نوشته شده به دست شهید گمنام

حاجی احرام دگر بند ببین یار کجاست؟!

حضرت فاطمه زهرا سلام ‌الله علیها، بزرگترین حامی امامت و شهید راه ولایت، بعد از رحلت پدر بزرگوار و در روزهای پایانی عمر شریفشان روایتی بیان فرمودند؛ که از سنتی الهی پرده بر می ‌دارد. روایتی راهگشا که چون چراغ هدایتی در تاریکی دوران غیبت می ‌درخشد و مسیر ظهور را برای منتظران روشن می ‌سازد.

امام، کعبه جان هاست

محمود بن لبید می‌گوید: «چون رسول خدا رحلت كرد، كار فاطمه (سلام ‌الله‌ علیها) این بود كه بر سر قبور شهداء می ‌آمد، و بر سر قبر حمزه گریه می‌ کرد. یكی از روزها من بر سر مزار حمزه رفتم، دیدم كه فاطمه (سلام ‌الله‌ علیها) آنجاست و مشغول گریستن است. من صبر كردم تا از گریه فارغ شد، آنگاه پیش رفتم و سلام كردم و گفتم: اى سیّده نسوان! سوگند به خدا كه با گریه خود رگ‌هاى دل مرا پاره كردى!

فاطمه (سلام ‌الله‌ علیها) گفت: اى أبا عمرة! سزاوار است گریه كنم چون در مصیبت بهترین پدران؛ رسول خدا گرفتار آمدم. و پس از آن شروع كرد به خواندن این بیت:
إِذَا مَاتَ یَوْماً مَیِّتٌ قَلَّ ذِكْرُهُ‏ وَ ذِكْرُ أَبِی [مُذْ] مَاتَ وَ اللَّهِ أَكْثَر
«وقتى شخصی از دنیا برود یاد او در میان مردم كم می‌ شود، و لیكن یاد پدر من از وقتی كه مرده است سوگند به خدا كه بزرگتر شده است».
عرض كردم: اى سیّده من! من می‌ خواهم از شما مطلبی را بپرسم كه در سینه من می ‌آید و افكار مرا مضطرب می‌ کند!

حضرت فاطمه (سلام ‌الله‌ علیها) فرمود: بپرس!

عرض كردم: آیا رسول خدا درباره امامت علی (علیه السلام) قبل از رحلتشان نصّی نمودند؟!

حضرت فرمود: «وا عجبا أنسیتم یوم غدیر خمّ؟!» اى شگفتا آیا شما روز غدیر خمّ را فراموش كردید؟!

عرض كردم: بلی روز غدیر خمّ تصریحی بر این امر بود، و لیكن من می‌‏خواهم از آنچه كه رسول خدا در پنهانی به تو گفته است سوال كنم!

حضرت فرمود: من خداوند را شاهد می ‌گیرم كه شنیدم می ‌فرمود: «علی در میان شما بهترین كسی است كه من در میان شما می‌ گذارم، و بعد از من او إمام و خلیفه است، و دو فرزند او با نه نفر از صلب حسین، پیشوایان نیكو كردارند. اگر شما از آنها پیروى كنید آنها را هدایت كننده و هدایت شده می ‌یابید! و اگر مخالفت آنها را كنید، این اختلاف در میان شما تا روز قیامت به طول خواهد انجامید.»

امام موهبتی الهی و کعبه دلهاست پس طواف حولش واجب است. نباید بگوییم: چرا امام نمی ‌آید تا امور ما را اصلاح کند؟ چراکه ما باید با یکدلی به سوی ایشان برویم، او کعبه است و بر منتظران است که احرام بسته، عزم رفتن به کویش کنند تا خداوند با پیروی آنان از امام، نعمت خود را بر ایشان تمام کرده، امورشان را اصلاح نماید

عرض كردم: اى خانم بزرگوار من! پس چرا او از گرفتن حقّ خود كوتاهی كرد؟!

حضرت فاطمه (سلام ‌الله‌ علیها) فرمود: اى ابا عمرة! رسول خدا فرمود: «مَثل امام، مَثل كعبه است؛ كه باید به سوى او بروند نه آنكه كعبه به سوى مردم بیاید- یا اینكه گفت: مثل على مثل كعبه است-».

