آیتالله بهجت قدسسره:
حضرت ابوالفضل علیهالسلام نیز با آن فداکاریهایش میخواست به آنان بفهماند که محبت خدا و محبت دوستان خدا چیز دیگری است که تحمل هرگونه دشواری و ناگواری و سختی در راه رسیدن به آن، سهل و آسان و شیرین است.
رحمت واسعه، ص۶۲_۶۳
آیتالله بهجت قدسسره:
حضرت ابوالفضل علیهالسلام نیز با آن فداکاریهایش میخواست به آنان بفهماند که محبت خدا و محبت دوستان خدا چیز دیگری است که تحمل هرگونه دشواری و ناگواری و سختی در راه رسیدن به آن، سهل و آسان و شیرین است.
رحمت واسعه، ص۶۲_۶۳
آیتالله بهجت قدسسره:
محال است کسی راه قناعت را پیشه نکند، و به آنچه دارد راضی گردد! برعکس اگر کسی قناعت کند، مایحتاجش به او میرسد، هر چند زیاد باشد!
در محضر بهجت، ج١، ص۴٠
آیتالله بهجت ره:
خدا میداند یک صلواتی را که انسان بفرستد و برای میتی هدیه کند چه معنویتی چه صورتی چه واقعیتی برای همین یک صلوات است باید به کمی یا زیادی متوجه نباشد و به کیفیت اینها متوجه باشد.
بهسوی محبوب، ص۱۱۳-۱۱۴
🔷حجتالاسلاموالمسلمین ریشهری نقل میکنند:
📢آیتالله بهجت رحمهالله فرمودند: هنگامی که آقای خمینی بیمارستان بود، چند روز قبل از وفاتش، پنجشنبه بعد از نماز صبح، درحالیکه خواب نبودم، دیدم ایشان زیبا، خوشرو و با لبخند، از جلوی من گذشت. چهرهاش از عکس او زیباتر بود. بعد از چند روز که خبر وفات ایشان منتشر شد، متوجه شدم که ایشان آمده از من خداحافظی کند. خوشحال بود برای اینکه کارش تا آخر، درست بوده و از آنچه انجام داده، پشیمان نیست؛ بلکه کارش ناجح (موفق) بوده است.
زمزم عرفان، یادداشت شمارۀ٣۴، تاریخ : 17/8/1386 (26 شوال 1428)
آیتالله بهجت رحمهالله:
درباره مقدار خوردن در روایات آمده است: «وقتی که گرسنه شدی، بخور» اگر انسان گرسنه باشد، نان خالی هم برای او لذیذ است، لذت طعام را صائمین میدانند.
در محضر بهجت، ج۱، ص ۲۲۶
آیتالله بهجت قدسسره:
خدا به ما تنبه بدهد که بدانیم که کارهای ما نه تنها ضرر آخرتی دارد، بلکه در دنیا نیز به واسطه آن متضرر خواهیم شد. این دو راه خیلی با هم تفاوت دارند که انسان هنگام مرگ فزت و رب الکعبة بگوید و یا دم رفتن با حال حسرت و پشیمانی و ندامت برود و بگوید: ای کاش از این راه نمیرفتم!
در محضر بهجت، ج۳، ص۲۴۲
اگر بخواهید دعوت خدا را به ضیافت اجابت کنید و وارد بشوید در ضیافت الله، بدون اینکه قلبهای خودتان را از این دنیا منسلخ کنید، امکان ندارد.(صحیفه امام، ج 17، ص 493)
شما تصمیم بگیرید لااقل در این یک ماه از خود مراقبت بهعمل آورید، از گفتار و کرداری که خداوند تبارک و تعالی راضی نیست، اجتناب ورزید. از هماکنون در همین مجلس با خدای خود عهد ببندید که در ماه مبارک رمضان از غیبت، تهمت و بدگویی نسبت به دیگران خودداری کنید. زبان، چشم، دست، گوش و سایر اعضا و جوارح را تحت اراده خود درآورید. اعمال و اقوال خود را مراقبت نمایید، شاید همین عمل شایسته موجب گردد که خداوند تبارک و تعالی به شما توجه فرموده، توفیق عنایت کند و پس از سپریشدن شهر صیام که شیاطین از زنجیر رها میگردند، شما اصلاح شده باشید و دیگر فریب شیطان را نخورید و مهذب گردید.
باز تکرار میکنم تصمیم بگیرید در این سی روز ماه مبارک رمضان، مراقب زبان، چشم، گوش و همه اعضا و جوارح خود باشید و دائماً متوجه باشید این عملی که میخواهید انجام دهید، این سخنی که میخواهید بر زبان آورید، این مطلبی که دارید استماع میکنید، از نظر شرع چه حکمی دارد؟ این آداب اولی و ظاهری صوم است، اقلا به این آداب ظاهری صوم پایبند باشید.(جهاد اکبر، صص 38 - 41)
معنای روزه فقط خودداری و امساک از خوردن و آشامیدن نمیباشد. از معاصی هم باید خودداری کرد. این از آداب اولیه روزه میباشد که برای مبتدیها است. آداب روزه برای مردان الهی که میخواهند به معدن عظمت برسند، غیر از این میباشد. شما اقلا به آداب اولیه روزه عمل نمایید و همانطور که شکم را از خوردن و آشامیدن نگه میدارید، چشم و گوش و زبان را هم از معاصی بازدارید. در غیر اینصورت اگر روزه شما صحیح شرعی باشد، مقبول الهی نبوده، بالا نمیرود. اقلا به این آداب ظاهری صوم پایبند باشید.(جهاد اکبر، صص 38 - 41)
مراتب کمالات انسان برای ورود در ضیافت خدا زیاد است و باید از مقدمات شروع بشود. مقدمات هم همان توجه به غیر نداشتن و غیری را ندیدن و جز خدا ندیدن و توجه به هیچچیز غیر از او نداشتن است.
این معنا از همه مردم مطلوب است و اگر بخواهند در ضیافت خدا وارد بشوند، به اندازه وُسع خودشان باید از دنیا اعراض کنند و قلبشان را از دنیا برگردانند.(صحیفه امام، ج 17، صص 490 - 491)
