خوش آمدید

این روزها، روزهای خبرهای خوش پزشكی است. چندی پیش،‌ خبرهای جالبی در مورد ماده‌ای منتشر شده بود كه می‌تواند درون بدن تغییر شكل دهد و انتقال دارو را ساده‌تر سازد. حالا، شاخه فناوری ارتش ایالات متحده،‌ دارپا هم از یافته جدید خود صحبت می‌كند،‌ یافته‌ای كه در دنیای پزشكی به همان ‌اندازه تاثیرگذار است و می‌تواند جان انسان‌های زیادی را در لحظه‌های بحرانی نجات دهد.

 محققین موفق شده‌اند تركیبی را بسیازند كه می‌تواند از خونریزی داخلی جلوگیری كند. در واقع به گفته آن‌ها كافی است دو مایع را به محلی كه فرد دارای خونریزی داخلی است تزریق كرد. این دو مایع، ‌واكنش شیمیایی می‌دهند و فومی را می‌سازند كه از خونریزی داخلی با ایجاد فشار جلوگیری می‌كند.

در موارد بحرانی، ‌مانند زمانی كه یك سرباز در میدان جنگ دچار خونریزی شده است، استفاده از این فوم و بند آوردن خونریزی، ‌می‌تواند حدود یك ساعت وقت به فرد بدهد تا در این زمان به امكانات مناسب پزشكی دسترسی پیدا كند. در واقع در شرایط خونریزی داخلی، گاهی یك ساعت، مرز مرگ یا زندگی آن فرد خواهد بود.

در حدود 85 درصد از مرگ‌های قابل پیشگیری كه در میدان‌های جنگ اتفاق می‌افتند، بر اثر خونریزی‌های داخلی هستند. در چنین مواردی، ‌نیاز به عمل جراحی یا اقداماتی است كه باید در بیمارستان انجام گیرند. در اغلب موارد،‌ زمان كافی برای رساندن سربازی كه خونریزی داخلی دارد،‌ از خط اول جنگ به بیمارستان وجود ندارد و سرباز جان خود را از دست می‌دهد.

دارپا این یافته تازه را روی حیوانات آزمایش كرده و به این نتیجه رسیده كه استفاده از این فوم، شانس زنده ماندن بعد از سه ساعت را از 8 درصد به 72 درصد می‌رساند. همچنین جراحان می‌توانند در زمانی كم‌تر از یك دقیقه، این فوم را از بدن فرد بیرون بیاورند.

آرسنال مدیكال،‌ شركتی كه با بودجه دارپا روی این فوم مطالعه می‌كند، می‌گوید كه در حال تحقیق برای رسیدن به نسخه‌ای است كه برای زندگی افراد معمولی هم قابل استفاده باشد. در این بین،‌ دارپا به دنبال گرفتن مجوز از اف.دی.ای است. امید می‎رود كه این محصول واقعا بتواند جان بسیاری را نجات دهد.

این فرایند شامل غرق کردن موهای سفید در یک محلول از ترکیب طلای کلروآریک اسید، هیدروکسید کلسیم و آب مقطر بوده که آنها را به رنگ شفاف طلایی درآورده و سپس به رنگ قهوه‌ای تیره در می‌آیند.

این محققان با استفاده از یک میکروسکوپ الکترونی تائید کردند که ذرات درون هسته مرکزی قشر مو شکل می‌گیرند و حتی پس از چندین بار شست‌وشو نیز رنگ مو تغییر نمی‌کند.

این ذرات که حدود ۴۰ هزار تا ۶۰ هزار بار باریک‌تر از عرض موی انسان هستند، همچنین باعث درخشش قرمزی مو در زیر نور آبی می‌شوند که کاربرد دیگر این دستاورد به عنوان یک ریزحسگر برای نمکهای فلزی را به نمایش می‌گذارد.

نتایج این یافته علمی در مجله Nano Letters منتشر شده است.

منبع: ایسنا

 ایسنا،این دانشمندان با ترکیب پژوهشهای ژنتیکی با مدلسازی ریاضیاتی، شواهد تجربی را برای حمایت از یک مدل نظری جهت شکل‌گیری الگوی موسوم به مکانیسم تورینگ ارائه کردند.

 

 

در سال 1952، آلان تورینگ ریاضیدان آمریکایی معادلات ریاضیاتی را برای شکل‌گیری الگوها ارائه کرد که چگونگی ایجاد اشکال و سازه‌های پیچیده را از سلولهای معادل توسط دو ماده فعال و مانع شونده با توزیع یکنواخت توضیح داده‌اند.

 

 

به گفته محققان، مدل تورینگ برای شکل‌گیری الگوها از مدتها پیش بیشتر بخاطر کمبود داده‌های تجربی پشتیبان محل تردید و بحث بوده است. اما این پژوهشگران با بررسی نقش ژن‌های هوکس در طول رشد اندام توانستند برای اولین بار فرآیند الگودهی سازنده انگشتان دست و پا را بر اساس یک مکانیزم تورینگ مانند به نمایش بگذارند.

