آیت الله خامنه ای قدرتمندترین رهبر جهان است
در سال ۲۰۰۸ مقاله ای تحقیقی تحت عنوان «بازخوانی آیت الله خامنه ای، نگاه جهان به قدرتمندترین رهبر ایران» از طرف موسسه آمریکایی «کارنگی» به قلم نویسنده ایرانی این موسسه، کریم سجادپور، منتشر شد که در دسامبر ۲۰۰۹ با اعمال ویرایش هایی، مجددا منتشر و روی وب سایت این موسسه قرار گرفت. نویسنده این مقاله گرچه خواسته آرای رهبر معظم انقلاب را از میان سه دهه سخنرانی ها و اقدامات ایشان استخراج و ...
به گزارش مشرق به نقل از کیهان، در سال ۲۰۰۸ مقاله ای تحقیقی تحت عنوان «بازخوانی آیت الله خامنه ای، نگاه جهان به قدرتمندترین رهبر ایران» از طرف موسسه آمریکایی «کارنگی» به قلم نویسنده ایرانی این موسسه، کریم سجادپور، منتشر شد که در دسامبر ۲۰۰۹ با اعمال ویرایش هایی، مجددا منتشر و روی وب سایت این موسسه قرار گرفت. نویسنده این مقاله گرچه خواسته آرای رهبر معظم انقلاب را از میان سه دهه سخنرانی ها و اقدامات ایشان استخراج و به زغم خود بطور دقیق و جزءجزء آنها را بررسی کند اما در خلال متن نتوانسته بغضش را از انقلاب اسلامی و رهبر مقتدر انقلاب مخفی کند و تحلیل های خود را به نحوی کینه توزانه ارائه داده است.
نویسنده این مقاله سخن خود را به این شکل آغاز کرده: «شاید در دنیا هیچ رهبری نباشد که به اندازه آیت الله خامنه ای برای مسائل جاری جهان اهمیت داشته باشد اما در عین حال تا این حد هم برای جهانیان ناشناخته باشد» و در ابتدا سعی در تبیین چرایی اهمیت بررسی افکار و اندیشه های ایشان کرده و در عباراتی به اینکه ایشان پیش از تصدی رهبری، یک چهره «میانه رو ناشناخته» بوده است تاکید می کند نویسنده در ادامه به نفود ایران در منطقه و برخی کشورها از جمله عراق، لبنان و فلسطین اشاره کرد و بالا رفتن قیمت نفت را به افزایش توان ایران تعبیر کرده است! وی اشاره می کند که مسیر حرکت جمهوری اسلامی در نوشته ها و سخنان امام خمینی(ره) موجود است و بر همان مبنا نیز آیت الله خامنه ای چهار هدف انقلاب را عدالت، استقلال، خودکفایی و معنویت دینی می داند که از اینجا به بعد نویسنده سعی می کند دیدگاههای ایشان را در این چهار زمینه استخراج و بیان کند. او همچنین نواب صفوی(ره) و امام خمینی(ره) را دو شخصیت موثر بر حضرت آیت الله العظمی خامنه ای می داند که رفتار سیاسی ایشان را شکل و جهت داده اند و سپس به ذکر تاریخچه ای مخدوش از دوران ریاست جمهوری و پیش از رهبری ایشان می پردازد و ادامه و تاکید می کند از آنجا که رهبری در ایران سیاستهای کلی را تعیین می کند و نفوذ فراوانی دارد، مهمترین شخصیت در ایران است.
نویسنده، آیت الله خامنه ای را در سیاست خارجی، که بخش مهم این مقاله است، پیرو امام خمینی(ره) می داند و تاکید می کند که ایشان در طول این سه دهه همواره بر شیطان بزرگ بودن آمریکا تاکید داشته و دشمنی خود با آن را به صراحت ابراز کرده اند و ریشه دشمنی آمریکا با ایران را در واقع نه بخاطر مسئله هسته ای یا نفی اسرائیل و دفاع از حزب الله بلکه بخاطر موقعیت استراتژیک ایران و ذخایر انرژی آن می دانند که اینک در اختیار یک کشور اسلامی قرار گرفته است.
