ابزار فال حافظ

همه مراجع: اگر براي سلامتي زن ضرر داشته باشد، مي‏تواند تمكين نكند.

فاضل، جامع ‏المسائل، ج 1، س 1658 ؛ توضيح ‏المسائل مراجع، م 2412 ؛ وحيد، توضيح ‏المسائل، م 2476 ؛ نوري، توضيح ‏المسائل، م 2408 ؛ دفتر: خامنه ‏اي.

تبصره: هرگاه زن براي عدم تمكين و نزديكي، عذر شرعي (مانند حيض، خطر سلامتي بدن و...) داشته باشد، مي‏تواند از نزديكي ممانعت كند.

دروغگویی یکی از گناهان کبیره ای است که بشدت مورد نهی قرار گرفته است و راه مقابله باآن را می شود در خیلی از مسائل خودسازی استفاده کرد:

امام سجاد (علیه السّلام) فرمودند:

إتَّقُوا الکَذِبَ الصّغیرَ مِنهَ و الکَبیرَ فِی کُلِّ جِدٍّ وَ هَزلٍ، فَإنَّ الرَّجُلَ إذا کَذِبَ فِی الصَّغیرِ إجتَرَئَ عَلَی الکبیرِ

از دروغ بپرهیزید، چه کوچک باشد، چه بزرگ، چه جدّی باشد و چه شوخی؛ چرا که انسان اگر دروغ کوچک بگوید، بر دروغ بزرگ هم جرأت پیدا می کند. (1)

شرح حدیث:

در مثلهای فارسی آمده است: «تخم مرغ دزد، شتر دزد می شود».
این اشاره به یک واقعیت مهم تربیتی و اخلاقی است. خصلتها در انسان به مرور و بر اثر تکرار، نهادینه می شوند و قوت می گیرند و ریشه می دوانند.



دروغگویی، یکی از گناهان بسیار زشت و ناپسند است.
بین دروغ کوچک و بزرگ تفاوتی نیست. جدّی و شوخی آن هم فرقی ندارند.
اگر کسی در یک مورد جزئی خلاف کند و آن را کوچک بشمارد، به خلافهای بزرگتر هم کشیده می شود.



اگر گناه کوچک تکرار شود، به «گناه کبیره» تبدیل می شود.
اگر دروغ کوچک عادی گردد، راه برای دروغهای بزرگتر هم باز می شود.
در روشهای تربیتی، باید چنان باشد که کار ناپسند، چه کوچک و چه بزرگ، در نظر انسان زشت جلوه کند و قبح آن از میان نرود.



اغلب تبهکاران حرفه ای و مجرمان سابقه دار و افراد شرور، ابتدا دست به خلافهای جزئی زده اند و به مرور به یک جانی بزرگ و خلافکار قهّار تبدیل شده اند. اگر از همان آغاز، جلو جرم کوچک گرفته شود، سر از جرم بزرگ درنمی آورد.



راه خودسازی و کنترل زبان هم همین است که از امور جزئی و ساده شروع کنیم و در مسائل عادی و ناچیز، از دروغ و بیهوده گویی بپرهیزیم، تا به وادی خطاهای بزرگ کشیده نشویم.
کسی که طبق ضرب المثل یاد شده، تخم مرغ می دزدد، به تدریج جرأت پیدا می کند و شتر هم می دزدد.
مواظب زبانمان باشیم و به شوخی هم دروغ نگوییم.

