تـو کریــم اهـل‌بیتـی بر همه عیدی عطا کن

امشب از بیـت کبریـا سـر زد انـوار جلی
روشن شد بر رخ حسن چشم زهرا و علی
از شعف محشر شد امشب وجد پیغمبر شد امشب
مرتضـی گردیــده بابــا فاطمه مادر شد امشب

یا حسن عیدت مبارک یا حسن عیدت مبارک

این حُسن حیّ سرمد است جان عالم به فداش
این سر تـا پـا محمّد است جان عالم به فداش
شد جهان خلد مخلّد یا 'محمّد یا محمّد
از بهشـت حق‌تعالـی میوۀ قلبت خوش آمد

یا حسن عیدت مبارک یا حسن عیدت مبارک

این مـاه ختـم الانبیـا ایـن مـاه مـاه خـداست
این شمع جمع اهل‌بیت رویش مصباح هداست

زادۀ خیـرالانـام است رهبر صلح و قیام است
در قعود و در قیامش بر همه عالم امام است

یا حسن عیدت مبارک یا حسن عیدت مبارک

یا‌بن‌زهرا امام حسن تو مولای همه‌ای
مـرآت حسـن کبریـا فرزند فاطمه‌ای
سیّدی رو سوی ما کن لطفـی از بهر خدا کن
تـو کریــم اهـل‌بیتـی بر همه عیدی عطا کن

یا حسن عیدت مبارک یا حسن عیدت مبارک

امشب خورشید عارضت شد شمع محفل ما
امشـب دور مدینـه‌ات گــردد مـرغ دل مـا
ای سرو جانم فدایت ای دلم صحن و سرایت
بایـد امشب یا‌بن‌زهرا جان دهـم بـر رونمایت

یا حسن عیدت مبارک یا حسن عیدت مبارک

قانون صلح در اسلام
بايد توجه داشت كه در آيين اسلام قانون واحدى بنام جنگ و جهاد وجود ندارد، بلكه همانطور كه اسلام در شرائط خاصى دستور مي دهد مسلمانان با دشمن بجنگند، همچنين دستور داده است كه اگر نبرد براى پيشبرد هدف مؤثر نباشد، از در صلح وارد شوند. ما در تاريخ حيات پيامبر اسلام (ص) اين هر دو صحنه را مشاهده مي ‏كنيم: پيامبر اسلام كه در بدر، احد، احزاب، و حنين دست به نبرد زد، در شرائط ديگرى كه پيروزى را غير ممكن مي ‏ديد، ناگزير با دشمنان اسلام قرار داد صلح بست و موقتاً از دست زدن به جنگ و اقدام حاد خوددارى نمود تا در پرتو آن پيشرفت اسلام تضمين گردد.

بنابراين، همانگونه كه پيامبر اسلام (ص) بر اساس مصالح عاليترى كه احيانا آن روز براى عده‏ اى قابل درك نبود، موقتاً با دشمن كنار آمد، حضرت مجتبى (ع) نيز، كه از جانب رهبر و پيشواى دينى بود و به تمام جهات و جوانب قضيه بهتر از هر كس ديگر آگاهى داشت، با دور انديشى خاصى صلاح جامعه اسلامى را در عدم ادامه جنگ تشخيص داد.

اجمالاً بايد گفت: حضرت مجتبى (ع) در واقع صلح نكرد، بلكه صلح بر او تحميل شد. يعنى، اوضاع و شرائط نامساعد و عوامل مختلف دست به دست هم داده وضعى به وجود آورد كه صلح به عنوان يك مسئله ضرورى بر امام تحميل گرديد و حضرت جز پذيرفتن صلح چاره ‏اى نديد، به گونه‏ اى كه هر كس ديگر به جاى حضرت بود و در شرائط او قرار مي ‏گرفت، چاره ‏اى جز قبول صلح نمي ‏داشت؛ زيرا هم اوضاع و شرائط خارجى كشور اسلامى، و هم وضع داخلى عراق و اردوى حضرت، هيچ كدام مقتضى ادامه جنگ نبود. ذيلاً اين موضوعات را جداگانه مورد بررسى قرار مي دهيم:

از نظر سياست خارجى
از نظر سياست خارجى آن روز، جنگ داخلى مسلمانان به سود جهان اسلام نبود؛ زيرا امپراتورى روم شرقى كه ضربت هاى سختى از اسلام خورده بود، همواره مترصد فرصت مناسبى بود تا ضربت موثر و تلافى جويانه ‏اى بر پيكر اسلام وارد كند و خود را از نفوذ اسلام آسوده سازد.

وقتى كه گزارش صف آرايى سپاه امام حسن (ع) و معاويه در برابر يكديگر، به سران روم شرقى رسيد، زمامداران روم فكر كردند كه بهترين فرصت ممكن براى تحقق بخشيدن به هدفهاى خود را به دست آورده ‏اند، لذا با سپاهى عظيم عازم حمله به كشور اسلامى شدند تا انتقام خود را از مسلمانان بگيرند. آيا در چنين شرائطى، شخصى مثل امام حسن (ع) كه رسالت حفظ اساس اسلامى را به عهده داشت، جز اين راهى داشت كه با قبول صلح، اين خطر بزرگ را از جهان اسلام دفع كند، ولو آنكه به قيمت فشار روحى و سرزنش هاى دوستان كوته بين تمام شود؟

امام باقر (ع) به شخصى كه بر صلح امام حسن (ع) خرده مي ‏گرفت، فرمود: اگر امام حسن اين كار را نمي ‏كرد خطر بزرگى به دنبال داشت. (10)

از نظر سياست داخلى
شك نيست كه هر زمامدار و فرماندهى اگر بخواهد در ميدان جنگ بر دشمن پيروز گردد، بايد از جبهه داخلى نيرومند و متشكل و هماهنگى برخوردار باشد و بدون داشتن چنين نيرويى، شركت در جنگ مسلحانه نتيجه ‏اى جز شكست ذلتبار نخواهد داشت.

در بررسى علل صلح امام مجتبى (ع) از نظر سياست داخلى، مهمترين موضوعى كه به چشم مي ‏خورد، فقدان جبهه نيرومند و متشكل داخلى است، زيرا مردم عراق و مخصوصاً مردم كوفه، در عصر حضرت مجتبى (ع) نه آمادگى روحى براى نبرد داشتند و نه تشكيل و هماهنگى و اتحاد.

سندى گويا
شايد هيچ سندى در ترسيم دور نماى جامعه متشتت و پراكنده آن روز عراق و نشان دادن سستى عراقيان در كار جنگ، گوياتر و رساتر از گفتار خود آن حضرت نباشد. حضرت مجتبى (ع) در «مدائن» يعنى آخرين نقطه‏ اى كه سپاه امام تا آنجا پيشروى كرد، سخنرانى جامع و مهيجى ايراد نمود و طى آن چنين فرمود:

هيچ شك و ترديدى ما را از مقابله با اهل شام باز نمي دارد. ما در گذشته به نيروى استقامت و تفاهم داخلى شما، با اهل شام مي ‏جنگيديم، ولى امروز بر اثر كينه‏ ها اتحاد و تفاهم از ميان شما رخت بر بسته، استقامت خود را از دست داده و زبان به شكوه گشوده ‏ايد.