 

 

در انسانها مانند دیگر پستانداران، رشد جنین تا حدی تحت کنترل ژنهای معمار موسوم به ژنهای هوکس است. این ژنها برای موقعیت‌یابی مناسب ساختار بدن ضروری بوده و ذات و کاربرد سلولهای شکل‌دهنده اندام و عوامل اسکلتی را تعریف می‌کنند.

 

 

پژوهش فوق نشان داده که این ژنها به عنوان تعدیل کننده یک مکانیزم تورینگ مانند عمل می‌کند. همچنین محققان دریافتند که کاهش چشمگیر میزان ژنهای هوکس در موشها باعث تبدیل انگشتان به یک شکل شبیه به باله‌های ماهی می‌شود.

 

 

این یافته‌ها که در مجله ساینس منتشر شده، نشانگر نقش اساسی این ژنها در تبدیل باله به اندام در طول تکامل بوده که یکی از مهمترین ابتکارت آناتومی مرتبط با تبدیل حیات از شکل آبی به خاکی است

 

 ایسنا، میکروب Candidatus Desulforudis audaxviator ابتدا در شکافهای پر از آب در معادن عمیق طلای آفریقای جنوبی کشف شده بود که در آنجا جدای از دیگر موجودات زنده زمینی زندگی می‌کرد.

 

 

این باکتری بطور منحصربفردی بدون انرژی خورشید تکامل یافته و تنها بر هیدروژن و سولفات تکیه دارد که بطور طبیعی در سکونتگاه زیرزمینی آن یافت می‌شود.

 

 

تاکنون، زیست‌شناسان بر این تصور بودند که این گونه‌ها تنها در اعماق آفریقای جنوبی سکونت دارند، اگرچه دی‌ان‌ای مرتبط با این موجود در اروپا و پوسته آذرین زیر سطح دریا دیده شده بود.

 

 

اکنون پروژه «سرشماری زندگی در اعماق» که زیست‌کره اعماق زمین را نقشه برداری می‌کند، توانسته دی‌ان‌ای با 99 درصد شباهت با این باکتری تنها را در دهها هزاران کیلومتری محل اصلی و در گمانه‌های با عمق 900 متری در دره مرگ در شرق کالیفرنیا شناسایی کند.

 

 

اگرچه محققان مطمئن نیستند که این نمونه همان باکتری آفریقایی باشد اما در غیر این صورت، احتمالا D. Audaxviator ابتدا در عمقهای کمتر آغاز به زندگی کرده و با فرود بیشتر آن به اعماق،‌برای زندگی به شکل تنها تکامل پیدا کرده است. اما سپس برخی از این باکتریها دوباره و احتمالا از طریق چشمه‌های زیرزمینی به سطح برگشته و با باد به سوی آمریکا روانه شده است.

 

 

متناوبا، جریان افقی آب زیرزمینی ممکن است به میکروب‌های عمقی اجازه داده باشد تا مناطق جدید را بدون بازگشت به سطح به عنوان سکونتگاه انتخاب کنند. در این حالت، این حرکت از آفریقا به جهان جدید باید پیش از شکل‌گیری اقیانوس اطلس در میان دو قاره اتفاق افتاده باشد.

 یوپی نیوز، 2700 گونه مار در دنیا وجود دارد که آن ها را به 30 خانواده تقسیم کرده اند و بیشتر آن ها برای انسان ها بی خطر هستند.

براساس این گزارش مار زنگی یکی از سریعترین کشنده ها در جانوران است كه به آرامی حرکت مي کند و ناگهان نیش مي بزند و زهرش بسیار کشنده است این مار می تواند در هوا شناور باشد و از درختی به درخت دیگر آویزان باشد.

مارها از ترکیبی از ساختار سطح و متقاطع بدنشان با زاویه ای که در هنگام پرواز به بدن خود می دهند به زاویه حمله شهرت دارد استفاده می کنند.

برای آغاز پرواز از روی شاخه یک درخت این مارها بخش جلویی بدن خود را به پایین انداخته و پیش از پریدن و شتاب دادن به سمت جلو شکل j مانند به بدن خود می دهند این حرکت باعث می شود مار در هوا پرتاب شود.

مارها قدرت غلبه بر نیروی گرانش را ندارند و تنها شدت نیروهای این جاندار است که موجب شگفتی می شود و شکل خاص بدن آن بیشتر به یک لبه تیز شباهت دارد و مانند پرندگان پر ندارد.

تنها تفاوت پرواز پرندگان با مارها در این است که مارها نمی توانند خود را در هوا ثابت نگه دارند و به تدریج به زمین سقوط می کنند.