راهبرد مقابله در برابر فشارهای شورای امنیت و آمریکا نیز در بیان ایشان «مقاومت» معرفی شده چرا که ایشان معتقدند هرچقدر در برابر ابرقدرتها کرنش کنی و کوتاه بیایی به همان اندازه فشارهای آنها بیشتر خواهد شد. او ضمن اشاره به توجه بسیار زیاد آیت الله خامنه ای در ترسیم «نقشه های آمریکا علیه انقلاب» برای مردم ایران، به تبیین ایشان درباره نحوه فروپاشی شوروی و انقلابهای رنگی نیز توجه داشته و با تعجب بسیار از این توجه زیاد، تاکید ایشان بر تهاجمات فرهنگی ضد اسلامی توسط غرب و آمریکا و بیدارگری درباره عوامل داخلی فروپاشی یک کشور را نیز مورد بررسی قرار داده است.
نکته قابل توجه این است که نویسنده مقاله در بخشی از این نوشته، دستورالعمل هایی را برای سران دولت آمریکا ذکر کرده است اما اشاره می کند که با وجود آیت الله خامنه ای، امید ایجاد شرایط مطلوب آمریکا دور از تصور است. وی با بیان برخی از این موانع می نویسد:
۱٫ آیت الله خامنه ای باید متقاعد شود که آمریکا رویه خود در قبال ایران را تغییر داده و با احترام با ایران برخورد خواهد کرد.
۲٫ آیت الله خامنه ای هیچ گونه عقب نشینی یا شکست را برای ایران نخواهد پذیرفت و هیچ نوع فشاری نیز بر ایشان موثر نمی افتد.
۳٫ هر نوع برنامه ای باید در ارتباط با خود ایشان مطرح شود، نه مقامی دیگر وگرنه مانند تلاشهای قبلی که در دوره اصلاح طلبان صورت پذیرفت بی نتیجه خواهد ماند!
آخرین جملات این مقاله نیز تاکید می کند که تا زمانی که آیت الله خامنه ای رهبر ایران است، دستیابی به روابط دیپلماتیک میان ایران و آمریکا میسر نخواهد شد و همچنان با وجود گذشت سه دهه از پیروزی انقلاب، فرهنگ «مرگ بر آمریکا» در ایران حاکم است وگرچه مدارا با رهبر ایران بسیار سخت است، اما باید دانست که اجرای هر برنامه ای برای دور زدن ایشان نتیجه نخواهد داد.
ادامه مطلب
آیات شهادت چگونه بر وجود امام زمان علیه السلام دلالت دارد
در آیات بسیاری اشاره شده که خداوند در میان هر امتی کسی را به عنوان شاهد قرار داده تا در روز قیامت بر آنها احتجاج کند. اینک به برخی از آنها اشاره میکنیم:
الف) فکیف أذا جئنا من کل امة بشهید و جئنا بک علی هولاء شهیدا(623)؛ چگونه است حال در روز محشر آن گاه که از هر طایفهای گواهی آوریم و تو را ای پیامبر بر آنان گواه خواهیم.
ب) و یوم نبعث من کل امة شهیدا ثم لا یوذن للذین کفروا و لا هم یستعتبون(624)؛ و آن روز را که ما از هر امتی شاهدی برانگیزیم آن گاه به کافران اجازه سخن داده نشود و توبه آنان نیز پذیرفته نگردد.
ج) و یوم نبعث فی کل امة شهیدا علیهم من انفسهم و جئنا بک شهیدا علی هولاء(625)؛ روزی که ما در هر امتی از میان خودشان گواهی بر آنان برانگیزیم و تو را ای محمد بر این امت گواه آوریم.
