|
|||
|
تصاویری که در زیر مشاهده می کنید مربوط می شود به برگزیدگان خداوند متعال است تصاویر منسوب به قبور پیامبران خداوند (علیهم السلام) و شخصیت های صدر اسلام، از جمله: حضرت آدم ، حوا ، ابراهیم ، یوشع ، هابیل ، لوط ، دادد ، موسی ، هارون ، شعیب ، صالح ، زکریا ، یحیی ، آمنه ، حلیمه ، ابوطالب ،خدیجه و بلال . …
حضرت ابراهیم خلیل الله
مقبره ساره همسر حضرت ابراهیم
مقبره حضرت یعقوب
حضرت یوشع (ع) اولین پیغمبر بعد از حضرت آدم در اردن
هابیل در سوریه
حضرت لوط در عراق
حضرت داوود (ع) در فلسطین اشغالی
حضرت موسی (ع) در فلسطین اشغالی
حضرت شعیب (ع)
حضرت زکریا (ع)
حضرت یحیی(ع) آمنه اطراف مکه
حلیمه در مدینه
بلال حبشی در دمشق
قبر حضرت خدیجه در مکه
قبر ابوطالب عموی حضرت محمد (ص) در مکه
حضرت صالح(ع) حضرت هارون
عصای حضرت موسى علیهالسلام !عکس عصای حضرت موسی که به مار تبدیل میشد
عمامه حضرت یوسف علیهالسلام مقبره نوح پیامبر علیهالسلام
قبر پیامبر عمران علیهالسلام
قبر عمران نبی 80 سانتیمتر عرض و 30 متر طول دارد نمای بیرون مقبره عمران
مقبره حضرت ایوب مقبره حضرت هود
مزار حضرت یونس
مزار حضرت یونس
در 20 کیلومتری بیروت در منطقه مسیحی نشین الجیه، قرار دارد .به گفته علمای اسلام ، این محل همان نقطه ای است که این پیامبر از شکم نهنگ خارج شده است
آثار بر جاى مانده از قوم ثمود
جای پای ابراهیم 40 سانتی متر در مقابل درب کعبه
در محل ایستادن ابراهیم سنگی است به طول و عرض ۴۰ سانتیمتر و بلندی تقریبی ۵۰ سانتیمتر که جای پای ابراهیم روی آن است و مقابل درب کعبه قرار دارد. رنگ آن میان زرد و قرمز متمایل به سفید است.
طبق اعتقادات مسلمانان این مکان مربوط به زمانی است که ابراهیم دیوارهای کعبه را بالا میبرد؛ آنگاه که دیوار بالا رفت، به اندازهای که دست بدان نمیرسید، سنگی آوردند و ابراهیم بر روی آن ایستاد و سنگها را از دست اسماعیل گرفت و دیوار کعبه را بالا برد. بلندی خانه کعبه حدود ۱۵ متر و محیط آن ۴۴ مترمربع است .
بر روی این سنگ، اثر پای ابراهیم مشخص است اما اثری از انگشتان او نیست. از زمان مهدی عباسی بدین سو، این سنگ با طلا پوشانده شد و در محفظهای قرار گرفت تا آسیب نبیند. حجگزاران پس از طواف واجب، باید در پشت مقام ابراهیم، ۲ رکعت نماز طواف به جای آورند. نماز طواف نساء نیز پشت مقام ابراهیم خوانده میشود.
بلندی خانه کعبه حدود ۱۵ متر و محیط آن ۴۴ مترمربع است ابن عباس میگوید: چون ابراهیم روی آن سنگ میایستاد، به مقام ابراهیم مشهور شده است. همچنین از او نقل شده است که چون ابراهیم روی آن سنگ ایستاد، دو پای او در آن فرو رفت .
ازرقی، اخبار مکه، مکه مکرمه، دارالثقافة 1403 هـ . ق. ج1، ص 59؛ نظام الدین نیشابوری، تفسیر غرائب القرآن، حاشیه تفسیر طبری، بیروت، دار احیاء تراث العربی، ج1، ص 395
» |
|||
|
|||