و پس از آن فاطمه (سلام ‌الله‌ علیها) فرمود: «سوگند به خدا اگر حقّ را به اهلش وا می‌ گذاشتند، و از عترت پیامبرشان پیروى می ‌کردند، در راه خدا دو نفر هم پیدا نمی‌ شد كه با هم اختلاف كنند، و امامت را گذشته از گذشته، و آینده از آینده ارث می ‌‏برد، تا اینكه قائم ما كه نهمین فرزند از صلب پسرم حسین است قیام می ‌کرد...»[1]
در این حدیث شریف حضرت صدیقه کبری (سلام ‌الله‌ علیها) جایگاه امام معصوم در جامعه، همچنین وظیفه‌ ی مسلمین نسبت به امام خود را تبیین می ‌کند. در بیان فاطمه زهرا (سلام ‌الله‌ علیها) امام مانند کعبه است و وظیفه مومنین در مقابل امام این است که از هر جا به سوی او بشتابند و مطیعانه حول محور او بگردند و از او اطاعت کنند تا از نور وجودش راه رسیدن به خدا را بیابند. گرچه حاکمیت تنها شایسته امام است اما هدف فقط حکومت ظاهری بر مردم نیست و در اصل امامت منصبی الهی برای هدایت بشر است. هدایت با جبر و قدرت شمشیر امکان‌ پذیر نیست و مردم پس از شناخت حق و ایمان به پیامبر اکرم (صلى ‌الله‌ علیه ‌و آله) باید با اختیار خود در پی اطاعت ازدستور پیامبرشان بروند.
چنین مضمونی در روایات اهل سنت از پیامبراکرم (صلى ‌الله‌ علیه ‌و آله) درباره امیرالمومنین (علیه‌ السلام) آمده است، که می ‌فرماید:
«مثل علیّ فیكم- أو قال فی هذه الأمّة- كمثل الكعبة المستورة- أو المشهورة- النظر إلیها عبادة و الحجّ إلیها فریضة».[2]
مثل علی در میان شما- یا فرمود: در میان این امت- مانند مثل كعبه پوشیده یا مشهور است، نگاه به او عبادت، و حج كردن به سوى او واجب است.

هم دلی و یکصدایی بر گرد شمع وجود امام زمان(عج)

امامت میراث گرانقدر رسول خدا (صلى ‌الله‌ علیه ‌و آله) برای امت است تا آنجا که قرآن کریم اجر رسالت پیامبر (صلى ‌الله‌ علیه ‌و آله) را، مودت ایشان معرفی کرده است.[3] هرگاه مردم یک‌صدا حول امام خود جمع شدند، بر امام است که در سایه برپایی حکومت عدل الهی، ایشان را به مقصد توحید و بندگی برساند و هرگاه امام خود را در غربت رها کنند، به خویش ستم کرده‌اند و بر امامشان سرزنشی نیست.
امام موهبتی الهی و کعبه دلهاست پس طواف حولش واجب است. نباید بگوییم: چرا امام نمی ‌آید تا امور ما را اصلاح کند؟ چراکه ما باید با یکدلی به سوی ایشان برویم، او کعبه است و بر منتظران است که احرام بسته، عزم رفتن به کویش کنند تا خداوند با پیروی آنان از امام، نعمت خود را بر ایشان تمام کرده، امورشان را اصلاح نماید.
مگر نه این است که امام مهدی علیه‌ السلام در یکی از نامه‌ های خود می ‌فرمایند: «اگر شیعیان ما ـ که خداوند توفیق طاعتشان دهد ـ در راه ایفای پیمانی که بر دوش دارند، هم‌دل می ‌شدند، میمنت ملاقات ما از ایشان به تأخیر نمی‌ افتاد و سعادت دیدار ما زودتر نصیب آنها می‌گشت؛ دیداری بر مبنای شناختی راستین و صداقتی از آنان نسبت به ما. علت مخفی‌شدن ما از آنها چیزی نیست، جز آنچه که از کردار آنها به ما می ‌رسد و ما را ناراحت می ‌کند و ما توقع انجام این کارها را از آنها نداریم».[4]
پس باید از خود بپرسیم که چرا جملگی، تاکنون به سویش نرفته ‌ایم؟
از جمله اموری که ما را برای رسیدن به آستان او مهیا می ‌کند این است که:
1. خود را اصلاح و آماده پذیرش حکومت عدالت‌ محور ایشان کنیم؛
2. در جامعه برای ظهور حضرت ولی‌ عصر علیه السلام، زمینه ‌سازی کرده و در حد توان خود، در صدد اصلاح امور مردم برآییم؛
3. هرگز دعا و استغاثه به درگاه الهی را فراموش نکنیم که طبق روایات، دعا و استغاثه تأثیر بسزایی در ظهور حضرت ولی‌عصر علیه السلام دارد.

