سرجون بن منصور از مسيحيان شام بود كه معاويه او را به عنوان مشاور خويش در امر حكومت، استخدام كرده بود. در دوره يزيد همچنين نقشى را در دربار يزيد داشت و با يزيد، همدم و مانوس بود.
با راى و نظر او بود كه يزيد، پس از بيعت شيعيان كوفه با مسلم بن عقیل، براى سركوبى نهضت كوفيان، ابن زياد را به ولايت كوفه گماشت.[۱]
سرجون رومى، سمت دفتر ادارى و كاتب بودن را در دربار خلفا، در دوره مروان بن حكم و عبدالملك مروان هم داشت و چون برخى كوتاهي ها و سهل انگاري ها در كار او ديدند، بالطايف الحيلى مثل تغيير ديوان محاسبات از رومى به عربى، او را از كار بركنار كردند.[۲]