از این آیات به خوبی استفاده میشود که در هر زمان و برای هر امتی خداوند افرادی معصوم از خطا و اشتباه قرار داده است تا در روز قیامت به اعمال آنان گواهی دهند. کسی که قرار است شاهد بر اعمال امت باشد نباید در شهادتش اشتباه کند و نیز باید احاطه علمی بر همه اعمال امت داشته باشد. اینان کسانیاند که در امر هدایت بشر حجت خدا در روی زمینند.
فخر رازی در ذیل آیه و نزعنا من کل امة شهیدا(626)؛ و [در آن روز ]از هر امتی گواهی برمیگزینیم. میگوید: آنان شاهدانی هستند که در هر زمان بر مردم شهادت میدهند که از جمله آنها انبیا هستند.(627)
و نیز در ذیل آیه یوم نبعث فی کل امة شهیدا(628)؛ روزی را که از هر امتی گواهی بر آنان بر میانگیزیم. میگوید: هر جمعی که در دنیا به وجود میآید لازم است که کسی به عنوان شاهد در میان آنها وجود داشته باشد. شاهد در زمان رسول خدا صلی الله علیه و آله خود حضرت بود به دلیل آیه: و کذلک جعلناکم امة وسطا لتکونوا شهداء علی الناس و یکون الرسول علیکم شهیدا(629)؛ و نیز لازم است که در هر زمان بعد از رسول، شاهدی در میان امت باشد.
از اینجا به خوبی روشن میشود که هر عصری خالی از شاهد بر امت نیست و آن شهید باید از خطا مصون باشد وگرنه احتیاج به شاهد دیگری است و در نتیجه به بی نهایت منتهی خواهد شد که این باطل است.
ادامه مطلب
آیا ولایت تکوینی متعلق به خداوند است
برخی میگویند از آیات قرآن استفاده میشود که ولایت تنها متعلق به خداوند است.
قرآن کریم میفرماید: ام اتخذوا من دونه اولیاء فالله هو الولی و هو یحی الموتی و هو علی کل شیء قدیر(574)؛ آیا آنها غیر از خدا ولی خود برگزیدند؟! در حالی که ولی فقط خداوند است و اوست که مردگان را زنده میکند و اوست که بر هر چیزی تواناست .
ونیز در جای دیگر میفرماید: و ما لکم من دون الله من ولی و لا نصیر(575)؛ و برای شما به جز خدا ولی و یاری کنندهای نیست.
از جمع بین این آیات و آیات دیگر استفاده میشود که ولایت در اصل برای خداوند متعال است و دیگران به جهت قرب به خدا و به اذن او از این مقام بهرهمند میشوند.
لذا در سوره مائده میخوانیم: انما ولیکم الله و رسوله و الذین آمنوا الذین یقیمون الصلوة و یوتون الزکوة و هم راکعون(576)؛ سرپرست و ولی شما تنها خداست و پیامبر او و آنها که ایمان آوردهاند، همانها که نماز را بر پا میدارند و در حال رکوع زکات میدهند.
و نیز در سوره تحریم میخوانیم: و ان تظاهرا علیه فان الله هو مولاه و جبریل و صالح المومنین و الملائکة بعد ذلک ظهیر(577)؛ و اگر بر ضد او [پیامبر صلی الله علیه و آله دست به دست هم دهید [کاری از پیش نخواهید برد] زیرا خداوند ولی اوست و همچنین جبرئیل و مومنان صالح و فرشتگان بعد از آنان پشتیبان اویند.
ادامه مطلب
آیا یاران زن حضرت از جمله 313 نفرند
مطابق برخی از روایات پنجاه نفری که از زنان در رکاب مهدی علیه السلام هستند از میان 313 نفر از یاران خاص حضرتند:
جابر بن یزید جعفری ضمن حدیث مفصلی از امام باقر علیه السلام در بیان برخی نشانههای ظهور نقل کرده که فرمود: و یجیء و الله ثلاثمائه و بضعة عشر رجالا فیهم خمسون امرأة یجتمعون بمکة...(1220)؛ به خدا سوگند! سیصد و بالاتر از ده نفر میآیند که پنجاه نفر از این عده زن هستند و در مکه کنار یکدیگر جمع خواهند شد....
