خوش آمدید

صبا آسا: مقدر نبوده که پایان  فرمانروائی رامسس سوم فرعون مصر تا مدت زیادی اسرار آمیز بماند. مصریان چندین مدرک تاریخی از خود به جای گذاشته اند که حاوی جزئیاتی اولیه در این مورد  است: در سال ۱۱۵۵ قبل از میلاد مسیح، چند تن از اعضای حرمسرای فرعون در کودتائی علیه او کمر به قتل او بستند. این سوء قصد کشف شد و توطئه چیان دادگاهی و محکوم شده و به مجازات رسیدند. اما نسخ خطی مصری در چند مورد قابل بحث دارای ابهام هستند. به عنوان نمونه آنها صراحتاً در مورد اینکه آیا سوء قصد موفق بوده یا نه چیزی اظهار نکرده اند. مصرشناسان در بیشتر ترجمه هایشان از جملات رمزی مانند ((واژگونی کشتی سلطنتی)) نوشته اند که رامسس سوم قبل از برگزاری دادگاه توطئه چیان درگذشته بوده است اما این مدارک همچنین گفته اند که دادگاه دستورات خود را مستقیماً از پادشاه مصر دریافت میکرده است.

خوشبختانه این امپراطوری، رامسس سوم را با شرایط خوبی برای ما به جای گذاشته است. اخیراً گروهی از دانشمندان یک دستگاه سی تی اسکن را سوار بر کامیونی کرده پس از آن به سمت موزه مصر در قاهره رفته و از جنازه مومیائی فرعون یک اسکن کامل گرفته اند. تصاویر گرفته شده نشان می دهد که گلوی رامسس سوم تا ستون فقراتش وهمچنین نای و مری و رگهای بزرگ خونی او نیز بریده شده اند. محققین می نویسند: «با اینکه این امکان وجود دارد که گلوی فرعون در هنگام مومیائی شدن بریده شده باشد، این کار بوسیله مومیائی کنندگان درهیچ مومیائی مصری دیگر دیده نشده است». این دانشمندان به این موضوع نیز توجه دارند که یک طلسم(دعا یا ورد برای دفع جن یا موجودات تخیلی) زیر زخم بوسیله مومیائی کنندگان جاسازی شده که به عقیده آنها برای کمک کردن به بهبود زخم وجراحت بوده است. این محققین همچنین جسد بی نام و نشان دیگری را که نزدیک فرعون دفن شده بود را مورد آزمایش قرار دادند. آزمایشات ژنتیکی نشان داد که این جنازه همانطور که مورخین  برای مدتهای مدیدی گمان داشتند متعلق به یکی از پسران رامسس بوده است. سرنخ های دیگر این عقیده را تقویت می کنند که این فرزند فرعون همانی است که به جرم توطئه برای ساقط کردن فرعون دادگاهی شده است. آنها  به دفن بدون تشریفات این مومیائی استناد کرده اند (اعضای داخلی بدن او جابجا نشده و بدن او با پوست بز که از لحاظ مذهبی ناپاک است پوشانده شده) واینکه چهره او کاملاً بطرز ترسناکی گویای این است که پسر فرعون در خفت و بدنامی دفن شده و شاید این مجازات او بوده است.

در سال‌های اخیر، دانشمندان به دنبال شناسایی نقش اکسی‌توسین بوده‌اند که "مولکول اخلاق" نیز لقب گرفته است.

در یک آزمایش تحت عنوان بازی اولتیماتوم، به یکی از دو شخص حاضر در نمونه موردی 100 دلار داده شد و به وی گفته شد که باید این مبلغ را با شخص دیگر تقسیم کند. چنانچه شخص دوم از این تقسیم ناراضی باشد می‌تواند از پذیرش آن امتناع ورزد، اما پس از این امتناع پول غیب می‌شود و هیچ‌کدام از آن‌ها به آن نمی‌رسند.

پاول کاز، عصب‌شناس دانشگاه کالیفرنیای جنوبی به همراه همکارانش صورت‌های مختلف این آزمایش را انجام دادند. در یکی از این آزمایشات اکسی‌توسین به شرکت‌کنندگان داده و مشخص شد که سهیم کردن دیگران توسط آن‌ها تا 80 درصد افزایش یافت.

این دانشمندان دریافتند که اکسی‌توسین که زمانی به عنوان هورمون ترشح‌شده طی تولد و شیرخوارگی شناخته شده بود، نقش مهمی در ارتقای رفتار اجتماعی ایفا می‌کند. این ماده همچنین به عنوان یک انتقال‌دهنده عصبی یا پیام‌رسان بین سلول‌های مغز عمل می‌کند.

