15 بلای وحشتناک نتیجه بی اعتنایی به نماز

روزی حضرت زهرا(سلام الله علیها) کنار رسول خدا(ص) نشسته بودند.

حضرت فاطمه(س) از پدر بزرگوارش پرسید: پدر جان، یا رسول الله! زنان و مردانى که نسبت به نماز بى‌‌اعتنا هستند و نماز را سبک مى‌‌شمارند، چه عواقبى را در پیش دارند؟

رسول خدا(ص) فرمود: فاطمه جان! هر کسى از مردان و زنان نمازش را سبک بشمارد، خداوند او را به پانزده بلا مبتلا مى‌‌سازد:

شش مورد در دنیا، سه مورد در وقت مرگ، و سه مورد آنها در قبر و سه مورد در قیامت زمانى که از قبر خارج شود.

الف) اما آن شش بلایى که در دنیا دامنگیرش مى‌‌شود:

1- خداوند برکت را از عمرش مى‌‌برد.

2- خداوند برکت را از رزقش مى‌‌برد.

3- خداوند عزوجل سیماى صالحین را از چهره‌‌اش محو مى‌‌کند.

4- هر عملى که انجام مى‌‌دهد پاداش داده نمى‌‌شود.

5- دعایش به آسمان نمى‌‌رود.

6- بهره‌‌اى از صالحین براى او نیست.

ب) اما آن سه بلایى که هنگام مرگ گرفتارش خواهد شد:

1- ذلیل از دنیا مى‌‌رود.

2- هنگام مرگ در حال گرسنگى خواهد بود.

3- تشنه از دنیا خواهد رفت، اگر چه آب نهرهاى دنیا را به او بدهند.

ج) اما آن سه بلایى که در قبر دامنگیرش مى‌‌شود:

1- خداوند ملکى در قبر براى او مى‌‌گمارد تا او را زجر دهد.

2- قبرش براى او تنگ خواهد شد.

3- گرفتار ظلمت و تاریکى قبر خواهد شد.

د) اما آن سه بلایى که در روز قیامت گرفتارش خواهد شد:

1- خداوند ملکى را موکل مى‌‌سازد تا او را با صورت بر زمین بکشد، در حالى که خلایق تماشا مى‌‌کنند.

2- محاسبه اعمالش به سختى انجام مى‌‌شود.

3- خدا به نظر لطف به او نمى‌‌نگرد و براى اوست عذاب همیشگى.

(منبع: فلاح السائل : 22)

قفل شدن زبان هنگام مرگ بخاطر ناراحتی مادر

حضرت رسول خدا(صلى الله علیه و آله) در وقت وفات جوانی نزد او حاضر شد.

به او فرمود: بگو لا إلهَ إلا الله.

اما زبان آن جوان بسته شد و نتوانست بگوید و هر چه حضرت فرمود: بگو لا إلهَ إلا الله، او نتوانست بگوید.

پس حضرت به زنى که کنار بستر آن جوان بود فرمود: آیا این جوان مادر دارد؟

عرض کرد: بله یا رسول الله، من مادر او هستم.

پیامبر فرمود: آیا تو از او ناراحت و غضبناکی؟

گفت: بله، الان شش سال است که با او حرف نزده‌‌ام.

حضرت فرمود: دوست دارم او را ببخشی و از او راضى شوی.

آن زن گفت:

«رَضِىَ اللهُ عَنْهُ بِرِضاکَ یا رَسُولَ اللهِ»؛

وقتی این جمله را(که نشانه رضایت او بود) نسبت به پسرش‏گفت، زبان آن جوان باز شد.

حضرت به او فرمود: بگو لا اله الا الله،

جوان گفت: لا الهِ الا الله.

حضرت فرمود: جوان چه مى بینى؟

عرض کرد:

مى‏‌‌بینم مرد سیاهى بد منظر با جامه‌‌‏هاى چرک و بوى گندیده و بد، که نزد من آمده و گلو و راه نفس مرا گرفته است.

حضرت فرمود: بگو:

«یا مَنْ یَقبَلُ الْیَسیرَ، وَ یَعْفُو عَنِ الْکَثیرِ، اقْبَلْ مِنِّى الْیَسیرَ، وَاعْفُ عَنِّى الْکَثیرَ، انَّکَ انْتَ الْغَفُورُ الرَّحِیمُ»،

اى آنکه طاعت اندک را می‌‌پذیرى و از گناه بسیار می‌‌گذرى، طاعت اندک مرا بپذیر و از گناه بسیارم درگذر که تو بسیار آمرزنده و مهربانى.

آن جوان این کلمات را گفت، آن وقت حضرت به او فرمود: نگاه کن چه مى‌‌‏بینى؟

گفت: مى‏‌‌بینم مردى سفید رنگ، نیکو صورت، خوشبو، با جامه‌‌‏هاى خوب نزد من آمده و آن سیاه برگشته و مى‌‌‏خواهد برود.

حضرت فرمود: این کلمات را اعاده کن.

آن جوان دوباره آن دعا را تکرار کرد.

حضرت فرمود: چه مى‏‌‌بینى؟

عرض کرد: دیگر آن سیاه را نمى‌‌‏بینم و آن شخص سفید نزد من است.

پس در آن حال آن جوان وفات کرد.

(منبع: بحار الانوار 71: 75)