
هر چند در آن چيپ ست داراي محدوديت 79 Xكه بنا بر گزارشهايي پشتيباني SAS از آن حذف شده و سرنوشتش در آخر دقيقا مشابه چيپ ست P67 به 2 درگاه ساتاي (SATA) 6 گيگابايت بر ثانيهاي (6GBps) و 4 درگاه ساتاي 3 گيگابايت بر ثانيه ختم خواهد شد. از سوي ديگر، هنگامي كه پلتفرم پردازندههاي 22 نانومتري آيوي بريج اينتل (سوكت 1155) آماده عرضه شوند، اوضاع از اين هم بدتر شده و اصلا خبرهاي خوبي براي كساني كه علاقهمندند رايانه شان را ارتقا دهند، وجود نخواهد داشت. آنچه واضح است اين كه اينتل تصميم گرفته در آيوي بريج سيكل ساعت پايه را بالاتر از 100 مگاهرتز (MHz) ـ آنچه در سندي بريج برپا ساخته بود ـ تا 133 مگاهرتز ارتقا دهد. گفته ميشود اينتل نميخواهد بگذارد آيوي بريج با پلتفرم سندي بريج سري E (سوكت 2011) رقابت كند؛ به همين دليل با در اختيار نگذاشتن سيكل ساعت پايه بيشتر در آيوي بريجها، قدرت مانور كاربران را محدود كرده است. بنابراين كاربران حرفهاي علاقهمند و بازيخورها، رايانههاي خود را بر اساس پلتفرم انعطافپذيرتر سندي بريج E جمع (اسمبل) خواهند كرد و ارتقادهندگان رايانههاي اقتصادي ارزان، از طريق اوركلاك (overclock) مجبورند به پلتفرم آيوي بريج روي بياورند.