ابزار هدایت به بالای صفحه

اگر امام حسین علیه السلام به تمامی حوادث آینده آگاهی داشت، چگونه با پای خود، خویشتن را در هلاکت انداخت؟ !

آیا شیوه حضرت با آیه «لاتلقوا بایدکم الی التهلکة » ; خود را با دستان خویش در هلاکت نیندازید، سازگار است؟ یا آن که مصداقی برای خودکشی محسوب می شود؟ به راستی آگاهی امام از غیب و رسالت آن حضرت در استفاده از این علم در عرصه های مختلف عاشورا و کربلا چگونه بوده است؟

واقعه عاشورا رخدادی است که تاریخ اسلام و بلکه تاریخ بشریت مانندی برای آن سراغ ندارد . جایگاه بلند این حماسه، آن را به صورت رویدادی جاودانه همانند خورشید درخشانی برتارک تاریخ و فرهنگ بشری درآورده است; به گونه ای که با وجود دستان تحریفگر، از چنان عمق و غنایی برخوردار است که تا فرجام تاریخ، پیام آور ارزش های والای انسانی و الهام بخش انسان های آزاد و خداجو خواهد بود .

امر به معروف و نهي از منکر

امام علي (ع) در نهج البلاغه مي فرمايد:

لاَ تَتْرُکُوا الْاءَمْرَ بِالْمَعْرُوفِ وَالنَّهْيَ عَنِ الْمُنْکَرِ فَيُوَلَّى عَلَيْکُمْ شِرَارُکُمْ ثُمَّ تَدْعُونَ فَلاَ يُسْتَجَابُ لَکُمْ
امر به معروف و نهي از منکر را ترک نکنيد که بدهاي شما بر شما سروري مي يابند آنگاه هر چه دعا کنيد مستجاب نشود.(نامه 47)
امام حسين (ع) هدف و انگيزه قيام خود را اين گونه بيان مي کند:
وَاَنَّى لَمْ اَخْرُجْ اَشِرا وَلا بَطِراً وَلا مُفْسِداً وَلا ظالِماً وَانَّما خَرَجْتُ لِطَلَبِ اْلاصْلاحِ فِى اُمَّةِ جَدِّى صلى اللّه عليه و آله ارِيدُ اَنْ آمُرَ بِالْمَعْرُوفِ وَاَنْهى عَنِ الْمُنْکَرِ وَاَسيرَ بِسِيرَةِ جَدِّى وَاَبى على بْنِ اَبِى طالِبٍ .
و من نه از روى خودخواهى و يا براى خوشگذرانى و نه براى فساد و ستمگرى از مدينه خارج مى گردم بلکه هدف من از اين سفر امر به معروف و نهى از منکر و خواسته ام از اين حرکت ، اصلاح مفاسد امت و احيا و زنده کردن سنت و قانون جدم رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و راه و رسم پدرم على بن ابى طالب عليه السلام است. 

اهميت نماز 

بر اهميت نماز در همه اديان به خصوص در دين اسلام تاکيد زيادي شده است.

در قرآن کريم آمده است: الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ وَيُقِيمُونَ الصَّلوةَ
(پرهيزکاران) کساني هستند که به روز غيب ايمان مي آورند و نماز را بر پاي مي دارند.(سوره بقره آيه 3)
حضرت علي (ع) در نامه 47 نهج البلاغه مي فرمايد:"نماز ستون دين است" 
امام صادق (ع) مي فرمايد :
أَوَّلُ مَا يُحَاسَبُ بِهِ الْعَبْدُ عَلَى الصَّلَاةِ فَإِذَا قُبِلَتْ قُبِلَ مِنْهُ سَائِرُ عَمَلِهِ وَ إِذَا رُدَّتْ عَلَيْهِ رُدَّ عَلَيْهِ سَائِرُ عَمَلِه
نخستين چيزى که بنده را در رابطه با آن مورد محاسبه قرار ميدهند نماز است، اگر پذيرفته شود اعمال ديگر نيز پذيرفته ميگردد و اگر رد شود ساير اعمال نيز رد مي شود.
امام حسين (ع) در عصر تاسوعا هنگامي لشکر عمر سعد تصميم به حمله مي گيرد به حضرت ابوالفضل دستور مي دهد که برو از دشمن يک شب وقت بگير تا ما به نماز و عبادت بپردازيم به راستي که من نماز را دوست مي دارم .
و در روز عاشورا هنگامي که يکي از ياران امام فرارسيدن وقت نماز را به امام يادآوري مي کند امام در حق او دعا ميفرمايد: خداوند تو را از نمازگزاراني که به ياد خدا هستند قرار دهد.
نماز امام حسين(ع) در روز عاشورا هنگامي که دشمنان در حال حمله بودند نشان از اهميت اين فريضه مهم دارد. 

