بازکردن ديد هنرمندان جوان به موضوع روش‌هاي تصميم‌گيري در زندگي فردي و اجتماعي آحاد جامعه، بويژه نقشي که تصميم‌گيري الگوها، نخبگان و مديران جامعه در سرنوشت يک جامعه بازي مي‌کنند، يکي ديگر از لوازم حضور جدّي در پاسخ‌گوئي به انتظار مقام معظّم رهبري در سال اصلاح الگوي مصرف است.

 اين بحث نيز مي‌تواند در ابعاد مختلفي، موضوع بحث و تبادل‌نظر قرار گيرد که اهم آن عبارت است از:

1ـ3ـ نقش دانش و عقلانيت در تصميمات روزمرۀ مردم جامعه: اصولاً شيوه‌هاي تربيتي و آنچه از فرهنگ هر جامعه به ارث رسيده، مردم متفاوتي را بوجود آورده است، هم‌اکنون نيز با مقايسۀ تطبيقي مردم مناطق مختلف کشور، مي‌توان نمونه‌هاي واقعي از اين موضوع را شناسائي و با ابزارهاي هنري به معرفي آن پرداخت.

ـ مقايسۀ رفتار کويرنشينان و مردم پرتلاش يزد را در کار و تلاش عقلاني مي‌توان با بسياري از مردم مناطق ديگر مقايسه نمود و متوجه شد که ريشه‌هاي عدم توسعه و پيشرفت بعضي از استان‌ها در چه خصوصياتي است؟

ـ مقايسه عملکرد مديران علم­محور با مديران سياست‌زده و تأثيري که اين تفاوت‌ها در نابودي منابع جامعه دارد، عرصۀ مهم ديگري است که مي‌تواند با شناخت کافي و بهره‌گيري از هنر طنز مورد توجه قرار گيرد.

2ـ3ـ نقش دانش و بهره‌گيري از تجربه‌هاي بشري در مديريت سازمان‌هاي مختلف: يکي از پديده‌هائي که بسياري از منابع جامعه را تخريب و يا با بهره‌وري بسيار اندک روبه­رو مي‌سازد، تفاوت شيوه‌هاي مديريت در بخش‌هاي مختلف اقتصادي، سياسي، اجتماعي و فرهنگي است. مطالعه در اين موضوع، عرصۀ مهمي را براي خدمت به اصلاح الگوي مصرف جامعه باز مي‌کند.

 مقايسۀ تطبيقي شيوه‌هاي تصميم‌گيري در علوم پزشکي و مهندسي با شيوه‌هاي تصميم‌گيري در حوزه‌هاي سياسي و فرهنگي و سازمان‌هائي که در اين عرصه‌ها به فعاليت مشغول هستند، مسئله را روشن مي‌سازد.

گرچه مي‌توان فهرستي طولاني از ضعف‌ها و کاستي‌هاي مديريتي در حوزه‌هاي مهندسي و پزشکي را نيز برشمرد، اما وقتي مقايسه مي‌کنيم که چه روندي براي ساخت يک سد يا توليد يک دارو يا عرضۀ يک خدمت پزشکي به بيماران طي مي‌شود، با روندي که در توليد آثار هنري، يا ارائۀ يک خدمت فرهنگي يا انجام يک فرآيند انتخاباتي، يا در جريان گزينش شعارهاي انتخاباتي صورت مي‌گيرد، متوجه عمق فاصله‌ها از جهت بهره‌گيري از علوم و تجربۀ بشري خواهيم شد، شايد ذکر مثالي کاربردي بتواند زمينه را براي آغاز تحولي در اين بخش باز نمايد:

«اگر روند توليد يک دارو براي درمان يک بيماري جسمي در علم پزشکي مورد مطالعه قرار گيرد، ملاحظه خواهد شد از آغاز طرح يک فرضيه که حاصل مطالعات اوليۀ علمي و يا کشف اين مسئله در تاريخ علم پزشکي در مناطق مختلف جهان است، مشاهده مي‌کنيم که بايد رابطه‌اي علمي را بين دارو و عوامل بيماري‌زا توضيح داد و پس از اين مرحله است که داروئي ساخته مي‌شود و روي انواع حيوانات تست مي‌شود و با پاسخ‌دادن آن از مراجع علمي ذي­ربط براي آزمايش روي يک نمونه‌اي علمي از انسان‌ها، مجوز کسب مي‌کند، بعد از اين مرحله است که متناسب با نوع دارو، چند سال مرحلۀ تست و بررسي پي‌آمدهاي دارو روي اصل بيماري و ساير اعضاء بدن انسان‌ها مورد مطالعه قرار مي‌گيرد، تا بالاخره مجوز ورود در بازار را پيدا کند، تازه در آن مرحله، همراه هر دارو ليستي از آثار مخرّب احتمالي براي افراد مختلف ذکر مي‌شود و توصيه مي‌شود که در صورت بروز اين آثار، بلافاصله با پزشک خود تماس برقرار کنيد.»

