توجه به حضرت مهدی( عج) ،تجربه ی بن بست ها و احساس تنگنا ها را می خواهد.برای کسی که دنیا هنوز وسعت دارد،در خیمه آقا جایی نیست.و برای کسی که اهدافی حتی تا سطح آزادی و عدالت و عرفان و تکامل دارد،برای همراهی با مهدی ضمانتی نیست که در منفرق الطرق و بزنگاه ها،اسب و مرکب های آماده شده،ما را جایی میخواند و به زندگی دعوت مینماید.
اللهم اجعلنی عندک وجیها بالحسین...

(علی صفایی حایری/کتاب انتظار/صفحه 21)

علامه حسن زاده آملی:
«يکی از اهم مراقبات اين است که انسان، واردات و صادرات دهانش را مواظب باشد... وقتی واردات انسان هرزه شد، صادرات او هم هرزه و پليد و کثيف می شود؛ يعنی قلم او هرزه و نوشته هايش زهر آگين خواهد شد»

 مجموعه مقالات آيه الله حسن زاده، ص ۱۲۶

نه اینكه فكر كنی مرهم احتیاج نداشت
كه زخم های دل خون من علاج نداشت

تو سبز ماندی و من برگ برگ خشكیدم
كه آنچه داشت شقایق به سینه كاج نداشت

منم ! خلیفه ی تنهای رانده از فردوس
خلیفه ای كه از آغاز تخت و تاج نداشت

تفاوت من و اصحاب كهف در این بود
كه سكه های من از ابتدا رواج نداشت

نخواست شیخ بیابد مرا كه یافتنم
چراغ نه ! كه به گشتن هم احتیاج نداشت

فاضل نظری 

آن کشته که بردند به یغما کفنش را
تیر از پی تیر آمد و پوشاند تنش را

خون از مژه می ریخت به تشییع غریبش
آن نیزه که می برد سر بی بدنش را

پیراهنی از نیزه و شمشیر به تن کرد
با خار عوض کرد گل پیرهنش را

زیباتر از این چیست که پروانه بسوزد 
شمعی به طواف آمده پر پر زدنش را

آغوش گشاید به تسلای عزیزان
یا خاک کند یوسف دور از وطنش را ؟!

خورشید فروزان شده در تیره گی ِ شام
تا باز به دنیا برساند سخنش را

فاضل نظری

بستن زلف رها، سنگدلی می خواهد
دلْ شکستن همه جا سنگدلی می خواهد

چون دلت حال مرا دید نپرسید چرا
عشق بی چون و چرا سنگدلی می خواهد

تو هم ای بخت، ملامتگر ما باش، ولی
سرزنش کردن ما سنگدلی می خواهد

کوه بودم همه ی عمر و نمی دانستم
راه بستن به صدا سنگدلی می خواهد

رود یک عمر مرا گفت بیا تا دریا
سنگ ماندن به خدا سنگدلی می خواهد

کربلا آمد و من حرّ گرفتار، بیا
دل ندادن به بلا سنگدلی می خواهد
.
فاضل نظری  

اکنون مرا بهار دل انگیز دیگری
آورده است وعده ی پاییز دیگری

ویرانه های خانه من ایستاده اند
چشم انتظار حمله ی چنگیز دیگری

تا مرگ، یک پیاله فقط راه مانده است
کی می رسد پیاله ی لبریز دیگری

آتش بزن مرا که به جز شاخه های خشک
باقی نمانده از تن من، چیز دیگری

تهران و تلخکامی من مانده است!
کاش تبریز دیگری و شکرریز دیگری

فاضل نظری
 

گفته بودم پیش از این، « گلخانه ی رنگ » من است
حال می گویم جهان، پیراهن تنگ من است

استخوان های مرا در پنجه، آخر خرد کرد
آنکه می پنداشتم چون موم در چنگ من است

دوستان همدلم ساز مخالف می زنند
مشکل از ناسازی ساز بدآهنگ من است

از نبردی نابرابر باز می گردم! دریغ
دیر فهمیدم که دنیا عرصه ی جنگ من است

مرگ پیروزی است وقتی دوستانت دشمن اند
مرگ پیروزی است اما مایه ی ننگ من است

از فراموشی چه سنگین تر به روی سینه؟! کاش
پاک می کردی غباری را که بر سنگ من است

فاضل نظری

آسمانی شدن
از خاک بُریدن می خواست

بی سبب نیست
که فواره فرو ریختنی است

فاضل نظری 

پیامبر(صلی الله علیه و آله):

پشيمان ترين اشخاص در قيامت كسي است كه آخرت خود را به دنيای شخص ديگری بفروشد. 

📚کنزالعمال.ح14936

امام عسكرى عليه السلام: 

وصال خداوند سفرى است كه جز با مركب شب زنده دارى به دست نمى آيد. 

📚بحار الأنوار، ج ۷۸، ص ۳۷۹