ابزار هدایت به بالای صفحه

غدیرنامه مَنْ كُنْتُ مَوْلَاهُ فَهَذَا عَلِیٌّ مَوْلَاهُ اللَّهُمَّ وَالِ مَنْ وَالاهُ وَ عَادِ مَنْ عَادَاهُ وَ انْصُرْ مَنْ نَصَرَهُ وَ اخْذُلْ مَنْ خَذَلَهُ - هر که من مولا و فرمانرواى اویم على مولاى او است، خدایا دوست بدار آن کس که او را دوست دارد، و دشمن دار آن کس که او را دشمن دارد رسول الله (صلی الله علیه و آله و سلم)
غدیرنامه
قال ابوبكر: ... قال لی رسول الله - صلی الله علیه و آله و سلم - لیله الهجره، و نحن خارجان من الغار نرید المدینه:
 
كفی و كف علی فی العدل سواء.
 
ابو بكر گفت: خدا و رسولش راست گفتند، رسول خدا - صلی الله علیه و آله و سلم - در شب هجرت در حالی كه بیرون از غار بودیم و اراده (رفتن) به مدینه را داشتیم به من فرمود:
 
دست من و دست علی در عدل و داد برابر است.


ادامه مطلب

نوشته شده در تاريخ پنج شنبه 2 آبان 1392  ساعت 3:25 PM | نظرات (0)

بنابراین از مساله لطف آمدند به مساله عصمت و از مساله عصمت آمدند به مساله تنصیص.به اینجا که می رسند، پله چهارمی را باید طی کنند: بسیار خوب، اینها همه درست ولی چه ارتباطی با علی(ع)دارند؟[خواجه نصیر]می گوید: «و هما مختصان بعلی » ایندو[یعنی معصوم بودن و منصوص بودن]از مختصات علی(ع)است.مقصود این است که در این جهت حتی یک نفر اختلاف ندارد که غیر علی منصوص نیست، یعنی صحبت این نیست که دیگران می گویند پیغمبر(ص)کس دیگری را تعیین کرد و ما می گوییم علی(ع)را، بلکه صحبت این است که آیا پیغمبر کسی را تعیین کرده است که در این صورت غیر از علی کس دیگری نیست، و یا اساسا کسی را تعیین نکرده است؟همین قدر که بگوییم نص و تنصیص لازم و واجب است و پیغمبر بر انسانی تنصیص کرده، آن شخص غیر از علی(ع)کس دیگری نمی تواند باشد چون دیگران چنین ادعایی ندارند و بلکه انکار دارند.حتی خلفا مدعی تنصیص[در مورد خود]نیستندچه رسد به دیگران.اتباعشان هم مدعی تنصیص بر آنها نیستند.



ادامه مطلب

نوشته شده در تاريخ پنج شنبه 2 آبان 1392  ساعت 2:47 PM | نظرات (0)
عید غدیر خم که در آسمان ها به «عهد معهود» و در زمین به «میثاق مأخوذ» خوانده شده، بنا بر روایت امام صادق(ع) بزرگترین عید شیعه است، زیرا در این روز«ولایت» که اساس سایر احکام اسلام است تثبیت شده وبه تعبیر قرآن، دین خدا کامل ونعمت تمام گشته است(الیوم أکملت لکم دینکم وأتممت علیکم نعمتی...)
واقعه غدیر خم وحدیث ولایت که در این روز تاریخی بر زبان مبارک پیامبر اکرم(ص) جاری گشته، از لحاظ تاریخی جزء روایات متواتر است وبیش از 350 تن از علمای اهل سنت آن را در کتب روایی وتاریخی خود نقل کرده اند. پس اختلاف شیعه وسنی در ماجرای غدیر ونصب علی(ع) به امامت وجانشینی پیامبر(ص) چیست؟          
 


ادامه مطلب

نوشته شده در تاريخ پنج شنبه 2 آبان 1392  ساعت 1:48 PM | نظرات (0)
«مَعاشِرَ النَّاسِ، إِنّی أَدَعُها إِمامَهً وَوِراثَهً [فی عَقِبی إِلی یَوْمِ الْقِیامَهِ]، وَقَدْبَلَّغْتُ ما أُمِرْتُ بِتَبْلیغِهِ حُجَّهً عَلی کُلِّ حاضِرٍ وَغائِبٍ وَعَلی کُلِّ أَحَدٍ مِمَّنْ شَهِدَ أَوْ لَمْ‌یَشْهَدْ، وُلِدَ أَوْ لَمْ‌یُولَدْ، فَلْیُبَلِّغِ الْحاضِرُ الْغائِبَ وَالْوالِدُ الْوَلَدَ إِلی یَوْمِ الْقِیامَهِ. وَسَیَجْعَلُونَ الإِمامَهَ بَعْدی مُلْکاً وَاغْتِصاباً، [ألا لَعَنَ اللَّهُ الْغاصِبینَ الْمُغْتَصِبینَ]، وَعِنْدَها سَیَفْرُغُ لَکُمْ أَیُّهَا الثَّقَلانِ [مَنْ یَفْرُغُ] وَیُرْسِلُ عَلَیْکُما شُواظٌ مِنْ نارٍ وَنُحاسٌ فَلاتَنْتَصِرانِ. مَعاشِرَ النَّاسِ! إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ لَمْ‌ یَکُنْ لِیَذَرَکُمْ عَلی ما أَنْتُمْ عَلَیْهِ حَتّی یَمیزَ الْخَبیثَ مِنَ الطَّیِّبِ، وَ ما کانَ اللَّهُ لِیُطْلِعَکُمْ عَلَی الْغَیْبِ. مَعاشِرَ النَّاسِ! إِنَّهُ ما مِنْ قَرْیَهٍ إِلاَّ وَ اللَّهُ مُهْلِکُها بِتَکْذیبِها قَبْلَ یَوْمِ الْقِیامَهِ وَ مُمَلِّکُهَا الْإمامَ الْمَهْدِیَّ وَ اللَّهُ مُصَدِّقٌ وَعْدَهُ.» 
 