اگر مردم تشنه ظهور مولای خود نبوده و توجهی به طولانی شدن غیبت امام زمان خود نداشته باشند و با دل های متّحد و یک پارچه، فرج آن حضرت را از خداوند متعال نخواهند، حتی گامی به سوی حج خانه کعبه‌ برنداشته و ظهور آن بزرگوار تا نهایتی که برای دوران غیبت در نظر گرفته شده به تعویق خواهد افتاد

چگونه ظهور نزدیک می شود

امام صادق علیه السلام درباره نقش دعا در تعجیل فرج و برای تشویق شیعیان به این امر حیاتی و مهم فرمودند:
«...فَلَمَّا طَالَ عَلَی بَنِی إِسْرَائِیلَ الْعَذَابُ ضَجُّوا وَ بَكَوْا إِلَی اللَّهِ أَرْبَعِینَ صَبَاحاً فَأَوْحَى اللَّهُ إِلَی مُوسَی وَ هَارُونَ یُخَلِّصُهُمْ مِنْ فِرْعَوْنَ فَحَطَّ عَنْهُمْ سَبْعِینَ وَ مِائَةَ سَنَةٍ قَالَ فَقَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع هَكَذَا أَنْتُمْ لَوْ فَعَلْتُمْ لَفَرَّجَ اللَّهُ عَنَّا فَأَمَّا إِذْ لَمْ تَكُونُوا فَإِنَّ الْأَمْرَ یَنْتَهِی إِلَی مُنْتَهَاهُ.»[5]... وقتی عذاب و سختی بر بنی اسرائیل طولانی شد. چهل روز به درگاه خدا گریه و ناله کردند. خداوند متعال به موسی و هارون علیهماالسلام وحی فرمود که آنها را از دست فرعون نجات دهند و این در حالی بود که از چهارصد سال (عذاب)، صد و هفتاد سال باقی مانده بود و خداوند متعال به واسطه دعای بنی اسرائیل از آن صد و هفتاد سال صرف نظر نمود.
آنگاه امام صادق علیه السلام فرمودند:
همچنین شما (شیعیان) اگر این عمل (یعنی گریه و دعا کردن برای تعجیل فرج) را انجام دهید، خداوند قطعاً فرج و گشایش ما را می رساند و اگر انجام ندهید (و دست روی دست بگذارید و بی تفاوت بمانید) این امر به نهایت خود می رسد.
بنابراین دعا و درخواست عموم مردم می‌ تواند، فرج و ظهور امام عصر علیه السلام را جلو بیاندازد و تشویق ائمّة اطهار علیهم السلام به دعا نمودن برای تعجیل ظهور، نشان می ‌دهد ظهور، دارای یک زمان صد در صد تعیین شده و تغییر ناپذیر نیست. همان طورکه آن حضرت فرمود: « أَكْثِرُوا الدُّعَاءَ بِتَعْجِیلِ الْفَرَجِ فَإِنَّ ذَلِكَ فَرَجُكُم‏»[6]؛ برای تعجیل فرج، بسیار دعا کنید که همان فرج شماست».

سخن آخر اینکه؛ اگر مردم تشنه ظهور مولای خود نبوده و توجهی به طولانی شدن غیبت امام زمان خود نداشته باشند و با دل های متّحد و یک پارچه، فرج آن حضرت را از خداوند متعال نخواهند، حتی گامی به سوی حج خانه کعبه‌ برنداشته و ظهور آن بزرگوار تا نهایتی که برای دوران غیبت در نظر گرفته شده به تعویق خواهد افتاد.

