انسان در اثر عبادت و بندگی خداوند متعال می‎تواند به جایی برسد که مظهر ارادة حق و واسطة فیض الهی گردد؛ این ثمرة عبودیّت و اطاعت کامل از ذات اقدس الهی است چنانچه خود در حدیث قدسی می‎فرماید: «یابنَ آدَم ... اَطَعنی فیما امرتک اجعلک تَقُول للشَیءُ کُن فَیکون»
«فرزند آدم... مرا اطاعت کن تا تو را چنان نمایم که (به عنایت من) هر آنچه را اراده کنی همان شود».

دختر دستهاي خاکي اش را رو به پدر گرفت. مرد به حفره نگاه کرد. تلي از خاک کنار حفره جمع شده بود. روي صورت مرد خاک نشسته بود. دختر با گوشه آستينش خاکها را از صورت پدر زدود. مرد، لحظه اي درنگ کرد. قلبش لرزيد.اما او دختر را به درون حفره انداخت. صداي جيغ بلندي در نخلستان پيچيد. مرد دست چپش را روي کتف دختر گذاشت. تقلاي دختر براي بيرون آمدن بي نتيجه ماند. او دست و پا مي زد. فرياد مي کشيد: پدر جان! چه با من مي کني؟ عرق سردي از روي پيشاني تا زير گردنش شره مي رفت. با تمام قدرت تل خاک را با دست راستش بر سر و صورت دختر مي پاشيد. خاک ريخت. خاک ريخت. آنقدر خاک ريخت که صدا خفه شد. (برگرفته از روايتي در تفسير نمونه، ج 11 ، ص 272 ) شانه هاي ناتوان مرد ، سنگيني مي کرد. کافي بود تا لرزشي آن را آرام کند. صداي نعره هايش در نخلستان بلند شد. باد سوزناک ظهر در سالهاي جاهليت عرب، خشمناک بر قامت نخل ها مي کوبيد. مرد بر گور دخترش اشک ريخت. دست روي خاک گذاشت. داغ بود. انگار که تپش هايي قلبي زنده را حس مي کرد لا به لاي انگشتان زمختش. انگشتاني که تمام افتخارش، قدرت مردانگي بود. مردانگي عرب جاهلي که داشتن دختر را ننگي بر خاندانش مي پنداشت. عرب جاهلي غرق در مستي و شهوت بود که محمد(ص) پيامبر خدا، نداي حقانيت سر داد که «در رتبه زن و مرد هيچ تفاوتي نيست مگر در تقوايشان.» مردان اين سخن را برنتافتند، شمشير کشيدند. اما انديشه قامت راست کرد به احترام پيامبري که دست دخترش را بوسيد، به نشانه کرامت انساني زن.پيامبري که درباره کرامت اين نشانه الهي فرموده اند: «هر که را دختري است، خداوند ياري دهنده او، برکت بخش به او و آمرزنده او خواهد بود.» (مستدرک الوسائل، ج 15 ، ص 116 ، ح 17702 ) بودند زناني که قبل و بعد از بانوي بزرگ اسلام حضرت فاطمه زهرا(س) اسطوره بشريت شدند. از مريم مقدس که تنديسي از عفت و صبر بود تا بانو آسيه به عنوان نماد قدرت و ايستادگي در دوران فرعونيان. از دامن پاک حضرت فاطمه(س)، بانو زينب(س) و بانو معصومه(س) در شکيبايي تاريخ ساز شدند، هر دو حامي بردار بودند و در مسير رسالت پدرانشان، استوار ايستادند. روزشمار تاريخ امروز، بر روي اول ذيقعده کمر خم کرد به نشانه تعظيم. امروز، خداوند رحمتي را بر زمينيان هديه کرد.

  حضرت معصومه سلام الله الگوي دختران شيعه مي باشند . بارها و بارها اين جملات را گفته اند و گفته ايم ولي به اين مسئله توجه نداشته ايم كه بايد به صورت عملي و كاربردي الگودهي كنيم .

 بايد اعمال و رفتار آنان را به گونه اي كه دختران مان بتوانند سرمشق خود كنند به آن ها ارائه دهيم ، تا موجب هدايت و رشد آنان شود .

محدثه

حدیث به معنای سخن معصوم است یا آنچه گویای سخن، كار یا سیره او باشد. و روشن است كه نقل سخنان معصومین (علیهم السّلام) بیشترین خدمت را به حفظ روش و سیره و كردار آنان انجام می‏دهد. برهمین اساس ارزش والایی در كلام معصومان برای آنان كه با نقل سخنان معصومان، گفتارشان را جاودانه نگاه می‏دارند، می‏یابیم. تشویق به حفظ و ترویج حدیث و سخن معصومان از زمان خود پیامبراكرم (صلّی الله علیه و آله و سلّم) شروع شد و حضرت می‏فرمود:

من تعلّم حدیثین اثنین ینفع بهما نفسه او یعلمهماغیره فینتفع بهما كان خیراً له من عبادة ستّین سنة

آنكه دو سخن فرا گیرد و خود از آن سود برد، یا به دیگران بیاموزد تا سود برند، برایش بهتر از شصت سال عبادت است.