پی نوشت:
1. کافی، ج 2، ص 338

منبع: حکمت های سجادی (ترجمه و توضیح چهل حدیث از امام سجاد علیه السّلام)، جواد محدثی، انتشارات آستان قدس رضوی، چاپ اول (1390)

به به، چه نمازی*!*
فکرم همه‌جا هست، ولی پیش خدا نیست
سجاده زر دوز که محراب دعا نیست

* *

گفتند سر سجده کجا رفته حواست؟
اندیشه سیال من ـ ای دوست ـ کجا نیست؟*!*

* *

از شدت اخلاص من عالم شده حیران
تعریف نباشد، ابداً قصد ریا نیست*!*

* *

از کمیتِ کار که هر روز سه وعده
از کیفیتش نیز همین بس که قضا نیست

* *

یک‌ذره فقط کُندتر از سرعت نور است
هر رکعتِ من حائز عنوان جهانی‌ست*!*

* *

این سجده سهو است؟ و یا رکعت آخر؟
چندی‌ست که این حافظه در خدمت ما نیست

* *

ای دلبر من! تا غم وام است و تورم
محراب به یاد خم ابروی شما نیست

* *

بی‌دغدغه یک سجده راحت نتوان کرد
تا فکر من از قسط عقب‌مانده جدا نیست

* *

هر سکه که دادند دوتا سکه گرفتند
گفتند که این بهره بانکی‌ست، ربا نیست*!*

* *

از بس‌که پی نیم‌وجب نان حلالیم
در سجده ما رونق اگر هست، صفا نیست

* *

به به، چه نمازی‌ست! همین است که گویند
راه شعرا دور ز راه عرفا نيست.

الهام چرخنده بازیگر و مجری تلویزیون یادداشتی در مورد حجاب نوشته است.این یادداشت که الهام چرخنده آن را در صفحه اینستاگرامش به اشتراک گذاشته، بدین شرح است:

«شما اگر گوی زرد رنگی را بر روی میز ببینید چه واکنشی نشان خواهید داد!؟ بی شک اول جنس آن را لمس خواهید کرد. اگر از پلاستیک یا هر جنس ارزان قیمت دیگری بود. بازی آغاز می‌شود. دست رشته.. دست رشته .. گوی زرد رنگ دست به دست می‌شود. اما؛ جنس گوی زرد رنگ آن را متمایز می‌سازد. اگر از طلا باشد بی شک در جایی محافظت و مراقبت می‌شود.

حجاب همان گوی طلایی و خورشیدگونه درون شماست. نوع حجاب عیار بالای عنصر ساختاری زن را معلوم می‌کند. به زن هویت؛ ارزش؛ معنا و بها می‌دهد. آری ..

وجود گوهر گونه ما همچون گوی طلایی هرگز دست به دست نخواهد شد. و آرزوی دیدن و لمس کردن و داشتنش بر دل عام خواهد ماند. ای زن این آغاز شناخت توست از جنس ناب و بی‌نظیر زنیتت.

سوتیتر: یادمون نره؛ حجاب فقط پوشش نیست؛ حیا؛ گفتار و تفکر و باور، عیار را محک می‌زند. لذا؛ طلای ناب مسلمان ایرانی، با غرور و افتخار. زهرایی قدم بردار ... بانو...»

نیک صالحی

گلایه کردم که قرار بود زودتر از این به خواب من بیایی، اکنون یک سال از فوت شما می گذرد. گفت: گرفتاری هایی داشتم که اکنون نجات یافتم.
سؤال کردم : بر شما چه گذشت؟
گفت: مرا در مقام خطاب الهی بازداشتند.
ندا رسید: چه آورده ای؟
عرض کردم : عمرم را در تصنیف و تألیف احادیث و اختبار و تفسیر به پایان برده ام.
خطاب رسید: صحیح است، ولی در اول کتابها نام سلاطین را می بردی و خشنود می شدی که مردم کتابها را ستایش و مدح می کنند. مدح مردم و رضای سلاطین، اجر و پاداش توست.

عرض کردم : عمرم را درامامت نماز جمعه به سربردم. گفتند: آری همین طور است؛ ولی هر گاه نمازگزاران زیاد بودند، خوشحال و هر گاه کم بودند، ناراحت می شدی. این عمل نیز شایسته ما نیست.

