قالَ الاِْمامُ السَّجّادُ (علیه السلام):
۱- مقام رضا

«الرِّضا بِمَکْرُوهِ الْقَضاءِ أَرْفَعُ دَرَجاتِ الْیَقینِ.»:

خشنودى از پیشامدهاى ناخوشایند، بلند‌ترین درجه یقین است.


۲- کرامت نفس

«مَنْ کَرُمَتْ عَلَیْهِ نَفْسُهُ هانَتْ عَلَیْهِ الدُّنْیا.»:

هر که کرامت و بزرگوارى نفس داشته باشد، دنیا را پَست انگارد.


۳- دنیا مایه ارزش نیست

«أَعْظَمُ النّاسِ خَطَرًا مَنْ لَمْ یَرَ الدُّنْیا خَطَرًا لِنَفْسِهِ.»:

پرارزش‌ترین مردم کسى است که دنیا را مایه ارزش خود نداند.


۴- پرهیز از دروغ

«إِتَّقُوا الْکِذْبَ الصَّغیرَ مِنْهُ وَ الْکَبیرَ فى کُلِّ جِدٍّ وَ هَزْل فَإِنَّ الرَّجُلَ إِذا کَذَبَ فى الصَّغیرِ إِجْتَرَءَ عَلَى الْکَبیرِ.»:

از دروغ کوچک و بزرگ در هر جدّى و شوخی بپرهیزید، زیرا چون کسى دروغ کوچک گفت بر دروغ بزرگ نیز جرأت پیدا مى کند.

بقیه در ادامه مطلب

حدیث کربلا، حدیث حریت و حماسه هاست و روایتش روایت رویش و خیزش، و سرودش همیشه سرخ و حیات بخش و حرکت زا.
 

در خصوص کربلا و حماسه همیشه جاوید عاشورا، در کتابی با نام «سیمای کربلا، حریم حریت» سخن گفته ایم و چندین حدیث ازاحادیث این دفتر را نیز در آنجا البته با شرح و بسطی بیشتر آورده ایم.دیگر لازم نیست در این مقدمه حرف به درازا کشد، تنها به تذکر چند نکته که در فهم بهتر این مجموعه می تواند مفید باشد بسنده می شود:

1. روایتهایی که درباره کربلا، بویژه زیارت آستان قدس حسینی علیه السلام، در منابع روایی آمده است. بیشتر از اینها است که در یک مجموعه چهل حدیثی بگنجد، ما از صدها حدیث، این چهل نمونه را، از سخنان برگزیدگان خدا برگزیده ایم.

2. احادیث از کتابهای معتبر نقل شده و بیشتر آنها را در کتاب وزین کامل الزیارات می توان دید، کتابی که در نظر دانشوران شیعی معتبر است و محکم.

3. در انتخاب حدیثها، علاوه بر نکات چندی که در نظر بوده این نکته نیز در نظر گرفته شده است که تا حد امکان حدیثی نقل شود که کم لفظ و معتبر، اما پر معنی باشد تا حفظ آن برای همه سهل و ممکن باشد.

4. پیشاپیش اقرار می شود که ترجمه ها نارسا بوده و آن لطف بی نظیری که در سخن معصوم علیه السلام است در ترجمه ها دیده نمی شود ما تلاش خویش را کرده ایم، امید که مقبول درگاه حضرت حق واقع گردد.

فصل اول: فضیلت کربلا

حدیث اول  :حریم پاک

عن النبی صلی الله علیه و آله و سلم قال:
..و هی اطهر بقاع الأرض و اعظمها حرمة و انها لمن بطحاء الجنة.
پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله و سلم در ضمن حدیث بلندی می فرماید: کربلا پاکترین بقعه روی زمین و از نظر احترام بزرگترین بقعه ها است و الحق که کربلا از بساطهای بهشت است. بحار الانوار، ج 98، ص 115 و نیز کامل الزیارات، ص 264

                                                                                                           بقیه در ادامه مطلب

زینب الگوی فضایل

بهترین جلوه‎گاه برای شناخت شخصیت وجودی زینب (سلام الله علیها) همان سفر تاریخی کربلا و مطالعه واقعه عاشورا و به دنبال آن خواندن داستان اسارت آن بزرگوار و همراهان او و چگونگی برخورد با ستمگران زمان است که تاریخ جزییات آن را برای ما نقل کرده است ولی در بسیاری از موارد زندگی این بزرگوار کوتاهی کرده و در بیشترین دوران عمر پرثمر آن بانوی بزرگ اسلام در سکوت مانده است. به گوشه‎هایی از فضایل ایشان توجه کنید.

