه در مقابل هم خواهد شد. ادامه چنین کنش‌هایی کشور را خسته خواهد کرد. خسته شدن یک کشور یعنی روح جمعی آن به عنوان عامل وحدت بخش بین افراد شکننده شده و به حداقل می رسد؛ در این صورت جامعه به نوعی از هم گسیختگی مبتلا خواهد شد. در چنین شرایطی فرصتی مهیا می شود برای خودنمایی افراد، گروه‌ها و رفتارهای خودسرانه اجتماعی که در نتیجه آسیب دیدن روح کشور فرصت بروز می‌یابند. در چنین شرایطی اولین وظیفه حفظ اعتدال است که بی‌شک به رستگاری نزدیک‌تر خواهد بود. اما یافتن شیوه اعتدال نیازمند رفتاری علمی و حساب شده است از این رو نه نظر می‌رسد روانشناسان، جامعه‌شناسان و سیاستمداران باید ضمن آسیب‌شناسی رفتارهای انجام شده، به ارائه راهکار بپردازند. 



ادامه مطلب

دوشنبه 26 بهمن 1388     ساعت   12:58 PM    نظرات 0

اسلام در استفاده از انواع زينتها ـ همچون تمامى موارد ـ حد اعتدال و ميانه روى را برگزيده و هرگونه افراط و تفريط را مردود شمرده است. برخلاف برخى كه استفاده از زينتها را هر چند به صورت معتدل، مغاير زهد و پرهيزكارى مى پندارند يا كسانى كه به حد تجمل پرستى و رفاه طلبى و افراط مى رسند و به هرگونه عمل نادرستى براى رسيدن به اين هدف تن مى دهند.


بنابراين شايسته است جوان مؤمن و متعهد در هر شرايط مالى كه قرار دارد و در عين حفظ ساده زيستى، به ظاهر و سر و وضع خود برسد و تلاش كند تا بين سيرت و صورت زيبا جمع كند و آراستگى معنوى و باطنى را با آراستگى ظاهرى و تميزى و پاكيزگى درهم آميزد، به ويژه هنگام عبادت و حضور در محضر بارى تعالى، و بالاخص در مسجد كه خانه خدا محسوب مى شود و در اجتماع با ظاهر آراسته ـ معطر نمودن خويش، شانه زدن موهاى سر، مسواك كردن، لباس پاكيزه و... ـ حاضر شود تا ذهنيتى مثبت و خوشايند در بين افراد جامعه نسبت به مؤمنان و اجتماع كنندگان در مساجد و هيئت هاى مذهبى ايجاد شود و خود الگويى براى ديگر افراد در اين زمينه باشد.


 

 

ادامه مطلب

چهارشنبه 21 بهمن 1388     ساعت   7:20 PM    نظرات 0

در برخوردها و مناسبات اجتماعی باید   اعتدال   و میانه روی رعایت شود. آنچه در این بخش متذکر می شویم، عبارتند   از :

الف) دوستی و دشمنی: با این که اسلام از پیوندهای دوستی که میان افراد مسلمان برقرار می شود جانبداری می کند و   این دوستی را سرمایه های ارزنده و گرانبها می شمارد، ولی با افراط در رفاقت و دوستی مخالف است و خواهان   اعتدال   در روابط دوستانه می باشد. حضرت علی(علیه السلام) می فرماید: «أحبِبْ حَبیبَکَ هونا مّا، عَسی أن یَکون بَغیضَکَ یوما مّا، و   أبغِض بَغیضَک هونا مّا، عَسی أن یَکون حَبیبَکَ یَوما مّا»


ادامه مطلب

جمعه 16 بهمن 1388     ساعت   11:05 PM    نظرات 0

حضرت علی (علیه السلام) فرمود: «روزی رسول خدا(صلی الله علیه وآله) بر جمعی از اصحابش وارد شد. آنان باگشاده رویی و   احترام حضرت را سید و مولای خود خواندند. حضرت سخت خشمگین شد و فرمود: این طور سخن مگویید و مرا   سید و مولا نخوانید، بلکه بگویید پیغمبر ما و فرستاده خدا. به راستی و حقیقت سخن بگویید و در گفتار خود زیاده روی   و غلو نکنید که گرفتار ضلالت و گمراهی خواهید شد.»


ادامه مطلب

جمعه 16 بهمن 1388     ساعت   11:00 PM    نظرات 0


آخرين مطالب ارسالي


  • تعداد صفحات :3
    •    
  • 1  
  • 2  
  • 3  
POWERED BY RASEKHOON.NET