اشعار و دلنوشته های خاندان کرامت

اول تو را سرشته و انسان درست کرد

شرح تو را نوشته و قرآن درست کرد

بعداً گِل اضافیتان را افاضه کرد

تا از من خراب مسلمان درست کرد

از عالم بالاست شمیمی که رسیده

این سفرهٔ رنگین و نعیمی که رسیده

امشب به در خانه معبود ببخشند

هر بنده عاصی و رجیمی که رسیده

تا خدا هست و خدايي مي كند

مجتبي مشگل گشايي ميكند

...................................

مريم به دو ديده ي بهاري

ميگفت كه كاش حي باري

ميداد مرا به جاي عيسي

يك موي حسن به يادگاري

ما را غلام کوی حسن آفریده اند

 مبهوت و مات روی حسن آفریده اند

 ما را پیاله نوش شرابش رقم زدند

 مست از خم و سبوی حسن آفریده اند

 خورشید را به این همه نقش و نگارها

 از طلعت نکوی حسن آفریده اند

 روشن ز نور روی مهش گشته روزها

 شب را اسیر موی حسن آفریده اند

 آری ز مقدمش همه جا بوی گل گرفت

 گل را ز رنگ و بوی حسن آفریده اند

 از انبیاء و اولیا همه را صف به صف ببین

 مدهوش خلق و خوی حسن آفریده اند

 میل نگاه هر چه گدایان شهر را

 ولله سمت و سوی حسن آفریده اند

در شب پانزدهم چونکه صدایم کرده
هرچه را هست و یا بود عطایم کرده
خودش انداخت از اول به دلم مهر شما
حضرت عشق به عشق تو بنایم کرده
من نی خالی ام و باز کرامات شما
پر از زمزمه و شور و نوایم کرده
من لیاقت که ندارم چو گدایان باشم
لطف بی حد تو ارباب گدایم کرده
پنجه در پنجه من معصیت انداخته بود
تا شدم عبد تو ابلیس رهایم کرده
سالها بود خزان بر در باغم زده بود
سبزی روی تو از غصه جدایم کرده
شک ندارم که شود عاقبتم ختم به خیر
مادرت حضرت صدیقه دعایم کرده
میلاد یعقوبی

ای دل زمان عرض تشکر به کبریاست
جشن عموم شکرگذاری بنده هاست

ماه خدا سفره ی عام ضیافت است
ماه حسن نگاه حسن ماه مجتباست

ای امتداد سوره ی کوثر خوش آمدی

ای روشنای قلب پیمبر خوش آمدی

آییینه دار حضرت حیدر خوش امدی

کوری چشم دشمن ابتر خو ش آمدی

دستی که شعر دفتر دل را نوشته است

دست مرا به پای تمنا نوشته است

چون دید اشک شوق، سحر موج میزند

چشم مرا ادامه ی دریا نوشته است

دلم از وحی نگاه تو مسلمان شده است

خم ابروی شما آیه ی قرآن شده است

من غزل از تو نگویم که کمیتم لنگ است

از کرامات تو دعبل شدن آسان شده است

تار گیسوی تو مانند ضریحی تا اوج

که شفا خانه ی دلهای پریشان شده است

اسم اعظم که بر انگشتری ات هست نگین

هر که آموخته یکباره سلیمان شده است

پس کرامات تو تا هست چه غم وقتی که

کافری از سر لطف تو مسلمان شده است

من که یک عمر مسلمان تو هستم دیگر

عجبی نیست بگویید که سلمان شده است

یک نفر آمده اینجا به امید کرمت

یک نفر آمده و دست به دامان شده است

پدرت گفت بیاییم در خانه ی تان

سائل این بار سفارش شده مهمان شده است

من چرا سائل این در نشوم وقتی که

مهر تو شامل سگ های بیابان شده است*

ما همه ریزه خور ایل وتبارت هستیم

لاجرم روزی ما سفره ی خوبان شده است

این فقط گوشه ای از مهر دو چشمان شماست

سید ری هم اگر راهی ایران شده است

مهدی چراغ زاده

عاشق شدن ز خیمه ی لیلا شروع شده است

 دیوانگی ز دامن صحرا شروع شده است

 مجنون شدیم و در به در کوچه ها شدیم

 آوارگی ما هم از این جا شروع شده است

 ما را به سمت کوچه ی عشاق برده اند

 جایی که جلوه های تمنا شروع شده است

 دیگر زمان در به دری ها تمام شد

 حالا زمان عاشقی ما شروع شده است

 تو آمدی و حضرت حیدر پدر شده

 دوران مادرانه ی زهرا شروع شده است

ای ابتدای سوره ی کوثر خوش آمدی

 ای اولین حسین پیمبر خوش آمدی

 تو آمدی و شاخه ی طوبی ثمر گرفت

 آخر دعای سبز پیمبر اثر گرفت

 ای با نمک ترینِ پسرهای فاطمه

 تو آمدی و بوسه ز رویت پدر گرفت

 ای قوت همیشه ی بازوی مرتضی

 فتح الفتوح کردی و لشگر جگر گرفت

 وقتی که می زنی به دل لشگر جمل

 دیگر نمی شود دم تیغت سپر گرفت

 از دست نعره های بلندت به معرکه

 دشمن فرار کرده و راه مفر گرفت

 بالا بزن نقابت خودت را یل جمل

 معنا بده به جمله احلی من العسل

امیرحسین محمودپور

امشب که فرشتگان سخن می گویند

گویا سخن از زبان من می گویند

ذکر لبشان شنیدنی تر شده است

در ارض و سما حسن حسن می گویند

*

خاک قدمش شمیم جنت دارد

در هر نفسش عطر اجابت دارد

اعجاز محمدی ست در چشمانش

از بس که به جد خود شباهت دارد

*

ای زمزمه صبح و نسیم ادرکنی

آئینه رحمان و رحیم ادرکنی

ای در کرم و سخاوت و آقایی

بی خاتمه، ایها الکریم ادرکنی

*

مانند علی لحن فصیحی داری

در چهره خود نور ملیحی داری

آقا حرم الله شده دل هامان

در هر دل بی تاب ضریحی داری

یوسف رحیمی