ایمان راسخ حضرت زینب علیهاالسلام

اولین و مهمترین خصلت آن بانو محبت و عشق وافری است که به ذات احدیت دارد تا بتواند همه کس و همه چیز را در محضر او ذوب کند و حتی خویشتن خویش را هم نبیند. در مقابل ایمان و اعتقاد به خداوند همین بس که همه مصائب را برای او در راه رضای حق تحمل می‌کند و همه اینها را چون از سوی معبود است، زیبا می‌بیند. وقتی در کوفه ابن زیاد از او سوال می‌کند: «کار خدا را با برادرت چگونه دیدی؟» در جواب می‌فرماید: «چیزی جز زیبایی ندیدم.» زیرا که این حرکت در راستای حق و حقیقت و جاودانگی بود. شهادت یک انسان کامل در نظر اولیاء خدا جمیل است نه برای این که جنگ کرده و کشته شده است. بلکه جنگ و قیام برای خدا بوده است. آن گاه که حضرت زینب کبری (سلام الله علیها) بدن پاره پاره برادر را در گودال قتلگاه مشاهده می‌کند با تضرع در پیشگاه خدا می‌گوید: «اللهم تقبل منا هذا القربان.»
این اوج معرفت و ایمان است و عظمت روح را می‌رساند که چون در راه خداست، تحمل آن آسان است.

بقیه در ادامه مطلب

چرا شيعيان، اين همه براي امام حسين(ع) عزاداري مي‌كنند؟
 

پاسخ اين پرسش را از كلام حضرت آيت‌الله سبحاني(مد ظله العالي) مي دهيم.

اهميت نهضت امام حسين (ع)كه به صورت يكي از شورانگيزترين حماسه‌هاي تاريخ بشريت درآمده، نه تنها از اين نظر است كه همه ساله نيرومندترين امواج احساسات ميليون‌ها انسان را برمي‌انگيزد و مراسمي پرشورتر از همة مراسم ديگر به وجود مي‌آورد، بلكه اهميت آن بيشتر بدين خاطر است كه هيچ‌گونه محرّكي جز عواطف پاك ديني و انساني ندارد. اين تظاهرات پرشكوه كه به خاطر بزرگ‌داشت اين حادثة تاريخي انجام مي‌گيرد و برخلاف ديگر تظاهرات، نيازمند هيچ‌گونه مقدمه‌چيني و فعاليت تبليغاتي نيست، از اين جهت در نوع خود بي‌نظير است.

نكته‌اي كه براي بسياري از كساني كه از دور دستي بر آتش دارند هنوز به درستي روشن نشده و همچنان به صورت «معمّايي» در نظر آنها باقي مانده اين است كه، چرا اين‌قدر به اين حادثة تاريخي اهميت داده مي‌شود؟ چرا امروز كه از حزب اموي و دار و دستة آنها اثري نيست و قهرمانان اين حادثه مي‌بايست فراموش شده باشند، اين ماجرا رنگ ابديّت به خود گرفته است؟ پاسخ اين سؤال را بايد در لابه‌لاي انگيزه‌هاي اصلي اين انقلاب جستجو كرد. تجزيه و تحليل اين مسئله براي كساني كه از تاريخ اسلام آگاهي دارند، پيچيده و دشوار نيست.

به بيان روشن‌تر، حادثة خونين كربلا نموداري از جنگ دو رقيب سياسي بر سر به دست آوردن كرسي زمامداري يا بر سر املاك و سرزمين‌ها نبود. از طرفي، اين حادثه معلول انفجار كينه‌هاي دو طايفة متخاصم بر سر امتيازات قبيله‌اي هم نيست، بلكه اين حادثه صحنة روشني از مبارزة دو مكتب فكري و عقيدتي است كه آتش فروزان آن، در طول تاريخ پرماجراي بشريت، از ديرباز تاكنون هزگز خاموش نشده است. اين مبارزه، ادامة مبارزة تمام پيامبران و مردان اصلاح‌طلب جهان، و به تعبير ديگر دنبالة جنگ‌هاي خونين بدر و احزاب بود.