از کلمه فیهم که در روایات آمده استفاده میشود که این پنجاه زن از جمله 313 نفرند. و تعبیر به رجلا به جهت تغلیب است. همان گونه که در آیه تطهیر ضمیر کم که برای جمع مخاطب مذکر است به کار رفته و به طور حتم حضرت زهرا سلام الله علیها نیز مشمول آیه است و اگر مقصود امام علیه السلام از وجود آن پنجاه زن همراهی آنان با آن 313 نفر بود باید از تعبیر معهم استفاده میکرد نه فیهم
و اگر اشکال شود که: پس چرا اسامی این پنجاه نفر در بین نام 313 نفر نیامده است؟ در جواب گوییم: با مراجعه به روایاتی که اسامی یاران خاص حضرت را ذکر کردهاند پی میبریم که نام همه 313 نفر نیامده است و لذا ممکن است بقیه آنان از زنان باشند که به جهت خاصی نام آنان برده نشده است.
ادامه مطلب
آیا ولایت تکوینی به معنای تفویض است
برخی گمان کردهاند که ولایت تکوینی امام به معنای تفویض امر عالم به شخص امام است که این با عقیده توحید افعالی سازگاری ندارد. و قرآن نیز یهود را به جهت این عقیده شدیدا مورد سرزنش قرار داده است.(573)
برای جمع بین اعتقاد به توحید افعالی و اینکه در عالم وجود هیچ کاری بدون اراده و مشیت خداوند انجام نمیگیرد و اعتقاد به ولایت تکوینی امام باید گفت:
اولا: هرگز تمام امور عالم به امام واگذار نشده است.
ثانیا: در آن اموری نیز که امام تصرف تکوینی میکند همانند سایر امور اراده و مشیت خاص الهی نیز بر آن تعلق گرفته است.
ادامه مطلب
آیا واقعیتهای تاریخی میتواند ضرورت تشکیل حکومت عدل جهانی را به اثبات رساند
با مراجعه به تاریخ گذشته و حال پی میبریم که بشر در طول تاریخ خود گرفتار انواع عذابها و شقاوتها و قتل و غارتها بوده است، خصوصا انسانهای موحد که به جرم پاسداری از حق و حقیقت و توحید، انواع عذابها را به جان خریدهاند.
قرآن کریم در رابطه با قضیه اصحاب اُخدود که خندق بزرگی حفر کردند و در آن آتشی بس عظیم فراهم آوردند تا مؤمنان و موحدان را در آن زنده زنده بسوزانند سخن به میان آورده است.(13)
در صفحهای از تاریخ میخوانیم فرعون مصر به مجرد دیدن رؤیایی در خواب چه جنایاتی در طول عمر خود انجام داد تا وجودش از گزند بلیّات محفوظ بماند.
باز در صفحهای دیگر از تاریخ جنایات شخصی دیگر به نام حجاج بن یوسف سقفی را مشاهده مینماییم که در مدت بیست سال حکومت بر عراق چه جنایات هولناکی را انجام داد.(14)
در جنگ جهانی اول چه انسانهای بیگناهی به قتل رسیدند که بنابر آمار رسمی تنها تعداد کشته شدگان این جنگ به بیست و دو میلیون نفر رسید. پس از مدت کوتاهی آتش جنگ جهانی دوم شعلهور شد و با کمال تأسف آتش آن دامان هفتاد میلیون انسان را گرفت و به کام مرگ فرو برد.
در جریان اشغال الجزایر بیش از دو میلیون مسلمان توسط فرانسویها به شهادت رسیدند. در جنگ ویتنام نیز صدها هزار نفر از مردم بیگناه توسط آمریکاییها قتل عام شدند.
