انسان در اثر عبادت و بندگی خداوند متعال میتواند به جایی برسد که مظهر ارادة حق و واسطة فیض الهی گردد؛ این ثمرة عبودیّت و اطاعت کامل از ذات اقدس الهی است چنانچه خود در حدیث قدسی میفرماید: «یابنَ آدَم ... اَطَعنی فیما امرتک اجعلک تَقُول للشَیءُ کُن فَیکون»
«فرزند آدم... مرا اطاعت کن تا تو را چنان نمایم که (به عنایت من) هر آنچه را اراده کنی همان شود».
فاطمة معصومه (س) که خود پرورش یافتة مکتب ائمّة طاهرین (ع) و یادگار صاحبان آیة تطهیر است، نمونة عالیی از طهارت و پاکی است به گونهای که خاصّ و عام او را بعنوان معصومه شناختهاند تا بدانجا که بعضی از بزگان ایشان را فردی برخوردار از طهارت ذاتی وتالی تلو معصومین (س) دانسته و حضرت رضا (ع) به ایشان لقب معصومه داده و فرمود: «مَن زارَ الَمَعصُومَة بِقُم کَمَن زارَنی»
«کسی که فاطمه معصومه را در قم زیارت کند مثل آن است که مرا زیارت کرده باشد».
و در یکی از فرازهای زیارت دوّم حضرت آمده است که:
«السَّلامُ عَلَیک اَیّتُهَا الطّاَهرَةُ الحَمیدَة البَرَّةُ الرَّشیدَةُ التَّقیة النَّقیة»
«سلام بر تو ای ای بانوی پاک و ستایش شده، نیکوکردار و هدایت شده، پرهیزگارِ وارسته.»
اولیای خداوند متعال که در راه بندگی و اطاعت گوی سبقت را از دیگران ربوده و این راه را خالصانه پیموده‌اند هم در زندگی پر برکت خویش و هم بعد از آن، منشأ کرامات و عنایاتی بوده‌اند که آثار یک عمر اخلاص و وارستگی آنها است.
یکی از والاترین عناوینی که نشان دهندة بلندی مرتبة علم و آشنایی کریمة اهلبیت (ع) با معارف بلند اسلام و مکتب حیاتبخش تشیّع است؛ محدِّثه بودن آن حضرت میباشد که بزرگان علم حدیث احادیث و روایات رسیده از آن حضرت را در کتابهای خود نقل نموده‌اند، روایاتی که به خاطر داشتن مضمونی ولایی خود شاهد صدقی بر ولایت‌محوری بودن آن محدِّثة آل‌طه و عالمة آل محمد (ص) میباشند.
برگرفته از روزنامه همشهری