بالاخره هر چه عرض کردم رد شد تا این که همه حسنات خود را تمام کردم.
در این هنگام خطاب رسید : تو نزد ما یک عمل مقبول داری. آن عمل این است که روزی یک گلابی در دستت بود، زنی بر تو گذشت، بچه ای پشت سرش بود، چشم آن بچه به گلابی افتاد و به مادرش گفت: گلابی می خواهم و تو آن گلابی را به دست آن بچه دادی، فقط برای خشنودی خدا. آن طفل خوشحال شد.
خداوند به خاطر همین عمل از من در گذشت.

در پاسخ به این سوال باید توجه داشت که اين مطلب‌، بر خلاف نصّ صريح و مكرّر قرآن كريم است‌:


1.‌ (أَنِّي لا أُضيعُ عَمَلَ عامِلٍ مِنْكُمْ مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثى‏[1]) ‌

2.‌ (وَ‌ مَنْ يَعْمَلْ مِنَ الصَّالِحاتِ مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثى‏ وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَأُولئِكَ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ وَ لا يُظْلَمُونَ نَقيراً[2])

3.‌ (مَنْ عَمِلَ صالِحاً مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثى‏ وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَلَنُحْيِيَنَّهُ حَياةً طَيِّبَةً وَ لَنَجْزِيَنَّهُمْ أَجْرَهُمْ بِأَحْسَنِ ما كانُوا يَعْمَلُونَ[3])

4.‌ (مَنْ عَمِلَ سَيِّئَةً فَلا يُجْزى‏ إِلاَّ مِثْلَها وَ مَنْ عَمِلَ صالِحاً مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثى‏ وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَأُولئِكَ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ يُرْزَقُونَ فيها بِغَيْرِ حِسابٍ‏‌[4])

5.‌‌ (إِنَّ الْمُسْلِمينَ وَ الْمُسْلِماتِ وَ الْمُؤْمِنينَ وَ الْمُؤْمِناتِ وَ الْقانِتينَ وَ الْقانِتاتِ وَ الصَّادِقينَ وَ الصَّادِقاتِ وَ الصَّابِرينَ وَ الصَّابِراتِ وَ الْخاشِعينَ وَ الْخاشِعاتِ وَ الْمُتَصَدِّقينَ وَ الْمُتَصَدِّقاتِ وَ الصَّائِمينَ وَ الصَّائِماتِ وَ الْحافِظينَ فُرُوجَهُمْ وَ الْحافِظاتِ وَ الذَّاكِرينَ اللَّهَ كَثيراً وَ الذَّاكِراتِ أَعَدَّ اللَّهُ لَهُمْ مَغْفِرَةً وَ أَجْراً عَظيماً)[5] ‌

در اين آيات مباركه و نظاير آن‌، لطايف و حقايقي است كه بايد به محلّ آن و تفاسير قرآن مراجعه شود‌.



[1]. ‌آل عمران / 195: «من عمل هيچ عاملى از شما را، اعم از مرد يا زن تباه نمى ‏كنم.»

[2]. نساء / 124: «و هر كه از مرد و زن كارهاى شايسته كند در حالى كه مؤمن باشد، آنها داخل بهشت مى‏شوند و ذرّه‏اى به آنها ستم نمى‏ رود.»

[3]. نحل / 97:‌ «هر كس از مرد يا زن كار شايسته كند،‌ در حالى كه مؤمن باشد، قطعاً او را با زندگى پاكيزه‏اى حيات حقيقى مى ‏بخشيم و مسلّماً اجرشان را بر پاية بهترين كارى كه مى‏ كردند مى ‏دهيم.»

[4]. غافر / 40: «هر كه بدى كند، جز به مانند آن كيفر نمى‏يابد و هر كه كار شايسته كند، چه مرد باشد يا زن، در حالى كه ايمان داشته باشد، در نتيجه آنان داخل بهشت مى ‏شوند و در آنجا بى‏ حساب روزى مى ‏يابند.»