وقتى كه به جنگ صفين روانه مي ‏شديد دين خود را بر منافع دنيا مقدم مي ‏داشتيد، ولى امروز منافع خود را بر دين خود مقدم مي ‏داريد. ما همان گونه هستيم كه در گذشته بوديم، ولى شما نسبت به ما آن گونه كه بوديد وفادار نيستيد.

عده ‏اى از شما، كسان و بستگان خود را در جنگ صفين، و عده‏ اى ديگر كسان خود را در نهروان از دست داده اند. گروه اول، بر كشتگان خود اشك مي ‏ريزند؛ و گروه دوم، خونبهاى كشتگان خود را مي ‏خواهند؛ و بقيه نيز از پيروى ما سرپيچى مي ‏كنند!

معاويه پيشنهادى به ما كرده است كه دور از انصاف، و بر خلاف هدف بلند و عزت ما است. اينك اگر آماده كشته شدن در راه خدا هستيد، بگوييد تا با او در مبارزه برخيزم و با شمشير پاسخ او را بدهيم و اگر طالب زندگى و عافيت هستيد، اعلام كنيد تا پيشنهاد او را بپذيرم و رضايت شما را تأمين كنيم.

سخن امام كه به اينجا رسيد، مردم از هر طرف فرياد زدند: «البقية، البقية»: ما زندگى مي ‏خواهيم، ما مي خواهيم زنده بمانيم! (11)

آيا با اتكا به چنين سپاه فاقد روحيه رزمندگى، چگونه ممكن بود امام (ع) با دشمن نيرومندى مثل معاويه وارد جنگ شود؟ آيا با چنين سپاهى، كه از عناصر متضادى تشكيل شده بود و با كوچكترين غفلت احتمال مي ‏رفت خود خطرزا باشد، هرگز اميد پيروزى مي ‏رفت؟

بنابراين، كار امام حسن (ع) با «قيام» و اعلان جنگ و تهيه لشكر آغاز شد و سپس با درك عميق اوضاع و شرائط جامعه اسلامى و رعايت مصالح روز، منجر به صلح مشروط گرديد.

گفتار امام مجتبى (ع) پيرامون انگيزه‏ هاى صلح
امام مجتبى (ع) در پاسخ شخصى كه به صلح آن حضرت اعتراض كرد، انگشت روى اين حقايق تلخ گذاشته و عوامل و موجبات اقدام خود را چنين بيان نمود:

من به اين علت حكومت و زمامدارى را به معاويه واگذار كردم كه اعوان و يارانى براى جنگ با وى نداشتم. اگر يارانى داشتم شبانه روز با او مي ‏جنگيدم تا كار يكسره شود. من كوفيان را خوب مي ‏شناسم و بارها آنها را امتحان كرده ‏ام. آنها مردمان فاسدى هستند كه اصلاح نخواهند شد، نه وفا دارند، نه به تعهدات و پيمان هاى خود پايبندند و نه دو نفر با هم موافقند. بر حسب ظاهر به ما اظهار اطاعت و علاقه مي ‏كنند، ولى عملاً با دشمنان ما همراهند.(12)

آنگاه امام افزود:

اگر يارانى داشتم كه در جنگ با دشمنان خدا با من همكارى مي ‏كردند، هرگز خلافت را به معاويه واگذار نمي ‏كردم، زيرا خلافت بر بنى اميه حرام است....(13)

پس از تقبّل ظاهری تمام مفاد قرارداد از سوی معاويه و انعقاد پيمان صلح، طرفين همراه قواى خود وارد كوفه شدند و در مسجد بزرگ اين شهر گرد آمدند. مردم انتظار داشتند مواد پيمان طى سخنراني هايى از ناحيه رهبران دو طرف، در حضور مردم، تأييد شود تا جاى هيچ گونه شك و ترديدى در اجراى آن باقى نماند.

اين انتظار بيجا نبود، ايراد سخنرانى جز در برنامه صلح بود، لذا معاويه بر فراز منبر نشست و خطبه‏ اى خواند؛ ولى نه تنها در مورد پايبندى به شرائط صلح تاكيدى نكرد، بلكه با طعنه و همراه با تحقير چنين گفت:

«من به خاطر اين با شما نجنگيدم كه نماز و حج به جا آوريد و زكات بپردازيد! چون مي ‏دانم كه اينها را انجام مي ‏دهيد، بلكه براى اين با شما جنگيدم كه شما را مطيع خود ساخته و بر شما حكومت كنم».

آنگاه گفت: «آگاه باشيد كه هر شرط و پيمانى كه با حسن بن على بسته ام زير پاهاى من است، و هيچ گونه ارزشى ندارد.»

بدين ترتيب، معاويه تمام تعهدات خود را زير پا گذاشت و پيمان صلح را آشكارا نقض كرد.

معاويه به دنبال اعلام اين سياست، نه تنها تعديلى در روش خود به عمل نياورد بلكه بيش از پيش بر شدت عمل و جنايت خود افزود.

او بدعت اهانت به ساحت مقّدس امير مؤمنان (ع) را بيش از گذشته رواج داد، عرصه زندگى را بر شيعيان و ياران بزرگ و وفادار حضرت على (ع) فوق العاده تنگ ساخت، شخصيت بزرگى همچون «حجر بن عدى» و عده ‏اى ديگر از رجال بزرگ اسلام را به قتل رسانيد، و كشتار و شكنجه و فشار در مورد پيروان على (ع) افزايش يافت به طورى كه نوعاً شيعيان يا زندانى و يا متوارى شدند و يا دور از خانه و كاشانه خود در محيط فشار و خفقان به سر مي ‏بردند.

علاوه بر اين، معاويه برنامه ضد انسانى دامنه دارى را كه بايد اسم آن را برنامه تهديد و گرسنگى گذاشت، بر ضد عراقيان به مورد اجرا گذاشت و آنها را از هستى ساقط كرد. معاويه از يك طرف مردم عراق را در معرض همه گونه فشار و تهديد قرار داد و از طرف ديگر حقوق و مزاياى آنها را قطع كرد.

«ابن ابى الحديد»، دانشمند مشهور جهان تسنّن، مي ‏نويسد: شيعيان در هر جا كه بودند به قتل رسيدند. بنى اميه دستها و پاهاى اشخاص را به احتمال اينكه از شيعيان هستند، بريدند. هر كس كه معروف به دوستدارى و دلبستگى به خاندان پيامبر(ص) بود، زندانى شد، يا مالش به غارت رفت، و يا خانه ‏اش را ويران كردند.

شدت فشار و تضييقات نسبت به شيعيان به حدى رسيد كه اتهام به دوستى على(ع) از اتهام به كفر و بيدينى بدتر شمرده مي ‏شد! و عواقب سخت ‏ترى به دنبال داشت!

