تعدادى از دختران والاگهر حضرت موسى‏بن جعفر عليه السلام «فاطمه‏» نام داشتند.

محدثان، مورخان، سيره نويسان، تذكره نويسان و نسب شناسان، به هنگام شمارش دختران حضرت موسى‏بن جعفر عليه السلام از چند دختر به نام فاطمه نام برده‏اند. ⁽¹⁾

حسين بن موسى يكى از فرزندان امام كاظم(ع) است وى از جمله همراهان‏احمد بن موسى(ع) بوده است و در حدود سال 202 ه. ق از مدينه عازم ايران شد ودر شيراز به شهادت رسيد.

حضرت حسين بن موسى در برخى منابع به سيد علاءالدين حسين ملقب گرديده است.

«سيد علاءالدين حسين بن موسى الكاظم برادر كهتر شاهچراغ است‏به سن سيزده سال‏بود شهادت او بعد از تفرقه امامزادگان در شيراز در محله باغ قتلغ اتفاق افتاد.

او از مادرى ام ولد كنيز تولد يافت و تاريخ زندگى او پيوسته با پيكار توام‏بود، در قيام «علويان‏» كه مشهور به «طالبيون‏» است‏شركت داشت و درسال 199 ه.ق كه «ابوالسرايا» قيام كرد از طرف «ابن طباطبا» (محمد بن محمدبن زيد بن على بن الحسين بن على بن ابى‏طالب(عليهم السلام‏» فرماندار اهوازشد. او ماموريت‏يافت كه بصره را نيز تصرف كند، در بصره به «عباسيان‏» حمله‏شديدى كرد، آنها مخالفان خاندان تصرف كند، در بصره به «عباسيان‏» حمله شديدى‏«بنى‏عباس‏» را با اموال آنها به آتش كشيد و نخلستانها را نيز آتش زد و به‏همين جهت او را «زيد النار» ناميدند. او بصره را به تصرف خود در آورد.

طلوع

تاريخ ولادتش را مورخان و رجال نويسان ذكر نكرده، ولى از برخى روايات ⁽¹⁾ كه‏امام كاظم عليه‏السلام او را پس از رضا عليه‏السلام وصى و سرپرست امور قرار داده،مى‏توان فهميد كه او فرزند پسر بعد از امام رضا عليه‏السلام ⁽²⁾ است.

همچنين نگارندگان ⁽³⁾ تاريخ ائمه عليهم‏السلام نام او را پس از رضا آورده‏اند كه‏خود گواه ديگرى است. ⁽⁴⁾

شهر زيبايى كه به قول «تاورنيه‏»; سياح معروف شايسته است «جنگل نخل‏»ناميده شود، در166 كيلومترى جنوب شرق شيراز واقع شده است و به نزديكترين‏بنادر خليج فارس (بندر لنگه) از طريق «لارستان‏» راه دارد.

بيش از هزار و دويست‏سال است كه منطقه فارس متبرك به وجود احمد بن موسى است.او يكى از شخصيتهاى معنوى و از رجال بزرگ شيعه به شمار مى‏رود. احمد فرزند وبرادر امام و فرزند و برادر شهيد است. پدرش موسى بن جعفر(ع) يگانه عصر وهفتمين ستاره آسمان ولايت و مادرش ام احمد از زنان فاضله دوران خويش بود.

مادر امام موسى بن جعفر(ع)، حميده اندلسيه از اشراف اعاجم بود وحضرت صادق(ع) درباره‏اش مى‏فرمود:

حميده از هر ناپاكى، پاكيزه است. او مانند شمش طلاست. پيوسته ملائكه از اوحراست مى‏كردند تا اينكه به سبب كرامتى كه از سوى حق تعالى براى من و حجت‏بعداز من است، به دستم رسيد.

مادر گرامى حضرت امام رضا(ع) از بزرگزادگان عجم بود. او در عجم به دنيا آمداما در بلاد عرب رشد كرد و پرورش يافت. از مشهورترين نامهايش تكتم مى‏باشد كه‏از نامهاى زنان عرب است و در اشعار عرب اين نام زياد آمده است. او نامهاى‏ديگرى هم دارد از جمله: سكن نوبيه ، اروى، نجمه، سمانه، سلامه ، خيزران، مرسيه، صقر ، و البته اين تمام نامهاى ايشان نيست و دليل اينكه ايشان نامهاى زيادى‏دارد اين است كه مستحب است اسم برده هنگام تغيير مالك، تغيير پيدا كند.

بقعه مورد بحث در سى كيلومترى شرقى شهر قم، نزديك دهكده «جنت آباد» ⁽¹⁾ و در حوالى ويرانه‏هاى «قاسم آباد» كه كنار راه قديم قم به به كاشان قرار داشته، ⁽²⁾ واقع شده است.

مسلمانان جهان درسال 148 هـ ق، هدیه ای بزرگ و الهی را دریافت نمودند و آن میلاد هشتمین حجت خدا بود، نام مبارکش علی، لقب مشهور آن حضرت، رضا و کنیه معروف ایشان، ابوالحسن است. پدر بزرگوارش، امام موسی بن جعفر(ع)، هفتمین امام شیعیان و مادر آن حضرت بانویی پاکدامن و پرهیزکار به نام تکتم که بعدها طاهره نامیده شد. همسر مکرمه حضرت رضا علیه السلام اُمّ ولًد مادر امام جواد (ع) است.