مادرش امّ ولد، و نامش «سبيكه» بود. حضرت رضا عليه السّلام نام او را «خيزران» گذاشت. او از اهالى «نوبه» از خاندان «ماريه قبطيّه» مادر ابراهيم پسر رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله بود، و از بهترين بانوان عصرش به شمار مى‏آمد،

 و پيامبر صلّى اللّه عليه و آله در سخنى به او اشاره كرده و مى‏فرمايد: 

«پدرم به فداى بهترين كنيزان اهل نوبه كه پاكيزه بود».

در روايت آمده: يزيد بن سليط به قصد انجام عمره، به سوى مكّه حركت كرد، در مسير راه با امام كاظم عليه السّلام ملاقات نمود، امام كاظم عليه السّلام به‏ او فرمود:

«من امسال دستگير مى ‏شوم، و امر امامت به عهده پسرم على (امام رضا عليه السّلام) همنام على، و على است، اما علىّ اوّل؛ حضرت على بن أبي طالب عليه السّلام است، اما علىّ دوم؛ على بن الحسن [امام سجّاد عليه السّلام‏] است، فهم و بصيرت و محبّت و دين علىّ اوّل به او داده مى ‏شود، و رنج و صبر در برابر ناگوارى‏ هاى علىّ دوّم را خواهد داشت، او سخن نمى‏ گويد، مگر بعد از گذشتن چهار سال از مرگ هارون الرّشيد

منبع: نگاهى بر زندگى چهارده معصوم عليهم السلام، شیخ عباس قمی , ص: 391