در اجراى اين سياست خشونت ‏آميز، وضع اهل كوفه از همه بدتر بود زيرا كوفه مركز شيعيان امير مؤمنان (ع) شمرده مي ‏شد. معاويه طى بخشنامه‏ اى به عمال و فرمانداران خو در سراسر كشور نوشت كه شهادت هيچ يك از شيعيان و خاندان على (ع) را نپذيرند! وى طى بخشنامه ديگرى چنين نوشت: «اگر دو نفر شهادت دادند كه شخصى، از دوستداران على(ع) و خاندان او است، اسمش را از دفتر بيت المال حذف كنيد و حقوق و مقررى او را قطع نماييد»!

اين حوادث وحشتناك، مردم عراق را سخت تكان داد و آنها را از رخوت و سستى به در آورد و ماهيت اصلى حكومت اموى را تا حدى آشكار نمود.

شهادت آن بزرگوار هنگامی روی داد که جنبش منظّمى بر ضد حكومت اموى شكل مي گرفت و مبلغين و عوامل موثر آن، همان پيروان اندك و صميمى امام حسن(ع) بودند كه حضرت با تدبير هوشمندانه خويش جان آنان را از گزند قشون معاويه حفظ كرده بود. هدف اين گروه اين بود كه با افشای جناياتى كه در سراسر دوران حكومت معاويه موج مي ‏زد، روح قيام را در دلهاى مردم برانگيزند تا روز موعود فرا رسد! لذا دوران صلح امام حسن(ع) دوران آمادگى و تمرين تدريجى امت براى جنگ با حكومت فاسد اموى به شمار مي ‏رفت تا روز موعود؛ روزى كه جامعه اسلامى آمادگى قيام داشته باشد و اين موج را به قيام سالار و سيّد شهدای عالم حسين بن علی (ع) رساند.

امام حسن (ع ) در تمام مدت امامت خود كه ده سال طول كشيد، در نهايت شدت و اختناق زندگى كرد و هيچگونه امنيتى نداشت، حتى در خانه نيز در آرامش نبود.

سرانجام در سال پنجاهم هجرى به تحريك معاويه بدست همسر خود (جعده) مسموم و شهيد و در قبرستان بقيع واقع در مدينه منوره به خاک سپرده شد.

امام حسن (ع) از بذل جان خود دريغ نداشت، و امام حسين (ع) در راه خدا جانبازتر از حسن نبود. چيزى كه هست، حسن، جان خود رادر يك جهاد خاموش و آرام فدا كرد و چون وقت شكستن سكوت رسيد، شهادت كربلا واقع شد؛ شهادتى كه پيش از آنكه حسينى باشد. حسنى بود!

شناخت مختصرى از زندگانى امام حسن(ع)
پيشواى دوم جهان تشيع كه نخستين ميوه پيوند فرخنده على (ع) با دختر گرامى پيامبر اسلام (ص) بود، در نيمه ماه رمضان سال سوم هجرت در شهر مدينه ديده به جهان گشود.(1)

حسن بن على (ع) از دوران جد بزرگوارش چند سال بيشتر درك نكرد زيرا او تقريباً هفت سال بيش نداشت كه پيامبر اسلام بدرود زندگى گفت.

پس از درگذشت پيامبر (ص) تقريبا سى سال در كنار پدرش امير مومنان (ع) قرار داشت و پس از شهادت على (ع) (در سال 40 هجرى) به مدت 10 سال امامت امت را به عهده داشت و در سال 50 هجرى با توطئه معاويه بر اثر مسموميت در سن 48 سالگى به درجه شهادت رسيد.

فريادرس محرومان
در آيين اسلام، ثروتمندان، مسئوليت سنگينى در برابر مستمندان و تهيدستان اجتماع به عهده دارند و به حكم پيوندهاى عميق معنوى و رشته‏ هاى برادرى دينى كه در ميان مسلمانان بر قرار است، بايد همواره در تأمين نيازمنديهاى محرومان اجتماع كوشا باشند. پيامبر اسلام (ص) و پيشوايان دينى ما، نه تنها سفارشهاى مؤكدى در اين زمينه نموده‏ اند، بلكه هر كدام در عصر خود، نمونه برجسته‏ اى از انساندوستى و ضعيف نوازى به شمار مي رفتند.

پيشواى دوم، نه تنها از نظر علم، تقوى، زهد و عبادت، مقامى برگزيده و ممتاز داشت، بلكه از لحاظ بذل و بخشش و دستگيرى از بيچارگان و درماندگان نيز در عصر خود زبانزد خاص و عام بود. وجود گرامى آن حضرت آرام بخش دلهاى دردمند، پناهگاه مستمندان و تهيدستان، و نقطه اميد درماندگان بود. هيچ فقيرى از در خانه آن حضرت دست خالى برنمى گشت. هيچ آزرده دلى شرح پريشانى خود را نزد آن بزرگوار بازگو نمي ‏كرد، جز آنكه مرهمى بر دل آزرده او نهاده مي ‏شد. گاه پيش از آنكه مستمندى اظهار احتياج كند و عرق شرم بريزد، احتياج او را برطرف مي ‏ساخت و اجازه نمي ‏داد رنج و مذلت سؤال را بر خود هموار سازد!

«سيوطى» در تاريخ خود مي ‏نويسد: «حسن بن على» داراى امتيازات اخلاقى و فضائل انسانى فراوان بود، او شخصيتى بزرگوار، بردبار، باوقار، متين، سخى و بخشنده، و مورد ستايش مردم بود.(2)

نكته آموزنده
امام مجتبى (ع) گاهى مبالغ توجهى پول را، يكجا به مستمندان مي ‏بخشيد، به طورى كه مايه شگفت واقع مي ‏شد. نكته يك چنين بخشش چشمگير اين است كه حضرت مجتبى (ع) با اين كار براى هميشه شخص فقير را بى نياز مي ‏ساخت و او مي ‏توانست با اين مبلغ، تمام احتياجات خود را برطرف نموده و زندگى آبرومندانه ‏اى تشكيل بدهد و احياناً سرمايه ‏اى براى خود تهيه نمايد. امام روا نمي ‏ديد مبلغ ناچيزى كه خرج يك روز فقير را بسختى تأمين مي ‏كند، به وى داده شود و در نتيجه او ناگزير گردد براى تامين روزى بخور و نميرى، هر روز دست احتياج به سوى اين و آن دراز كند.

خاندان علم و فضيلت
روزى عثمان در كنار مسجد نشسته بود. مرد فقيرى از او كمك مالى خواست. عثمان پنج درهم به وى داد. مرد فقير گفت: مرا نزد كسى راهنمايى كن كه كمك بيشترى به من بكند. عثمان به طرف حضرت مجتبى و حسين بن على (ع) و عبدالله جعفر، كه در گوشه ‏اى از مسجد نشسته بودند، اشاره كرد و گفت: نزد اين چند نفر جوان كه در آنجا نشسته ‏اند برو و از آنها كمك بخواه.

