قُلْنَا يَا نَارُ كُونِي بَرْدًا وَسَلَامًا عَلَى إِبْرَاهِيمَ(69)

(سرانجام او را به آتش افكندند ولى ما) گفتيم: «اى آتش! بر ابراهيم سرد و سالم باش!» (69)

امام حسين عليه‌السلام قبل از شهادت به يارانش فرمود:
همانا رسول خدا صلي‌الله‌عليه‌و‌آله‌ به من فرمود: پسرم! بزودي به عراق کشانده خواهي شد، و آن سرزميني است که در آن پيامبران و جانشينان آنها از آن ديدار نموده‌اند، و سرزميني است که «عمورا» ناميده مي‌شود.
تو در آنجا شهيد مي‌شوي و گروهي از يارانت نيز با تو شهيد مي‌گردند. آنان درد تماس آهن را (بر پيکر خود) نمي‌يابند، و اين آيه را تلاوت فرمود:
گفتيم اي آتش بر ابراهيم سرد و سلامت باش.
(به همين ترتيب) جنگ بر تو و آنها سرد و سلامت خواهد شد. سپس امام حسين عليه‌السلام به اصحاب فرمود:
پس مژده باد شما را که بخدا اگر ما کشته شويم بر پيامبرمان وارد خواهيم شد.

http://www.ashoora.ir

وَلَئِنْ أَصَابَكُمْ فَضْلٌ مِّنَ الله لَيَقُولَنَّ كَأَن لَّمْ تَكُن بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُ مَوَدَّةٌ يَا لَيتَنِي كُنتُ مَعَهُمْ فَأَفُوزَ فَوْزًا عَظِيمًا(73)

و اگر غنيمتى از جانب خدا به شما برسد، درست مثل اينكه هرگز ميان شما و آنها دوستى و مودتى نبوده، مى‏گويند: «اى كاش ما هم با آنها بوديم، و به رستگارى (و پيروزى) بزرگى مى‏رسيديم!» (73)

امام رضا عليه‌السلام فرمود:
اي پسر شبيب، اگر دوست داري که در مکانهاي ‏بنا شده در بهشت با پيامبر و خاندانش جاي گيري، پس کشندگان حسين ‏عليه‌السلام را لعنت نما.
اي پسر شبيب، اگر دوست داري که تو برخوردار از ‏ثواب کساني باشي که همراه حسين عليه‌السلام شهيد شده‌اند، هر زمان که او را ‏يادکني بگو:
اي کاش با آنان بودم و به فيروزي و کاميابي (جاوداني) ره ‏مي‌يافتم. ‏

http://www.ashoora.ir

وَمَن يُطِعِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَيَخْشَ اللَّهَ وَيَتَّقْهِ فَأُوْلَئِكَ هُمُ الْفَائِزُونَ(52)

و هر كس خدا و پيامبرش را اطاعت كند، و از خدا بترسد و از مخالفت فرمانش بپرهيزد، چنين كسانى همان پيروزمندان واقعى هستند! (52)

پيامبر اکرم صلي‌الله‌عليه‌و‌آله‌ در حديثي فرمود:
سعادتمند آنان که از دوستان و پيروان حسين عليه‌السلام هستند. بخدا سوگند ايشان در قيامت پيروز و نيکبخت هستند.

http://www.ashoora.ir

فَاسْتَجَبْنَا لَهُ وَوَهَبْنَا لَهُ يَحْيَى وَأَصْلَحْنَا لَهُ زَوْجَهُ إِنَّهُمْ كَانُوا يُسَارِعُونَ فِي الْخَيْرَاتِ وَيَدْعُونَنَا رَغَبًا وَرَهَبًا وَكَانُوا لَنَا خَاشِعِينَ(90)

ما هم دعاى او را پذيرفتيم، و يحيى را به او بخشيديم و همسرش را (كه نازا بود) برايش آماده (باردارى) كرديم چرا كه آنان (خاندانى بودند كه) همواره در كارهاى خير بسرعت اقدام مى‏كردند و در حال بيم و اميد ما را مى‏خواندند و پيوسته براى ما (خاضع و) خاشع بودند. (90)