ترجمه:
 
 
«ای مردم، من امر خلافت را به عنوان امامت و وراثتِ آن در نسل خودم تا روز قیامت به ودیعه می‌سپارم، و من رسانیدم آنچه مأمور به ابلاغش بودم تا حجت باشد بر حاضر و غائب و بر همه‌ی کسانی که حضور دارند یا ندارند و به دنیا آمده‌اند یا نیامده‌اند. پس حاضران به غائبان و پدران به فرزندان تا روز قیامت برسانند. و به زودی امامت را بعد از من به عنوان پادشاهی و با ظلم و زور می‌گیرند. خداوند غاصبین و تعدی کنندگان را لعنت کند. و در آن هنگام است- ای جن و انس- که می‌ریزد برای شما آنکه باید بریزد و می‌فرستد بر شما شعله‌ای از آتش و مس (گداخته) و نمی‌توانید آن را از خود دفع کنید.ای مردم! خداوند عزوجل شما را به حال خود رها نخواهد کرد، تا آنکه خبیث را از پاکیزه جدا کند، و خداوند شما را بر غیب مطلع نمی‌کند. ای مردم! هیچ سرزمینِ آبادی نیست مگر آنکه در اثر تکذیبِ (اهل آن آیات الهی را) خداوند قبل از روز قیامت آنها را هلاک خواهد کرد و آن را تحت حکومت حضرت مهدی (عج) خواهد آورد، و خداوند وعده‌ی خود را عملی می‌نماید.» 
 
منبع:
اسرار غدیرصفحه ۱۵۰

 





نوشته شده در تاريخ پنج شنبه 2 آبان 1392  ساعت 1:17 PM | نظرات (1)
پیامبر اکرم(ص) می فرمایند: شبی که به سوی آسمانها برده شدم ندایی از زیر عرش الهی شنیدم که: همانا علی (ع) نشانة هدایت و دوست کسی است که به من ایمان آورد. پس ای پیامبر ما، علی (ع) را به مردم معرفی کن.
پس چون پیامبر(ص) از آسمان به زمین آمدند، مطلب دوباره در قالب آیة 67 سورة مائده به پیامبر(ص) تأکید شد که: یا أَیهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَیک مِنْ رَبِّک «ای رسول ما، ابلاغ کن آنچه برای تو نازل کردیم و گفتیم، وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ، وَ اللَّهُ یعْصِمُک مِنَ النَّاسِ إن الله لا یهدی القوم الکافرین؛ پس اگر این کار را نکنی، رسالت خود را ابلاغ نکرده ای و خداوند تو را از مردم حفظ می کند که خداوند قوم کافر را هدایت می کند.(112)


ادامه مطلب

نوشته شده در تاريخ پنج شنبه 2 آبان 1392  ساعت 12:58 PM | نظرات (0)
پیامبر صلی الله علیه و آله دستور دادند تا زنان هم با آن حضرت بیعت کنند و به عنوان «امیرالمومنین» سلام کنند و به حضرتش تبریک و تهنیت بگویند، و این دستور را درباره‌ی همسران خویش موکد داشتند.
برای این منظور دستور دادند تا ظرف آبی آوردند، و پرده‌ای بر روی آن زدند بطوری که زنان در آن سوی پرده با قرار دادن دست خود در آب، و قرار دادن امیرالمومنین علیه‌السلام دست خود را در سوی دیگر با آن حضرت بیعت کنند؛ و بدین صورت بیعت زنان هم انجام گرفت.
یادآورمی‌شود که بانوی بزرگ اسلام حضرت فاطمه‌ی زهرا علیهاالسلام از حاضرین در غدیر بودند. همچنین کلیه همسران پیامبر صلی الله علیه و آله و ام‌هانی خواهر امیرالمومنین علیه‌السلام و فاطمه دختر حضرت حمزه و اسماء بنت عمیس در آن مراسم حضور داشتند. 
 