وى پيش آنها رفت و اظهار مطلب كرد. حضرت مجتبى (ع) فرمود: از ديگران كمك مالى خواستن، تنها در سه مورد رواست: ديه‏ اى (خونبها) به گردن انسان باشد و از پرداخت آن بكلى عاجز گردد، يا بدهى كمر شكن داشته باشد و از عهده پرداخت آن برنيايد، و يا فقير و درمانده گردد و دستش به جايى نرسد. آيا كدام يك از اينها براى تو پيش آمده است؟ (3)

گفت: اتفاقاً گرفتارى من يكى از همين سه چيز است. حضرت مجتبى (ع) پنجاه دينار به وى داد. به پيروى از آن حضرت، حسين بن على (ع) چهل و نه دينار و عبدالله بن جعفر چهل وهشت دينار به وى دادند.

فقير موقع بازگشت، از كنار عثمان گذشت. عثمان گفت: چه كردى؟ جواب داد: از تو پول خواستم تو هم دادى، ولى هيچ نپرسيدى پول را براى چه منظورى مي ‏خواهم؟ اما وقتى پيش آن سه نفر رفتم يكى از آنها (حسن بن على) در مورد مصرف پول از من سوال كرد و من جواب دادم و آنگاه هر كدام اين مقدار به من عطا كردند.

عثمان گفت: اين خاندان، كانون علم و حكمت و سرچشمه نيكى و فضيلتند، نظير آنها را كى توان يافت؟(4)

بخشش بى نظير
حسن بن على (ع) تمامى توان خويش را در راه انجام امور نيك و خداپسندانه، به كار مي ‏گرفت و اموال فراوانى در راه خدا مي ‏بخشيد. مورخان و دانشمندان در شرح زندگانى پرافتخار آن حضرت، بخشش بى سابقه و انفاق بسيار بزرگ و بى نظير ثبت كرده ‏اند كه در تاريخچه زندگانى هيچ كدام از بزرگان به چشم نمي ‏خورد و نشانه ديگرى از عظمت نفس و بی اعتنايى آن حضرت به مظاهر فريبنده دنيا است. نوشته ‏اند:

«حضرت مجتبى (ع) در طول عمر خود دو بار تمام اموال و دارايى خود را در راه خدا خرج كرد و سه بار ثروت خود را به دو نيم تقسيم كرده و نصف آن را براى خود نگهداشت و نصف ديگر را در راه خدا بخشيد.» (5)

1. حاج منصور ارضی
ردیف	موضوع	پخش	اجرا	حجم (KB)	زمان
1	وقتی که خدا هم گرفتار حسن شد(مدیحه سرایی،سال 91)			1,316	0:03:43
2	می آید نسیم آشنایی شد ماه مبارک(سرود،سال 91)			1,910	0:05:25
3	ای دل زمان عرض تشکر به کبریاست			1,763	0:04:59

2. حاج محمود کریمی
ردیف	موضوع	پخش	اجرا	حجم (KB)	زمان
1	با خوب و بد گدا میسازه (مدیحه سرایی سال 93)			2,411	0:07:57
2	اگه جای من باشید میدونید (مدیحه سرایی سال 93)			1,565	0:05:04
3	نگاه من از پرده بیرون شد (مدیحه سرایی سال 93)			3,659	0:12:13
4	آنکه در ماه خدا شد ماه بی همتا (مدیحه سرایی سال 93)			3,144	0:10:28
5	روشن شد آسمون از جمال (مدیحه سرایی سال 93)			2,799	0:09:17
6	تو میخونه با چشمام عکس تو رو (مدیحه سرایی سال 93)			1,822	0:05:57
7	عشق ببین حال پریشانی ما (جدید،سال 92)			5,049	0:14:20
8	برخیز زمین که گوش زمان کر شده (جدید،سال 92)			3,434	0:09:45
9	با خوب و بدا گدا میسازه (جدید،سال 92)			3,829	0:10:52
10	ماه خدا دل من تنگه تو (جدید،سال 92)			2,979	0:08:27
11	سر رسوایی دارم تب بالایی دارم (سرود،سال 91)			3,643	0:12:25
12	تو که خونت دار الشفامه - مهدیه امام حسن مجتبی (سرود،سال 90)			2,013	0:05:42
13	ترانه عالم بالا مولانا حسن حسن حسن (سرود،سال 90)			3,648	0:10:21
14	نیمه ماه و دوباره دلم یه حال دیگه داره (سرود،زنگنه سال 90)			1,310	0:03:42
15	دیشب گذری کردم از کوچه میخانه (مدیحه سرایی،سال 90)			3,484	0:14:50
16	پره مرواریده شوقه رو صدف های دریا (سرود،سال 90)			3,752	0:10:39
17	تو امام جوونای بهشتی (سرود،سال 90)			2,711	0:07:41
18	لالایی مادر برا گل مولا حسن اشبه اباک یا حسن (سال 89)			3,024	0:13:18
19	آفتاب از روزن چشم تو پیدا میشود (سال 89)			4,119	0:11:41
20	مولادریا، زهرا دریا، دریا دریا ( سال 88)			1,237	0:08:24
21	نور جمالش تا نشأتینه ( سال 88)			1,383	0:09:24
22	یا علی یا عظیم .. ( سال 88)			905	0:06:08
23	پسر فاطمه تمام آبرومه  (سال 87)			4,740	0:13:13
24	خونه سبزه دل سرخ عاشق دیوونه سبزه  (سال 87)			525	0:03:56
25	بین تموم سرورا تو با همه فرق داری (سال 87)			1,545	0:11:40
26	مدیحه خوانی			4,428	0:25:11
27	عالم اگر به کام من شدشد نشدنشد 2 ( سال 86)			3,961	0:22:30
28	عالم اگر به کام من شدشد نشدنشد 1 (سال 86)			3,502	0:13:20
29	اگه برسه یه شبی پای من گدا به در خونه علی و فاطمه (سال 86)			3,132	0:14:55
30	میخورم امشب بر در و دیوار از تنهایی ای یار من (سال 86)			1,144	0:04:51
31	خورشید رسول الله در دست ولی الله (سال 86)			1,642	0:07:00
32	کریم آل طاها آمد به دنیا			415	0:03:18
33	دلبر نازم بی تو چه سازم ای که تویی تو روح نمازم			1,059	0:08:33
34	سرزده ماه فاطمه آره والا ، آره والا			1,112	0:08:59
35	حسن خوبی است که امشب به زبان آمده است			1,670	0:09:28
36	نماز و روزه ی ماه مبارک     ماه روی حسن بن حیدر			1,549	0:08:46
37	شب ستاره بارون می باره،با یه گل یاس بازم بهاره			1,252	0:10:38
38	شبیه روی حضرت طه			738	0:06:15
39	تو دلم خدا می دونه چه قیامتی که برپاست			559	0:04:44