«فاستجبنا له و وهبنا له يحيي.»
«ما هم دعاي او (زکريا) را پذيرفتيم و به او يحيي را بخشيديم.»
امام عصر عليه‌السلام در ضمن بيان داستان زکرياي پيامبر فرمودند:
... بعد از آن زکريا مي‌گفت: خدايا مرا فرزندي بخش که به هنگام پيري روشنايي بخش چشمم باشد و پس از آنکه وي را به من ارزاني داشتي مرا به محبت او مبتلا ساز و از آن پس داغ او را بر دلم گذار همانگونه که محمد صلي‌الله‌عليه‌و‌آله حبيبت را در فراق فرزندش مي‌گذاري.
پس خداوند يحيي را به او بخشيد و او را به مصيبتش گرفتار ساخت. دوران بارداري (مادر) يحيي شش ماه بود، همانگونه که دوران حمل حسين عليه‌السلام هم‌چنين بود.

http://www.ashoora.ir

وَفَدَيْنَاهُ بِذِبْحٍ عَظِيمٍ(107)

ما ذبح عظيمى را فداى او كرديم، (107)

و" فديناه بذبح عظيم."
«و ما قرباني بزرگي را فداي او ساختيم.»
امام رضا عليه‌السلام فرمود:
چون خداي عزيز و شکوهمند ابراهيم عليه‌السلام را امر نمود که جاي فرزندش اسماعيل گوسفندي را که خدا برايش فرو فرستاده بود قرباني نمايد، ابراهيم درخواست نمود که فرزندش اسماعيل را با دستش ذبح نمايد و اگر او به کشتن گوسفند امر نمي‌شد همين کار را مي‌کرد تا آن داغي را که به قلب پدري که عزيزترين فرزندانش را با دست خود قرباني نموده وارد شده به دل او هم وارد شود، و به اين ترتيب سزاوار بلندترين درجات اهل ثواب بر بلاها گردد.
پس خداي بزرگ و بلندمرتبه به او وحي نمود:
اي ابراهيم چه کسي از آفريدگانم را بيشتر دوست داري؟ گفت: پروردگارا تو کسي را نيافريدي که از دوستت محمد صلي‌الله‌عليه‌و‌آله محبوبتر باشد. خدا بدو وحي نمود: آيا او را بيشتر دوست داري يا نفس خود را؟ گفت: بلکه من او را بيشتر از خود دوست دارم. فرمود: فرزندش نزد تو محبوبتر است يا فرزند خودت؟ گفت:
بلکه فرزند او. فرمود: کشته شدن فرزند او به ستم و ظلم به دست دشمنانش دل تو را بيشتر به درد مي‌آورد يا کشته شدن فرزندت به دست خودت در راه اطاعت از من؟
پروردگارا بلکه کشته شدن او به دست دشمنانش قلب مرا بيشتر به درد مي‌آورد. فرمود:
اي ابراهيم، پس همانا گروهي که گمان مي‌کنند که از امت محمد صلي‌الله‌عليه‌و‌آله هستند بزودي بعد از او دست به خون فرزندش آغشته مي‌سازند و او را به ظلم و ستم همچون گوسفندي مي‌کشند، و بدين واسطه مستوجب خشم من خواهند شد.
پس ابراهيم بخاطر آن بي‌تاب شد و دلش به درد آمد و به گريستن پرداخت. خداي بزرگ و بلند مرتبه بدو وحي فرمود:
اي ابراهيم به تحقيق فدية بي‌تابي بر فرزندت اسماعيل يعني اگر او را ذبح مي‌کرديبه اندوهگيني‌ات بر حسين عليه‌السلام و کشته شدنش برابر گشت، و براي تو بلندترين درجات اهل ثواب بر مصيبتها خواهد بود، و آن سخن خداي عزوجل است .
که فرمود: «ما قرباني بزرگي را فداي او ساختيم.»

http://www.ashoora.ir

يَا زَكَرِيَّا إِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلَامٍ اسْمُهُ يَحْيَى لَمْ نَجْعَل لَّهُ مِن قَبْلُ سَمِيًّا(7)