و در نیم قرن گذشته مشاهده میکنیم که ملت فلسطین در زیر چکمههای اسرائیل غاصب صدها هزار کشته و زخمی و آواره از خود به جای گذاشته است.
حال با تأملی نسبت به آینده بشر و خصومتهایی که میان ملتهای مختلف پدید آمده و خصوصا با در نظر گرفتن تسلیحات کشتار جمعی که کشورها برای نابودی یکدیگر فراهم آوردهاند که میتواند دهها بار کره زمین را به نابودی بکشاند، و بالاخص با طرح برخورد تمدنها که از سوی برخی از روشنفکران آمریکایی همچون ساموئل هانتینگتون داده شده و امروز، سیاستمداران آمریکایی آن را دنبال میکنند، در مییابیم که چه خطر عظیمی جامعه بشری را تهدید میکند. حال آیا بشر، امیدی به آینده زندگی خود دارد؟ راهحل چیست؟
آیا بشر خود میتواند با طرح برنامهای که ضمانت اجرایی نیز داشته باشد صلاح و سعادت را بر کل عالم حکمفرما سازد؟ قطعا این چنین نیست و لذا تاکنون نتوانسته است چنین کاری بکند و بعدها نیز به تنهایی نمیتواند چنین کاری را انجام دهد. لذا ضرورت اقتضا میکند که مصلحی غیبی از جانب خداوند متعال برای هدایت و نجات بشر ظهور کرده و مردم را از این بلاها نجات بخشد و او کسی غیر از مهدی موعود علیه السلام نیست.
ادامه مطلب
آیا نوع حکومت حضرت مهدی علیه السلام همانند سایر حکومتها است
میتوان به طور جزم ادعا کرد که نوع حکومت حضرت مهدی علیه السلام شبیه هیچ یک از کومتهای موجود در دنیا نیست زیرا:
اولا:
حضرت مهدی علیه السلام قرار است در عصر ظهورش اسلام را به تمام معنا به عنوان برنامه حکومتی عادل پیاده کند، و میدانیم که برنامههای اسلامی با هیچ یک از نظامهای حکومتی جهان مطابقت و شابهت کامل ندارد.
ثانیا:
اساس و بنیاد حکومتهای رایج در دنیا بر ظلم و تعدی استوار است حتی حکومت دموکراسی که بر اساس رای اکثریت استوار است در آن ظلم به اقلیتی است که حاکم و حکومت او را نپذیرفته است، در حالی که امام زمان علیه السلام یکی از اهداف اصلی حکومتش برچیدن ظلم و بیعدالتی و گسترش دل و داد در سطح کل جامعه است.
ثالثا:
همه نظامها و قوانین موجود در جهان بر مادیت و اسقاط عنصر الهی در امور استوار است خواه به صراحت تصریح کرده باشند همانند مارکسیستها یا ضمنا همانند هر حکومتی دیگر، در حالی که نظام حکومتی حضرت مهدی علیه السلام بر پایه معنویت و ربط انسان به خدا و تربیت جسم و روح استوار ست. لذا تمام قوانین حکومت حضرت قوانین الهی خواهد بود.
رابعا:
حکومت امام زمان علیه السلام نوع حکومتی است که تمام خواستههای مادی و معنوی بشر را که در دورههای قبل و حکومتهای پیشین برآورده نشده است تامین خواهد کرد و مردم را از یأس و ناامیدی که از ناکامی حکومتهای پیشین پدید آمده برطرف میسازد. و لذا در روایات آمده است: همانا دولت ما آخرین دولت است و برای هیچ اهل بیتی دولتی نیست جز آنکه قبل از ما مالک حکومت خواهند شد تا اینکه وقتی که سیره ما را دیدند نگویند: اگر ما مالک شده بودیم به مثل همین روش عمل میکردیم. و آن است گفتار خداوند متعال: و العاقبة للمتقین.(1258)
ادامه مطلب
آیا نظام آفرینش، نویدبخش آیندهای درخشان برای جامعه بشری است
جهان هستی مجموعهای از نظامها است. وجود قوانین منظم و عمومی که در سرتاسر این جهان حکم فرماست دلیل بر یکپارچگی و به هم پیوستگی این نظام است. مسأله نظم و قانون و حساب در پهنه آفرینش یکی از اساسیترین مسائل این عالم محسوب میشود.