به گفته زاک، اکسی‌توسین به ویژه همدردی را ارتقا می‌دهد و هنگامی که این ماه از شخصی منع می‌شود، وی در بروز رفتار گناه‌آمیز یا خودخواهانه بیشتر از خود تمایل نشان می‌دهد.

به ادعای این دانشمند، هورمون تستوسترون از ترشح اکسی‌توسین ممانعت می‌کند و در آزمایشات صورت گرفته هنگامی که به مردان تستوسترون داده شد، آن‌ها طی انجام آزمایش، 27 درصد کمتر نسبت به دیگران بخشنده بودند.

با این حال علی رغم این اثر، گفته می‌شود هورمون مزبور در حفظ نظم اجتماعی کمک می‌کند و در واقع افراد با سطوح بالای این ماده تمایل دارند که اشخاص حریص و عاری از رفتار همکاری‌گونه را تنبیه کنند.

هم‌اکنون تحقیقات دیگری با موضوع کنکاش نقش اکسی‌توسین و اثرات پیچیده این پیام‌رسان شیمیایی که "داروی عشق" نیز نامیده می‌شود، در حال انجام هستند.

طبق تحقیقات ستاره شناسانی از استرالیا، انگلیس، شیلی و آمریکا، ستاره موسوم به تائو ستی (Tau Ceti)- ستاره مشابه خورشید و یکی از ستاره های نزدیک به زمین- دارای پنج سیاره است که یکی از آنها خصوصیاتی مشابه زمین دارد.

به گفته ستاره شناسان، اندازه این سیاره پنج برابر زمین است.

به گفته ستاره شناسان، از سال هزار و نهصد و نود و پنج تا کنون حدود هشتصد سیاره فرا خورشیدی- سیاره هایی که در مدار یک ستاره به غیر از خورشید زمین می چرخند- کشف شده است، اما هیچ یک از این سیاره ها خصوصیاتی مشابه زمین نداشتند.

همه این سیاره ها یا سیاره های بزرگ متشکل از گاز بودند و یا سیاره های سنگی که به خورشید خود بیش از حد نزدیک و در پی دمای بالا غیر قابل زندگی هستند.

در واقع، مسئله حائز اهمیت برای ستاره شناسان این بوده است که سیاره ای کشف کنند که فاصله آن با زمین زیاد نباشد و در عین حال در «فاصله طلایی» با خورشید خود قرار داشته باشد- منطقه ای که دمای آن برای زندگی مناسب و امکان مایع ماندن آب در آن وجود داشته باشد.

پژوهشگران در این روند با استفاده از فناوری دسته بندی بیش از شش هزار مورد اطلاعات خام و گزینش موردی، ستاره تائو ستی و پنج سیاره آن را کشف کردند.

استیو ووگت یک ستاره شناس کهنه کار و متخصص در کشف سیاره های فراخورشیدی در بیانیه خبری که توسط دانشگاه هرتفوردشایر انگلیس منتشر شد در این خصوص گفت: «کشف ستاره تائو ستی و سیاره قابل حیات آن با توجه به این دیدگاه صورت گرفت که هر ستاره ای سیاراتی دارد و کهکشان احتمالا میزبان تعداد بسیاری از سیارات قابل حیات در اندازه زمین است.»

ستاره شناسان اروپایی در ماه اکتبر از کشف سیاره ای در اندازه زمین در فاصله چهار ممیز سه دهم سال نوری خبر دادند، اما این سیاره در فاصله طلایی با ستاره اش قرار نداشت و حیات در آن غیر ممکن بود.

بر اساس نظریه غالب، انقراض گستره در پایان دوره پرمین به دلیل انفجار آتشفشانی در یک منطقه بسیار وسیع که سیبری امروزی است روی داده است و این انفجار موجب افزایش چشمگیر گازهای گلخانه ای بر روی زمین شد.

با این حال دانیل روتمان از دانشگاه فناوری ماساچوستMITدر بررسی های خود دریافته این سناریو با حقیقت سازگار نیست.

وی با انجام مطالعاتی بر روی نمونه رسوبات پایان دوره پرمین در چین، دریافت میزان کربن در فرایندهای زمین شناسی با سرعت بسیار زیادی افزایش یافته است و فقط میکروب ها می توانند با چنین سرعتی ترکیبات کربنی تولید کنند.

این پژوهشگران ژنوم یک متانوسارسینا – یک باکتری تولید کننده متان بیوژنیک – را بررسی کرده و دریافتند این باکتری 231 میلیون سال پیش توانایی تولید متان را یافته است.

متانوسارسینا به میزان بسیار زیادی نیکل برای تولید سریع متان نیاز دارد. محققان کشف کردند میزان نیکل در نمونه های رسوب 251 میلیون سال کاهش یافته است. از این رو این یافته ها حاکی از آن است که باکتری متانوسارسینا عامل اصلی انقراض بر روی زمین بوده است.