[5]. احزاب / 35: «مردان و زنان مسلمان، و مردان و زنان با ايمان، و مردان و زنان عبادت‏پيشه، و مردان و زنان راستگو، و مردان و زنان شكيبا، و مردان و زنان فروتن، و مردان و زنان صدقه‏دهنده، و مردان و زنان روزه‏دار، و مردان و زنان پاكدامن، و مردان و زنانى كه خدا را فراوان ياد مى ‏كنند، خدا براى [همه‏] آنان آمرزشى و پاداشى بزرگ فراهم ساخته است.»

منبع:کتاب اندیشه ناب نوشته آیت الله مظاهری

و حق گو باشند، هر چند تلخ باشد، زيرا كه آسمان‎ها و زمين بر اساس حق استوار است.

متن حدیث:

خَيْرُ النّاسِ عِنْدَ اللّه ِ عَزَّوَجَلَّ اَقْوَمُهُمْ لِلّهِ بِالطّاعَةِ فيما لَهُ وَ عَلَيْهِ وَ اَقْوَلُهُمْ بِالْحَقِّ وَ لَوْ كانَ مُرّا فَاِنَّ الحَقَّ بِهِ قامَتِ السَّماواتُ وَ الاَْرْضُ؛


«بحارالأنوار، ج 32، ص 401»

آیت‌الله جاودان در اوایل ماه مبارک رمضان دچار کمردرد شدیدی می‌شود که روزبه‌روز این درد شدت یافت به طوری که پاهای ایشان به طور کلی از حرکت افتاد از این رو برای مداوا و مراقبت تیم پزشکی، حدود یک هفته در اواسط ماه مبارک رمضان در بیمارستان «مهراد» تهران بستری می‌شود.

lash version 9,0 or greater is required

You have no flash plugin فیلم

Click here to download latest version

این استاد اخلاق در حال حاضر به دلیل وجود التهابی در نخاع خویش، تحت درمان قرار دارد.

ضمن آرزوی سلامتی برای آیت‌الله جاودان از عموم مؤمنان خداجو تقاضا داریم برای بهبودی حال این استاد اخلاق و تمامی بیماران، سوره مبارکه حمد را قرائت کنید.

مشرق

موج جدید حریق در 6 کلیسای سیاه پوستان در جنوی آمریکا نگرانی ها درباره آتش سوزی های عمدی در کلیساها را تجدید کرده است. بسیاری از رهبران مذهبی و دیگران احتمال داده اند که ممکن است این آتش سوزی ها عمدا برنامه ریزی شده باشد و این مساله ترس از حریق های عمدی که از سوی گروه های نژادپرست اتفاق بیفتد را افزایش داده است.

اداره الکل، تنباکو، اسلحه و انفجارات در روز 14 جولای اعلام داشت که 29 مورد از 79 حرق در کلیساها در سال جاری عمدی بوده است. تحقیقات در این زمینه هنوز ادامه دارد.


بر اساس گزارش آژانس مدیریت بحران فدرال، آتش سوزی عمدی در خانه های عبادت بسیار رایج تر از بسیاری از دیگر ساختمان هاست. برای مثال در سال 2013 تنها درحدود 10 درصد تمامی آتش سوزی ها در اماکن غیرمسکونی و 5 درصد حریق ها در ساختمان های مسکونی عمدی بوده است.



در دهه 1990 زمانی که حریق های عمدی در کلیساها افزایش یافت، کنگره آمریکا تصمیم گرفت اقدامی در این باره بکند. یک گزارش از سوی کمیته خانه عدالت نشان می دهد که از سال 1996 درصد زیادی از حریق های عمدی در کلیساها در کلیساهای سیاه پوستان در جنوب اتفاق افتاده است.

