رفاه زدگی مرداب فساد

برگردیم به سخن اول مقال، گفتیم شکاف طبقاتی مردابی است که میکرب فساد در آن زاد و ولد می کند. این موضوع دوسویه است به این معنا که هر دو طبقه را به فساد آلوده می سازد. از یکسو قشر مرفه و پولدار با امکاناتی که دارند به یک زندگی مشروع و عادلانه راضی نیستند. ثروت و مکنت طغیان می آورد، مفسده می آفریند، انسان های مرفه بر آنند تا هرچه بیشتر از زندگی لذت ببرند از دیگران بهره کشی کنند، انسان ها را خریداری کنند از اندام های قابل تمتع کامجوئی نمایند. کسانی که از خانه و ماشین و پول و پارتی های شبانه استفاده می کنند افراد بالا نشین اند به عبارت قرآن «مترفین» و کامجویان افسار گسیخته.

عجب است که قرآن در اینجا نیز آیاتی دارد از جمله: «و اذ اردنا ان نهلک قریة امرنا مترفیها ففسقوا فیها فحق علیها القول فدمرناها تدمیراً» (سوره اسراء، آیه 16). هرگاه بخواهیم مردم شهری را به هلاکت افکنیم، لجام گسیخته گان را رها کنیم تا به فسق و فجور دامن زنند. آنگاه مستوجب فرمان گردانیم و به هلاکت و ویرانی در اندازیم.

به این نکته قرآنی توجّه شود که اراده حق تعالی نسبت به هلاکت یک ملت بی دلیل تعلق نمی گیرد بلکه معاصی و گناهان آن ملت چنین سرنوشتی را برای آنان رقم می زند چنانکه آیه دیگر تصریح دارد که «هرگز خداوند هلاکت مردمی صالح و نیک کردار را اراده نمی کند» (و ما کان ربک لیهلک القری بظلم و اهلها مصلحون) (سوره هود، آیه 117).

چرا که عدل الهی چنین اقتضاء می کند. «ان اللّه لایظلم الناس شیئا ولکن الناس انفسهم یظلمون» (سوره یونس، آیه 44). خداوند به مردم ستم نمی کند بلکه آنها خود در حق خویش ستم می کنند.

در هر حال، عناصر لذت جو و خودکامه عامل فسادند و فساد عامل ویرانی است. برای پیشگیری از فساد و فحشاء و منکرات در مرحله اول ریشه مفاسد اقتصادی را باید خشکانید، جلوی ثروتهای باد آورده را گرفت. مفسدان اقتصادی را مهار کرد و این شیاطین را در بند کشید تا ریشه فتنه بسوزد و خود کامگی حاکم نگردد. مع الأسف مبارزه با مفاسد اقتصادی با موفقیت همراه نبوده! و رانت خواری در بسیاری از دستگاه ها نفوذ کرده، حیف و میل بیت المال و ولخرجی ها در نهادهای دولتی نیز رخنه کرده و کسی پرسش نمی کند و کسی پاسخگو نیست. در تشکیلات یک وزارتخانه که کار عمرانی یا فرهنگی باید بکند هدر دادن بیت المال و سوء استفاده و جشن و جشنواره و کنسرت و ارکستر داخلی و خارجی و جشن های عروسکی و سفرهای خارجی آمار و ارقام کلان بیت المال را به حلقوم می کشد، از نان و آب و مواد اولیه نیازهای مردم محروم کم می گذارند و بیت المال را در مراسم ها و افتتاحیه ها بی دریغ خرج می کنند، هزاران میلیارد صرف جشن ها و شادی های مشتی بلهوس و بازیگر و بیهوده گرا می کنند و گرانی ارزاق عمومی را به حساب مردم کم درآمد می گذارند. اگر دستگاه بازرس و تحقیق و بررسی راه نفوذ به دنیای بسته را پیدا کنند و ارائه دهند آنوقت مردم خواهند دید مشکل بحران های اقتصادی که سرچشمه مفاسد اخلاقی است در کجاست، اگر طلسم جادوئی رانت و رانت خواری شکسته شود و راز و رمز ثروتهای بادآورده کشف گردد معلوم می شود که چگونه قشر محروم باید غرامت غول های ثروت و مافیاهای رانت را

بپردازند، از سوی دیگر بانکها هستند که پرشکوه ترین ساختمان ها را در شهر و روستا به خود اختصاص داده و سود بیست و شش درصد تا سی و شش درصد می گیرند و نام اسلامی را نیز یدک می کشند . شرح ماجرای انباشت ثروت و شکاف فقر و غنا آنقدر طولانی است که این قلم توان تحریر آن را ندارد.