3.  سید مهدی میرداماد
ردیف	موضوع	پخش	اجرا	حجم (KB)	زمان
1	خبری نیست اگر معجزه ای برپا شد (مدیحه سرایی سال 93)			3,626	0:12:06
2	آی گداها کار دست امام حسنه (سرود سال 93)			4,306	0:14:26
3	کریم های دو عالم به نام زاده شدند (مدیحه سرایی سال 93)			1,055	0:03:20
4	دوباره شب مدینه زیبا شد (سرود سال 93)			1,621	0:05:16
5	وقتی پدرت حضرت حیدر شده باشد (مدیحه سرایی سال 93)			3,940	0:13:11
6	بالا بگیر کشگول گدایی تو (سرود سال 93)			1,851	0:06:03
7	حک شده سر در قلب من (شالبافان جدید،سال 92)			3,177	0:10:34
8	این حرفا حرف دل یک یا کریم است (شالبافان جدید،سال 92)			1,453	0:04:41
9	ذکر یا حسن جان عشق زندگیمه (جدید،سال 92)			1,131	0:10:25
10	خدا پرده را تا ثریا گشود (جدید،سال 92)			2,740	0:09:05
11	آی عاقلا اگه جای من باشید (جدید،سال 92)			3,218	0:10:43
12	شب شبه نوره مستی ما جوره (جدید،سال 92)			2,772	0:07:52
13	خدا پرده را تا ثریا گشود (جدید،سال 92)			2,150	0:06:06
14	دست و دل باز ترین شاه به دنیا اومده (جدید،سال 92)			1,796	0:05:05
15	در زیبایی تو دریای حق پیدا شده (جدید،سال 92)			1,927	0:05:28
16	باز امشب بی قرارم			2,841	0:08:04
17	تا که دستم پر از تمنا شد			3,780	0:12:53
18	کریم آل الله یا حسن یا مولا			2,848	0:08:05
9	ای وسعت بهاری بی انتهای سبز			5,690	0:24:15
20	شب کریمه مدینس  تطالم دل تو سینس			3,805	0:12:58
21	حسن بن علی مولا مولا			2,921	0:09:56
22	هلهله به پا کنید که دریا اومد			3,512	0:11:57
23	به صاحب سفره امشب دل سپردم ( سال 88)			1,237	0:08:24
24	حس خوبیست که امشب به زبان آمده است ( سال 88،مدح)			1,383	0:09:24
25	ذکر تپش دل من ذکر یارب ( سال 88)			905	0:06:08
26	یا حسن یا امام مجتبی ( سال 86)			3,386	0:14:25
27	تو دل دنیا به پا شد یه جهان محشر و غوغا			824	0:06:12
28	یه پسر داره تو عالم شبیه و همتا نداره			704	0:05:18
29	خبر رسیده امشب کریم می آید (سال 86 ،مدح)			3,386	0:19:14
30	روی دامن ابرا میدرخشه خورشید (سال 86)			2,092	0:11:52
31	رطب که نه ولی شیرین تره یوسف که نه ولی مه جبین تره (سال 86)			1,550	0:08:37
32	یابن حیدر    یابن زهرا			917	0:07:47

4. حاج محمد رضا طاهری
ردیف	موضوع	پخش	اجرا	حجم (KB)	زمان
1	تو کرم آقا زبون زدی (سرود سال 93)			3,147	0:06:32
2	کریم آل عبا حسن صفای ماه خدا حسن (جدید ، سال 92)			2,516	0:07:08
3	ای شوق نشان آتش حیرانی ما را (جدید ، سال 92)			3,134	0:08:54
4	سفره دار شهر الله حسن حسن (جدید ، سال 92)			2,561	0:07:16
5	این حرف ها حرفه دله یک یا کریم است (جدید،مدیحه سرایی،سال 91)			2,507	0:07:06
6	گمونم این خود روح الامینه (جدید،سرود،سال 91)			1,675	0:04:45
7	دوباره دستایی خالی اگه رو به آسمونه.. (سال 89)			1,912	0:05:24
8	درهای رحمت باز وا شد (سال 89)			3,090	0:13:08
9	جان می تپد از خوبی یار (سال 88،مدح)			1,025	0:05:48
10	تو قله نشین بوده ای و عالم و آدم در سایه تو (سال 88،مدح)			1,097	0:06:12
11	آباد شد آنجا که شما پا بگذارید (سال 88،مدح)			1,213	0:06:52
12	دلت اگه تو دسته یه آقای کریمه (سال 88)			627	0:03:32
13	دل من داره هوای یار (سال 88)			1,286	0:07:17
14	شب نیمه ماه رمضون جشن کریمه (سال 88)			1,226	0:06:56
15	یا علی یا عظیم .. 1 (سال 88)			729	0:04:06
16	یا علی یا عظیم .. 2 (سال 88)			928	0:05:14
17	خاک عشق دلبر تو زندگیمه (سال 88)			1,148	0:06:30
18	حسن کریم آل طه (سال 88)			1,038	0:05:52
19	مدیحه خوانی			1,964	0:11:07
20	ای که بر خیل جوانان بهشت آقایی (سال 86 ،مدح)			2,151	0:12:11
21	روی دامن ابرا می درخشه خورشید (سال 86 ، قسمت اول)			2,398	0:10:12
22	روی دامن ابرا می درخشه خورشید (سال 86 ، قسمت دوم)			2,435	0:10:22
23	اول تو را سرشت و انسان درست کرد (سال 86 ،مدح)			2,742	0:11:40
24	در هوای گل، نغمه زد بلبل که یاسمن آمد  (سال 86 )			2,435	0:10:22
25	مولا مولا کریم آل الله			950	0:07:40
26	بی همگان بسر شود بی تو بسر نمی شود			929	0:07:30
27	حس خوبی است که امشب به زبان آمده است			1,947	0:11:03
28	تراوت بارون محتاج فروق چشماش			876	0:04:57
29	شب نیمه ماه رمضون توسیاهی قلب آسمون ,,,			1,147	0:06:31
30	زسبوی عشق تو مستم، گل زهرا			471	0:03:58
31	اختری تابان زبرج بو تراب آورده ای			468	0:03:57
32	قمر بارون امشب    خدا خندان امشب			656	0:05:33

5. حاج سعید حدادیان
ردیف	موضوع	پخش	اجرا	حجم (KB)	زمان
1	شب عشقی که میخواسی (جدید ، سال 92)			4,473	0:15:00
2	حک شده سر در قلب من (جدید ، سال 92)			4,613	0:15:28
3	اومده بانی ضیافت الله (جدید ، سال 92)			2,617	0:08:40
4	رمضان سفره مهمانی خداوند.. (سال 87)			4,826	0:13:18
5	بده ای اهل ولا مژده که امشب شب احیای قلوب است (سال 86)			1,968	0:11:10
6	گل زهرا حسن یا مولا گل زهرا (سال 86)			2,112	0:11:59
7	مژده مژده گل یاسمن آمد			870	0:07:00
8	ای مدینه ، مدینه ماه زهرا جلوه گر شد			433	0:03:27
9	تو مدینه رهام کنید   شورم از سر بگیرم			620	0:05:14

6.حاج مهدی سلحشور
ردیف	موضوع	پخش	اجرا	حجم (KB)	زمان
1	پیچیده تو دل نسیمش شمیم یاس حریمش			1,854	0:05:15
2	جبریل از عرش اعلا به مصطفی خبر داد			2,497	0:07:05
3	تو سرو قامتی تو سر تا پا ملاحتی			1,861	0:05:16
4	جان می تپد از خوبی یاری که گرفتی			3,631	0:12:22