منبع سایت غدیر

آرش ضيايي هولاسو، مدرس حوزه و دانشگاه در كارگاه آموزشي "جنس زندگي در قرن 21" بيان كرد: سبك زندگي از دو واژه "سبك" و "زندگي" تشكيل شده است كه كه واژه سبك به معناي "غالب" و زندگي به "محتوا و درون مايه" اشاره  دارد به عبارت ديگر سبك به ظاهر و زندگي به سيرت و درون مايه توجه دارد كه تلفيق اين دو واژه به معناي مدل و روشهاي اصلي زندگي است كه در قرن 20 و 21 بسيار مهم است.

جوانان در مکتب امام عاشقان

در ماه محرم و در ایام عزاداری سالار شهیدان، چه بهتر که نسل جوان با دو وظیفه خود بیشتر و گسترده­تر آشنا شود: از یک سو عزاداری و بر پا کردن مجالس حسینی، که به فرموده رهبر کبیر انقلاب «اگر چنانچه واقعاً بفهمند و بفهمانند که مسئله چه هست و این عزاداری برای چه هست و این گریه برای چه این­قدر ارج پیدا کرده و اجر پیش خدا دارد، آن وقت ما را ملت گریه نمی گویند؛ ما را ملت حماسه می­خوانند».[1] امام خمینی (ره) در وصیت­نامه الهی- سیاسی خود، باز هم بر لزوم آشنایی با نتایج این برنامه تأکید کرده است: «همه باید بدانیم که آنچه موجب وحدت بین مسلمین است، ... مراسم عزاداری ائمه اطهار و به ویژه سید مظلومان و سرور شهیدان حضرت اباعبدالله الحسین(ع) است».[2]

از سوی دیگر، نسل جوان در مکتب حسینی به فراگیری می­پردازد و می­آموزد که راه امام حسین(ع)، راه آزادگی و عزت است. راه نور در برابر ظلمت. معرفت در برابر جهالت. فضیلت در برابر رذیلت. خدمت در برابر خیانت. هدایت در برابر ضلالت و سعادت در برابر شقاوت.

پیمودن این راه، دومین وظیفه­ای است که دانش آموختگان مدرسه احیای اسلامِ ناب محمدی و پیروان مکتب پاک علوی، آن را بر عهده خویش احساس می­کنند.

بررسی فراز و نشیب هایی که در تاریخ اسلام برای امت مسلمان پیش آمده و ریشه یابی علل حوادث و نگاه آسیب شناسانه به آن می تواند چراغی فرا روی آینده باشد و در شناخت شرایط موجود جامعه و نحوه برخورد با آن به ما بصیرتی تازه دهد.

نگاه ژرف به رویدادهای تاریخی و آنچه برامت پیامبر اکرم(ص) بعد از رحلت آن بزرگوار پیش آمد از سرفصل های رهبر معظم انقلاب اسلامی حضرت آیت الله العظمی خامنه ای است.

معظم له در چند سال گذشته تحت عنوان عبرتهای عاشورا، رسالت خواص و وضعیت عوام در جامعه اسلامی و در بیانات اخیرشان در نیاز جامعه به بصیرت و دقت امت همیشه بیدار نسبت به جنگ نرم دشمنان و شیوه های جدید استکبار در برخورد با توسعه فزاینده تفکر انقلاب اسلامی در جهان ترسیم نمودند بیش از گذشته به اهمیت جایگاه ولایت فقیه واقف ساختند.

در این نوشتار در صدد تأملی دوباره را تحلیل های رهبر فرزانه انقلاب از رویدادهای تاریخی صدر اسلام می باشد.

واقعۀ کربلا به عنوان منبع بی پایان از صفات و ویژگی های اخلاقی و اجتماعی در سبک زندگی اسلامی مطرح می باشد،لذا ضرورت تبیین و بررسی آموزه های کربلا از قبیل  نحوه‌ی ارتباط‌ اباعبدالله با دیگر افراد و نزدکیان پیرامونی خود  و شیوه‌ی زندگی و سیره‌ی آنحضرت ،درس‌هایی را برای ارتقاء سبک زندگی اسلامی به همراه خواهد داشت که به مهمترین آن موارد اشاره می گردد.