اى زكريا! ما تو را به فرزندى بشارت مى‏دهيم كه نامش «يحيى‏» است و پيش از اين، همنامى براى او قرار نداده‏ايم! (7)

امام صادق عليه‌السلام فرمود:
ما از قبل براي او همنامي قرار نداديم، حسين‌بن‌علي‌ عليهما السلام و يحيي‌بن زکريا است که از قبل همنامي نداشتند و آسمان فقط بر آن دو چهل روز گريست. گفته شد: گريستنش چگونه بود؟ فرمود:
به سرخي طلوع مي‌کرد و به سرخي نيز غروب مي‌نمود.

http://www.ashoora.ir

وارث: مراسم عزاداری شب سیزدهم محرم با سخنرانی حجت الاسلام دینی و مداحی حاج سعید خرازی در هیئت نوباوگان قنات آباد تهران برگزار شد. 

در ادامه گزیده ای از سخنان حجت الاسلام دینی را می خوانید:

در قسمتی از زیارت عاشورا که از زیارت ناحیۀ مقدسه به دست رسیده است، می دانیم که زیارت عاشورا از سه طریق وارد شده که یکی از آنها معروف است به زیارت ناحیۀ مقدسه که در روز عاشورا خوانده می شود و آن را امام زمان علیه السلام برای جدشان خوانده است. در قسمتی از این زیارت آمده است که به بدن شریفت جسارت کردند، کار به جایی رسید که خاک و گوشت یکی شد. سیدالشهداء علیه السلام هنگامی که از مکه بیرون آمدند یک خطبه ای خواندند که فرمودند: می بینم که همچون گرگ  تکه تکه می کنند اعضای بدن مرا.

اهل تحقیق گفته اند که از بدن حضرت قاسم علیه السلام چیزی در کربلا دفن نشده است، این ظاهراً قریب به یقین است. حضرت قاسم علیه السلام بلیط و ملاک ورود به کربلا است. هرکس بخواهد در وادی امام حسین علیه السلام سیر کند باید از وادی قاسم بن الحسن علیه السلام رد بشود.

در تاریخ آمده است که وقتی اینها می خواستند به بدن حضرت سیدالشهداء علیه السلام جسارت بکنند هرچه اسب شریف و نجیب و اصیل را خواستند بیاورند، حیوانات جلو نمی آمدند. وقتی که این حیوانات می فهمند ببینید که این انسانها در چه وادی هایی سیر می کنند. ابوریحان می نویسد که من تأمل در تواریخ کردم دیدم که با حسین علیه السلام کاری کردند که در هیچ ملتی نسبت به اشرار مردم این کار را نکردند، چه برسد به پسر پیغمبر صل الله علیه و آله که سید جوانان اهل بهشت هم هست.

در ادامۀ این مراسم حاج سعید خرازی به مدیحه سرایی پرداختند.

کلیک کنید

http://vareth.ir

وارث: مراسم عزاداری شب سیزدهم محرم با سخنرانی حاج مهدی توکلی در بیت مرحوم مسعودی برگزار شد.

در ادامه متن گزیده ای از سخنان حاج مهدی توکلی را می خوانید: 

امام حسین علیه السلام شب 28 ماه رجب مدینه را ترک کردند به سمت مکه. آن شب این آیه را می خواندند: " فَخَرَجَ مِنْهَا خَائِفاً يَتَرَقَّبُ قَالَ رَبِّ نَجِّنِي مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ " (21/ سوره قصص)

این آیه ای بوده است که حضرت موسی علیه السلام هنگامی که از مصر خارج می شدند برای حفظ جانشان می خواندند. مصر زادگاه حضرت موسی علیه السلام است و ایشان در زادگاه خود امنیت نداشتند. نمی توانستند امر به معروف، تبلیغ دین، از مظلوم دفاع کنند و.. داشته باشند و مجبور شدند زادگاه خودش را ترک کند به سمت شهد مدین. ایشان هنگام خروج این آیه را می خواندند. موسی در حالی از مصر خارج شد که می ترسید و نگران بود که حادثه ای برایش پیش بیاید و دائما می گفت: خدایا من را از این قوم ستمگر نجات بده.