7.سید مجید بنی فاطمه
ردیف	موضوع	پخش	اجرا	حجم (KB)	زمان
1	نیمه ی ماه خدا شد (مدیحه سرایی سال 93)			2,335	0:07:58
2	اگر چه عاشق نا قابل شماست (مدیحه سرایی سال 93)			2,313	0:07:53
3	بازم از عرش اعلا خبر اومد (سرود سال 93)			2,327	0:07:56
4	ماه خدا با ماه فاطمه (سرود سال 93)			1,442	0:04:55
5	روزه داران کرم از عرش خدا می آید (جدید،سال 92)			2,112	0:05:59
6	حرف عشق توو سوختن (جدید،سال 92)			924	0:02:36
7	دل من باز دوباره (جدید،سال 92)			1,150	0:03:15
8	اگر چه عاشق نا قابل شماست دلم (جدید،سال 92)			2,901	0:09:53
9	حالا شب شیدا شدن این دل مستمه (جدید،سال 89)			2,565	0:08:45
10	مدیحه خوانی (سال 87)			4,341	0:11:59
11	سبز تموم آسمون،تو چشم عاشق همه (سال 87)			3,610	0:09:57

8. حاج حسین سازور
ردیف	موضوع	پخش	اجرا	حجم (KB)	زمان
1	جام ولا پر ساغر شده (جدید،سرود،سال 91)			4,733	0:13:13

9. احد قدمی
ردیف	موضوع	پخش	اجرا	حجم (KB)	زمان
1	مدیحه خوانی ( سال 88)			4,043	0:13:46
2	دوباره خراب و مستم،دوباره توبه شکستم( سال 88)			3,512	0:09:48

10. مهدی مختاری
ردیف	موضوع	پخش	اجرا	حجم (KB)	زمان
1	مدیحه خوانی ( سال 87)			2,066	0:06:04
2	من که شدم خراب اون.. ( سال 87)			2,185	0:05:44

11. احمد نیکبختیان
ردیف	موضوع	پخش	اجرا	حجم (KB)	زمان
1	سر من جا داره زیر قدمت ( سال 87)			563	0:03:11

12. ابوالفضل بختیاری
ردیف	موضوع	پخش	اجرا	حجم (KB)	زمان
1	در هوای گل نغمه زد بلبل که یاسمن آمد			563	0:03:11
2	از آسمونا داره گل می باره			1,006	0:05:43

13. علی آیینه چی
ردیف	موضوع	پخش	اجرا	حجم (KB)	زمان
1	چشمات روی هم بذار شهر پیمبر ببین ، دیدنی مدینه			1,749	0:11:59
2	در مذهب ما کلام حق ناد علی است			501	0:02:50

14. روح الله بهمنی
ردیف	موضوع	پخش	اجرا	حجم (KB)	زمان
1	تو آسمون دف می زنن که مرتضی پدر شده			417	0:03:31

15. سید مهدی حسینی
ردیف	موضوع	پخش	اجرا	حجم (KB)	زمان
1	ای که مصطفی را جز رخت آئینه نیست			280	0:01:47
2	آی رفقا بشارت   داریم می ریم زیارت			556	0:03:36
3	آقام اومد آقام اومد      حسن بن علی مدد			476	0:03:05

16. حسین سیب سرخی
ردیف	موضوع	پخش	اجرا	حجم (KB)	زمان
1	سلام ای در صبوری بی قرینی			480	0:04:03
2	گل بریزید که نگارم آمدنی شد			535	0:04:31
3	پسر زهرا اُمده   یار امیرالمؤمنین			767	0:06:30

17. مجید شعبانی
ردیف	موضوع	پخش	اجرا	حجم (KB)	زمان
1	نور می باره از آسمون    شهر مدینه روشنه			769	0:06:31

18. حاج احمد واعظی
ردیف	موضوع	پخش	اجرا	حجم (KB)	زمان
1	هر کسی یک آقایی داره			1,070	0:09:05

19. حاج عبدالرضا هلالی
ردیف	موضوع	پخش	اجرا	حجم (KB)	زمان
1	من و لطف و جود و عطای تو (مدیحه سرایی سال 93)			1,738	0:05:40
2	اول تو را سرشته و انسان درست کرد (مدیحه سرایی سال 92)			2,033	0:05:46
3	سفره ی امام حسن همه رنگه سبزه (سرود سال 92)			2,471	0:07:00
4	گل اُومده  گل اُومده     فصل توسل اُومده			883	0:07:29

20. حاج امین مقدم
ردیف	موضوع	پخش	اجرا	حجم (KB)	زمان
1	تا که دستم پر از تماشا شد (مدیحه سرایی سال 93)			5,231	0:12:33
2	روزه دار چشمای حسنم (سرود سال 93)			3,190	0:03:19

برای دانلود کردن مدیحه ها، روی آیکون  کلیک راست نموده
و  گزینه ...Save Target As را انتخاب نمایید,

کریم اهل هدایت

می ‌آیی از آبی ‌ترین کرانه ‌های نور؛ تا سخاوت دریایی تو عرصه ‌ای باشد برای طلوع دومین خورشید امامت در تیرگی زمین.

کریم اهل بیت!

‌ای باغبان نور!

با خنده‌های غنچه به مهمانی آمدی،

ما جشن آفتابی آیینه تو را در چهره علی به تماشا نشسته ‌‌ایم.

امروز، گل به خانه زهرا رسیده است؛ یعنی خدا جمال تو را آفریده است.

ای کمال سخاوت!

زمین آغوش خود را گشوده است تا با تو بپیوندد و دل بی ‌قرار خود را به دریای تو بزند.

یا کریم اهل بیت!

تو آن آیه‌ای که از سوره کوثر نازل می‌ شوی تا منجی روز محشر باشی. تو آمدی و پرده‌های شب را کنار زدی تا در زلالی سینه ‌ات، پرنده ‌ایمان، دوباره اوج بگیرد.

                        درآ که در دل خسته توان درآید باز                بیا که در تن مرده روان درآید باز

چشمه سخاوت!

امشب، هر ستاره‌ای را که رصد می‌کنم، نام تو را می‌بینم که به وسعت یک آسمان شکیبایی، می‌ درخشد و شوق پرواز را در دل عاشقانت به تپش وا می دارد. دست ‌های نیازمان را از چشمه سخاوتت کوتاه مکن؛ بگذار با وضو در نور امامتت، شیرینی کرامتت را چشیده باشیم!

ای شعله خدا !

هم ‌‌خانه با حسین!

هم ‌شانه با علی، چون چلچراغ علم!

بر دل خوش آمدی!

ای امام غربت!

آن‌که از آبروی تو وساطت می‌طلبد، تشنه باران هدایت توست و آن‌که حاجت را بهانه کرده، تشنه رفاقت با تو.

به حق شادی میلادت، قفل بسته چشمان ما را با عنایت و کرمت بگشای تا طعم سفره مهربانی تو را بچشیم؛ که هیچ زخمی از بارش کرامت بارانی ‌ات بی ‌مرهم نمی ‌ماند؛ یا کریم اهل هدایت!

