نذر حضرت رقیه(س)
تا به جای خیمه ات آتش بگیرم گریه کن
تا برای تشنگی هایت بمیرم گریه کن
لحظه لحظه نازنین داغ برادر دیده ای
داغ قاسم ،داغ اصغر ،داغ اکبر دیده ای
شانه کن آرام موهای برادر را عزیز
ای گل تازه به روی گونه اش شبنم بریز
ردپای اشک ها بر گونه اش جا مانده است
کودکی در کنج یک مخروبه تنها مانده است
غربتش یاد آور تنهایی شیر خداست
کودکی که مظهر مظلومیت در کربلاست
دختری که از شتر افتاد با صورت زمین
گوشهای پاره ی بی گوشوارش را ببین
کودکی با دست بسته، کودکی با پای خرد
کودکی که سیلی اصحاب آتش را شمرد
نا مسلمان کودکی می سوزد از این داغ ها
طاقت طفلی کجا و ضربه ی شلّاق ها
ضجّه زد فریاد کرد از عمق جان آهی کشید
تا سر خونین بابا را درون طشت دید
کودکی تنها میان دردها جان می دهد
مرگ دارد ضجّه هایش را به پایان می برد
کودکی که نور چشم وارث پیغمبر است
از تبار مصطفی از نسل پاک حیدر است
وارث کوثر کجا و تشنگی های مدام؟
کاروانی می برد این خستگان را سوی شام
این جماعت در تمام عمر تنها بوده اند
یادگاران نبی در دست دنیا بوده اند
http://ashoora.persianblog.ir
بقیه در ادامه مطلب
***
خورشید خون می خورد و ما خاموش بودیم
گویی ز جام جاهلی مدهوش بودیم
آسوده خاطر در بیابان صبر کردیم
با دست خود سالار دین راقبر کردیم
حالا جهالت کوفیان را می گدازد
دست خدا نوباوگان را می نوازد
فکر حسین ابن علی ذکر خدا بود
کی دست حق از آستین او جدا بود
آن دم حسین ابن علی یک آرزو کرد
وقتی که دست حرمله تیری فرو کرد
هیهات منا الذله را افسوس می خورد
کان نوگل شش ماهه اش نشکفته پژمرد
اینک شفای جان ما پیراهن اوست
دست تمام عاشقان بر دامن اوست
نام حسین ابن علی یعنی لیاقت
یعنی شکیبایی ، جوانمردی ، صداقت
در ظهر خون خورشید عاشورا دوتا شد
قرآن ناطق بر سر آن نیزه ها شد
امشب حدیث تشنگان آسان بگویم
از آن ستم بر ناجی قرآن بگویم
مولای من مولای من مولای من کو؟
یاد حدیث ذکر هل من ناصرا کو؟
او کوکب هادی نه و او آفتاب است
او خود بشیر و ناشر حرف کتاب است
خود قاضی رحم آور روز حساب است
او از شمار بندگان ناب ناب است
او ناجی قرآن و هم معنای آن بود
هم حرف حق هم در عمل دریای آن بود
نام حسین ابن علی آب حیات است
شرمنده از روی بشر آب فرات است
آبی که با لبهای مولا قهر کرده
خود را به کام دشمنان هم زهر کرده
عباس در اوج شرف در خون تپیده
وقت ملاقات خدا با او رسیده
وقتی عطش در دست او سیراب می شد
قلب تمام عاشقان بی تاب می شد
آزاده ای کز چاه ویل آسان پریده
ایمان خود را با بهای جان خریده
سجاد با امر خدا می سوخت در تب
همپای او از غصه حیران بود زینب
قاموس هستی در تف این جبر می سوخت
دخت امیر مومنان در صبر می سوخت
این جبر هستی نیست اوج اختیار است
جان در ره معشوق دادن افتخار است
نام بزرگ این شهیدان مقدس
در قاب زرین است حک بر قلب هر کس
اکنون عروسیهای غم در خون بگیرید
ای عاشقان با یاد او مجنون بمیرید
ای عاشقش جان در ره خون خدا کن
گاهی ز راه معرفت ما را دعا کن