بقیه در ادامه مطلب

وارث: مراسم عزاداری دهه دوم محرم با سخنرانی حجت الاسلام اخوان، بیان احکام شرعی توسط حجت الاسلام جهانگیری و مداحی حاج محمدرضا بافتیان و دیگر ذاکرین اهل بیت علیه السلام در هیئت محبان امیرالمومنین علیه السلام برگزار شد.

در ادامه متن سخنان حجت الاسلام اخوان را می خوانید: 

مکتب اهل بیت علیهم السلام و خصوصاٌ در قیام عاشورا و مکتب امام حسین علیه السلام نگاهمان به بعضی از مسایل از آن معنی ای که همۀ انسانها از آن برداشت می کردند متفاوت شد. مثلاً نگاه ها به مسایلی مانند اسارت، شهادت، از خود گذشتگی و ایثار و امثال اینها تغییر کرد. همۀ اینها زندگی با عزت را برای انسان ها نوید می داد. در تربیت اسلامی یک اصلی وجود دارد به نام اصل عزت نفس، و این را هم باور نکنید که حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام خودشان را به شهادت رساندند یا به مقتل و قتلگاه وارد شدند و یا اهل بیت و بستگانش را برای اسارت آماده کردند بخاطر ذلت، خیر این صحیح نیست، شعار اباعبدالله علیه السلام در کربلا "هیهات من الذله" بود. یعنی همۀ اتفاقاتی که در کربلا و بعد از آن افتاد همه در مقابل هیهات من الذله بود. همۀ حرکت کربلا از لحظه ای که امام حسین علیه السلام از مکه عبور کردند تا لحظه ای که به شهادت رسیدند و تا لحظه ای که اهل بیت امام حسین علیه السلام را به اسارت بردند همۀ اینها هیهات من الذله بودند. قرار نبود ذلتی کشیده شود، زیرا اگر امام حسین علیه السلام قرار بود ذلت بکشد و یا خانواده اش را ذلیل کند، باید بیعت می کرد، عدم بیعت و ایستادن در مقابل ظلم برای خود اباعبدالله علیه السلام عزت بود و برای اهل بیت اباعبدالله علیه السلام هم اسارت رفتن عین عزت بود.

یکی از چیزهایی که به انسان عزت می دهد بزرگی روح است. روح انسان که بزرگ و بزرگوار باشد انسان عزیز می شود. عزیز به چه معناست؟ به زمین که آب در آن نفوذ نکند می گویند أرضّ عزیزُ. عزیز یعنی اینکه انسان محکم باشد نفوذی در خودش راه ندهد. عزیز به قول امروزی ها به این معنی است که کم نیاورد، حتی اگر ظاهراً این انسان دارد فقر می کشد، اسارت می کشد، گرسنگی می کشد اما عزت خود را از دست نمی دهد.

شیطان می خواهد که انسان را ذلیل ببیند، بسیاری از ذلت ها وسوسه های شیطانی است. با این همه وسووسه ها انتظار این را هم داریم که زندگی مان با عزت باشد. دستمان جلوی همه دراز است برای اینکه بلد نیستیم ساده زندگی بکنیم. زندگیه با عزت یک عنایت الهی است.

یکی از چیزهایی که بزرگیه روح و بزرگواری روح ایجاد می کند، ارتباط با اهل بیت علیهم السلام است. ارتباط با اهل بیت علیه السلام به آدم عزت می دهد و روح را بزرگ می کند. اگر زندگی با عزت می خواهیم باید برویم سر سفرۀ اهل بیت علیهم السلام بنشینیم، زیرا که این بزرگواران زندگی هایشان با عزت بود. انسانهایی که به این بزرگواران توسل می کنند و بر سر سفرۀ اهل بیت علیهم السلام می نشینند باید عزت و بزرگی و استقامت پیدا کنند.

کلیک کنید

http://vareth.ir