بقیه در ادامه مطلب

كودكي

به احتمال قوي تولد زينب(ع) در ششمين سال از هجرت پيغمبر بوده است. اگر اين احتمال درست باشد، وي از آن روز که پيرامون خود را نگريسته و با محيط زندگاني آشنا شده، با مصيبت و فاجعه روبرو بوده است. رحلت پيغمبر(ص) در پنج سالگي او و حادثه‌هاي رقت‌انگيزي که در آن روز، درون و برون خانه وي رخ داد. سپس بيماري مادرش، ناله‌ها و اشکهاي وي در مصيبت پدر و شکوه‌هايي که از ستمها و رنجها داشت، و سرانجام مرگ وي و دلخراش‌تر از آن، ‌هاله‌اي از ترس و پنهان‌کاري که گروه کوچک مصيبت‌زده را فرا گرفت. گويا طفلان هم رخصت نداشتند بانگ شيون را بلند کنند، مبادا همسايگان بشنوند و خبر به گوش اين و آن برسد و بر جنازه زهرا(ع) حاضر شوند و سفارش دختر پيغمبر عملي نگردد.

تقدير الهي تربيت مادر و دختر را همانند خواسته بود. او نيز بايد دوره‌هاي سخت آزمايش را يکي پس از ديگري بگذراند و براي تحمل روزهاي دشوارتر و مصيبت‌بارتر آماده شود.

بقیه در ادامه مطلب

نحوه شهادت حضرت قاسم(ع) در زیارت رجبیه

یکی از سپاهیان عمر سعد درباره نحوه شهادت جانسوز حضرت قاسم(ع) می گوید: حسین(ع) را دیدم که خود را به بالین قاسم رسانده و می­ فرمود: از رحمت خدا به دور باشند، قومی که تو را کشتند. در روز رستاخیز جد تو از جمله دشمنان آنها خواهد بود.» آنگاه گفت: «چقدر بر عموی تو سخت است که او را به کمک بخوانی و از دست او کاری برنیاید و یا اگر کاری هم بتواند انجام دهد برای تو سودی نداشته باشد.»

به گزارش خبرگزاری مهر، هر یک از روزهای دهه اول محرم به یک عنوان که غالبا نام شهدای کربلا است، مشهور گردیده و ستایشگران اهل بیت(ع) با ذکر مصائب صاحب نام آن روز به عنوان مقدمه، عزای حضرت اباعبدالله الحسین(ع)را اقامه می نمایند. بنا بر سنت روضه خوانی معمول روز ششم روز ذکر مصائب حضرت قاسم(ع) است. نوجوانی از فرزندان امام حسن مجتبی(ع) که همراه با اصحاب و اهل بیت امام حسین(ع) در کربلا حضور داشت و در راه اباعبدالله(ع) به شهادت رسید.

قاسم بن حسن بن علی(ع) از مادری ام ولد به نام رمله یا نفیله متولد شد و از این جهت او هم از طرف پدر و هم از طرف مادر با ابوبکر بن حسن(ع) که او نیز از دیگر شهدای کربلاست برادر می­ باشد. او نیز به همراه اهل بیت امام(ع) از مدینه تا کربلا امام حسین(ع) و اهل بیتش را همراهی کرده بود.

بقیه در ادامه مطلب

تو را خوب به خاطر نمی آورم ، اخرین بار که دیدمت چهار سال بیشتر نداشتم ، نه خاطره ی بازی کودکانه ای از با تو بودن دارم و نه حتی جز چند عکس مختصر ، لحظات ثبت شده ای که با آن خاطرات نداشته ی مان را مرور کنم.

می گویند :خواهر غمخوار برادر است ، چیزی که هیچ گاه فرصت آنرا نداشتم تا در مقابل تو انجام دهم و می گویند: برادر حامی خواهر است ، چیزی که با وجود نبودنت بازهم برای من داشتی!

امروز در دست نوشته هایت به دنبال رد پایی از خودم می گشتم ، در تنها صدایی که از تو به جای مانده و وصیتی که چند جمله بیشتر نیست. نمی دانم شاید سن و سال کم من و شاید مشغله ی زیاد تو نگذاشت بیشتر از یک جمله در تمام دست نوشته هایت از خودم پیدا کنم .

