امام حسن عسكري عليه السلام: 

كَفاكَ اَدَبا تَجَنُّبُكَ ما تَكْرَهُ مِنْ غَيْرِكَ؛ 

براى ادب تو همين بس كه آنچه را از ديگران نمى پسندى،از آن دورى كنى. 

💐بحارالأنوار، ج ۷۸، ص ۳۷۷ 

امام عسكرى عليه السلام: 

وصال خداوند سفرى است كه جز با مركب شب زنده دارى به دست نمى آيد. 

📚بحار الأنوار، ج ۷۸، ص ۳۷۹

امام على (عليه السلام):

«مُردن آرى و پستى كشيدن ، نه!
 به اندكْ ساختن آرى و خوارى كشيدن ، نه!»

«المَنِيَّةُ ولاَ الدَّنِيَّةُ، التَّقَلُّلُ ولاَ التَّذَلُّلُ»

📚غرر الحكم، ح360.

پیامبر اکرم (صلی الله علیه وآله وسلّم) می فرماید: 

سه خصلت در هر کس باشد، منافق است، هر چند نماز بخواند و روزه بگیرد و خود را مسلمان بداند. 

آن سه خصلت عبارتند از:

۱ ) در امانت خیانت کند؛ 

۲ ) در سخن گفتن دروغ بگوید؛ 

۳ ) هرگاه وعده ای می دهد تخلف کند.

📚بحارالانوار، ج ۷۱، ص ۸۵

_{‍ ملکا ذکر تو گویم که تو پاکی و خدایی}

_{نروم جز به همان ره که توام راه نمایی}

_{همه درگاه تو جویم همه از فضل تو پویم}

_{همه توحید تو گویم که به توحید سزایی}

_{تو زن و جفت نداری تو خور و خفت نداری}

_{احد بی زن و جفتی ملک کامروایی}

_{نه نیازت به ولادت نه به فرزندت حاجت}

_{تو جلیل الجبروتی تو نصیر الامرایی}

_{تو حکیمی تو عظیمی تو کریمی تو رحیمی}

_{تو نمایندهٔ فضلی تو سزاوار ثنایی}

_{بری از رنج و گدازی بری از درد و نیازی}

_{بری از بیم و امیدی بری از چون و چرایی}

_{بری از خوردن و خفتن بری از شرک و شبیهی}

_{بری از صورت و رنگی بری از عیب و خطایی}

_{نتوان وصف تو گفتن که تو در فهم نگنجی}

_{نتوان شبه تو گفتن که تو در وهم نیایی}

_{نبد این خلق و تو بودی نبود خلق و تو باشی}

_{نه بجنبی نه بگردی نه بکاهی نه فزایی}

_{همه عزی و جلالی همه علمی و یقینی}

_{همه نوری و سروری همه جودی و جزایی}

_{همه غیبی تو بدانی همه عیبی تو بپوشی}

_{همه بیشی تو بکاهی همه کمی تو فزایی}

_{احد لیس کمثله صمد لیس له ضد}

_{لمن الملک تو گویی که مر آن را تو سزایی}

_{لب و دندان سنایی همه توحید تو گوید}

_{مگر از آتش دوزخ بودش روی رهایی}

‍ ملکا ذکر تو گویم که تو پاکی و خدایی

نروم جز به همان ره که توام راه نمایی

همه درگاه تو جویم همه از فضل تو پویم

همه توحید تو گویم که به توحید سزایی

تو زن و جفت نداری تو خور و خفت نداری

احد بی زن و جفتی ملک کامروایی

نه نیازت به ولادت نه به فرزندت حاجت

تو جلیل الجبروتی تو نصیر الامرایی

تو حکیمی تو عظیمی تو کریمی تو رحیمی

تو نمایندهٔ فضلی تو سزاوار ثنایی

بری از رنج و گدازی بری از درد و نیازی

بری از بیم و امیدی بری از چون و چرایی

بری از خوردن و خفتن بری از شرک و شبیهی

بری از صورت و رنگی بری از عیب و خطایی

نتوان وصف تو گفتن که تو در فهم نگنجی

نتوان شبه تو گفتن که تو در وهم نیایی

نبد این خلق و تو بودی نبود خلق و تو باشی

نه بجنبی نه بگردی نه بکاهی نه فزایی

همه عزی و جلالی همه علمی و یقینی

همه نوری و سروری همه جودی و جزایی

همه غیبی تو بدانی همه عیبی تو بپوشی

همه بیشی تو بکاهی همه کمی تو فزایی

احد لیس کمثله صمد لیس له ضد

لمن الملک تو گویی که مر آن را تو سزایی

لب و دندان سنایی همه توحید تو گوید

مگر از آتش دوزخ بودش روی رهایی

رسول خدا صلى الله عليه و آله :
إنَّ العِلمَ حَياةُ القُلوبِ مِنَ الجَهلِ، ومَصابيحُ الأَبصارِ مِنَ الظُّلَمِ؛
همانا دانش، زندگى بخش دل ها[ى مُرده] از نادانى و چراغ [و روشنى بخش] چشم ها در تاريكى هاست.
جامع بيان العلم وفضله: ج ۱ ص ۵۵؛ فرهنگ‌نامه بصيرت، ص 62

دل تو تنگ و منم ساده ترین دلجویت
جان من رخ بنما تا که ببینم رویت

رنگ رخسار من ای دوست نباشی زرد است
جان من بسته شده باز به تار مویت

تو اگر جلوه کنی یار وفا دار توام
میل آن دارم از این راه بیایم سویت

دیگرم سنگ مزن منکه گرفتار توام
پای دل را نکشم تا به ابد از کویت

شده ای تو گل گلزار من ای شیرینم
قهر با من تو مکن , خم نشود ابرویت

عشق من تا نفسی هست تورا میخواهم
خسته ام بس که من از باد گرفتم بویت.

از نعمت‏هاي پروردگار: (ثم لتسئلنّ يومئِذٍ عن النّعيم) در آن روز همه شما از نعمت‏هايي كه پروردگار به شما ارزاني داشت سؤال خواهيد شد كه آيا در راه حق هزينه كرديد يا در راه باطل؟ از مجراي حق به دست آورديد يا از راه ستم و زور؟ از غذا و آب زلال وسرد، از طعام‏هاي گونه گون و از همه مهمتر از نعمت توحيد، نبوّت، ولايت و حبّ اهل بيت. در اين مورد احاديث فراواني وارد شده است؛ چنان‏كه امام رضا (عليه‏السلام) در تفسير «نعيم» مي‏فرمايد: نعيم، حبّ و دوستي ما اهل بيت است. خداوند پس از توحيد و نبوّت از شما راجع به نعمت دوستي با ما سؤال مي‏كند. اگر كسي محبّ ما اهل بيت باشد حق‏تعالي او را به نعمت جاودانه بهشت مي‏رساند.

 آیت الله جوادی آملی (حفظه الله) 
 

💠 محشور شدن با اهل بیت علیهم السلام.

در حديث ريان بن شبيب از امام رضا عليه‌السلام نقل است كه آن حضرت فرمود: 
«اي پسر شبيب! اگر مي ‌خواهي كه به درجات اعلاي بهشت رسي، با ما باش! به غم ما غمگين باش و به شادي ما شاد! و بر تو باد ولايت ما! كه هر كس سنگي را دوست داشته باشد، خداوند در روز قيامت با آن محشورش كند».

**منبع: رساله لقاء الله، ص165