آیا انسانی که جزئی از عالم است میتواند یک وضع استثنایی به خود بگیرد و به صورت وصله ناهمرنگی درآید.
آیا جامعه انسانی میتواند با انتخاب هرج و مرج، ظلم و ستم، نابسامانی و ناهنجاری، خود را از مسیر رودخانه عظیم جهان آفرینش که همه در آن با برنامه و نظم پیش میروند کنار بکشد.
آیا مشاهده وضع عمومی جهان، ما را به این فکر نمیاندازد که بشریت نیز خواه ناخواه باید در برابر نظام عالم هستی سر فرود آورد و قوانین منظم و عادلانهای را بپذیرد و به مسیر اصلی باز گردد و همرنگ این نظام شود؟!
نتیجه: نظام آفرینش دلیل دیگری بر پذیرش یک نظام صحیح اجتماعی در آینده در جهان انسانیَّت خواهد بود.
ادامه مطلب
آیا نص متواتر بر امامت امام زمان علیه السلام از امام عسکری علیه السلام رسیده است
برای اثبات امامت امام زمان علیه السلام از راههای مختلف میتوان وارد شد و به نتیجه قطعی و مطلوب در این مسأله رسید این بحث در رابطه با امامت همه امامان مطرح است.
1- همان گونه که اشاره شد از طریق امام عسکری علیه السلام نصوص متعدی صحیح السند در امر امامت فرزندش رسیده است.
2- اگر چه در باب اصل امامت و اینکه زمین هرگز از حجت خالی نیست احتیاج به ادله قطعی و یقینی است ولی در بحث اینکه امام بعدی کیست از آن جهت که موضوع خارجی است خبر واحد صحیح السند کافی است.
3- همان گونه که قبلا نیز اشاره شد نصوص فراوان و در حد تواتر از پیامبر صلی الله علیه و آله و هر یک از امامان علیهم السلام در این رابطه وارد شده است.
4- همان گونه که یکی از راههای اثبات نبوت بلکه عمدهترین راه آن اعجاز است در مورد اثبات امامت نیز از این راه میتوانیم امامت هر یک از امامان را به اثبات برسانیم، زیرا نص خاص از جانب امام قبل بر امام بعد موضوعیت ندارد بلکه نص، راهی برای اثبات امامت امام بعد است.
5- بر فرض اینکه نصوص وارده درباره برخی از ائمه خبر واحد باشند ولی با قرائن خارجی که این گونه روایات به همراه دارند ما را به قطع و اطمینان به مفاد آنها میرسانند، همانند اقبال شیعه و اجماع اصحاب امامیه بر امامت شخص خاص با در نظر گرفتن این نکته که وضعیت خاص سیاسی و فشارهای شدیدی که از ناحیه حکام بنی امیه و بنی عباس بر شیعیان و پیروان اهل بیت و تابعان آنها وارد میشد چنین وضعی را اقتضا داشته است.
6- با بررسی تمام جوانب موضوع، اعم از روایاتی که از امام عسکری علیه السلام در باب امامت فرزندش امام مهدی علیه السلام رسیده و نیز روایاتی که از جانب پیامبر صلی الله علیه و آله و هر یک از امامان وارد شده و نیز معجزاتی که از حضرت مهدی علیه السلام صادر شده و قرائن خارجی دیگر پی خواهیم برد که مسأله امامت حضرت مهدی علیه السلام از راه تواتر قابل اثبات است.