شفقنا

متن پرسش مطرح شده وپاسخ این مرجع تقلید شیعیان بدین شرح است:

اگر شخصى (الف) در مورد شخص ديگرى (ب) مطالب بد و غير واقعى را در جمع مثلاً در ايميل‌هاى مشترک بيان کند و او را بى‌اعتبار کند، فرد الف چطور مى‌تواند اشتباه خود را جبران نمود و حق ب را به طور کامل به جا آورد؟

آيا الف بايد براى همه آنهايى که ايميل توهين به شخص ب را دريافت کرده‌اند ايميل فرستاده و رفع توهين کند؟ اگر الف اين کار را نکرد و ب هم مصرّ باشد که وى در جمع عذرخواهى کند، آيا در اين حال الف بخشيده مى‌شود حتى اگر ب مصرّ باشد که وى در جلوى همه افرادى که شاهد توهين بوده‌اند عذرخواهى نمايد؟

بايد گفته‌هاى خود را به هر کس که رسانده تکذيب کند و از شخصى که به او اهانت کرده تحصيل رضايت نمايد.

یکی از کارهایی که زمینه ساز محبت و مودت بین قلب ها می شود و همچنین وسیله ای برای ابراز محبت محسوب می شود، هدیه دادن و مبادرت به آن است، از این رو، روایات و آموزه های دینی بر هدیه دادن توصیه و تاکید دارند.

پیامبر گرامی اسلام (ص) درباره اهمیت و جایگاه هدیه دهی می فرمایند: «به یکدیگر هدیه دهید، تا نسبت به همدیگر با محبت شوید. به یکدیگر هدیه دهید؛ زیرا هدیه کینه ها را مى برد.»

همچنین آن حضرت (ص) فرموده اند: «هدیه دادن محبت مى آورد و برادرى را نگه مى دارد و کینه و دشمنى را مى برد. براى یکدیگر هدیه ببرید تا دوستدار هم شوید.»

امیرمومنان علی (ع) نیز فرموده اند: «اگر به برادر مسلمان خود هدیه اى دهم که به کارش آید، خوشتر است نزد من از اینکه همانند آن هدیه صدقه دهم.»

از رسول اکرم (ص) روایت است که فرمودند: «امّت من تا هنگامى که یکدیگر را دوست بدارند، به یکدیگر هدیه دهند و امانتدارى کنند، در خیر و خوبى خواهند بود.»

آن حضرت (ص) می فرمایند: «از احترام مرد به برادرش این است که پیشکش او را بپذیرد و از همان چیزى که نزد خود دارد به او پیشکشى دهد و براى پیشکش دادن چیزى به او، خود را به تکلّف و زحمت نیندازد.»

امام رضا (ع) از اجداد خویش از رسول خدا (ص) روایت کرده است که فرمودند: «خوب چیزى است هدیه؛ زیرا آن کلید حوائج است.»

البته بنابر روایات هر هدیه ای جایز نیست و حتی دادن و پذیرفتن برخی هدیه ها نه تنها صحیح نبوده بلکه گاه حرام نیز شمرده می شود.

پیامبر خدا (ص) در این باره می فرمایند: «هر کس براى برادر خود وساطتى بکند و او به خاطر آن وساطت برایش هدیه اى ببرد و او آن هدیه را بپذیرد، هر آینه به در بزرگى از درهاى ربا وارد شده است.»

و نیز امیرمومنان (ع) درباره آیه «بسیار مال حرام مى خورند» فرمودند: «مقصود کسى است که مشکل برادر خود را برطرف کند و آنگاه هدیه او را بپذیرد.»

پرشین وی

نظر مراجع معظم تقلید:

همه مراجع (به جز سيستانى، بهجت و صافی): اگر (واقعاً) در نظر عرف بازى با شطرنج از آلت قمار بودن خارج شده باشد، دريافت جايزه اشكال ندارد.

دفتر: امام، بهجت، خامنه ‏اى، فاضل، صافى و وحيد.

آيةاللَّه صافى: دريافت آن جايز نيست.

صافى، جامع الاحكام، ج‏1، س‏1051.

آيةاللَّه بهجت: بنابر احتياط واجب، دريافت آن جايز نيست.

دفتر: بهجت.

آيةاللَّه سيستانى: دريافت آن اشكال ندارد.

دفتر: سيستانى.