«اگر موضوع مشابه‌اي را در عالم فرهنگ مورد بررسي قرار دهيد، فرض کنيد هنرمندي دعوت شده است تا فيلمي بسازد که مخاطب پس از ديدن آن، نسبت به آسيب‌ها و خطرات اعتياد واقف گردد و ارادۀ او در ترک اعتياد تقويت شود و حالا مشابه‌سازي نمائيد رفتار نويسنده و کارگردان توليد اين اثر هنري را با کاري که در جريان توليد دارو عمل مي‌شود.»

اگر قرار باشد با همان شيوۀ علمي توليد دارو به اين موضوع نگاه شود، قاعدتاً بايد اين کارگردان و نويسندۀ فيلم‌نامه، مسيري به شرح زير را طي کند:

ـ ابتدا علل بوجود آمدن اعتياد را در معتادين شناسايي نمايد.

ـ آثار و پي‌آمدهاي اعتياد در زندگي فردي، اجتماعي، اقوام، آشنايان و کلّ جامعه را تحقيق و مطالعه نمايد.

ـ با دعوت از روان­شناسان، پزشکان مرتبط نسبت بين فهم، درک و احساسات معتاد را با ساز و کارهاي جسمي و بيولوژيک او را بررسي نمايد، چرا که در بسياري موارد ممکن است به لحاظ عقلي و احساسي ارادۀ ترک اعتياد بوجود آيد، اما ظرفيت‌هاي جسمي فرد، اجازۀ چنين تصميمي را ندهد.

ـ با مشورت با روان­شناسان تربيتي، چگونگي نفوذ در فکر و انديشه و تصميم افراد معتاد را بشناسد.

ـ با تشکيل يک موقعيت پژوهشي، تعدادي مخاطب را به عنوان نمونه انتخاب و با نمايش اثر، اثر‌بخشي آن را ارزيابي نمايد و کشف کند چند درصد تأثير مي‌پذيرند، اين تأثير چه بخشي از مشکل را حل مي‌کند، آثار مثبت و منفي جانبي نمايش اين فيلم‌ روي افراد سالم جامعه چيست؟

ـ آيا پخش اين فيلم با روال‌‌هاي عادّي مورد استقبال مخاطبين مورد نظر قرار مي‌گيرد يا بايد تمهيداتي انديشيده شود؟

ـ بعد از دريافت پاسخ اين سئوالات، در صورت پيشي‌گرفتن آثار مثبت آن، مجوز پخش داده شود.

ـ اگر فيلم بازگشت سرمايۀ اقتصادي ندارد اما مورد استقبال مخاطب خاصّ خود قرار مي‌گيرد، از چه محلي بايد تأمين اعتبار شود؟

ـ بعد از پخش فيلم نيز در سطح جامعه، بار ديگر آثار و پي‌آمدهاي آن مورد ارزيابي قرار گيرد تا در توليد آثار بعدي مدّ نظر قرار گيرد.

با توجه به اين مثال، مي‌توان فرآيندهاي فعاليت‌هاي فرهنگي و هنري جامعه را با وضعيت مشابه در حوزه‌هاي پيشرفته‌اي مثل پزشکي مقايسه نمود، تا در خود فعاليت‌هاي فرهنگي، تعداد زيادي از موارد اسراف و تبذير را شناسائي کرد.

بطور طبيعي طرح اين‌گونه مطالب موجب ايجاد يک سلسله گله‌مندي در بعضي از هنرمندان امروز جامعۀ ما مي‌شود که از جمله آن طرح اين سئوال است که:

ـ آيا درست است که جريان خلق و عرصۀ هنر را با دارو و ساختمان مقايسه نمائيم؟

پاسخ اين است که منظور از اين مقايسه، ميزان استفاده از علم و تجربه‌هاي قبلي بشري در خلق يک خدمت است و گرنه ماهيت فرهنگ و هنر بسيار پيچيده‌تر از اين مباحث است.

