بسم الله الرحمن الرحیم

☀️عيسى بن مريم عليه السلام:

🌺خوشا آن كه بينايى او در دلش نهاده شده و نه در ديده‏اش!

بحار الأنوار: ج ۷۸ ص ۲۸۴ ح ۱✨

بسم الله الرحمن الرحیم

🔷امام صادق عليه السلام :

🌺در بهشت ، درختى است كه با وزش بادهاى بهشت به فرمان خدا، آن درخت، آهنگهايى مى زند كه خلايق، به زيبايى آنها نشنيده اند. اين پاداش كسانى است كه در دنيا از ترس خدا، گوش سپردن به ساز و آواز را ترك كرده باشند.

بحار الأنوار : 8/127/27.✨

بسم الله الرحمن الرحیم

🌺حواريان به عيسى عليه السلام گفتند:

سبب چيست كه تو بر آب ، راه مى روى و ما نمى توانيم؟ به آنان گفت: «دينار و درهم را در نزد شما ، چه قدر و قيمتى است؟» گفتند: باارزش اند. عيسى گفت: «امّا در نزد من ، با كلوخ ، يكسان اند».

تنبيه الخواطر : ج 1 ص 156 .✨

بسم الله الرحمن الرحیم

آیت‌الله‌العظمی بهجت قدس‌سره:

جای تعجب است که به شخصیت‌ها و سخنان آنها، اهمیت داده می‌شود و سخنرانی‌هایشان ضبط می‌شود، اما قرآن که در دست ماست این‌طور نزد ما ارزش ندارد! *** چرا به بیانات رسول اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم و عترت علیهم‌السلام که در کتب نوشته و ضبط شده، اهمیت نمی‌دهیم؟! چرا ما شیعیان، هر روز به پای منبر امیرالمؤمنین و ائمه‌ی هدی و رسول‌الله علیهم‌السلام نمی‌رویم و به حکَم، آداب و معارفی که الی‌ماشاءالله در اخبار آنها نهفته است گوش فرا نمی‌دهیم؟!

در محضر بهجت، ج۲، ص۲۸۲

بسم الله الرحمن الرحیم

🔹رهبر انقلاب:

دشمنان ما شب و روز نمی‌شناسند- ما هم بایستی شب و روز نشناسیم و همه آماده باشیم. و وعده‌ی الهی هم راست است؛ خدای متعال وعده‌اش راست است، ما سوءظنّ به وعده‌ی الهی [نباید داشته باشیم‌].

🔹دیدار رئیس و اعضای مجلس خبرگان ۹۴/۰۶/۱۲

بسم الله الرحمن الرحیم

💠رهبر انقلاب:

اسلام داعشی؛ از آن طرف، اسلامِ بی‌تفاوت در مقابل جنایات صهیونیستی، در مقابل جنایات آمریکا، اسلامِ چشم‌دوخته‌ی به آمریکا و قدرتهای بزرگ و به اشاره‌ی آمریکا، اینها همه سر در یک آخور دارند؛ در یک جا اینها همه به هم میرسند؛ از نظر امام اینها همه مردودند. اسلامی که امام معرّفی میکند، در مقابل همه‌ی اینها است.

🔹مراسم بیست‌وششمین سالروز رحلت حضرت امام خمینی رحمه‌الله ۱۳۹۴/۰۳/۱۴

غروب بود ومن و مرغ های دریایی
غروب و ساحل خاموش غرق تنهایی

غروب بود وبلم می گشود آهسته
کتاب هجرت یک مرد را به زیبایی

غروب بود و از آن دورها کسی می خواند
مرا به موج به توفان به ناشکیبایی

تو مثل نقطه ی برخورد عشق با احساس
پر ازترانه پر از گل پر از شکوفایی

ومن چو لحظه ی تلفیق رفتن و ماندن
گرفته بودم و غمگین ولی تماشایی

توچشم دوخته بودی چوگوش ماهی ها
به من مسافر این زورق مقوایی

ودور می شدی و روی صورتت می ریخت
نسیم خرمنی از گیسوان خرمایی

تو دور می شدی و روی ماسه ها می ماند
خطوط ممتدی از رد پای تنهایی

غروب بود وبلم شاعرانه می پیچید
مرا به مخملی از جنس خواب ولالایی

غروب بودو چوآیینه ای ترک می خورد
بلور بغض من و مرغ های دریایی...



از غزل های جوانی...تابستان 1370...اصفهان

       "سعید بیابانکی"

و به همراه همان ابر که باران آورد
مهربانی خدا در زد و مهمان آورد
باز یک نامه ی بی واژه به کنعان آورد
بوی پیراهنی از سوی خراسان آورد
 
به سر شعر هوای غزلی زیبا زد
دختر حضرت موسی به دل دریا زد
 
چادرش دست نوازش به سر دشت کشید
باز هم دفتر شعر من و باران شدید
چه بگویم که بیابان به بیابان چه کشید
من به وصف سفرش هیچ به ذهنم نرسید
 
باور این سفر از درک من و ما دور است
شاعرانه غزلی راهی بیت النور است
 
آمد این گونه ولی هرچه که آمد نرسید
عشق همواره به مقصود و به مقصد نرسید
که اویس قرنی هم به محمد نرسید
عاقبت حضرت معصومه به مشهد نرسید
 
آه بانو چه کشیدید نفس تازه کنید
خسته از راه رسیدید نفس تازه کنید
 
دل این شهر گرفته ست شما میدانید
تشنه ی آمدنت هست و شما بارانید
و کویر دل قم رحل و شما قرآنید
به دل شعر من افتاده شما می مانید
 
قم کویر است کویری که تلاطم دارد
چادرت را بتکان قصد تیمم دارد
 
صبح شب مي شد و شب نیز سحر هفده روز
چشم او چشمه ای از خون جگر هفده روز
بین سجاده ولی چشم به در هفده روز
چشم در راه برادر شد اگر هفده روز…
 
…دم به دم چشم ترش روضه مرتب میخواند
شک ندارم که فقط روضه ی زینب میخواند
 
بمان تا پنجره ی باغ ارم وا باشد
و از آن آینه در آینه پیدا باشد
حرمش موجب آرامش دلها باشد
حرم او حرم حضرت زهرا باشد
 
تا که ما روضه ی بسیار بخوانیم در آن
روضه های در و دیوار بخوانیم در آن
 
 
سید حمید رضا برقعی
 

تویی بهانه ام اما بهانه ای که ندارم
گذاشتم سر خود را به شانه ای که ندارم

تمام عمر کشاندی مرا به سوی نگاهت
تمام عمر به سوی نشانه ای که ندارم

چگونه حرف دلم را به چشم هات بگویم
قصیده ای که نگفتم، ترانه ای که ندارم

مرا رها کن و بگذار در قفس بنشینم
که دلخوشم به همین آب و دانه ای که ندارم.

سید حمید رضا برقعی

«به همین سادگی»

تمام پنجره را غرق حسن یوسف کن

دل اهالی این کوچه را تصرف کن

قدم بزن وسط شهر با صدای بلند

به عابران پیاده غزل تعارف کن

و بی‌بهانه تبسم کن و نگاهت را

شبیه آینه‌ها عاری از تکلف کن

سپس به مجلس ترحیم یک غریبه برو

و چشم‌های خودت را پر از تأسف کن

صدای ضبط، اتوبان، هوای بارانی

به خود بیا! نرسیده به قم توقف کن

سلام دختر باران! سلام خواهر ماه!

بهشت را به همین سادگی تصرف کن

سید حمید رضا برقعی