فرزندان هاشم بن عبد مناف، جد اعلاي رسول خدا، و اهل بيت پيامبر، به همين جهت «بني‏هاشم» گفته مي‏شود. هاشم و اجدادش در ميان عرب، مشهور به نجابت و مرود احترام بودند و رسول خدا صلي الله عليه و آله و سلم از اين دودمان بود. امام حسين عليه‏السلام نيز در يکي از رجزهاي خويش در روز عاشورا، به اين نسب شريف اشاره کرده و به آن افتخار مي‏کند:

انا ابن علي الخير، من آل هاشم
کفاني بهذا مفخرا حين افخر

بني‏اميه، از آغاز با بني‏هاشم مخالفت و دشمني داشتند و اين بغض و عداوت در دوران ائمه نيز ادامه داشت. يزيد، چون حسين عليه‏السلام را به شهادت رسانيد و اهل بيت او را به اسارت گرفت، در مجلس جشن، با چوب خيزران بر لبهاي حسين عليه‏السلام مي‏زد و اين اشعار را مي‏خواند:

لعبت هاشم بالملک فلا
خبر جاء و لا حي نزل

«بني‏هاشم با ملک و سلطنت بازي کردند، نه خبري آمد و نه وحيي نازل شده».
وقتي امام حسين عليه‏السلام تصميم گرفت از مدينه خارج شود، در جمع بني‏هاشم کاغذي خواست، فورا آوردند، امام بر آن کاغذ چنين نگاشت: «به نام خداوند بخشنده‏ي مهربان، اين نامه از حسين بن علي بن ابي‏طالب براي بني‏هاشم نوشته مي‏شود، همانا هر کس از شما در اين راه به من ملحق شود کشته خواهد شد، و هر کس با من نباشد به پيروزي نخواهد رسيد.»
http://www.ashoora.ir