قبله حاجات آن صفت کریمانه را که در اسما و صفات ذات الهی شنیده‏ای، در ظهور وجود مبارک حسن علیه ‏السلام ببین!

اگر امام مجتبی علیه ‏السلام را کریم اهل‏بیت می‏خوانند، بدان جهت نیست که دیگر امامان معصوم از این صفت برخوردار نیستند، بلکه از آن است که این صفت در وی به تمامیت و کمال رسیده است و امام حسن علیه ‏السلام در ظهور و بروز کرامت، پیشی گرفته است؛ به زبان دیگر، امام، در تجلی صفت کرامت و بزرگواری خداوند آنچنان آیینه ‏داری می‏کند که سزاواری این اسم اعظم را یافته است.

در واقع، خداوند تعالی در هر یک از اهل بیت علیه ‏السلام صفتی از اسمای الهی خویش را شاخص گردانیده تا مردم برای رجوع، قبله حاجات واحد و یگانه ‏ای داشته باشند؛ وگرنه، دیگر اهل بیت علیهم ‏السلام نیز از صفت کرامت به دور نیستند. چنین است که هر یک از آل اللّه‏ در صفتی بارز شده ‏اند تا به واسطه آن، بر شفاعت عالَم، جلوه بیشتری بیابند.

از بزرگواری کریم اهل بیت علیه‏السلام به دور است که هنگام نیاز و حاجت کسی، کرامت خویش بپوشاند و در انعام و اکرام به او بخل ورزد.

پس دست التماس ما و دامان کریمانه او!

راههاي تقرب به حضرت کدامند ؟

پاسخ: بايد بدانيم كه امام پدري مهربان و برادري دلسوز است، امام همه شيعيان را دوست دارد  و براي هدايت و سعادت آنها دعا و تلاش مي‌كند. البته در اين ميان شيعياني را بيشتر  دوست دارد كه مي‌كوشند افرادي صالح و با معنويت باشند. با رعايت موارد زير، مي‌توان  به دوستي آن حضرت اميد داشت: 1. در مقام علم و عقيده هر روز بر معرفت ديني خود بيفزاييم و در جلسات سخنراني و  علمي شركت كنيم و در شناخت مقام امامت و شخص امام زمان(ع) (با مطالعات فراوان) كوشا  باشيم. 2. در مقام عمل اولين چيز انجام دادن واجبات و ترك گناه و معصيت است. ارتكاب معصيت  در محضر امام زمان(ع) باعث آزرده شدن دل ايشان مي‌شود و وقتي پرونده اعمال به محضر  ايشان برده مي‌شود، از ما دلگير مي‌گردد. قدم دوم انجام وظيفه است، بهترين راه نزديكي به آن حضرت و جلب رضايت ايشان، اين است  كه هر كس هر شغل و وظيفه‌اي كه دارد، آن را به دقت و سلامت انجام دهد. شما كه محصل  هستيد، بهترين كار تلاش و درس خواندن عميق و صحيح است، كسي كه وظيفه خود را ترك كند  يا ناقص انجام دهد و در عوض آن بخواهد كار نيك ديگري انجام دهد، راهي كج رفته است. قدم بعدي ايجاد ارتباط معنوي با امام است؛ يعني، بكوشيم هميشه به ياد امام زمان(ع)  باشيم صبح را با دعاي عهد شروع كنيم، در نماز‌هايمان براي آن حضرت دعا كنيم، دعاي  فرج را در هر فرصتي بخوانيم. دعاي ندبه، زيارت آل ياسين و دعاهاي ديگر را با توجه  به معنا و حضور قلب بخوانيم، صدقه دادن براي سلامتي ايشان، زيارت از طرف ايشان و  دعا براي سلامتي و تعجيل فرج آن حضرت، شركت در مراسم منسوب به ايشان و ... راه‌هاي  ايجاد ارتباط معنوي با امام است و مي‌توان بعد از مدتي آثار بسيار مثبت آن را ديد و  اين خود نشان دوست داشتن امام است. اما باز تاكيد مي‌شود همه اين كارها بعد از ترك  گناه و عمل به وظيفه و نقش خويش در جامعه و خانواده اثر بخش است؛ وگرنه پوستي بي  مغز و خاصيت خواهدبود.

پرسش: مقصود از رشد و آمادگي مردم جهت ظهور چيست؟

پاسخ: به نظر مي‌آيد مراد شما اين است كه آيا در ميان اين همه افراد، تعداد 313 نفر يار وجود ندارد؟ بايد گفت: همان‌گونه كه يك رشته علل و عوامل باعث غيبت شد و مردم از نعمت وجود امام ظاهر محروم شدند، همچنين ظهور امام نيز مشروط به تحقق زمينه‌ها و شرايط آن است و تا اين شرايط فراهم نشود، ظهوري نخواهد بود. يكي از شرايط عمده، وجود ياوراني است كه به همراه امام بار قيام را بر دوش بكشند و تا آخر از همراهي و ياري رهبر خود دست برندارند و او را تنها نگذارند. سدير صيرفي در گفت و گويي با ـ امام صادق(ع) درباره عدم قيام مي‌گويد: حضرت مرا به خارج مدينه برد تا آن كه وقت نماز، در محلي پياده شدم. امام صادق(ع) به جواني كه در آن نزديكي بز مي‌چراند نگاهي كرد و فرمود: "اي سدير! به خدا قسم! اگر پيروان من به تعداد اين بزها بودند، بر جاي نمي‌نشستم(و قيام مي‌كردم). سدير گويد: بعد از تمام شدن نماز، حيوانات آن گله را شمردم و يافتم كه عدد آنها از هفده تجاوز نمي‌كند.(كافي، ج2، ص190، ح4).
تحقق اين شرط، لازم است ، ولي كافي نيست، بلكه بايد زمينه‌هاي ديگر نيز فراهم شود كه از مهم‌ترين آنها، قابليت مردم براي پذيرش دولت حق است. به اين معنا كه عموم مردم و جامعه بشري(نه گروهي خاص و در منطقه‌اي خاص) بايد به درجه‌اي از معرفت برسند كه دريابند حكومت‌ها و مكاتب ساخته‌ي بشر، جوابگوي نياز مردم نيست و به وسيله‌ي اين‌ها، سعادت و عدالت واقعي به بشر هديه نمي‌شود.
خلاصه آنكه مردم، خود بايد ظهور عدالت را بخواهند و جهانيان را با زيبايي‌هاي دوران ظهور آشنا كنند و روحيه‌ي عدالت طلبي و ظلم ستيزي را در همه جا گسترش دهند.
مرحوم خواجه طوسي، در كتاب تجريد الاعتقاد، علت غيبت امام را كوتاهي مردم مي‌داند؛ چرا كه اعمال و كردار مردم، باعث شد امام از ميان مردم برود. بنابراين بايد مردم از راه غلطي كه رفته‌اند برگردند و امام را بخواهند تا ظهور صورت گيرد.
و از همين رو، شيخ صدوق در مقدمه‌ي كتاب كمال الدين مي‌گويد: ظهور حجت‌هاي الهي در مقامات پيشوايي خود، بر سبيل امكان و تدبير، نسبت به مردم زمان خودشان است. اگر حال(مردم) طوري باشد كه امام بتواند تدبير و رهبري اوليايش را بر عهده بگيرد ـ يعني مردم حاضر باشند حرف او را بپذيرند و او بتواند اراده‌ي خدا را پياده كند ـ ظهور آن حجت، لازم خواهد بود و اگر وضع به گونه‌اي باشد كه امام نتواند تدبير در رهبري اوليايش را بر عهده بگيرد و حكمت الهي، موجب پنهاني او گردد و تدبير نيز آن را اقتضا كند، خداوند او را در پشت پرده غيبت، نهان مي‌سازد تا زماني كه وقت مناسب فرا رسد".