یکی از یادگارهای اهل بیت پیامبر در کشور ما، حضرت معصومه (ع) است. پاره ای از تن «عترت»، در شهر قم به ودیعت مدفون است، تا نشانی از عشق و ولای مردم این سرزمین به «اهل بیت» و خاندان عصمت و طهارت باشد.
«کوثر کویر» نامی برازنده برای بانوی نجابت و کرامت. حضرت فاطمه معصومه (ع) است.

آگاهى به فرهنگ و روش زندگى پرافتخار خاندان پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) و آل على (علیه السلام) و پناهندگى معنوى و عملى به این پناهگاه مطمئن و استوار، یكى از اصیل ترین راه هاى شناخت اسلام ناب و بهره مندى از آن است، چرا كه تنها از سرچشمه زلال اسلام آب نوشیده اند و تبلورى از مكتب حیات بخش پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله و سلم) هستند. در این میان آگاهى به زندگى حضرت معصومه (سلام الله علیها) كه گلى درخشان از گلستان خاندان نبوت است، فرهنگى پربار و سازنده است كه موجب هدایت و رشد بیشتر شده و ما را در مسیر ترقیات معنوى، مددكارى نیرومند در سطح عالى خواهد بود.هر كسى كه تشنه معرفت است و در جست وجوى درستى، فداكارى و راستى، لحظه اى قرار ندارد، گریزى از زانو زدن در پیشگاه این فرزانگان پاك سرشت ندارد تا درس چگونه زیستن را براى رسیدن به مقام قرب الهى و فناى در محبت حق از آن سروران آموخته و به روش ایشان عمل نماید.

نویسنده:علی محامد یزدی
منبع:روزنامه کیهان


 

عوامل قرب الهی
بدون تردید از عوامل مهم قرب به خدای متعال محبت و دوستی پیامبر اكرم حضرت محمد(ص) و امامان معصوم(ع) و فرزندان و ذراری آن بزرگواران است.این موضوع مستفاد از قرآن و سنت است؛ اما از قرآن، آیات زیادی بر آن دلالت دارد و روشن ترین آیات، این آیه شریفه است كه می فرماید: «قل لا اسئلكم علیه اجرا الا الموده فی القربی»(1)، ای پیامبر! به مردم بگو من از شما درخواست هیچ اجر و مزدی برای رسالتم نمی كنم، جز محبت و دوستی با خویشانم.»
روایات زیادی هم در این زمینه وارد شده است كه مضمون آنها این است كه پیامبر اكرم و امامان(ع) از مردم خواسته اند كه با فرزندان آنان دوستی نمایند. ما یك روایت را در اینجا ذكر می كنیم.از پیامبر اكرم(ص) روایت شده است كه فرمودند: «احبوا الله لما یغذوكم من نعمته و احبوا فی لحب الله و احبوا ذریتی لحبی ایاهم(2)؛ خدا را دوست بدارید به خاطر نعمت هایی كه به شمار ارزانی داشته است و مرا هم دوست بدارید به جهت دوستی با خدا (چون من پیامبر الهی هستم) و با فرزندان من دوستی نمایید، چون من آنها را دوست دارم.»
از متون بسیاری از زیارات امامان و فرزندان آنها نیز همین مطلب استفاده می شود؛ مثلا در زیارت عاشورا آمده است: «اتقرب الی الله بحبكم و البرائه من اعدائكم؛ تقرب می جویم به خداوند به واسطه دوستی با شما و بیزاری جستن از دشمنان شما(3)».

نویسنده: زهرا نساجی

گذری بر فضایل و مکارم حضرت فاطمه معصومه(س) و شهر قم

 

تربت پاکان

شهر قم که تربت پاکش گوهر گرانقدری را در دل خود جای داده و درخشندگی آن چشم همگان را مجذوب پاکی و قداست خویش نموده در طی قرون متمادی، حبل المتین اندیشمندان دینی، عالمان و وارثان ائمه اطهار(ع) به شمار می آید.
دهها سال است در حریم امن و امان فاطمه معصومه- کریمه اهلبیت- بزرگان پاک سیرت و مخلصان موحد بر سفره احسانش حاضر شده و به برکت عنایت های ویژه آن حضرت به نشر فرهنگ تشیع اهتمام ورزیده، از خرمن اهل بیت خوشه ها برگرفته اند و جرعه های جانبخش را به کام تشنگان حق و حقیقت رسانده اند خدمات برجسته و تلاش های ارزنده علماء و عارفان و مبارزان این شهر در احیای آئین محمّدی(ص) چنان بوده که مهر تاًیید و تجلیل مقتدایان راستین بر تارک آن می درخشد که فرمودند:
«لولا القمیّون لضاع الدین؛(1) اگر قمی ها (علمای قم) نبودند دیانت مردم در معرض تباهی قرار می گرفت.»
شالوده این شهر با حضور دوستان و شیعیان ائمه اطهار در سال 83 هـ.ق پی ریزی شد.(2) که این دوران به زمان امام باقر(ع) و امام صادق(ع) برمی گردد.
امام صادق(ع) فرمود: قم شهر ما و شهر شیعیان ماست، پاک و مقدّس است. اهل آن ولایت ما را پذیرفته اند(3) و امام کاظم(ع) در معرفی قم چنین فرمود: «قم عُشّ آل محمد و مأوای شیعتهم؛(4) قم مأوای آل محمّد و پناهگاه شیعیان ماست.»