پی نوشت ها:
1. كفایة الأثر فی النصّ على الأئمة الإثنی عشر، علی بن محمد خزاز رازى، ص: 198 و بحار الأنوار،مجلسی، ص: 352
2. مناقب ابن المغازلی الشافعی، ابن مغازلی شافعی، 1جلد، دار الأضواء - بیروت، چاپ: سوم، 1424ق،ص133
3. سوره شوری،آیه23
4. احتجاج، طبرسی، ج۲، ص۳۱۵.
5. بحار الأنوار ،محمدباقر مجلسی،ج‏52، ص: 132
6. كمال الدین و تمام النعمة، ج‏2، ص: 485

مهدیه سعیدی نشاط
کارشناس سطوح عالی حوزه علمیه
بخش مهدویت تبیان

ادامه مطلب

تاریخ : سه شنبه 23 تیر 1394

ساعت : 12:37 PM

لینک ثابت

يکي از مقامات بزرگي که براي دوستان و سالکان کوي حضرت صاحب‌الامر عجل الله تعالي فرجه الشريف در نظر گرفته شده، «مقام نصرت» است. مقام نصرت، مقامي بس بلند است که رسيدن به آن

، آرزوي بسياري از اولياي الهي مي‌باشد.

امام صادق عليه السلام در دعاي عهد به ما مي‌آموزد که از خداي قادر و منّان بخواهيم که ما را جز ياران و ياري دهندگان حضرت ولي عصر عجل الله تعالي فرجه الشريف قرار دهد.