روی مغول سفید شد

حضرت روح‌الله (ره) در این پیام فرمودند:

بسم‌الله الرحمن الرحیم

ملت مظلوم دربند عراق، عزیزان زجردیده و شکنجه کشیده محترم بین‌النهرین. اکنون‌که برادران مجاهد شما در دفاع از میهن خود و دفع حملات دشمن اسلام مجبور شدند به خاک عراق بیایند تا به خواست خداوند متعال، ملت ستمدیده عراق را از شر حزبی که در طول سلطه غیرمشروع‌اش بر کشور اسلامی آن‌چنان ضربه‌هایی به این ملت شریف وارد کرده که قابل‌شمارش نیست نجات دهند، چه علمای بزرگی مثل مرجع عظیم‌الشأن آیت‌الله [سیدمحسن] حکیم (قدس سره) از جور و ستم فشارهای غیرانسانی این حزب کافر در منزل خود منزوی و بادل خون به جوار رحمت حق رخت بربستند و مثل شهید مظلوم، عالم آگاه آیت‌الله [سید محمدباقر] صدر و خواهر بزرگوارش که در تحت شکنجه دژخیمان صدام عفلقی جان خودشان را فدا کردند و چه جوانان عزیز و برومند عراق که در حبس و شکنجه به سر برده و بالاخره به دست این حزب به لقاءالله شتافتند و اکنون‌که قریب 2 سال است که به جمهوری اسلامی به جرم اسلامی بودنش حمله کرده‌اند و روی مغول را سفید کرده‌اند، هزاران جوان عراقی و ایرانی را که سرمایه‌های ملت خویش بودند،‌ فدای هواهای نفسانی خودشان نمودند که شما بهتر جنایات این حزب و صدام؛ این ابر جنایتکار را می‌دانید، بپا خیزید و با برادران صمیمی خود، دست اخوت اسلامی دهید و این حکومت ستمگر را از صحنه خارج کنید و خود با تصمیم خود حکومت اسلامی دلخواه را تشکیل دهید.

ملت عزیز عراق!

اکنون‌که برادران شما با فداکاری جان‌برکف برای حفظ میهن خود و نجات برادران عزیز دربند خود به‌سوی شما آمده‌اند قیام کنید و با الهام از اسلام بزرگ بر دشمنان اسلام بتازید که برادران عزیز شما و ملت شریف ایران از پشت جبهه‌ها به جبهه می‌آیند و با کمک شما عزیزان و برادران ایمانی این غده‌های سرطانی را از قلب یک کشور اسلامی بیرون ریخته و ملت شریف عراق را بر سرنوشت خود حاکم می‌گردانند.

ای اهالی غیور بصره به استقبال برادران مومن خود بیایید و دست ستمکار عفلقی‌های کافر را از بلاد خود کوتاه کنید. ای اهالی محترم اعتاب مقدسه، ای جوانان غیور که در هر فرصت بر این ناپاکان تاخته‌اید، فرصتی را که خداوند به شما عنایت نموده غنیمت شمارید و مردانه قیام کنید و سرنوشت خویش را به دست‌گیرید.

این ارتشیان گرفتار حزب کافری که برای هواهای نفسانی خویش جوانان شمارا به قربانگاه فرستادند، برادران ما برای نجات شما آمده‌اند و با فداکاری و توکل به خدای تعالی این رژیم کافر و ستمگر را به جهنم می‌فرستند. شما عزیزان دربند بپا خیزید و خود و میهن خود را با کمک برادران ایرانی خود نجات دهید و نگذارید مقدرات کشورتان در آمریکا طرح‌ریزی شود.

و شما ای برادران و جوانان ایرانی!

به کمک برادران رزمنده خود بشتابید که این لحظه از حساس‌ترین لحظات سرنوشت‌ساز است. یا پیروزی اسلام بر کفر عفلقیان و یا خدای‌نخواسته، اگر غفلتی و یا اهمالی شود، شکست اسلام و ننگ ملت برای همیشه؛ و هیهات که شما جوانان غیور زیر بار ذلت بروید. پس تکلیف اسلامی و میهنی شما اقتضاء دارد که به‌سوی جبهه‌ها جوانمردانه هجوم‌آورید و بکوشید تا جامه ذلت نپوشید و بدانید که روحیه ارتش عراق به‌کلی ازدست‌رفته است و اسلام امروز احتیاج به شما جوانان برومند دارد.

به‌سوی نبرد با کفر بشتابید و برادران عراقی خود را نجات دهید و برادران جان‌برکف رزمنده جمهوری اسلامی را کمک کنید که فردا دیر است.

از خداوند متعال نصرت اسلام و مسلمین را خواستارم.

روح‌الله موسوی الخمینی

بیست و دوم رمضان المبارک 1402- بیست و سوم تیرماه 1361

بازتاب جهانی
پخش پیام امام خمینی به مردم عراق در رسانه‌های گروهی غرب انعکاس وسیعی داشته است. ازجمله خبرگزاری «فرانس‌پرس» در گزارش روز پنج‌شنبه 24 تیر خود از تهران اعلام کرد:

«... حمله جدید ایران عملیاتی گسترده است که به نظر می‌رسد رهبران ایران آن را تا پایان ادامه خواهند داد. «آیت‌الله خمینی» تمام قدرت خود را برای ادامه نبرد به کار گرفته است. رهبر انقلاب ایران در پیام دعوت به قیام خود خطاب به مردم عراق که 2 روز پیش متن آن از رسانه‌های گروهی ایران پخش شد، ازجمله خاطرنشان کرد: اکنون زمان تعیین‌کننده‌ای است که اسلام می‌رود تا پیروز شود و اهمال برای همیشه موجب شکست اسلام و ملت خواهد شد. عملیات جدید ایران موسوم به «رمضان» اولین درگیری نظامی در طول مدت 22 ماهه جنگ عراق و ایران است که به داخل خاک عراق کشیده شده است، هرچند از جزئیات این عملیات گسترده خبر دقیقی در دست نیست، لیکن «آیت‌الله خمینی» در پیام خود به مردم بصره برای استقبال از برادران ایرانی خود به‌طور غیرمستقیم تأکید کرده است. همین تأکید می‌تواند یکی از هدف‌های حمله اخیر ایران به عراق را تسخیر این شهربندی عراق نشان دهد.»