بقیه در ادامه مطلب

آن زمان که خداوند به ملائک فرمود من خلق می‌ کنم در زمین خلیفه خود را، ملائک در پاسخ گفتند: آیا می آفرینی کسی را که خون ریزی کند؟ که در بعضی از تفاسیر بزرگان ما آمده است که مقصود ملائک قضیه کربلا بوده است و از طرف خداوند ندا می‌آید: من چیزی می‌دانم که شما نمی‌دانید؟
اما باید دانست که پس از ورود حضرت آدم (ع) بر روی زمین و پس از آن برگزیده شدن هر یک از پیامبران الهی، هر یک از آنان به نحوی از واقعه کربلا و شهادت جانسوز امام حسین (ع) آگاهی یافتند.
حضرت آدم (ع)
روایت شده است زمانی که حضرت آدم (ع) به زمین فرود آمد، حوا را ندید. برای پیدا کردن او در زمین گردش می کرد. هنگامی که به سرزمین کربلا رسید غمگین شد و بدون جهت سینه اش تنگ گردید و هنگامی که به مکان شهادت امام حسین (ع) رسید پای مبارکش لغزید و خون از آن جاری گردید!
حضرت آدم (ع) سرش را به سوی آسمان بلند کرد و گفت: خدای من! آیا گناهی دیگر از من حادث شد که مرا عقوبت کردی به خاطر آن؟! چرا که من تمام زمین را دور زدم و هیچ رنجی به من نرسید اما در این زمین چرا؟
خداوند به حضرت آدم (ع) وحی نموده و فرمود: ای آدم! نه، گناهی از تو سر نزده است و لکن در این زمین فرزند تو حسین (ع) بی گناه کشته خواهد شد، لذا خون تو، به موافقت خون او جاری شد
پس حضرت آدم (ع) عرض کرد: پروردگار من! آیا حسین پیغمبر است؟
وحی شد: نه، بلکه سبط محمد (ص) است.
حضرت آدم عرض کرد: قاتل او کیست؟
خداوند فرمود: قاتل او یزید است که اهل آسمان ها و زمین او را لعنت کرده و می کنند. حضرت آدم (ع) به جبرئیل گفت: اکنون من چه وظیفه ای دارم؟
 جبرئیل گفت کشنده ی حسین را لعنت کن.
حضرت آدم چهار مرتبه یزید را لعنت کرد و چند قدم به طرف کوه عرفات رفت و حوا را پیدا کرد.

بقیه در ادامه مطلب

"دُلهام" زنی که شوهرش را به عالی ترین درجات بهشتیان رساند

با نگاهی به تاریخ اسلام و انقلاب هایی که شکل گرفت، مردان بیشتر میدان دار بودند و بار جنگ به دوش آنها بود، یک مرد علاوه بر اینکه در جنگ ها مسئولیت خطیری داشتند در خانواده نیز مسئولیت پدری، همسری و برادری داشتند و این امر کار را برای آنها دشوارتر می کند.

در  شکل گیری انقلاب های اسلامی، زنان در کنار مردان به جهاد پرداخته اند البته این جهاد بیشتر در میدان جنگ نبوده بلکه در پشت جبهه ها دیده می شود، در حقیقت مردان با حمایت های عاطفی زنان با خیالی آسوده از خانواده به میدان جنگ می رفتند.

در کربلا بودند مردانی که با تشویق همسرانشان پا به میدان نهادند و علیه باطل شمشیر حق کشیدند که می توان به ام وهب، همسر زهیر بن قیس  و دیگر زنان کربلایی اشاره کرد. زمانی که واقعه کربلا به وقوع پیوست و پس از شهادت اباعبدالله الحسین(ع) و یاران باوفایش،  نبرد و جهاد زنان کاروان به فرماندهی حضرت زینب(س) آغاز می شود.

در اینجا باید اذعان کرد که زنان کاروان در طول اسارت با افشاگری های جنایت های یزید اجازه ندادند خون پاک شهدای کربلا پایمال شود تا جایی که اگر این افشاگری ها صورت نمی گرفت معلوم نبود عاشورا چه سرنوشتی پیدا می کرد و حقانیت عاشورا برای شیعه و جهانیان تجلی پیدا نمی کرد.

بقیه در ادامه مطلب