در آينده‌اي که چندان دور هم نيست، امام زمان عجل الله تعالي فرجه الشريف به همراهي ياران يکدل، صادق، مؤمن و شجاع خود، انتقام خون سالار شهيدان حضرت حسين بن علي عليها السلام و هفتاد و دو شهيد کربلا و همه شهداي والامقام را از يزيد و يزيديان خواهد گرفت و عدالت را در سراسر عالم خواهد گسترانيد. همه کساني که طالب ياري کردن امام زمان عجل الله تعالي فرجه الشريف مي‌باشند و خواهان آنند که در گرفتن انتقام از يزيديان به کمک حضرت صاحب الامر عجل الله تعالي فرجه الشريف بشتابند، لازم است که مراحل سه‌گانة انتقام را با موفقيت پشت سر بگذارند تا شايستگي حضور در سپاه امام منصور و منتقم را بيابند. مراحل سه گانة انتقام عبارتند از: 1. برائت زباني؛ 2. برائت فرهنگي 3. جهاد در ميدان اصغر. در شماره گذشته، در خصوص برائت زباني و فرهنگي، مطالبي تقديم شما دوستان و منتظران امام زمان عجل الله تعالي فرجه الشريف گرديد و اينک ادامة سخن:
وقتي با نگاه ژرف و عالمانه به قرآن مجيد و روايات حضرات معصومين عليهم السلام و سخنان عالمان ربّاني و عارفان مي‌‌نگريم، در مي‌يابيم که ايرانيان، زمينه‌سازان ظهور حضرت خاتم‌الاوصيا، امام عصر عجل الله تعالي فرجه الشريف خواهند بود و جامعه جهاني را آمده پذيرش ظهور امام زمان عجل الله تعالي فرجه الشريف خواهند کرد. حرکت زمينه سازان ايراني، به طور يقين، حرکت فرهنگي است و اين حرکت، هم در مرحله برائت زباني ـ فرهنگي و هم برائت عملي ـ فرهنگي خواهد بود.
سيماي زمينه سازان ظهور در قرآن مجيد اين گونه ترسيم شده است: «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ مَن يَرْتَدَّ مِنكُمْ عَن دِينِهِ فَسَوْفَ يَأْتِي اللّهُ بِقَوْمٍ يُحِبُّهُمْ وَيُحِبُّونَهُ أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْكَافِرِينَ يُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللّهِ وَلاَ يَخَافُونَ لَوْمَةَ لآئِمٍ ذَلِكَ فَضْلُ اللّهِ يُؤْتِيهِ مَن يَشَاء وَاللّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ؛ اي کساني که ايمان آورده‌ايد! هرکس از شما که از دين خود برگردد، در آينده، خداوند گروهي (قومي) را مي‌آورد که آنها را دوست دارد و آنها نيز او را دوست دارند. در برابر مؤمنان، متواضع و در برابر کافران، با صلابت هستند. در راه خدا جهاد مي‌کنند و از سرزنش هيچ ملامت‌کننده‌اي نمي‌ترسند. اين است فضل خداوند؛ که به هر که خواهد، عطا مي‌کند و خداوند داراي رحمت وسيع نامتناهي است و به احوال هر که استحقاق آن را دارد، داناست».1 طبق اين آيه شريفه، زمينه سازان انقلاب حضرت مهدي عجل الله تعالي فرجه الشريف کساني‌اند که:
خداوند، محبّ آنهاست؛
آنها، محبّ خدايند؛
در برابر ملّت‌هاي مظلوم، فروتن و سر به زير هستند؛
در برابر سرکشان و ستمگران، استوار و با صلابت هستند؛
در راه خداي متعال در ابعاد مختلف (فرهنگي، سياسي و نظامي) جهاد مي‌کنند؛
و تيرهاي ملامت را به جان مي‌خرند، امّا از هيچ کس و هيچ چيزي خوف و ترس ندارند.
وقتي که آيه مورد نظر نازل گشت، از پيامبر اعظم صلي الله عليه و آله و سلم درباره قومي که دين خدا را احيا مي‌کنند، سؤال شد که آنها چه کساني هستند؟ وجود مقدس پيامبر اعظم صلي الله عليه و آله و سلم در حالي که دست به شانه جناب سلمان فارسي گذاشته بود، فرمود: «هذا وَ ذَوُوهُ؛ ثُمَّ قالَ: لَو کانْ الدّين مُعلّقاً بِالثُّريّا لَتَناوَلَهُ رجالٌ مِن اَبناءِ فارْسْ؛ اين مرد و هم وطنان او هستند؛ سپس فرمود: اگر دين به ثريا آويخته باشد، هر آينه مرداني از فارس به آن دست مي‌يابند».2
در روايتي ديگر، نقل شده است که وقتي اين آيه، نازل شد، اعراب از پيامبر خدا صلي الله عليه و آله و سلم سؤال کردند: «اينان که اگر ما از دين خدا، روي برگردانيم، خداوند آنها را به جاي ما قرار مي‌دهد، چه کساني هستند؟» پيامبر اعظم صلي الله عليه و آله و سلم در حالي که دست بر شانه سلمان فارسي مي‌گذاشتند، فرمودند: «هذا وَ قَوْمُهُ وَ الّذي نَفسي بِيَدهِ لَو کانَ الايمانُ مَنُوطاً ؛ اين مرد و هم‌وطنانش. قسم به کسي که جانم در دست اوست، اگر ايمان به ثريا آويخته باشد، مرداني از فارس به آن دست مي‌يابند».3
پيامبر اعظم صلي الله عليه و آله و سلم از زنان و مردان مؤمني سخن مي‌گويد که اولاً احياگر دين خداوند هستند؛ ثانياً صاحب دين ناب هستند و ثالثاً به بالاترين درجه ايمان دست مي‌يابند.