ادامه مطلب
آیا نام بردن اسم حضرت (محمد) جایز است
در مورد حکم نام بردن اسم شریف حضرت علیه السلام بیش از صد روایت وجود دارد که میتوان آنها را به چهار دسته تقسیم کرد:
1- روایاتی که به طور مطلق و بدون هیچ قید و شرطی از ذکر نام حضرت نهی کرده است.(924)
2- روایاتی که از ذکر نام شریف آن حضرت تا زمان ظهور نهی کرده است.(925)
3- روایاتی که علت نهی از ذکر نام شریف آن حضرت را خوف و تقیه و علل دیگر دانسته است.(926)
4- روایاتی که در آنها به اسم شریف حضرت چه از سوی امام یا راوی تصریح شده است.(927)
دسته اول و دوم بیانگر یک معناست برخی با استناد روایات به حرمت فتوا داده و ذکر نام شریف حضرت را تا زمان ظهور حرام دانستهاند، از آن جمله میتوان از علامه مجلسی، شیخ صدوق، شیخ مفید، طبرسی، میر داماد، محدث جزایری، محدث نوری، میرزای شیرازی، میرزا محمد تقی اصفهانی - رضوان الله علیهم - نام برد.
و برخی نیز حرمت ذکر نام شریف آن حضرت را مقید به صورت خوف و تقیه دانستهاند که از آن جمله میتوان از اربلی، شیخ حر عاملی، خواجه نصیر الدین طوسی، و فیض کاشانی و دیگران - رضوان الله علیهم - نام برد.
برخی نیز این حکم را به عصر غیبت صغرا اختصاص دادهاند.
به نظر میرسد که حق با قول دوم باشد؛ یعنی حرمت مختص به صورت خوف و تقیه است به دلیل:
1- در باب تلقین محتضر در حدیثی چنین آمده است: تلقین کن به محتضر کلمات فرج و شهادتین و اسم هر یک از امامان را تا هنگام فوتش.(928) معلوم است که هنگام تلقین به اسم حضرت تصریح میشود.
2- در مورد تلقین میت نیز همین دستور آمده که نام هر یک از امامان را بر او ببر و تلقین کن، که از آن جمله نام امام زمان علیه السلام است.(929)
3- محمد بن ابراهیم کوفی میگوید: امام عسکری علیه السلام برای کسی که اسمش را برد به توسط من پولی فرستاد تا گوسفندی از طرف حضرت قربانی کند و فرمود: این به جهت عقیقه برای فرزندم محمد علیه السلام است.(930)
4- کنیه معروف حضرت عسکری علیه السلام ابو محمد است و در این کنید تصریح به اسم حضرت مهدی علیه السلام میباشد.
5- از امام رضا علیه السلام در مورد زیارت قبر امام حسین علیه السلام سؤال شد، حضرت فرمود: ... و بسیار بر محمد و آل او درود میفرستی و نام هر یک از آنها را میبری و به سوی خدا از دشمنانشان پناه میبری.(931)
محق اربلی میگوید: نظر من چنین است که منع از ذکر نام شریف حضرت به جهت تقیه در دوران خوف و تحت تعقیب بودن و سوال از نام و محل ایشان بوده است، ولی الان که خوف و تقیهای نیست منع و حرمتی از ذکر نام شریفش وجود ندارد.(932)
6- جابر بن عبدالله انصاری به امام باقر علیه السلام میگوید: وارد بر فاطمه زهرا علیها السلام شدم تا در ولادت امام حسن علیه السلام به حضرتش تهنیت بگویم، صحیفهای از در سفید در دست مبارکش یافتم، سؤال کردم: ای بهترین زنان عالم این صحیفه که در دستان شما میبینم چیست؟ حضرت فرمود: در آن اسامی امامان از فرزندانم هست... جابر میگوید: نگاه کردم و اسامی هر یک از امامان را در آن صحیفه مشاهده کردم....(933)
7- در احادیث زیادی از رسول اکرم صلی الله علیه و آله وارد شده که حضرت مهدی همنام رسول خداست، و این تصریح ضمنی به نام مبارک امام زمان علیه السلام است.
ادامه مطلب