و يا اينکه آيا اگر هنرمندي بخواهد چنين روالي را طي کند، مديران فرهنگي جامعه، آمادۀ تأمين منابع آن هستند؟

پاسخ روشن است، غرض از طرح اين موضوع، فقط نشان دادن کمي مراجعۀ جامعۀ هنرمندي به تجربيات و دانش علمي نيست، بلکه مشکل بزرگ­تر، دوري مديران فرهنگي از دانش مناسب براي انجام وظايف خود مي‌باشد.

و يا اينکه آيا اساساً، حاکم‌شدن چنين نگاه‌هايي بر فرآيند توليد آثار فرهنگي و هنري، رشد، نوآوري و خلاقيت را در عالم هنر مانع نمي‌شود و جريان سانسور را تقويت نمي‌نمايد؟

پاسخ اين است که در همۀ زمان‌ها و مکان‌ها سانسور، خود را بر روند توليد آثار تحميل مي‌کند، بخشي از سانسور حاصل کمبود دانش خود هنرمند در جريان توليد هنر و بخشي تحميل سلائق و پيش‌فرض‌هاي غيرعلمي دستگاه‌هاي نظارت‌کننده، بخشي از آن حاصل تفاوت منافع فردي و اجتماعي است و لذا به نظر مي‌رسد، اگر در جريان توليد آثار هنري در کنار خلاقيت و نوآوري هنري تجربه‌هاي علمي وارد شود، در عمل بسياري از اختلافات و سانسورهاي بي‌جا حذف خواهد شد.

جدا از اين مسائل، هنرمندان را مي‌توان دعوت کرد که با همين ميزان دانش و تجربۀ خود روي اثربخشي بسياري از فعاليت‌هاي فرهنگي و هنري کشور مطالعه کنند تا دريابند چگونه بسياري از مداخلات سياسي، کاستي‌هاي علمي، تأمين منابع بدون نظارت عالمانه از سوي حکومت، موجب شده بازدهي و اثر‌‌بخشي فعاليت‌هاي فرهنگي و هنري در حداقل ممکن باشد و همين امر سبب شود که تأمين منابع جديد براي فعاليت‌هاي بيشتر فرهنگي و هنري با شک و ترديد روبه­رو شود.

همانطور که ملاحظه شد، روش‌هاي تصميم‌گيري در مصرف منابع جامعه از تصميمات کلان در عرصۀ مديريت ارشد جامعه شروع تا به تصميمات روزمرۀ عادّي زندگي مردم مي‌رسد و مي‌توان در تمامي اين سطوح، کاستي‌هايي را شناسايي و موضوع توليد آثار هنري قرار داد. اين تصميمات از سوي ديگر در عرصه‌هاي مختلف اقتصادي، سياسي، فرهنگي و اجتماعي قابل ارزيابي است و نبايد صرفاً مصرف منابع را در حوزۀ اقتصاد تعقيب نمود، چرا که بسياري از اسراف‌ها و تبذيرها حاصل ضعف دانش و ناکارآمدي بعضي از مديران است که حضور آن‌ها حاصل تصميمات غلط در عرصه‌هاي سياسي است، همان­طور که در اصل اين حرکت و اعلام سال اصلاح الگوي مصرف قبول کرده‌ايم که نمي‌‌توان صرفاً با اصلاح روش‌هاي اقتصادي مسئله را حل کرد و بايد در کنار اصلاح روش‌ها و روابط عرصۀ اقتصاد، روي فرهنگ جامعه نيز اقدام نمود.

علي‌اي­حال آنچه تاکنون مورد بحث قرار گرفت توضيح يک الگوي عمومي مطابق مدل زير بود تا روشن شود دامنۀ‌ اين بحث مي‌‌تواند در چه عرصه‌هايي وارد بشود و بايد مواظبت نمود که تنگ­نظري و عدم شناخت‌ها از مسئله به اين مهمي، در صرفه‌جويي در مصرف آب، برق، گاز و نان خلاصه نشود:

در پايان بايد بر اين نکته تأکيد شود که مطالب مطرح شده در مباحث فوق‌الذکر در فاز اول بايد در هسته‌هاي فکري مورد بحث قرار گيرد، اما به موازات پي‌‌گيري مباحث نظري، مي‌توان ايده‌هايي را براي توليد آثار مرتبط مدّ نظر قرار داد تا کسب تجربه در دنياي عمل نيز حاصل شود. براي نمونه تعدادي از موضوعات مرتبط با اصلاح الگوي مصرف پيشنهاد مي‌شود:

1. توليد يک تئاتر سيار براي حضور در دبيرستان‌ها به‌ منظور قانع‌سازي دانش‌آموزان پسر در درس خواندن تا از تخريب بخش مهمي از عمر جوانان کاسته شود.