بحارالانوار: ج ۲۱ ص ۳۸۸. عوالم ج ۳:۱۵ ص ۳۰۹.
اسرار غدیر صفحه ۵۸




نوشته شده در تاريخ پنج شنبه 2 آبان 1392  ساعت 12:05 PM | نظرات (0)
نزديك ظهر روز دوشنبه، به مجرّد ورود كاروان بزرگ پيامبر خدا صلي الله عليه و آله به منطقة “غديرخم”، آن حضرت مسير حركت خود را به طرف راست جادّه و به سمت غدير تغيير مي‌دهند.
 


ادامه مطلب

نوشته شده در تاريخ پنج شنبه 2 آبان 1392  ساعت 11:49 AM | نظرات (0)
صراطه المستقیم؛که اشاره به آیات متعددی از قرآن کریم دارد ، از جمله سوره حمد آیه 6 آمده است «اِهدِنَا الصِّراطَ المُستَقیم[1]» منظور از صراط المستقیم امیرالمؤمنین علی(علیه السلام) است و به دیگر ائمه(علیهم السلام)اِبنِ صراط المستقیم گفته می شود ، اگر چه که فرق نمی کند اما به تعبیر امام صادق(علیه السلام) بعضی از القاب ویژه و مخصوص امیرالمؤمنین علی (علیه السلام)است ، مثل لقب امیرالمؤمنین که ما نمی توانیم این لقب را به امام صادق بگوئیم یا همین لفظ «صِراطِ المُستَقیم»،« نَبَأِ العَظیم» و... که در دعای شریف ندبه خطاب به امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) میگوییم : «یَابنَ الصِّراطَ المُستَقیم[2]»، «یَابنَ النَّبَأِ العَظیم[3]»


ادامه مطلب

نوشته شده در تاريخ چهارشنبه 1 آبان 1392  ساعت 11:02 PM | نظرات (2)
- در مکه، جبرئیل لقب «امیرالمؤمنین» را به عنوان اختصاص آن به علی بن ابی طالب (علیه‌السلام) از جانب الهی آورد، اگر چه این لقب قبلاً نیز برای آن حضرت تعیین شده بود. 
پیامبر (صلی اللَّه علیه و آله) دستور دادند تا یک یک اصحاب نزد علی (علیه‌السلام) بروند و به عنوان «امیرالمؤمنین» بر او سلام کنند و «السلام علیک یا امیرالمؤمنین» بگویند، و بدین وسیله در زمان حیات خود، از آنان اقرار بر امیر بودن علی (علیه‌السلام) گرفت. 
در اینجا ابوبکر و عمر به عنوان اعتراض به پیامبر (صلی اللَّه علیه و آله) گفتند: آیا این حقی از طرف خدا و رسولش است؟ حضرت غضبناک شد و فرمود: «حقی از طرف خدا و رسولش است، خداوند این دستور را به من داده است». (۳)
 
- حذیفه پس از قتل عثمان و خلافت ظاهری امیرالمؤمنین علیه‌السلام در شهر مدائن امیر بود. او برای بیعت گرفتن از مردم برای امیرالمؤمنین (علیه‌السلام) برفراز منبر رفت و در خطابه‌ای گفت: «اکنون امیرالمؤمنین حقیقی و سزاوار به این نام صاحب اختیار شما شده است»! یک جوان ایرانی به نام مسلم پس از مراسم بیعت نزد حذیفه آمد و پرسید: این که گفتی «امیرالمؤمنین حقیقی»، تعرض و اشاره به خلفای قبل از او بود. اگر سه خلیفه‌ی قبل حقیقی نبودند مطلب را برایمان روشن کن! 
حذیفه در پاسخ او مطالب مفصلی از تاریخ اسلام بیان کرد تا به ماجرای غدیر رسید و آن را با تفصیل کامل بیان کرد که در هیچ روایتی بدان تفصیل بیان نشده است. او قسمت اصلی غ/NB/KPیر را چنین بیان کرد: پیامبر (صلی اللَّه علیه و آله) در غدیر خم ولایت علی (علیه‌السلام) را با صدای بلند اعلام کرد، و اطاعت او را بر مردم واجب کرد... و فرمود: «مَنْ کُنْتُ مَوْلاهُ فَعَلِیٌّ مَوْلاهُ...». سپس دستور داد همه‌ی مردم با او بیعت کنند، و همه بیعت کردند. (۴)
 
منبع: 
(۳)-اسرار غدیر  صفحه ۴۱ 
بحارالأنوار: ج ۳۷ ص ۱۱۱ و ۱۲۰. عوالم: ج ۳:۱۵ ص ۳۹. کتاب سلیم بن قیس: ص ۷۳۰.
(۴)- اسرار غدیر صفحه ۲۸۵
سایت غدیرستان




نوشته شده در تاريخ چهارشنبه 1 آبان 1392  ساعت 9:00 PM | نظرات (0)
تعداد صفحات :9   1   2   3   4   5   6   7   8   9