اشعار و دلنوشته های خاندان کرامت

چشم در تاثير زيبايي از ابرو كمتر است

مستي ابروي يار از گيسوي او كمتراست

اصل زيبايي ست اينكه پلك در بالاي چشم

شك كند در صحن از امثال جارو كمتر است

يا به وقت بيخودي زائر به دور مرقدت

حس كند كه ازخودش هشتاد كيلو كمتر است

بارها در تنگ آغوش ضريحت ديده ام

فاصله بين من و روح من از مو كمتر است

با حساب دنيوي در اين حرم سر خم نكن

چون بهاي چار زانو از دو زانو كمتر است

بسكه با نيت نخوردي زود باور مي كني

آب سقاخانه از يك مشت دارو كمتر است

ازخودت بگذر به ترفندي كه در اين بارگاه

عارف بالله هم گاهي از آهو كمتر است

شعر مدح امام رضا (ع) _ مهدی رحیمی

پای من تا به سرایت وا شد

بال هایم به هوایت وا شد

نفسِ گرم ، موجابم کردی

گره ام بعد دعایت وا شد

مهرت نشسته بر دل من ایهالرئوف

هستی تمام حاصل من ایهالرئوف

عشق تو گشته قاتل من ایهالرئوف

نامت علاج مشکل من ایهالرئوف

یا امام رضا (ع)

هر سحرگاه گل روی شما برخیزد

تا که از جا گدا پشت گدا برخیزد

تا که لب تر کند و دست دعا بردارد

طرف اهل کرم زود صدا برخیزد

دربرت شاه سلامم زجگر می آید

کرمت فرق کند یک به سه جا برخیزد

هر گرسنه به سر خوان تو گر بنشیند

از سر خوان تو والله رضا برخیزد

اصلا انگار مسیر حرمت فرق کند

پای ابریشم تو جاده ها برخیزد

دیده شد در حرم امن تو لالی آمد

تا که آمد ز لبش شاه رضا برخیزد

همه نقاره زنان باز شتابان رفتند

در شلوغی فلجی روی دو پا برخیزد

ای کریمی که نگفته همه را می دانی

ای مقسم !! تو خودت درد مرا می دانی

علیرضا عنصری

ساعات طوفان، وقت جزر و مد رسیده

نبضم چه محکم می زند تا صد رسیده

آیا قبولم می کند یا نه؟ ولی نه

اصلاً چرا این فکرهای بد رسیده

این جا تمام مهربانی مال آقاست

این جا مگر بر سینه دست رد رسیده؟

شکر صد بار خدا را که سعادت دارم

فرصت آمدن و عرض ارادت دارم

باز در کسوت یک عبد گدا آمده ام

من از این جامه به تن خلعت شهرت دارم

دست من نیست اگر بی سر و پا آمده ام

دست من نیست اگر شوق زیارت دارم

قصّه ی پنجره فولاد و مرا می دانی

من به بوسیدن این پنجره عادت دارم

در این میکده خیمه زده ام شاهد باش

دست امید به دامان اجابت دارم

این دل مرده ی من زندگی اش دست شماست

من خودم خوب به این نکته عنایت دارم

معجزه از تو عجیب است مگر من حتّی

به گدایان تو هم چشم کرامت دارم

حاجتم را ندهی پیش خودم خواهم گفت

او مرا خواسته پیداست که قیمت دارم

" داشتم کنج حرم جامعه را می خواندم "

این سلامی است که تا صبح قیامت دارم

پدرم گفت تو هم خادم این آقا باش

خادمی کردم و عمریست که عزّت دارم

خوشتر از طعم عسل طعم دعای سحر است

با همین زمزمه ها راه به رحمت دارم

شرط آن سلسله ی زرد تو را یادم هست

هر چه دارم من از آن شرط ولایت دارم

شعر مدح امام رضا (ع) _ وحید محمدی

یا ابن شبیب :

این که گفتی غریب یعنی چه ؟

از وطن بی نصیب یعنی چه ؟

تا ابد ما کبوتر حرمیم

قمری و عندلیب یعنی چه ؟

تا رضا هست ای خدا

اصلا ذکر امن یجیب یعنی چه ؟

دیدم عیسا دخیل میبندد

عیسوی آن صلیب یعنی چه ؟

کربلا هم به جای خود امّا

بی رضا بوی سیب یعنی چه ؟

سجاد محرابی

با تشکر از "سجاد محرابی" عزیز

یا امام رضا (ع)

وَالله قسم هر که گدا رفت درون حرمش

نزدیکی ایوان طلا بود که آقا گردید

محمدمهدی عبداللهی

کم کم دل هوائی من بال و پر گرفت

محتاج چشم های تو راه سفر گرفت

شوق زیارتست وبه دل دست میدهد

پایین پات فکرمرا سربسرگرفت

نجوای عشق ،همهمه ی زائران اشک

پیراهن ضریح تورا چشم تر گرفت

..بعدمسافت است ولی بایک السلام

صحن تولحظه های مرادرنظرگرفت

حاجت زیادوبذل عنایت زیادتر

کمتراگرچه خواسته دل،بیشتر گرفت

آقا قسم بجان جوادت چه میکند

بااین قسم گرفت دعایی اگرگرفت

ای ضامن رئوف منم آهوی غریب

بغضی کنار پنجره فولاد سرگرفت

یا امام رضا (ع)

محبوب رضاست هر که دل ریش تر است

از کعبه صفای این حرم بیشتر است

اینجاست طبیبی که ندارد نوبت

هر دل که شکسته تر بود پیشتر است

سید رضا موید