با دقت در آيه احياگران دين خدا و توضيح پيامبر اعظم صلي الله عليه و آله و سلم درباره آيه ياد شده، مي‌توان فهميد که: حرکت مردم ايران، حرکتي فرهنگي و در نهايت، نظامي خواهد بود. اينک بايد پرسيد، چرا ايرانيان؟ چرا قوم و ملّتي ديگر براي احياي دين خدا و مهيا ساختن زمينه ظهور امام زمان عجل الله تعالي فرجه الشريف برگزيده نشده‌اند؟
تجربه بلند تاريخ و آزمون‌هاي بزرگ تاريخ، نشان مي‌دهد که ايرانيان:
داراي روحيه حق طلبي و حقيقت‌جويي هستند؛
از تعصّب متنفر هستند و بر باطل پاي نمي‌فشارند؛
در برابر شدايد طبيعي و غير طبيعي استوار و پابرجا هستند؛
داراي فرهنگ عميق و ريشه‌داري هستند؛
انسان‌هاي شجاع و دلاوري‌‌اند؛
به علم و به ويژه علم ديني، عشق مي‌ورزند و عالمان را دوست مي‌دارند؛
مدافع مکتب اهل‌بيت عليهم السلام هستند؛
اهل ادب و هنرند؛
مردان حماسه آفرين هستند؛
و عرفان آنان حماسي و حماسه آنان آميخته با عرفان است.
در روايتي، بنيانگذار اسلام ناب محمدي، حضرت خاتم‌الانبياء صلي الله عليه و آله و سلم فرمود: «اعظم الناس نصيباً في الاسلام اهل فارس؛ بزرگ‌ترين نصيب را در اسلام، اهل فارس دارند».4
مولي الموحدين، امام علي بن ابي‌طالب عليه السلام نيز از يک حادثة بزرگ فرهنگي در گذرگاه تاريخ، خبر مي‌دهد و مي‌فرمايد: «گويي عجم را مي‌بينم که در مسجد کوفه، چادر بر پا کرده‌اند و قرآن را همان‌گونه که نازل شده است، به مردم مي‌آموزند».5
براي اين که ايرانيان بتوانند پس از چهارده قرن، مکتب انسان‌ساز اسلام را احيا کنند و زمينة ظهور حضرت مهدي عجل الله تعالي فرجه الشريف را مهيا سازنند، احتياج بود که يک حرکت توفنده فرهنگي در ايران به وجود بيايد؛ حرکتي که بيش از يک حرکت نظامي، آثار داشته باشد.
زيرک‌ترين مدير عالم، حضرت امام خميني پرچمدار حرکت فرهنگي مردم ايران بود. او براي اين که مردان و زنان ايراني بتوانند به بالاترين درجة ايمان و دانش دست يابند و زمينه آمدن امام زمان عجل الله تعالي فرجه الشريف را مهيا سازند، مکتبي را براي اولين بار در عالم تأسيس کرد که نام آن، خواب ستمگران را برآشفت و انسان‌هاي خاصي را در دامن اين مکتب پرورش داد که فراتر از آب و خاک مي‌انديشند.
امام خميني مکتب بسيج را بنيان گذاشت که تمام مکتب‌هاي غربي و شرقي را به بوته فراموشي سپرد. بسيج يک مکتب کاملاً فرهنگي است که براي مقابله با فرهنگ ويرانگر غرب، تأسيس شد و احياي دين خدا، يکي از اهداف بزرگ اين مکتب است. مکتب فرهنگي بسيج، انسان‌هاي خاص خود را داراست که به عنوان «بسيجي» شناخته مي‌شود. بسيجي يار و ياور امام زمان عجل الله تعالي فرجه الشريف است.
حضرت آيت‌الله خامنه‌اي در خصوص ارتباط بسيج و امام زمان عجل الله تعالي فرجه الشريف مي‌فرمايد: «بسيج به معني حضور و آمادگي در همان نقطه‌اي است که اسلام و قرآن و امام زمان (ارواحنا فداه) و اين انقلاب مقدس به آن نيازمند است؛ لذا پيوند ميان بسيجيان عزيز و حضرت ولي‌عصر عجل الله تعالي فرجه الشريف ـ مهدي موعود عزيز ـ يک پيوند ناگسستني و هميشگي است».6
بسيجي يعني سرباز امام زمان عجل الله تعالي فرجه الشريف ؛ که براي رسيدن به قلّه‌هاي بلند ايمان و دانش، هر روز تلاش مي‌کند و برخوردار از تفکر ناب اسلام محمدي صلي الله عليه و آله و سلم و داراي فرهنگ اصيل اسلامي است.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
[1] . سوره مائده/54.
2 . ميزان الحکمه، ج10، ص4570.
3 . همان، ص4568.
4 . کنزالعمال، حديث 34126.
5 . بحارالانوار، ج52، ص364.
6 . بيانات رهبر معظم انقلاب در هفته بسيج و روز ولادت امام زمان عجل الله تعالي فرجه الشريف ، 3/9/1378.

پدیدآونده:دکتر محمود رفيعي(استاد و عضو هيئت علمي دانشگاه علامه طباطبايي)

پیمان با امام زمان (عج)

لاف بزرگ

او منتظر است!

درس اول انتظار!

در امتداد خدا!

درس دوم!

بی خبر نباش!

پایان ...

اناالمهدى...

آقای ثانیه ها!

سلالة زهرا!

مهربان‌تر از باران!

عزیز فاطمه!

آقای پر از احساس!

تنهاترین مرد خدا!

یاور افلاكی من!

انتظار، بدون صبر و بصیرت!

آزمایش همیشگی!

وظایف عصر غیبت

الف: صبر

ب: انتظار

ج: دعا

د: انقطاع

پی‌نوشت‌ها:

حاجی احرام دگر بند ببین یار کجاست؟!

امام، کعبه جان هاست

شهيد و شهادت

زمينه سازان فرهنگي ظهور