2. توليد يک تئاتر سيار براي حضور در دبيرستان‌هاي دخترانه به‌ منظور طرح محترمانه و مؤثر  براي توجيه دختران در حفظ پوشش اسلامي تا از رشد بسياري از مشکلات اجتماعي جلوگيري شود.

3. توليد فيلم‌هاي کوتاه طنز براي پخش در جلسات اداري براي تذکر به مديران کل در تعامل با کارمندان و مردم، از جهت فرار از دام تملق و چاپلوسي و پذيرش نقد مشفقانه براي بهره‌گيري بهتر و بيشتر از علم و تجربۀ جامعه در تصميمات مديران.

4. توليد فيلم‌هاي کوتاه از پي‌آمد‌هاي بي‌نظمي مردم در عبور و مرور در نابود‌سازي منابع کشور.

5. توليد فيلم‌هاي کوتاه از مشاغلي که در جامعه در توليد ثروت نقش دارند و مقايسۀ تطبيقي با مشاغلي که نقش مخرّب در اقتصاد جامعه ايفاء مي‌کنند.

6. توليد فيلم‌هاي کوتاه از حاکميت منافع در تصميم‌گيري بعضي از پزشکان در انجام اعمال جراحي غيرضروري براي پخش در جلسات داخلي پزشکان به منظور کاهش خسارت‌هاي مالي و انساني جامعه.

7. توليد فيلم‌هاي مستند از نحوۀ نامگذاري فروشگاه‌ها در تابلو‌هاي شهري و نشان دادن بي‌هويتي و تخريب‌هاي فرهنگي اين تابلوها نسبت به هويت ايراني و اسلامي.

8. توليد قصه‌هاي مناسب براي هدايت کودکان و نوجوانان براي تقويت فکر و مشورت در موقع تصميم‌گيري در زندگي روزمره.

9. توليد قصه‌هاي مناسب براي جوانان در عرصه‌هاي تصميم‌گيري در تصميمات بزرگ زندگي همچون ازدواج، انتخاب شغل، انتخاب رشته تحصيلي، انتخاب مشي زندگي.

در پايان انتظار دارم، با حرکت آگاهانۀ همکاران در سرتاسر ميهن اسلامي، کارنامه‌اي مناسبي را در اين حرکت ارزشمند تهيه و به رهبر گرامي و ملّت ايران تقديم نمائيم.        

 نا گفته نماند كه قيمت لامپهاي كم مصرف در بازار به مراتب بالاتر از لامپهاي رشته‌اي 100 وات مي‌باشد. در عوض، مصرف برق پايين و راندمان بالا به همراه طول عمر مناسب اينگونه لامپها در مقايسه با لامپهاي رشته‌اي باعث تشويق توليد كنندگـان و مصرف كنندگان بـرق بـه  توليد و استفاده از اين لامپها گرديده است.

چنانچه يك مشترك برق خانگي، سه عدد از لامپهاي رشته‌اي 100 وات خود را كه بطور متوسط 5 ساعت متوالي در شبانه روز روشن هستند، با سه عدد لامپ كم مصرف تعويض نمايد، در طول يكسال به مقدار 410 كيلووات ساعت صرفه‌جويي انرژي و معادل 39800 ريال كاهش هزينه خواهد داشت و در طول عمر لامپ كم مصرف كه قريب هشت برابر لامپ رشته‌اي است (800ساعت) با فرض ثابت بودن نرخ برق، بالغ بر 180000ريال نفع اقتصادي حاصل مي‌گردد. اين در حالي است كه در طول عمر يك لامپ كم مصرف، قريب 8 بار بايستي لامپ رشته‌اي تعويض گردد و هزينه سرمايه ‌گذاري در هر دو صورت يكسان است.

از ديدگاه ملي در صورتيكه نيمي از مشتركين خانگي نسبت به جايگزيني سه عدد لامپ رشته‌اي 100 وات با لامپ كم مصرف اقدام نمايند. پيش بيني مي‌شود قريب 880 مگاوات (880=6/0×75×3×5/0× 106×13) از توان مصرفي ساعات اوج مصرف كاسته شود، كه معادل 1100مگاوات توان توليدي است و كاهش هزينه سرمايه‌گذاري آن بالغ بر 660 ميليون دلار بعلاوه 1300 ميليارد ريال خواهد شد .http://www.zrec.co.ir/